ขณะที่ดิมิทรีและแพรวขับรถออกมาจากย่านร้านขายของเก่า กลิ่นอายของความกังวลกลับยิ่งคุกรุ่นขึ้นในอากาศ กลิ่นอายที่เกิดจากความลับอันดำมืดที่พวกเขาเพิ่งจะเริ่มขุดคุ้ยขึ้นมา ชายชราเจ้าของร้านได้ยืนยันถึงความน่าสะพรึงกลัวของสัญลักษณ์งูพันกะโหลก ว่ามันไม่ใช่เพียงแค่สัญลักษณ์ทั่วไป แต่เป็นเครื่องหมายที่บ่งบอกถึงกลุ่มคนที่แข็งแกร่งและมีอำนาจ เป็นกลุ่มคนที่อิวานใช้เป็นเครื่องมือในการดำเนินแผนการลับ การยืนยันนี้ทำให้ภาพของอิวานชัดเจนขึ้นในความคิดของดิมิทรี ไม่ใช่ในฐานะศัตรูที่เผชิญหน้ากันโดยตรง แต่ในฐานะเงาที่เคลื่อนไหวอยู่เบื้องหลัง บงการทุกสิ่งอย่างแยบยล "คุณมาเรียบอกว่า สัญลักษณ์นี้เป็นของ 'ผู้รับใช้' ไม่ใช่ของผู้นำ" แพรวกล่าวขึ้น ขณะที่รถเคลื่อนตัวไปตามถนนที่เริ่มจะมืดลง แสงไฟนีออนจากร้านค้าสองข้างทางสะท้อนบนกระจกหน้ารถ สร้างมิติที่แปลกตา "ถ้าอย่างนั้น... อิวานก็อาจจะไม่ได้เป็นคนลงมือเอง... แต่เป็นคนที่เขาควบคุม" ดิมิทรีพยักหน้าช้าๆ "มันเป็นไปได้... เขาฉลาดเกินกว่าจะลงมือเอง" เขาเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา จ้องมองหน้าจอที่ดับมืด "สัญลักษณ์ที่เจอในสุสาน... มันเหมือนเป็นการส่งสาร... เป็นการประกาศว่าเขาอยู่ที่นี่... และเขากำลังจับตาดูผมอยู่" "แต่ทำไมต้องทำแบบนั้นล่ะคะ?" แพรวถาม น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความสงสัย "ถ้าเขาต้องการจะสื่อสาร... เขาก็สามารถทำได้หลายวิธี" "นั่นคือสิ่งที่ผมกำลังคิดอยู่" ดิมิทรีตอบ "มันอาจจะเป็นการยั่วยุ... เพื่อให้ผมรีบด่วนตัดสินใจ... หรืออาจจะ... เป็นการบอกใบ้บางอย่าง" เขาหยุดคิดไปครู่หนึ่ง "เขาต้องการอะไรกันแน่? แหวนวงนั้น... หรือต้องการให้ผมไปหาเขา?" "หรืออาจจะเป็น... กับดัก?" แพรวเอ่ยขึ้นเบาๆ "เขาอาจจะกำลังล่อคุณให้ไปติดกับ" "ผมก็คิดถึงความเป็นไปได้นั้น" ดิมิทรีกล่าว ความคิดของเขาเริ่มหนักอึ้งขึ้นเรื่อยๆ "แต่ผมก็ยอมเสี่ยงไม่ได้" เขาหันหน้าไปมองแพรว ดวงตาของเขาฉายแววของความมุ่งมั่นที่แฝงด้วยความกังวล "ถ้าแหวนวงนั้นยังอยู่... มันคือโอกาสเดียวของผมที่จะพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของพ่อผม... และกอบกู้ชื่อเสียงของครอบครัว" "แต่คุณดิมิทรี... คุณมาเรียก็เตือนแล้วว่าอย่าไว้ใจใคร" แพรวกล่าว เธอสัมผัสได้ถึงความตึงเครียดที่แผ่ออกมาจากตัวของดิมิทรี "คุณแน่ใจได้อย่างไรว่า... การตามหาแหวนวงนั้น... จะไม่พาคุณไปสู่หายนะ?" "ผมไม่แน่ใจ" ดิมิทรีสารภาพ เสียงของเขาแผ่วเบา แต่หนักแน่น "แต่ผมต้องลอง... ถ้าผมไม่ทำอะไรเลย... ผมก็จะไม่มีวันรู้ความจริง" เขาเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงที่เปลี่ยนไปเล็กน้อย "คุณไม่จำเป็นต้องเสี่ยงไปด้วยนะครับแพรว" แพรวส่ายหน้าทันที "ไม่ค่ะ... ฉันจะอยู่กับคุณ" เธอจับมือดิมิทรีไว้แน่น สัมผัสจากปลายนิ้วของเธอส่งผ่านความอบอุ่นและความมั่นคงมายังเขา "เราจะผ่านเรื่องนี้ไปด้วยกัน" ดิมิทรีมองเข้าไปในดวงตาของแพรว เขาสัมผัสได้ถึงความจริงใจและความกล้าหาญของเธอที่เปล่งประกายออกมา "ขอบคุณนะแพรว" เขาพึมพำ เสียงของเขาเต็มไปด้วยความซาบซึ้ง "คุณเป็นเหมือนแสงสว่างในความมืดของผม" ขณะที่พวกเขาขับรถกลับไปยังอพาร์ตเมนต์ ความคิดของดิมิทรีก็วนเวียนอยู่กับสัญลักษณ์งูพันกะโหลก เขาพยายามนึกย้อนไปในอดีต นึกถึงภาพความทรงจำที่เลือนรางเกี่ยวกับสัญลักษณ์นี้ มันไม่เหมือนกับตราประจำตระกูลของเขาอย่างแน่นอน แต่ก็รู้สึกคุ้นเคยอย่างประหลาด เหมือนเคยเห็นในที่ใดที่หนึ่ง... หรืออาจจะเป็นไปได้ว่า... มันคือสัญลักษณ์ของกลุ่มคนที่อยู่เบื้องหลังการล่มสลายของครอบครัวเขาจริงๆ "ผมกำลังสงสัย..." ดิมิทรีเริ่มบทสนทนาขึ้นอีกครั้ง "ว่าทำไมอิวานถึงทิ้งสัญลักษณ์ไว้ที่สุสาน... มันมีความหมายบางอย่างมากกว่าแค่การข่มขู่แน่ๆ" "คุณมาเรียบอกว่า 'ผู้รับใช้' จะใช้สัญลักษณ์นี้ในการติดต่อกัน" แพรวเสริม "อาจจะเป็นการบอกว่า... พวกเขากำลังเฝ้าระวังคุณอยู่... หรือกำลังรอสัญญาณบางอย่าง" "รอสัญญาณจากใคร?" ดิมิทรีถาม "จากอิวาน... หรือจากใครกันแน่?" "หรือบางที..." แพรวพูดต่อ "สัญลักษณ์นั้นอาจจะไม่ได้เกี่ยวข้องกับอิวานโดยตรง... แต่อาจจะเป็นของกลุ่มคนอื่น... ที่กำลังใช้สถานการณ์นี้ให้เป็นประโยชน์" ความคิดของแพรวทำให้ดิมิทรีต้องขมวดคิ้ว เขาไม่เคยคิดถึงความเป็นไปได้นี้มาก่อน "กลุ่มคนอื่น? ใครกัน?" "ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ" แพรวตอบ "แต่มันก็น่าคิดนะคะ... ถ้ามีกลุ่มคนอื่นแอบแฝงอยู่... พวกเขาอาจจะกำลังรอเวลาที่จะเปิดเผยตัว" ดิมิทรีนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง เขาเริ่มรู้สึกว่าเรื่องราวทั้งหมดกำลังซับซ้อนเกินกว่าที่เขาคาดคิดไว้ การตามหาแหวนวงนั้นอาจไม่ใช่แค่การเผชิญหน้ากับอิวาน แต่เป็นการเปิดประตูสู่สงครามที่ใหญ่กว่าที่เขาเคยจินตนาการ "ถ้าเป็นอย่างนั้น... เราต้องระวังตัวให้มากขึ้น" ดิมิทรีกล่าว "เราไม่รู้ว่าใครคือมิตร... ใครคือศัตรู... หรือใครกำลังเล่นเกมอะไรอยู่" "แล้วเราจะทำอย่างไรต่อไปคะ?" แพรวถาม "เราต้องตามหาแหวนวงนั้นให้เจอ" ดิมิทรีตอบอย่างหนักแน่น "มันคือเบาะแสเดียวของเรา... และมันอาจจะเป็นกุญแจสำคัญที่จะไขปริศนาทั้งหมด... และเปิดโปงคนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมดนี้" เขาหันไปมองแพรวอีกครั้ง "แต่ผมก็ยังอดสงสัยไม่ได้... ว่าทำไมคุณมาเรียถึงเพิ่งจะมาบอกเรื่องนี้กับเรา... ทั้งๆ ที่เธอดูเหมือนจะรู้เรื่องราวทั้งหมดมาตลอด" "อาจจะ... เพราะตอนนี้เป็นเวลาที่เหมาะสมแล้วก็ได้ค่ะ" แพรวตอบ "เธออาจจะรอจนกระทั่งคุณเจอเบาะแสที่ชัดเจน... หรือรอจนกระทั่งคุณพร้อมที่จะรับฟังความจริง" "หรือเธออาจจะกลัว" ดิมิทรีเสริม "กลัวคนที่อยู่เบื้องหลัง... กลัวว่าถ้าเธอพูดก่อนหน้านี้... เธออาจจะตกอยู่ในอันตราย" ความเงียบกลับเข้ามาปกคลุมภายในรถอีกครั้ง แต่คราวนี้มันเต็มไปด้วยความตึงเครียดและความไม่แน่นอน เสียงเครื่องยนต์ที่ดังเป็นจังหวะกลับกลายเป็นเสียงที่คอยย้ำเตือนถึงอันตรายที่กำลังคืบคลานเข้ามา ดิมิทรีรู้ดีว่าเขากำลังก้าวเข้าสู่สมรภูมิที่อันตรายกว่าเดิม และเขาไม่แน่ใจว่าแพรวจะสามารถผ่านพ้นมันไปได้หรือไม่ แต่สิ่งหนึ่งที่เขามั่นใจคือ เขาจะไม่ปล่อยให้ใครก็ตามที่ทำร้ายครอบครัวของเขาต้องลอยนวล