"ไม่ใช่แค่นั้น" มาเรียกล่าวต่อ เสียงของเธอสั่นเครือด้วยอารมณ์ที่หลากหลาย ทั้งความโกรธ ความเศร้า และความเจ็บปวดที่ถูกสะสมมานานหลายปี "พ่อของคุณ... ดิมิทรี โวลคอฟตัวปลอม... เขาไม่ได้เพียงแค่พรากชีวิตลูกชายของฉันไป เขาขโมยทุกอย่างไป... ชื่อเสียง ทรัพย์สิน... และยังฆ่าสามีของฉันเพื่อกลบเกลื่อนความผิด" ดิมิทรีทรุดฮวบลงกับโซฟา มือทั้งสองข้างกุมขมับแน่น โลกทั้งใบของเขาสั่นคลอนอีกครั้ง ความจริงที่มาเรียเปิดเผยนั้นโหดร้ายเกินกว่าที่สมองของเขาจะประมวลผลได้ทันที เขาคิดมาตลอดว่าพ่อของเขาคือวีรบุรุษ คือผู้ที่สร้างอาณาจักรอันยิ่งใหญ่ขึ้นมาจากศูนย์ แต่ตอนนี้... กำลังมีใครบางคนบอกเขาว่าวีรบุรุษในดวงใจของเขาคือฆาตกร คือโจร คือคนที่พรากทุกสิ่งไปจากครอบครัวที่แท้จริง "คุณ... คุณแน่ใจเหรอครับ?" ดิมิทรีถาม เสียงแหบพร่า "เรื่องนี้มัน... มันเหลือเชื่อเกินไป" "ฉันเคยเจอคุณพ่อของฉัน... ในความฝัน" มาเรียเอ่ย เสียงของเธอแผ่วเบาลง "เขา... เขาบอกฉันทุกอย่างก่อนที่เขาจะจากไป เขาบอกว่าให้ฉันเก็บเรื่องนี้ไว้... รอเวลาที่เหมาะสม... และให้ระวังอันตรายจากคนที่กล้าทำเรื่องเลวร้ายขนาดนี้" "รอเวลาที่เหมาะสม..." ดิมิทรีทวนคำ "แล้วคุณ... คุณมาเจอผมได้อย่างไร? คุณรู้ได้อย่างไรว่าผมคือ... ลูกชายคนนั้น?" "ฉันตามหาคุณมานานหลายปี" มาเรียตอบ ดวงตาของเธอจ้องมองไปยังรูปถ่ายในมือของเขา "ฉันจำรอยยิ้มของลูกชายฉันได้... มันเหมือนกับรอยยิ้มของคุณ... ในความทรงจำของพ่อเขา... และเมื่อฉันได้พบคุณ... ยิ่งนานวันเข้า... ฉันก็ยิ่งแน่ใจ" "แล้วคุณ... ไม่คิดจะบอกผมเลยเหรอครับ?" ดิมิทรีถาม เสียงของเขามีแววตัดพ้อ "ตลอดเวลาที่ผ่านมา... เรา... เราใกล้ชิดกัน... คุณรู้ความจริงทั้งหมด... ทำไมคุณไม่บอกผม?" "ฉันกลัว" มาเรียยอมรับ "กลัวว่าคุณจะไม่เชื่อ... กลัวว่าคุณจะโกรธ... กลัวว่าคนของคุณ... คนที่ภักดีต่อ 'พ่อ' ของคุณ... จะทำอันตรายต่อฉัน... และที่สำคัญที่สุด... ฉันกลัวว่าคุณจะรับความจริงอันโหดร้ายนี้ไม่ไหว" "แต่ตอนนี้... ผมต้องรับมันอยู่ดี" ดิมิทรีกล่าว เสียงของเขาแข็งกระด้างขึ้น "ถ้าสิ่งที่เธอพูดเป็นเรื่องจริง... ถ้าพ่อของผมเป็นฆาตกร... เขาไม่ได้แค่ทำลายครอบครัวของคุณ... แต่เขายังหลอกลวงผม... หลอกลวงทุกคนในองค์กร..." "ใช่" มาเรียพยักหน้า "และคนที่กำลังตามหาคุณอยู่ตอนนี้... ไม่ใช่แค่คนที่ต้องการกำจัดคุณ... แต่เขาอาจจะเป็นคนที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้โดยตรง" "ใคร?" ดิมิทรีถาม ดวงตาของเขาวาวโรจน์ด้วยความมุ่งมั่น "คนที่พ่อของผม... ดิมิทรี โวลคอฟตัวปลอม... จ้างมา... เพื่อกลบฝังความลับนี้?" "ฉันไม่แน่ใจ" มาเรียส่ายหน้า "แต่... มีคนหนึ่ง... ที่ฉันสังเกตเห็นว่าเขาคอยจับตาดูคุณอยู่เสมอ... และดูเหมือนว่าเขามีความแค้นส่วนตัวกับครอบครัวของคุณ... หรืออาจจะ... กับคุณ" "ใครคนนั้น?" ดิมิทรีถามอย่างเร่งรีบ "บอกผมที!" "ชื่อของเขาคือ... วลาดิเมียร์" มาเรียกล่าว "เขาเป็นคนสนิทของ 'พ่อ' ของคุณ... และดูเหมือนว่าเขาจะรู้เรื่องราวในอดีตมากกว่าใครๆ" "วลาดิเมียร์..." ดิมิทรีทวนชื่อนั้นในใจ เขาจำใบหน้าของวลาดิเมียร์ได้ เขาเป็นคนเงียบขรึม ดูน่าเกรงขาม และมักจะปรากฏตัวอยู่เคียงข้างพ่อของเขาเสมอ แต่ไม่เคยพูดจาอะไรมากนัก ดิมิทรีเคยคิดว่าเขาเป็นแค่ทหารรับจ้างที่จงรักภักดี แต่ตอนนี้... คำพูดของมาเรียทำให้เขามองวลาดิเมียร์เปลี่ยนไป "เขา... เขาอาจจะเป็นคนเดียวกับที่ส่งคนมาจัดการผมที่นี่" ดิมิทรีพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชา "ถ้าเขาต้องการให้ความลับนี้ถูกฝังกลบไปตลอดกาล... ผมก็เป็นอุปสรรคที่ใหญ่ที่สุด" "เราต้องระวังตัวให้มากขึ้น" มาเรียกล่าว "ตอนนี้... เราไม่มีใครให้ไว้ใจได้อีกแล้ว... แม้แต่คนใกล้ตัวของคุณ..." "หมายความว่า..." ดิมิทรีมองมาเรียอย่างครุ่นคิด "คนที่อยู่รอบตัวผม... อาจจะเป็นสายลับของวลาดิเมียร์... หรือของ 'พ่อ' ของผม?" "เป็นไปได้" มาเรียตอบ "โดยเฉพาะ... คนที่ดูเหมือนจะภักดีต่อคุณมากที่สุด..." ดิมิทรีนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง เขาพยายามประมวลผลข้อมูลทั้งหมดที่หลั่งไหลเข้ามาในหัว ความภักดีที่เขาเคยได้รับ... คำพูดที่เคยได้ยิน... ทุกสิ่งทุกอย่างกำลังถูกตั้งคำถาม เขาเงยหน้าขึ้นมองมาเรีย แววตาของเขาเต็มไปด้วยความสับสน แต่ก็มีความเด็ดเดี่ยวปรากฏขึ้น "ไม่ว่าความจริงจะเป็นอย่างไร" ดิมิทรีกล่าวเสียงหนักแน่น "ผมจะหาคำตอบให้ได้... ผมจะเปิดโปงความจริงทั้งหมด... และผมจะทวงทุกอย่างที่ถูกพรากไปกลับคืนมา... ไม่ว่ามันจะต้องแลกมาด้วยอะไรก็ตาม" มาเรียมองดิมิทรีด้วยความรู้สึกที่ยากจะอธิบาย เธอเห็นประกายไฟแห่งความแค้นและความมุ่งมั่นในแววตาของเขา เธอรู้ดีว่าเส้นทางข้างหน้าจะไม่ง่าย แต่เธอก็หวังว่าในที่สุด... ความจริงจะนำพามาซึ่งการชำระล้าง และความยุติธรรมที่ครอบครัวของเธอสมควรได้รับ "ฉันจะอยู่เคียงข้างคุณ" มาเรียกล่าว "ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น" ดิมิทรีพยักหน้า เขารู้สึกถึงความอบอุ่นที่แผ่ซ่านเข้ามาในหัวใจท่ามกลางพายุแห่งความสับสน เขาหันไปหยิบรูปถ่ายใบนั้นขึ้นมาอีกครั้ง กุมมันไว้แน่นในมือ ราวกับมันคือเครื่องเตือนใจถึงสิ่งที่เขาต้องต่อสู้ เพื่ออดีตที่ถูกช่วงชิง และเพื่ออนาคตที่เขาจะสร้างขึ้นมาใหม่