สมรภูมิเลือดแห่งแกแล็กซี่

ตอนที่ 25 / 43

ตอนที่ 25 — กับดักกลางป่าลึก

"นั่นอาจจะเป็นกับดัก" ผู้กองวิชาญกระซิบตอบอเล็กซ์ด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด เขากระชับปืนในมือแน่นขึ้น สายตาพินิจมองไปรอบๆ อย่างระแวดระวัง แม้จะอยู่ในความมืด แต่ประสาทสัมผัสของเขากลับตื่นตัวเป็นพิเศษ ทุกเสียง ทุกการเคลื่อนไหวเล็กๆ น้อยๆ ล้วนถูกจับจ้อง "เราจะทำยังไงต่อครับ?" อเล็กซ์ถาม ใบหน้าของเขาซีดเผือดลงเล็กน้อย ความเงียบของป่าแห่งนี้ช่างน่าขนลุกยิ่งกว่าเสียงปืนที่เขาเคยได้ยินมาเสียอีก 'ผู้ประสานงาน' ซึ่งเดินอยู่ตรงกลางระหว่างทั้งสองคน สูดลมหายใจเข้าลึกๆ "ข้อมูลที่ผมได้มา... ชี้ว่าสถานที่ที่ 'แก่นพลังงาน' ถูกเก็บไว้... น่าจะอยู่ใจกลางเกาะนี้... ใต้สิ่งก่อสร้างโบราณบางอย่าง" "สิ่งก่อสร้างโบราณ?" ผู้กองวิชาญเลิกคิ้ว "ที่นี่? บนเกาะร้างแบบนี้เนี่ยนะ?" "ผมก็ไม่แน่ใจนักครับ" 'ผู้ประสานงาน' ยอมรับ "แต่โครงสร้างพลังงานที่ผมวิเคราะห์... มันมีความเชื่อมโยงกับแหล่งพลังงานใต้พิภพ... ซึ่งมักจะพบใกล้กับแหล่งโบราณคดีที่มีความสำคัญ" พวกเขาเดินลึกเข้าไปในป่า เสียงฝีเท้าที่ย่ำไปบนใบไม้แห้งยังคงเป็นเสียงเดียวที่ดังขึ้น สลับกับเสียงแมลงยามค่ำคืนที่ดังเป็นบางครั้งบางคราว แสงจันทร์ที่ลอดผ่านยอดไม้ลงมาเป็นเพียงลำแสงบางๆ ที่ช่วยให้มองเห็นทางได้ไม่มากนัก ทันใดนั้นเอง อเล็กซ์ก็หยุดชะงัก เขาชี้ไปยังพื้นเบื้องหน้า "พวกนั้น... พวกมันทิ้งรอยไว้" ทั้งสามคนก้มลงมองตามที่อเล็กซ์ชี้ เห็นรอยรองเท้าบู๊ตทหารที่ประทับลงบนพื้นดินอย่างชัดเจน รอยพวกนี้ยังดูสดใหม่ ไม่ได้เก่าแก่จนเกินไป "แสดงว่าเราไม่ได้มาถึงที่นี่เป็นคนแรก" ผู้กองวิชาญพึมพำ "พวกมันรู้ว่าเราจะมา... และมันก็วางกับดักไว้รอเราอยู่แล้ว" "ไม่จำเป็นเสมอไปครับ" 'ผู้ประสานงาน' กล่าว "บางที... พวกมันอาจจะแค่มาเตรียมการ... ก่อนที่เราจะมาถึง" "หรืออาจจะเป็นอย่างที่ผู้กองพูดก็ได้" อเล็กซ์เสริม "พวกมันอยากให้เราเข้ามาในกับดักของมัน" พวกเขาตัดสินใจเดินตามรอยเท้าไปอย่างระมัดระวัง ทุกย่างก้าวเต็มไปด้วยความไม่แน่นอน 'ผู้ประสานงาน' ใช้เครื่องสแกนแบบพกพาที่ซ่อนอยู่ในแขนเสื้อ ค่อยๆ ตรวจสอบสภาพแวดล้อมเพื่อหาระบบตรวจจับ หรือกับดักที่อาจซ่อนอยู่ "มีสัญญาณบางอย่างครับ" 'ผู้ประสานงาน' กระซิบ "เหมือนกับสนามพลังงาน... แต่ไม่แรงมาก... น่าจะเป็นระบบเตือนภัยเบื้องต้น" "เราจะผ่านไปได้ไหม?" อเล็กซ์ถาม "ถ้าเราทำตามที่ผมแนะนำ... ก็ได้ครับ" 'ผู้ประสานงาน' ตอบ "ผมจะพยายามสร้างคลื่นรบกวน... เพื่อปิดการทำงานของมันชั่วคราว... แต่เราต้องเคลื่อนไหวให้เร็วที่สุด" พวกเขาค่อยๆ เดินผ่านแนวสนามพลังงานที่ 'ผู้ประสานงาน' ปิดการทำงานไปชั่วขณะ หัวใจเต้นระส่ำทุกครั้งที่ต้องก้าวผ่านจุดที่อันตรายนั้น เมื่อเดินไปได้อีกสักพัก ภาพเบื้องหน้าก็เริ่มเปลี่ยนไป ต้นไม้เริ่มโปร่งขึ้น เผยให้เห็นพื้นดินที่กว้างกว่าเดิม และในที่สุด พวกเขาก็ได้เห็นสิ่งที่อยู่ตรงหน้า "นั่นมัน..." ผู้กองวิชาญอุทานเบาๆ เบื้องหน้าพวกเขาคือซากปรักหักพังของสิ่งก่อสร้างโบราณขนาดใหญ่ กำแพงหินที่ผุกร่อนไปตามกาลเวลา ตั้งตระหง่านอยู่ท่ามกลางความมืด มีทางเข้าที่ดูเหมือนถ้ำเล็กๆ อยู่ด้านหน้า ยอดหินบางส่วนหักโค่นลงมาทับถมกันเป็นกอง "นี่คือที่ที่พวกมันซ่อน 'แก่น' ไว้จริงๆ" 'ผู้ประสานงาน' กล่าวด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น แต่ก็แฝงไปด้วยความกังวล "ผมรู้สึกได้ถึงพลังงานที่เข้มข้นมากจากข้างใน" "แล้ว 'มังกรขาว' กับลูกทีมล่ะ?" อเล็กซ์ถาม "พวกนั้นควรจะเข้าทางด้านหน้าแล้วนี่?" "อาจจะกำลังติดขัดอยู่ก็ได้" ผู้กองวิชาญตอบ "ระบบรักษาความปลอดภัยของพวก 'แมงมุมดำ' คงจะแข็งแกร่งกว่าที่คิด" "เราต้องเข้าไปดู" 'ผู้ประสานงาน' กล่าว "ผมต้องหาทางหยุด 'แก่น' ให้ได้ก่อนที่พวกมันจะเปิดใช้งานเต็มรูปแบบ" ทั้งสามคนเดินเข้าไปยังปากถ้ำที่อยู่ภายในซากปรักหักพัง บรรยากาศภายในเย็นยะเยือกผิดปกติ กลิ่นอับชื้นและกลิ่นดินผสมปนเปกันไป ความมืดมิดยิ่งทวีความน่ากลัวขึ้น "ระวังตัวด้วยนะ" ผู้กองวิชาญเตือน "อะไรๆ ก็เกิดขึ้นได้ที่นี่" พวกเขาค่อยๆ หย่อนตัวลงไปในปากถ้ำที่ลึกกว่าเดิม อาศัยแสงจากไฟฉายเล็กๆ ส่องนำทางไปเรื่อยๆ ทางเดินเริ่มแคบลงเรื่อยๆ บีบคั้นให้พวกเขาต้องเดินเรียงแถว ตอนนี้มีเพียงเสียงลมหายใจของทั้งสามคนเท่านั้นที่ดังเป็นระยะ "ผมตรวจพบกับดักอีกแล้วครับ" 'ผู้ประสานงาน' กระซิบ "ครั้งนี้เป็นกับดักที่อันตรายกว่าเดิม... เหมือนจะเป็นกับดักระเบิดพลังงาน" "เราจะทำยังไง?" อเล็กซ์ถาม "ผมจะลองสร้างสนามพลังย้อนกลับ... เพื่อเบี่ยงเบนพลังงาน... แต่ต้องใช้เวลา... และพวกเราต้องอยู่นิ่งๆ" 'ผู้ประสานงาน' บอก ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าก็ดังขึ้นจากด้านหลัง ซ้ำยังมีเสียงปืนดังขึ้นมาด้วย! "อ้ากกก!" เสียงร้องด้วยความเจ็บปวดดังมาจากด้านบน "แย่แล้ว! พวกมันตามมา!" ผู้กองวิชาญตะโกน "เราต้องรีบไป!" "ผมยังปิดกับดักไม่ได้!" 'ผู้ประสานงาน' ร้องเสียงหลง "ช่างมันก่อน! รีบไป!" ผู้กองวิชาญคว้าแขนอเล็กซ์และ 'ผู้ประสานงาน' ให้เร่งฝีเท้าไปข้างหน้า ทิ้งกับดักที่ยังไม่ถูกปิดการทำงานไว้เบื้องหลัง เสียงปืนดังสนั่นหวั่นไหวไล่ตามหลังมา พวกเขาวิ่งไปตามทางเดินที่คดเคี้ยวไปมา พยายามหาทางไปให้ถึงใจกลางของฐานใต้ดินนี้ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ ความหวังเดียวของพวกเขาคือการไปให้ถึง 'แก่นพลังงาน' และหยุดยั้งแผนการร้ายของ 'แก๊งแมงมุมดำ' ให้ได้ ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป

4,202 ตัวอักษร