ตอนที่ 10 — บทเจรจาที่ซับซ้อน
"คุณธาดา" คุณนพดลเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ ดวงตาคมกริบกวาดมองไปรอบๆ ห้องประชุม ราวกับกำลังประเมินมูลค่าทุกสิ่งทุกอย่าง "ผมดีใจที่ได้มีโอกาสมาเยือน 'แกรนด์ วิสต้า' ในครั้งนี้"
ธาดายิ้มบางๆ ไม่ได้แสดงท่าทีประทับใจ "เช่นกันครับ คุณนพดล เชิญนั่งก่อนครับ"
ศิรินทร์นั่งอยู่ข้างธาดา รู้สึกถึงแรงกดดันที่แผ่ออกมาจากคุณนพดล เธอสูดลมหายใจเข้าลึกๆ พยายามตั้งสติ
"ผมทราบข่าวเกี่ยวกับสถานการณ์ของ 'แกรนด์ วิสต้า' มาบ้างแล้ว" คุณนพดลกล่าวต่อ "และผมก็ทราบดีว่าคุณธาดากำลังมองหาพันธมิตรทางธุรกิจ"
"ถูกต้องครับ" ธาดาตอบ "เรากำลังมองหาผู้ที่จะมาร่วมลงทุนเพื่อเสริมความแข็งแกร่งให้กับโรงแรมของเรา"
"ผมสนใจที่จะเป็นส่วนหนึ่งในความสำเร็จของ 'แกรนด์ วิสต้า'" คุณนพดลกล่าว "แต่ผมก็ต้องแน่ใจว่าการลงทุนของผมจะได้รับผลตอบแทนที่คุ้มค่า"
"แน่นอนครับ" ธาดาพยักหน้า "เราได้เตรียมแผนธุรกิจฉบับปรับปรุงไว้แล้ว ซึ่งแสดงให้เห็นถึงศักยภาพในการเติบโตและผลกำไรที่เราคาดว่าจะได้รับ"
ธาดาหยิบแฟ้มเอกสารขึ้นมา ยื่นให้คุณนพดล คุณนพดลเปิดอ่านอย่างพิจารณา สีหน้าของเขาอ่านไม่ออก
"แผนการของคุณน่าสนใจทีเดียว" คุณนพดลกล่าว หลังจากใช้เวลาอ่านไปครู่หนึ่ง "แต่ผมมีข้อเสนอที่น่าจะทำให้สถานการณ์ของคุณดีขึ้นไปอีก"
"ข้อเสนอของคุณคืออะไรครับ?" ธาดาถาม
"ผมอยากจะเสนอให้ผมเข้าซื้อหุ้นส่วนใหญ่ของ 'แกรนด์ วิสต้า' แทนการเป็นเพียงพันธมิตรทางธุรกิจ" คุณนพดลเสนอ "ผมเชื่อว่าด้วยอำนาจการบริหารของผม เราจะสามารถพลิกฟื้นและยกระดับโรงแรมแห่งนี้ให้ก้าวไปสู่อีกระดับได้อย่างรวดเร็ว"
ศิรินทร์แทบสำลักน้ำลายที่กำลังจะกลืนลงคอ เธอหันไปมองธาดาด้วยความตกใจ ธาดาเองก็ดูจะประหลาดใจเช่นกัน แต่เขาก็ยังคงสีหน้าเรียบเฉย
"คุณนพดลครับ" ธาดากล่าวอย่างใจเย็น "ผมเข้าใจในความต้องการของคุณ แต่ 'แกรนด์ วิสต้า' เป็นธุรกิจที่ครอบครัวของผมก่อตั้งมา ผมไม่สามารถที่จะขายหุ้นส่วนใหญ่ให้กับใครได้ง่ายๆ"
"ผมเข้าใจครับ" คุณนพดลยิ้มมุมปาก "แต่ผมเชื่อว่าคุณก็ทราบดีถึงสถานการณ์ที่ 'แกรนด์ วิสต้า' กำลังเผชิญอยู่ เงินทุนสำรองของคุณกำลังจะหมดลง และการแข่งขันในธุรกิจโรงแรมก็รุนแรงขึ้นทุกวัน ข้อเสนอของผมเป็นทางออกที่ดีที่สุดในตอนนี้"
"ผมได้กล่าวไปแล้วว่าเรากำลังมองหาพันธมิตร" ธาดากล่าวเน้น "ไม่ใช่ผู้ที่จะเข้ามาครอบครองกิจการ"
"พันธมิตรของคุณมีศักยภาพเพียงพอหรือที่จะช่วยคุณได้จริงๆ?" คุณนพดลเลิกคิ้ว "ผมได้ยินมาว่าคุณกำลังติดต่อกับนักลงทุนรายอื่นอยู่ และผมก็ทราบดีว่านักลงทุนรายนั้นอาจจะมีวาระซ่อนเร้น"
ศิรินทร์รู้สึกขนลุก เธอไม่เข้าใจว่าคุณนพดลรู้เรื่องนี้ได้อย่างไร
"ผมไม่เข้าใจที่คุณพูดครับ" ธาดากล่าว "เรากำลังเจรจากับพันธมิตรที่ไว้ใจได้"
"ไว้ใจได้จริงๆ หรือ?" คุณนพดลหัวเราะในลำคอ "ผมมีข้อมูลที่น่าเชื่อถือว่านักลงทุนรายนั้นกำลังวางแผนที่จะเข้าซื้อหุ้นของคุณในราคาที่ต่ำกว่ามูลค่าที่แท้จริง หลังจากที่ทำให้ 'แกรนด์ วิสต้า' อ่อนแอลงไปอีก"
"คุณกำลังพยายามจะใส่ร้ายคู่แข่งของคุณหรือเปล่าครับ?" ธาดาถาม
"ผมแค่บอกในสิ่งที่ผมทราบ" คุณนพดลตอบ "ผมเสนอทางออกที่โปร่งใสและยุติธรรมให้คุณ"
"ข้อเสนอของคุณคือการเข้ามาควบคุมกิจการทั้งหมด" ศิรินทร์เอ่ยขึ้นเป็นครั้งแรก เสียงของเธอสั่นเล็กน้อย แต่เต็มไปด้วยความแน่วแน่ "และนั่นไม่ใช่สิ่งที่ครอบครัวของฉันต้องการ"
คุณนพดลหันมามองศิรินทร์ ดวงตาของเขากวาดมองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า "คุณหนูศิรินทร์สินะครับ" เขาเอ่ย "ผมทราบดีถึงความผูกพันของคุณที่มีต่อโรงแรมแห่งนี้ แต่บางครั้ง ความรักก็ไม่สามารถเอาชนะความเป็นจริงได้"
"ความเป็นจริงก็คือ 'แกรนด์ วิสต้า' กำลังต้องการความช่วยเหลืออย่างเร่งด่วน" คุณนพดลกล่าวต่อ "และผมคือคนที่สามารถให้ความช่วยเหลือที่คุณต้องการได้"
"คุณจะให้ความช่วยเหลือแบบไหน?" ธาดาถาม "เข้ามาเป็นเจ้าของแล้วก็รื้อระบบทุกอย่างของเราทิ้งไปอย่างนั้นเหรอ?"
"ผมจะนำพา 'แกรนด์ วิสต้า' ไปสู่ความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิม" คุณนพดลยืนยัน "ผมจะสร้างกำไรมหาศาล และผมจะทำให้โรงแรมแห่งนี้กลับมายืนแถวหน้าของวงการอีกครั้ง"
"ผมไม่แน่ใจว่าผลกำไรที่คุณพูดถึง จะเป็นผลกำไรสำหรับ 'แกรนด์ วิสต้า' หรือจะเป็นผลกำไรสำหรับกระเป๋าของคุณเพียงผู้เดียว" ธาดาเหน็บแนม
คุณนพดลยิ้ม "ผมไม่เคยทำงานโดยไม่หวังผลตอบแทนหรอกครับ คุณธาดา"
"เอาล่ะ" คุณนพดลลุกขึ้นยืน "ผมจะให้เวลาคุณได้พิจารณาข้อเสนอของผมอีกครั้ง" เขามองไปที่ธาดา "ผมหวังว่าคุณจะตัดสินใจอย่างฉลาด"
"คุณนพดลครับ" ธาดาก็ลุกขึ้นยืนเช่นกัน "ผมขอขอบคุณสำหรับข้อเสนอของคุณ แต่ผมคงต้องปฏิเสธ"
คุณนพดลพยักหน้าเล็กน้อย "ผมเข้าใจ" เขาหันไปทางศิรินทร์ "ผมหวังว่าคุณหนูศิรินทร์จะลองคิดดูดีๆ นะครับ บางที การเสียสละเล็กน้อยในวันนี้ อาจจะหมายถึงการรักษาทุกสิ่งทุกอย่างไว้ได้ในวันหน้า"
เมื่อคุณนพดลเดินออกจากห้องประชุมไป ศิรินทร์ก็ถอนหายใจยาว "เขาเป็นใครกันแน่คะ?"
"เขาคือนักธุรกิจที่น่ากลัวที่สุดคนหนึ่งที่ผมเคยเจอ" ธาดาตอบ "เขาฉลาด แกมโกง และไม่เคยยอมแพ้"
"แต่เขาบอกว่านักลงทุนรายอื่นที่เรากำลังจะติดต่อด้วย มีเจตนาแอบแฝงจริงเหรอคะ?" ศิรินทร์ถาม
"ผมไม่แน่ใจ" ธาดาตอบ "แต่คำพูดของเขาก็ทำให้ผมเริ่มสงสัย"
"แล้วเราจะทำยังไงต่อคะ?" ศิรินทร์ถาม
"เราต้องเร่งดำเนินการ" ธาดาตอบ "เราต้องหาทางเพิ่มทุนให้ได้โดยเร็วที่สุด และเราต้องตรวจสอบข้อมูลเกี่ยวกับนักลงทุนรายนั้นให้ละเอียด"
"แต่ถ้าคุณนพดลพูดถูกจริงๆ ล่ะคะ? ถ้าเขาเข้ามาครอบครองโรงแรมของเราจริงๆ?" ศิรินทร์ถาม
"เราจะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นเด็ดขาด" ธาดาตอบหนักแน่น "ผมสัญญา"
คำพูดของธาดาทำให้ศิรินทร์รู้สึกอบอุ่นใจ แม้จะยังมีความกังวลอยู่ก็ตาม เธอรู้ดีว่าการต่อสู้ครั้งนี้ไม่ง่ายเลย
"ฉันเชื่อใจคุณค่ะ" ศิรินทร์กล่าว "เราจะผ่านมันไปด้วยกัน"
ธาดามองเข้าไปในดวงตาของศิรินทร์ รอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา "แน่นอน เราจะผ่านมันไปด้วยกัน"
4,666 ตัวอักษร