เสียงปืนที่ดังขึ้นจากท่าเรือร้างราวกับระฆังที่ตีบอกถึงจุดเริ่มต้นของสมรภูมิขนาดย่อม ความตึงเครียดที่สะสมมาตลอดการเดินทางแผ่กระจายไปทั่วบริเวณ ผู้กองวิชาญรีบหยิบวิทยุสื่อสารขึ้นมา "สารัช! วีรยา! เกิดอะไรขึ้นที่นั่น?" เสียงหอบหายใจของสารัชดังลอดออกมาจากเครื่องรับ "ผู้กองครับ... มีกลุ่มคนไม่ทราบฝ่าย บุกเข้ามาโจมตี 'มังกรขาว' และคนของเขาครับ... ตอนนี้กำลังมีการยิงต่อสู้กันอย่างดุเดือด" "พวกนั้นเป็นใคร?" ผู้กองวิชาญถาม "ไม่ทราบแน่ชัดครับ แต่ดูจากอาวุธและยุทธวิธี... พวกเขามีความเป็นมืออาชีพสูงมาก" สารัชตอบ "ดูเหมือนว่าจะเป็นการแย่งชิงอำนาจหรือสินค้ากัน" "แล้ว 'มังกรขาว' ล่ะ? เขาบาดเจ็บหรือเปล่า?" อเล็กซ์ถามด้วยความร้อนรน "ไม่แน่ใจครับ แต่เราเห็นเขาต่อสู้ได้อย่างดุเดือด... เขาไม่ได้เสียเปรียบฝ่ายตรงข้ามเท่าไหร่" วีรยาเสริม "แต่ดูเหมือนว่า... ฝ่ายตรงข้ามจะเข้ามามากขึ้นเรื่อยๆ" "เราต้องประเมินสถานการณ์อย่างรวดเร็ว" ผู้กองวิชาญกล่าว "อเล็กซ์ คุณยังติดต่อกับ 'ผู้ประสานงาน' ได้ไหม? เขาบอกอะไรอีกบ้าง?" อเล็กซ์รีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา "ยังครับ... ผมลองส่งข้อความไปแล้ว แต่ยังไม่มีการตอบกลับ" "เขาอาจจะกำลังยุ่งอยู่กับการดูแลตัวเอง" ผู้กองวิชาญกล่าว "เราต้องตัดสินใจเองว่าจะทำอย่างไร" "ผมคิดว่าเราควรจะใช้โอกาสนี้" อเล็กซ์กล่าวพลางจ้องมองไปยังกลุ่มคนกำลังปะทะกันอย่างดุเดือด "เราสามารถปล่อยให้ทั้งสองฝ่ายอ่อนกำลังลงก่อน แล้วค่อยเข้าจัดการ" "แต่ถ้าพวกเขาหันมาโจมตีเราล่ะ?" ผู้กองวิชาญถาม "เราจะใช้รถเป็นที่กำบัง และพยายามเข้าประชิดตัว 'มังกรขาว' ให้เร็วที่สุด" อเล็กซ์เสนอ "ถ้าเราจับกุม 'มังกรขาว' ได้ การขนส่งก็จะหยุดลงทันที" "เสี่ยงเกินไปไหม?" วีรยาถาม "เราไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว" อเล็กซ์ตอบ "เวลาของเราเหลือน้อยเต็มที" "ตกลง" ผู้กองวิชาญตัดสินใจ "สารัช! วีรยา! ฟังให้ดี... พวกคุณต้องหาทางเข้าถึงตัว 'มังกรขาว' ให้ได้ แต่ต้องระวังตัวให้มากที่สุด หากสถานการณ์ไม่เอื้ออำนวย ให้ถอยกลับทันที" "รับทราบครับ!" เสียงของสารัชและวีรยาดังตอบกลับมา ผู้กองวิชาญหันมาทางอเล็กซ์ "คุณพร้อมหรือยัง?" "พร้อมครับ" อเล็กซ์ตอบ เสียงของเขามั่นคง แต่ในแววตาฉายแววของความตื่นเต้นและความกดดัน ทั้งสองคนกระโดดขึ้นรถจี๊ปคันหนึ่ง และค่อยๆ เคลื่อนตัวออกจากที่ซ่อนอย่างช้าๆ โดยพยายามใช้รถยนต์ที่จอดทิ้งร้างอยู่บริเวณนั้นเป็นที่กำบัง ขณะที่รถค่อยๆ เคลื่อนตัวไป เสียงปืนยังคงดังสนั่นหวั่นไหว ผู้คนในสนามรบกำลังต่อสู้กันอย่างเอาเป็นเอาตาย ฝุ่นควันฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณ ทำให้ทัศนวิสัยแย่ลง "เห็น 'มังกรขาว' หรือยัง?" ผู้กองวิชาญถาม "เห็นแล้วครับ" อเล็กซ์ชี้ไปยังกลุ่มคนที่กำลังต่อสู้อยู่กลางท่าเรือ "เขากำลังต่อสู้กับหัวหน้าของกลุ่มที่บุกเข้ามา" "นั่นแหละโอกาสของเรา" ผู้กองวิชาญกล่าว "เราจะค่อยๆ เข้าไปใกล้" รถจี๊ปเคลื่อนที่อย่างระมัดระวัง จนกระทั่งเข้ามาใกล้บริเวณที่เกิดการปะทะมากขึ้น อเล็กซ์สามารถมองเห็นใบหน้าของ 'มังกรขาว' ได้ชัดเจนขึ้น เขาไม่ได้ดูอ่อนแรงอย่างที่คิด แต่ก็มีร่องรอยบาดแผลจากการต่อสู้ "ผมว่าเราต้องเข้าประชิดตัวแล้ว" อเล็กซ์บอก "รอสักครู่" ผู้กองวิชาญชะลอรถ "มีบางอย่างผิดปกติ" เขาชี้ไปยังกลุ่มคนที่กำลังต่อสู้กับ 'มังกรขาว' "พวกนั้น... ดูเหมือนจะไม่ได้ต้องการขโมยยาเสพติด หรือยึดอำนาจ" "แล้วพวกเขาต้องการอะไร?" อเล็กซ์ถาม "สังเกตสิ" ผู้กองวิชาญกล่าว "เป้าหมายของพวกเขาไม่ใช่ยาเสพติด แต่เป็นตัว 'มังกรขาว' เอง" อเล็กซ์มองตามสิ่งที่ผู้กองวิชาญชี้ เขาเริ่มเห็นภาพที่ชัดเจนขึ้น กลุ่มคนที่บุกเข้ามานั้นไม่ได้มีความสนใจในสินค้าที่อยู่บนเรือเลยแม้แต่น้อย แต่พวกเขากำลังมุ่งเป้าไปที่ 'มังกรขาว' โดยตรง "นี่มัน... การลอบสังหารนี่" อเล็กซ์อุทาน "ใช่" ผู้กองวิชาญพยักหน้า "และคนที่อยู่เบื้องหลังการบุกเข้ามาครั้งนี้... อาจจะเป็นคนที่ 'ผู้ประสานงาน' เคยกล่าวถึง" ทันใดนั้น โทรศัพท์ของอเล็กซ์ก็ดังขึ้น เป็นสายจาก 'ผู้ประสานงาน' "คุณต้องรีบถอนตัวออกมาเดี๋ยวนี้!" เสียงของ 'ผู้ประสานงาน' ดังขึ้นอย่างเร่งรีบ "พวกนั้นไม่ใช่แค่คู่แข่ง แต่เป็นนักฆ่าที่ถูกส่งมาเพื่อกำจัด 'มังกรขาว' โดยเฉพาะ!" "แล้วคุณล่ะ?" อเล็กซ์ถาม "คุณรู้เรื่องนี้ได้ยังไง?" "ผมมีข้อมูลวงใน" 'ผู้ประสานงาน' ตอบ "และผมรู้ว่าใครคือคนที่ส่งพวกเขามา" "ใคร?" "เป็นบุคคลที่อยู่เบื้องหลัง 'เงาทมิฬ' ในอดีต" 'ผู้ประสานงาน' กล่าว "เขาต้องการกำจัด 'มังกรขาว' เพื่อยึดครองเครือข่ายทั้งหมด" "แล้วเราจะทำอย่างไร?" ผู้กองวิชาญถามแทรกเข้ามา "คุณต้องถอนตัวออกมา!" 'ผู้ประสานงาน' ย้ำ "อย่าเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับการต่อสู้ของพวกเขา ปล่อยให้พวกเขาจัดการกันเอง" "แต่ถ้าเราปล่อยให้ 'มังกรขาว' ถูกกำจัด... แล้วใครจะรับผิดชอบเรื่องทั้งหมดนี้?" อเล็กซ์ถาม "ผมจะจัดการเอง" 'ผู้ประสานงาน' กล่าว "ผมจะใช้โอกาสนี้เพื่อกำจัดศัตรูของผมให้สิ้นซาก" "หมายความว่าคุณจะปล่อยให้เราเผชิญหน้ากับอันตรายเพียงลำพัง?" ผู้กองวิชาญถามด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ "ผมแค่ต้องการให้คุณปลอดภัย" 'ผู้ประสานงาน' กล่าว "ผมจะส่งข้อมูลเพิ่มเติมให้คุณเมื่อทุกอย่างสงบลง" บทสนทนาสิ้นสุดลงเพียงเท่านั้น อเล็กซ์และผู้กองวิชาญมองหน้ากันด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งความโกรธ ความสับสน และความไม่แน่ใจ "เขาต้องการให้เราถอย?" ผู้กองวิชาญถาม "ใช่ครับ" อเล็กซ์ตอบ "แต่ผมไม่แน่ใจว่าเราจะทำตามนั้นได้" "ถ้าเราถอยตอนนี้... ทุกอย่างที่เราทำมาจะสูญเปล่า" ผู้กองวิชาญกล่าว "และเราอาจจะพลาดโอกาสสำคัญในการเปิดโปงเครือข่ายทั้งหมด" "แต่ถ้าเราเข้าไปยุ่งเกี่ยว... เราอาจจะตกเป็นเป้าของนักฆ่าเหล่านั้น" อเล็กซ์เสริม "เราต้องตัดสินใจ" ผู้กองวิชาญกล่าว "เราจะเสี่ยงเข้าไปช่วย 'มังกรขาว' เพื่อจับกุมเขา หรือเราจะถอยกลับ และรอให้ 'ผู้ประสานงาน' ทำตามที่เขาบอก?" อเล็กซ์มองไปยังสนามรบที่ยังคงดำเนินต่อไป การตัดสินใจครั้งนี้จะส่งผลต่อชะตากรรมของเขา และผู้คนอีกมากมาย เขารู้ดีว่านี่คือจุดเปลี่ยนที่สำคัญที่สุดของเรื่องราวทั้งหมด