สมรภูมิเลือดแห่งแกแล็กซี่

ตอนที่ 24 / 43

ตอนที่ 24 — เดิมพันสุดท้ายบนเกาะร้าง

ภายใต้แสงจันทร์ที่สาดส่องลงมาบนผืนน้ำอันกว้างใหญ่ เรือเร็วของ 'มังกรขาว' แล่นฝ่าคลื่นทะเลด้วยความเร็วสูง มุ่งหน้าไปยังเกาะร้างที่ถูกระบุว่าเป็นเป้าหมายสุดท้ายของ 'แก๊งแมงมุมดำ' บรรยากาศบนเรือเต็มไปด้วยความเงียบงันที่น่าอึดอัด มีเพียงเสียงเครื่องยนต์ที่ดังกระหึ่มและเสียงคลื่นซัดสาดเท่านั้น ผู้กองวิชาญยืนกอดอกมองไปยังขอบฟ้าที่มืดมิด ใบหน้าของเขาแสดงออกถึงความตึงเครียด เขาหันไปมองอเล็กซ์ที่กำลังตรวจดูอาวุธปืนที่เตรียมมาอย่างรอบคอบ "แน่ใจนะว่าพวกเราจะทำได้?" ผู้กองวิชาญถาม "เรากำลังจะเผชิญหน้ากับแก๊งที่ทรงอิทธิพลที่สุดในโลก... และพวกเขามี 'แก่นพลังงาน' อยู่ในมือ" อเล็กซ์เงยหน้าขึ้นมองผู้กองวิชาญ "เราไม่มีทางเลือกอื่นครับ" เขาตอบ "ถ้าเราไม่หยุดพวกมัน... โลกจะเป็นยังไงต่อไป... เราก็คงนึกภาพออก" "ข้าก็หวังว่าจะเป็นเช่นนั้น" ผู้กองวิชาญถอนหายใจ "แค่ข้า... ไม่อยากเห็นใครต้องสูญเสียไปมากกว่านี้" 'มังกรขาว' เดินเข้ามาหาทั้งสองคน "อย่ากังวลมากเกินไป... เราได้วางแผนมาอย่างดีที่สุดแล้ว... และเราก็มี 'ผู้ประสานงาน' ที่จะช่วยเรา... ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น" 'ผู้ประสานงาน' ซึ่งนั่งอยู่ไม่ไกลนัก หันมายิ้มให้เล็กน้อย "ผมจะทำทุกอย่างที่ทำได้ครับ... ผมได้เรียนรู้ความผิดพลาดในอดีตแล้ว... และผมจะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นอีก" เมื่อเรือเร็วเข้าใกล้ชายฝั่งของเกาะ ภาพเงารางๆ ของป่าทึบก็ปรากฏขึ้นท่ามกลางความมืด 'มังกรขาว' สั่งให้ลดความเร็วลง และค่อยๆ จอดเรือเทียบท่าบริเวณที่ซ่อนเร้นไว้ "ตามแผน" 'มังกรขาว' กล่าว "ทีมของข้าจะเข้าทางด้านหน้า... ส่วนพวกเจ้า... ผู้กองวิชาญ... อเล็กซ์... และ 'ผู้ประสานงาน'... จะเข้าทางด้านหลัง... เพื่อหาทางปิดระบบการทำงานของ 'แก่น' โดยตรง" "แล้วถ้าเจอพวกมันล่ะครับ?" อเล็กซ์ถาม "หลีกเลี่ยงการปะทะถ้าไม่จำเป็น" 'มังกรขาว' ตอบ "เป้าหมายของเราคือ 'แก่นพลังงาน'... หาทางทำให้มันหยุดทำงาน... หรือถ้าทำได้... ก็ทำลายมันเสีย" "เข้าใจแล้วครับ" ผู้กองวิชาญพยักหน้า ทั้งสามคนสวมชุดดำที่ออกแบบมาเป็นพิเศษเพื่ออำพรางตัวในเวลากลางคืน พวกเขาค่อยๆ ก้าวลงจากเรือ และเริ่มเดินลุยเข้าไปในความมืดของป่า เสียงใบไม้แห้งเสียดสีกันใต้ฝ่าเท้าเป็นเสียงเดียวที่ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบของยามค่ำคืน "มันเงียบเกินไปนะครับ" อเล็กซ์กระซิบ "เหมือนเกาะนี้ไม่มีใครอยู่เลย" "นั่นอาจจะเป็นกับดัก" ผู้กองวิชาญเตือน "ระวังตัวให้ดี" พวกเขาเดินลึกเข้าไปในป่าเรื่อยๆ ตามเส้นทางที่ 'ผู้ประสานงาน' ได้ประเมินไว้จากข้อมูลที่ได้รับ จนกระทั่งมาถึงบริเวณที่เป็นหน้าผาเตี้ยๆ ซึ่งมีทางเข้าลับที่ถูกพรางตาไว้อย่างแนบเนียน "ตรงนี้แหละครับ" 'ผู้ประสานงาน' ชี้ไปที่ทางเข้า "ผมคาดว่า... ที่นี่คือทางเข้าสู่ส่วนที่ใช้เก็บ 'แก่นพลังงาน'" ผู้กองวิชาญและอเล็กซ์ใช้เวลาไม่นานในการปลดล็อกระบบรักษาความปลอดภัยเบื้องต้น และเปิดประตูทางเข้าลับเข้าไปได้สำเร็จ ภายในนั้นมืดสนิท มีเพียงแสงสลัวๆ จากอุปกรณ์บางอย่างที่ส่องออกมา "เราต้องระวังให้มาก" ผู้กองวิชาญกระซิบ "พวกมันต้องรู้ตัวแล้วแน่ๆ ว่าเราเข้ามา" พวกเขาเดินสำรวจไปตามทางเดินแคบๆ ที่ทอดยาวเข้าไปภายในใต้ดิน อากาศภายในเย็นยะเยือกผิดกับภายนอกอย่างสิ้นเชิง และมีกลิ่นอายแปลกประหลาดที่ยากจะอธิบาย "ผมได้ยินเสียง..." อเล็กซ์ชะงัก "เสียงเครื่องยนต์... ดังมาจากข้างหน้า" "เราใกล้จะถึงเป้าหมายแล้ว" 'ผู้ประสานงาน' กล่าวด้วยน้ำเสียงที่สั่นเล็กน้อย พวกเขาเดินต่อไปอีกไม่ไกล ก็มาถึงห้องโถงขนาดใหญ่ที่สว่างไสวด้วยแสงสีฟ้าอ่อนๆ ที่แผ่ออกมาจากวัตถุขนาดใหญ่ตั้งอยู่กลางห้อง วัตถุนั้นคือ 'แก่นพลังงาน' ที่กำลังเปล่งแสงเรืองรองอย่างทรงพลัง "นั่นมัน..." อเล็กซ์อุทานด้วยความตะลึง "มันสวยงาม... แต่ก็น่ากลัวในเวลาเดียวกัน" "ดูเหมือนว่า... พวกมันกำลังจะเริ่มกระบวนการ..." 'ผู้ประสานงาน' ชี้ไปที่แผงควบคุมขนาดใหญ่ที่อยู่ใกล้ๆ "ถ้าเราไม่หยุดพวกมันตอนนี้... มันอาจจะสายเกินไป" ทันใดนั้นเอง ประตูอีกด้านหนึ่งของห้องโถงก็เปิดออก ชายชุดดำหลายสิบคนพร้อมอาวุธครบมือปรากฏตัวขึ้น โดยมีผู้นำกลุ่มเป็นชายร่างใหญ่ในชุดสูทสีดำ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความโกรธแค้น "พวกแก... กล้าดียังไงที่เข้ามาที่นี่!" ชายร่างใหญ่ตะโกน "พวกแกจะมาขัดขวางแผนการของข้าไม่ได้เด็ดขาด!" "เรามาเพื่อหยุดยั้งพวกแก!" ผู้กองวิชาญประกาศก้อง "ปล่อย 'แก่นพลังงาน' ซะ!" "ปล่อยงั้นเหรอ?" ชายร่างใหญ่หัวเราะเสียงดัง "ไม่มีทาง! 'แก่น' นี้... จะทำให้ข้าเป็นใหญ่! พวกแกไม่มีทางหยุดยั้งข้าได้!" เขาหันไปสั่งลูกน้อง "จัดการพวกมันซะ!" เสียงปืนดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วห้องโถง ผู้กองวิชาญ อเล็กซ์ และ 'ผู้ประสานงาน' รีบหาที่กำบัง และยิงตอบโต้กลับไป การต่อสู้ที่เดิมพันด้วยอนาคตของโลกได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว บนเกาะร้างแห่งนี้ ท่ามกลางแสงสีฟ้าอันทรงพลังของ 'แก่นพลังงาน'

3,828 ตัวอักษร