ดวงตาของดิมิทรีฉายแววครุ่นคิดขณะจ้องมองไปยังหลุมศพของบิดา "พ่อครับ... ลูกกลับมาแล้ว... แต่ทุกอย่าง... มันไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว" เสียงของเขาแผ่วเบา สั่นเครือด้วยความรู้สึกที่ถาโถมเข้ามาไม่หยุดหย่อน เขากำแหวนวงนั้นไว้แน่น สัมผัสได้ถึงความเย็นของโลหะที่ส่งผ่านฝ่ามือ "นี่คือสิ่งที่ลูกเจอ... สัญลักษณ์ของแก๊ง 'อัสนีบาต'... แก๊งที่พ่อเคยพูดถึง... พ่อรู้จักพวกเขาจริงๆ ใช่ไหมครับ?" ความเงียบสงัดภายในสุสานราวกับจะตอบรับคำถามของเขา มีเพียงเสียงลมที่พัดผ่านยอดไม้สูง และเสียงใบไม้แห้งที่เสียดสีกันเบาๆ ดิมิทรีสูดลมหายใจลึก พยายามรวบรวมสติ เขาไม่ได้มาที่นี่เพื่อคร่ำครวญ แต่เพื่อค้นหาคำตอบ เขาต้องรู้ว่าแหวนวงนี้มีความเกี่ยวข้องกับพ่อของเขาอย่างไร และแก๊ง 'อัสนีบาต' มีบทบาทอย่างไรในโศกนาฏกรรมของครอบครัวเขา "ผมเชื่อว่าพ่อต้องรู้เรื่องนี้" ดิมิทรีพึมพำกับตัวเอง "ข้อมูลที่พ่อทิ้งไว้... หรือสิ่งที่พ่อบอกผมก่อนตาย... มันต้องมีความหมายบางอย่าง" เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เปิดรูปภาพของแหวนที่เขาถ่ายไว้ก่อนหน้านี้ แล้วเปรียบเทียบกับสัญลักษณ์ที่สลักอยู่บนป้ายหลุมศพ ถึงแม้จะไม่ใช่ลายเดียวกัน แต่ก็มีความคล้ายคลึงกันในบางจุด บ่งบอกถึงความเชื่อมโยงบางอย่างที่มองข้ามไม่ได้ เขาใช้เวลาอีกพักใหญ่ในการสำรวจบริเวณสุสาน พยายามมองหาความผิดปกติ หรือสิ่งใดก็ตามที่อาจเป็นเบาะแสเพิ่มเติม เขาเดินสำรวจหลุมศพเก่าแก่ใกล้เคียง บางหลุมก็มีชื่อที่คุ้นหู จากรายชื่อบุคคลสำคัญในวงการธุรกิจและการเมืองของรัสเซียในยุคก่อน แต่ไม่มีหลุมศพใดที่ดูมีความเชื่อมโยงกับ 'อัสนีบาต' ได้อย่างชัดเจน "บางที... เราอาจจะต้องขุดลึกลงไปกว่านี้" ดิมิทรีกล่าวอย่างไม่เต็มใจ เขาไม่แน่ใจว่าการค้นหาในสุสานจะเป็นการกระทำที่เหมาะสมหรือไม่ แต่เขาก็รู้สึกว่าตัวเองกำลังเข้าใกล้ความจริงมากขึ้นเรื่อยๆ ทันใดนั้น สายตาของเขาก็เหลือบไปเห็นแท่งหินเล็กๆ ที่ตั้งอยู่ห่างจากหลุมศพของบิดาไม่มากนัก แท่งหินนั้นดูใหม่กว่าหลุมศพอื่นๆ และมีสัญลักษณ์บางอย่างที่ดูไม่คุ้นตา ดิมิทรีเดินเข้าไปใกล้เพื่อสำรวจ เขาปัดเศษดินและใบไม้ออก เผยให้เห็นสัญลักษณ์ที่สลักอยู่ เป็นรูปงูที่เลื้อยพันกะโหลกศีรษะ "นี่มัน... อะไรกัน?" ดิมิทรีพึมพำ เขาไม่เคยเห็นสัญลักษณ์นี้มาก่อน แต่ก็รู้สึกได้ถึงพลังงานบางอย่างที่แผ่ออกมาจากมัน เขาค่อยๆ ใช้มือสัมผัสกับสัญลักษณ์นั้นอย่างระมัดระวัง "คุณเจออะไรเหรอคะ?" เสียงของแพรวดังขึ้นจากด้านหลัง ทำให้ดิมิทรีสะดุ้งเล็กน้อย เขาหันไปมองแพรวที่ยืนรออยู่ไม่ไกลนัก แววตาของเธอเต็มไปด้วยความกังวล "ผมเจอ... สัญลักษณ์แปลกๆ ตรงนี้" ดิมิทรีตอบ เขาผายมือไปยังแท่งหิน "ไม่รู้ว่ามันคืออะไร... แต่ผมรู้สึกว่ามันอาจจะเกี่ยวข้องกับเรื่องของเรา" แพรวเดินเข้ามาใกล้ มองดูสัญลักษณ์นั้นด้วยความสนใจ "เหมือนงูพันกะโหลก... ฉันเคยเห็นสัญลักษณ์แบบนี้ที่ไหนสักแห่ง... แต่ก็นึกไม่ออก" เธอพยายามนึกย้อนไปถึงความทรงจำต่างๆ "มันอาจจะเป็นสัญลักษณ์ของแก๊งอื่น... หรือเป็นเครื่องหมายลับก็ได้ค่ะ" "เครื่องหมายลับ..." ดิมิทรีทวนคำ "อาจจะใช่... หรือไม่ก็... เป็นเครื่องหมายของคนที่เคยอยู่เบื้องหลังแก๊ง 'อัสนีบาต' ก็ได้" เขาเริ่มรู้สึกถึงความเชื่อมโยงที่ซับซ้อนมากขึ้นเรื่อยๆ "พ่อผม... เขาเคยบอกใบ้เกี่ยวกับเรื่องนี้... แต่ผมก็ไม่เคยเข้าใจ" "คุณหมายถึง... พ่อของคุณอาจจะเคยทำงานให้กับแก๊ง 'อัสนีบาต' หรือเปล่าคะ?" แพรวถามอย่างระมัดระวัง "ผมไม่แน่ใจ" ดิมิทรีตอบ "แต่ผมเชื่อว่าพ่อของผมรู้ความจริงทั้งหมด... และข้อมูลที่พ่อทิ้งไว้... มันคือเบาะแสสำคัญ" เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอีกครั้ง ถ่ายรูปสัญลักษณ์บนแท่งหินนั้นเก็บไว้ "ผมต้องลองเอาไปให้คนรู้จักช่วยดู" "ถ้าอย่างนั้น... เรากลับกันเถอะค่ะ" แพรวกล่าว "ที่นี่... มันเริ่มจะวังเวงเกินไปแล้ว" ขณะที่พวกเขากำลังจะเดินออกจากสุสาน ดิมิทรีก็หยุดชะงัก เขากวาดสายตามองไปรอบๆ อีกครั้ง คราวนี้เขาสังเกตเห็นบางอย่างที่ผิดปกติ มีรอยเท้าใหม่ๆ ที่ยังคงเห็นเค้าอยู่บนพื้นดิน บริเวณใกล้กับหลุมศพของบิดาของเขา "มีคนมาที่นี่... ก่อนเรา" ดิมิทรีกล่าวเสียงเข้ม "และดูเหมือนว่า... เขาจะเพิ่งจากไปไม่นาน" แพรวเบิกตากว้าง "คุณแน่ใจนะคะ?" "แน่ใจ" ดิมิทรีตอบ เขาก้มลงมองรอยเท้าเหล่านั้นอย่างพิจารณา "รอยเท้าพวกนี้... ไม่ใช่ของคนงานในสุสาน... และก็ไม่ใช่ของพวกเรา" ความรู้สึกไม่ปลอดภัยถาโถมเข้ามาอีกครั้ง ดิมิทรีรู้ดีว่าการมาที่สุสานแห่งนี้ อาจเป็นการเคลื่อนไหวที่เสี่ยงเกินไป "เราต้องรีบไปจากที่นี่" เขาคว้าแขนของแพรว และรีบพาเธอออกจากสุสานไป ทิ้งไว้เพียงความสงสัยและคำถามที่ยังคงไร้คำตอบ