เสียงปืนดังสนั่นหวั่นไหวปะทะกับเสียงคลื่นลมทะเลดังเป็นจังหวะ เสียงตะโกนด่าทอและเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดผสมปนเปกันไปหมด ท่าเรือร้างแห่งนี้กลายเป็นสมรภูมิเดือดที่ไม่มีใครคาดคิด แผนการที่วางไว้อย่างรัดกุมกำลังจะพังทลายลงต่อหน้าต่อตา กลุ่มของสารัชและวีรยาที่กำลังพยายามแทรกตัวเข้าไปในวงล้อมการต่อสู้ รู้สึกได้ถึงอันตรายที่คืบคลานเข้ามาทุกขณะ "พวกนั้นแข็งแกร่งกว่าที่คิดนะสารัช" วีรยากระซิบขณะหมอบหลบอยู่หลังลังไม้เก่าๆ ที่ผุพัง "ดูท่าทางพวกเขาจะรู้งานและมีประสบการณ์ในการต่อสู้สูงมาก" สารัชพยักหน้าเห็นด้วย สายตาของเขากวาดมองไปรอบๆ อย่างระแวดระวัง "ใช่... พวกเขาไม่ได้มาเล่นๆ เลย ดูจากอาวุธและวิธีที่พวกเขาเคลื่อนไหว นี่มันเหมือนหน่วยรบพิเศษมากกว่าแก๊งค้ายา" "แล้ว 'มังกรขาว' ล่ะ? เราพอจะมองเห็นเขาไหม?" วีรยาถาม มือของเธอกำปืนแน่น "เห็นอยู่ครับ... เขาอยู่กลางวงเลย กำลังปะทะกับหัวหน้ากลุ่มผู้บุกรุกอยู่" สารัชรายงาน "แต่ดูเหมือนว่าเขาจะถูกล้อมไว้แล้ว" "แย่แล้ว! ถ้าเขาถูกจับหรือเสียชีวิต แผนการทั้งหมดของเราก็จะพัง" วีรยากล่าวด้วยความกังวล "เราต้องหาทางเข้าไปช่วยเขา" สารัชตัดสินใจ "ถึงแม้เราจะไม่ชอบหน้าเขา แต่ตอนนี้เขาคือเป้าหมายหลักของเรา ถ้าเราจับกุมเขาได้ การขนส่งก็จะหยุดลง" "แต่เราจะเข้าไปยังไง?" วีรยาถาม "พวกนั้นมีจำนวนมากเกินไป ถ้าเราเปิดเผยตัวตอนนี้ เราอาจจะกลายเป็นเป้าของทั้งสองฝ่าย" "เราต้องสร้างความสับสน" สารัชคิดอย่างรวดเร็ว "คุณพอจะทำให้เกิดความวุ่นวายทางด้านนั้นได้ไหม?" เขาชี้ไปยังกลุ่มคนที่กำลังรุมล้อม 'มังกรขาว' วีรยาพยักหน้า "ได้ค่ะ ฉันพอจะมีระเบิดควันอยู่บ้าง น่าจะพอทำให้เกิดความสับสนได้สักพัก" "ดีมาก! ในระหว่างนั้น ผมจะพยายามหาทางเข้าไปใกล้ 'มังกรขาว' ให้มากที่สุด" สารัชกล่าว "แต่ถ้ามีอะไรผิดพลาด... ให้คุณหนีไปก่อนนะวีรยา" "ไม่! เรามาด้วยกัน เราก็จะไปด้วยกัน" วีรยาตอบอย่างหนักแน่น "ฉันไม่ทิ้งคุณไว้แน่" สารัชยิ้มบางๆ "ขอบคุณนะ... เอาล่ะ พร้อมนะ?" วีรยาพยักหน้า สารัชรอจังหวะที่กลุ่มคนเริ่มชะงักเล็กน้อยจากการปะทะกัน แล้ววีรยาก็โยนระเบิดควันลูกหนึ่งออกไป เสียงดัง 'ฟู่' พร้อมกับกลุ่มควันสีขาวหนาทึบที่พวยพุ่งออกมา ทำให้ทัศนวิสัยแย่ลงไปอีก "ไป!" สารัชร้องบอก เขาพุ่งตัวออกจากที่กำบัง วิ่งฝ่ากลุ่มควันและเสียงปืนเข้าไป ในขณะที่วีรยาคอยระวังหลังและยิงสนับสนุนหากมีใครพยายามจะเข้าหาพวกเขา ทางด้านผู้กองวิชาญและอเล็กซ์ที่กำลังค่อยๆ ขยับรถจี๊ปเข้ามาใกล้ ก็เห็นกลุ่มควันและได้ยินเสียงปืนที่ดังถี่ขึ้น "สถานการณ์แย่ลงไปอีกแล้ว" ผู้กองวิชาญกล่าว "อเล็กซ์ คุณยังติดต่อกับใครไม่ได้เลยเหรอ?" "ยังครับ" อเล็กซ์ตอบ ดวงตาของเขายังคงจับจ้องไปยังหน้าจอโทรศัพท์ "ผมพยายามหลายครั้งแล้ว แต่ไม่มีสัญญาณตอบรับเลย" "เราต้องตัดสินใจแล้วว่าจะทำอย่างไร" ผู้กองวิชาญกล่าว "ถ้าเรายังรอต่อไป อาจจะสายเกินไป" "เราต้องเข้าปฏิบัติการแล้วครับ" อเล็กซ์ยืนยัน "เราจะใช้รถเป็นที่กำบัง เข้าไปให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้" "แต่ถ้าเกิดการปะทะใหญ่ขึ้นมา เราจะรับมือไหวเหรอ?" ผู้กองวิชาญถามอย่างกังวล "เราจะพยายามหลีกเลี่ยงการปะทะใหญ่" อเล็กซ์กล่าว "เป้าหมายของเราคือ 'มังกรขาว' ถ้าเราจับกุมเขาได้ ทุกอย่างก็จะจบลง" "ผมรู้... แต่มันเสี่ยงเกินไป" ผู้กองวิชาญถอนหายใจ "แต่ถ้าเราไม่ทำอะไรเลย โอกาสนี้ก็จะหลุดลอยไป" "ผมเชื่อมั่นในตัวคุณวิชาญ" อเล็กซ์มองหน้าผู้กองวิชาญ "และผมเชื่อมั่นในแผนของเรา" ผู้กองวิชาญมองไปที่สนามรบที่กำลังปะทุขึ้น เขาเห็นร่างของสารัชและวีรยาที่กำลังพยายามฝ่าเข้าไป "โอเค... เราจะทำตามแผน" รถจี๊ปของผู้กองวิชาญเร่งความเร็วขึ้นเล็กน้อย มุ่งหน้าไปยังทิศทางที่การต่อสู้กำลังดำเนินไปอย่างดุเดือด พวกเขาต้องหาจังหวะเข้าชาร์จ 'มังกรขาว' ให้ได้ ก่อนที่สถานการณ์จะเลวร้ายไปกว่านี้ ในขณะเดียวกัน สารัชก็สามารถฝ่ากลุ่มควันและผู้คนเข้าไปได้ เขาเห็น 'มังกรขาว' กำลังต่อสู้อย่างดุเดือด แต่ก็ดูเหมือนจะเริ่มเสียเปรียบ "ท่านมังกรขาว!" สารัชตะโกนเรียก 'มังกรขาว' หันมามองด้วยความประหลาดใจ "แกเป็นใคร?" "ผมมาช่วยท่าน!" สารัชตอบ พลางยกปืนขึ้นเล็งไปที่กลุ่มคนที่รุมล้อม "ท่านต้องรีบไปจากที่นี่!" 'มังกรขาว' มองสารัชอย่างพิจารณา "แกไม่ใช่คนของฉัน... แล้วแกมาช่วยฉันทำไม?" "ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาถามครับ!" สารัชตะคอก "รีบไป!" แต่แล้วก็มีเสียงปืนดังขึ้นจากด้านหลังของสารัช เขาหันไปมอง เห็นวีรยากำลังยิงสนับสนุนจากระยะไกล "ขอบใจมาก... ไอ้หนุ่ม" 'มังกรขาว' กล่าว "แต่ตอนนี้... แกต้องช่วยฉันจัดการพวกนี้ก่อน" 'มังกรขาว' พุ่งเข้าโจมตีอย่างรวดเร็ว สารัชก็เข้าประกบข้าง ทักษะการต่อสู้ของทั้งสองคนผสมผสานกันอย่างลงตัว แม้จะไม่เคยร่วมมือกันมาก่อน แต่สัญชาตญาณการต่อสู้กลับทำให้พวกเขารับมือกับศัตรูได้อย่างมีประสิทธิภาพ "พวกมันคือใครกันแน่?" สารัชถามขณะที่กำลังหลบกระสุน "'แก๊งแมงมุมดำ'... พวกมันต้องการยึดเส้นทางการค้ายานี้ไปจากฉัน" 'มังกรขาว' ตอบ "พวกมันคิดว่าฉันอ่อนแอเกินไปที่จะรักษาอำนาจไว้" "โชคดีที่พวกมันคิดผิด" สารัชกล่าว การต่อสู้ดำเนินต่อไปอย่างดุเดือด แต่ละฝ่ายต่างพยายามหาจุดอ่อนของอีกฝ่าย