เสียงคลื่นซัดสาดเข้าหาฝั่งเป็นจังหวะสม่ำเสมอ บนชายหาดที่เต็มไปด้วยโขดหินและต้นมะพร้าว ชายชราในชุดเสื้อยืด กางเกงขาสั้น กำลังนั่งมองทะเลอยู่ท่ามกลางแสงแดดยามเช้า ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยริ้วรอยแห่งกาลเวลา ดวงตาสีเข้มยังคงฉายแววเฉลียวฉลาดและเด็ดเดี่ยว เขามีนามว่า ผู้กองวิชาญ อดีตนายตำรวจสากลผู้มากประสบการณ์ เรือเล็กของอามินค่อยๆ แล่นเข้ามาเทียบท่า ผู้กองวิชาญลุกขึ้นยืน ใบหน้าของเขาปรากฏรอยยิ้มเมื่อเห็นอามินและ ดร. วีรยา ลงจากเรือ "อามิน! ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ" ผู้กองวิชาญทักทายด้วยน้ำเสียงอบอุ่น "นึกว่าแกจะลืมฉันเสียแล้ว" "จะเป็นไปได้ยังไงครับผู้กอง" อามินยิ้มตอบ "ผมมาพร้อมกับแขกคนสำคัญครับ" ผู้กองวิชาญหันไปมองวีรยา ดวงตาของเขาสังเกตเห็นความเหนื่อยล้าและความหวาดกลัวบนใบหน้าของเธอ "ยินดีที่ได้รู้จักครับ คุณคือ ดร. วีรยา ใช่ไหม" วีรยาพยักหน้า "ค่ะ ผู้กองวิชาญ ดิฉันได้ยินชื่อเสียงของคุณมานานค่ะ" "เชิญเข้ามาในบ้านก่อนสิ" ผู้กองวิชาญผายมือเชิญ "อากาศข้างนอกร้อนเกินไป" ทั้งสามเดินเข้าไปในบ้านไม้หลังเล็กที่ตั้งอยู่บนเนินเขา มองเห็นวิวทะเลได้อย่างชัดเจน ภายในบ้านตกแต่งอย่างเรียบง่าย แต่สะอาดสะอ้าน มีกลิ่นอายของความเป็นธรรมชาติ "เล่ามาสิ เกิดอะไรขึ้น" ผู้กองวิชาญถาม เมื่อทุกคนนั่งลงแล้ว "อามินบอกว่ามีเรื่องสำคัญ" อามินเล่าเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นในห้องแล็บ ตั้งแต่การถูกตามสอดแนม การบุกเข้ามาของคนร้าย ไปจนถึงการหลบหนีออกมา วีรยาเสริมรายละเอียดบางส่วนด้วยน้ำเสียงที่ยังคงสั่นเครือ เมื่อฟังจบ ผู้กองวิชาญก็เงียบไปครู่หนึ่ง เขาจิบชาสมุนไพรที่ชงให้ ก่อนจะพูดขึ้นว่า "เรื่องมันซับซ้อนกว่าที่คิดนะ" "พวกนั้นเป็นใครคะผู้กอง" วีรยาถามอย่างร้อนรน "ทำไมพวกเขาถึงต้องการตัวฉัน" "เท่าที่ฟังดู" ผู้กองวิชาญเริ่มอธิบาย "กลุ่มแรกที่บุกเข้ามาในแล็บของคุณ น่าจะเป็นฝีมือของแก๊งค์มังกรดำ เป็นแก๊งค์มาเฟียจากฮ่องกงที่กำลังขยายอิทธิพลในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ พวกเขาโหดเหี้ยมและมีเครือข่ายกว้างขวาง" "แล้วพวกที่เข้ามาทีหลังล่ะคะ" อามินถาม "พวกเขาเป็นใคร" "นั่นแหละคือสิ่งที่น่ากลัว" ผู้กองวิชาญถอนหายใจ "ถ้าพวกนั้นเป็นหน่วยที่ได้รับการฝึกมาอย่างดี และมีเป้าหมายเดียวกันกับแก๊งค์มังกรดำ มันหมายความว่า เรื่องนี้ไม่ใช่แค่การชิงตัวประกันธรรมดา" "แต่คุณบรูโน่บอกว่าเขาจะช่วยปกป้องฉัน" วีรยาพูดขึ้น "เขาบอกว่าเขาจะจัดการให้ทุกอย่าง" "คุณบรูโน่ คาร์เตอร์" ผู้กองวิชาญพึมพำชื่อนั้น "ฉันเคยได้ยินชื่อเขา เขาเป็นนักธุรกิจนอกกฎหมายที่มีอำนาจมาก มีข่าวลือว่าเขาเกี่ยวข้องกับการค้ายาเสพติดและอาวุธสงครามระดับโลก" "คุณบรูโน่เป็นคนร้ายเหรอคะ" วีรยาถามอย่างไม่เชื่อสายตา "ไม่ใช่ว่าเขาจะเป็นคนร้ายเสมอไป" ผู้กองวิชาญอธิบาย "แต่เขาเป็นคนอันตราย การที่เขาเข้ามาเสนอตัวช่วยคุณ มันมีความหมายแฝงอยู่ เขาอาจจะต้องการสิ่งที่คุณค้นพบ หรืออาจจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ตั้งแต่แรก" "แล้วเราจะทำยังไงดีคะ" วีรยาถามอย่างสิ้นหวัง "ฉันไม่รู้จะหันหน้าไปพึ่งใครแล้ว" "คุณไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว" ผู้กองวิชาญยิ้มให้กำลังใจ "ฉันอาจจะเกษียณแล้ว แต่ฉันยังมีเพื่อนเก่าที่ยังทำงานในหน่วยงานต่างๆ อยู่ ฉันจะลองติดต่อไป" "แล้วเรื่องสารประกอบที่ฉันค้นพบ... มันอันตรายขนาดนั้นเลยเหรอคะ" "สารประกอบตัวใหม่ที่สามารถรักษาโรคอัลไซเมอร์ได้" ผู้กองวิชาญพยักหน้า "มันคือความหวังของมนุษยชาติ แต่มันก็สามารถถูกนำไปใช้ในทางที่ผิดได้เช่นกัน ถ้ามันตกไปอยู่ในมือขององค์กรอาชญากรรม มันอาจจะกลายเป็นอาวุธชีวภาพที่ร้ายแรง" "ไม่จริงน่า!" วีรยาอุทาน "ฉันไม่เคยคิดว่ามันจะเป็นแบบนั้น" "โลกใบนี้ไม่ได้มีแต่แสงสว่างเสมอไป ดร. วีรยา" ผู้กองวิชาญกล่าว "เมื่อคุณค้นพบสิ่งที่มีคุณค่า ก็ย่อมมีคนมากมายที่อยากจะได้มันไปครอบครอง ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็ตาม" "แล้วแผนการร้ายที่ว่าคืออะไรคะ" อามินถาม "ฉันยังไม่แน่ใจ" ผู้กองวิชาญตอบ "แต่เท่าที่รวบรวมข้อมูลมา การค้ายาเสพติดครั้งนี้มันใหญ่กว่าที่เคยเป็นมา มีการลักลอบนำยาเสพติดชนิดใหม่เข้ามาในประเทศไทย ซึ่งมีส่วนผสมที่ซับซ้อน และยากต่อการตรวจจับ" "อาจจะเกี่ยวกับสารประกอบของฉันก็ได้" วีรยาพูดเบาๆ "ถ้ามันถูกนำไปใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตยาเสพติด" "นั่นเป็นไปได้" ผู้กองวิชาญพยักหน้า "ถ้าเป็นแบบนั้นจริง เราต้องหยุดยั้งมันให้ได้ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป" ผู้กองวิชาญลุกขึ้นเดินไปที่โต๊ะทำงาน เขาเปิดลิ้นชักหยิบเอกสารบางอย่างออกมา "นี่คือข้อมูลที่ฉันรวบรวมไว้เกี่ยวกับแก๊งค์มาเฟียต่างๆ ที่มีอิทธิพลในปัจจุบัน รวมถึงข้อมูลเกี่ยวกับคุณบรูโน่ด้วย" เขาหยิบรูปถ่ายออกมาหนึ่งใบ เป็นรูปของชายหนุ่มหน้าตาคมเข้ม ดวงตาสีน้ำตาลเข้มที่ฉายแววเจ้าเล่ห์ "ส่วนคนนี้... เขาชื่อ 'เงา' เป็นนักฆ่ามือฉมังที่ทำงานให้กับองค์กรลับหลายแห่ง เขาเก่งกาจในการสอดแนมและลอบสังหาร ว่ากันว่าไม่เคยมีใครเห็นหน้าจริงของเขา" วีรยามองรูปถ่ายนั้นด้วยความรู้สึกบางอย่างที่อธิบายไม่ได้ "ฉันเคยได้ยินเสียงเขาตอนที่เขาโทรศัพท์มาหาฉัน" เธอพูดเบาๆ "นั่นอาจจะเป็นไปได้" ผู้กองวิชาญกล่าว "ถ้าเขาได้รับคำสั่งจากบรูโน่ให้มาตามหาคุณ" "เราต้องทำยังไงคะ" วีรยาถามเสียงแข็ง เธอกลัดกระดุมเสื้อให้เข้าที่ จัดระเบียบความคิดของตัวเอง "ฉันจะไม่ยอมให้ใครมาใช้การค้นพบของฉันในทางที่ผิดเด็ดขาด" "ดีมาก" ผู้กองวิชาญยิ้ม "เราจะร่วมมือกัน" เขามองไปที่อามิน "อามิน แกเป็นคนของฉัน ฉันเชื่อใจแก" "ผมพร้อมเสมอครับผู้กอง" อามินตอบ "ส่วน ดร. วีรยา" ผู้กองวิชาญมองไปที่เธอ "คุณคือเป้าหมายของพวกเขา คุณคือคนเดียวที่จะไขความลับของสารประกอบตัวนี้ได้ เราต้องปกป้องคุณ และต้องหยุดยั้งแผนการร้ายนี้ให้ได้" วีรยามองออกไปนอกหน้าต่าง ทะเลสีครามที่เคยดูสงบเงียบ ตอนนี้กลับกลายเป็นสัญลักษณ์ของอันตรายและความไม่แน่นอน เธอรู้ดีว่าชีวิตของเธอได้เปลี่ยนไปตลอดกาล และการต่อสู้ครั้งนี้จะเป็นการต่อสู้ที่เดิมพันด้วยชีวิตและอนาคตของมนุษยชาติ