หลังจากที่คุณนพดลออกไป บรรยากาศในห้องทำงานของธาดาก็กลับมาตึงเครียดอีกครั้ง ศิรินทร์ยังคงรู้สึกไม่สบายใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น "คุณธาดาคะ" เธอเอ่ยขึ้น "ฉันยังอดคิดไม่ได้ว่าคุณนพดลอาจจะพูดความจริง" ธาดาถอนหายใจ "ผมเข้าใจความกังวลของคุณศิรินทร์" เขากล่าว "แต่นักลงทุนรายนั้นเป็นคนที่เราได้ข้อมูลมาอย่างดี เขาเป็นนักลงทุนที่น่าเชื่อถือ และมีประวัติการลงทุนที่ประสบความสำเร็จ" "แต่คุณนพดลก็บอกว่าเขามีข้อมูลที่น่าเชื่อถือเหมือนกัน" ศิรินทร์แย้ง "และเขาก็ดูเหมือนจะรู้จักเราดีกว่าที่เราคิด" "ผมจะตรวจสอบเรื่องนี้อีกครั้ง" ธาดาตอบ "ผมจะติดต่อกับแหล่งข่าวของผม เพื่อยืนยันข้อมูลเกี่ยวกับนักลงทุนรายนั้น" "แล้วเรื่องที่คุณนพดลเสนอให้เข้าซื้อหุ้นส่วนใหญ่ล่ะคะ?" ศิรินทร์ถาม "คุณจะจัดการอย่างไร?" "ผมได้ปฏิเสธเขาไปแล้ว" ธาดาตอบ "ผมจะไม่ยอมให้ใครเข้ามาครอบครอง 'แกรนด์ วิสต้า' โดยง่าย" "แต่ถ้าเราไม่มีทางเลือกอื่นล่ะคะ?" ศิรินทร์ถามด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง "ถ้าเราหาเงินทุนมาเพิ่มไม่ได้จริงๆ?" ธาดาเงียบไปครู่หนึ่ง เขาเดินไปยืนพิงหน้าต่าง มองออกไปข้างนอก ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความครุ่นคิด "ผมจะพยายามอย่างสุดความสามารถ" ธาดากล่าวในที่สุด "ผมจะไม่ยอมให้ฝันของครอบครัวคุณต้องสลายไป" ศิรินทร์มองธาดา เธอรู้สึกซาบซึ้งในความมุ่งมั่นของเขา ถึงแม้ว่าเขาจะดูเหมือนเย็นชา แต่เธอก็สัมผัสได้ถึงความห่วงใยที่เขามีต่อ 'แกรนด์ วิสต้า' "ขอบคุณค่ะ" เธอพูด "ฉันรู้ว่าคุณจะทำได้" ธาดาหันกลับมามองศิรินทร์ รอยยิ้มจางๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา "เราจะทำมันไปด้วยกัน" ในวันต่อมา ธาดาก็ได้ข้อมูลที่น่าตกใจกลับมา เขาพบว่าคุณนพดลไม่ได้พูดเกินจริงไปมากนัก นักลงทุนที่เขากำลังจะติดต่อด้วยนั้น มีเบื้องหลังที่ไม่โปร่งใสอย่างที่เขาเคยคิด "คุณศิรินทร์" ธาดากล่าวเมื่อเขาเข้าไปในห้องทำงานของเธอ "ผมมีข่าวร้าย" ศิรินทร์เงยหน้าขึ้นจากกองเอกสาร "ข่าวร้ายอะไรคะ?" "นักลงทุนรายที่เรากำลังจะติดต่อด้วย... เขาไม่ได้เป็นอย่างที่เราคิด" ธาดาตอบ "เขาเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มทุนที่กำลังพยายามจะเข้าครอบครอง 'แกรนด์ วิสต้า' อยู่จริงๆ" ศิรินทร์อึ้ง เธอไม่สามารถพูดอะไรได้ เธอรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังถล่มลงมา "คุณนพดลพูดถูก" ธาดากล่าวต่อ "เขาต้องการทำให้เราอ่อนแอลง เพื่อที่จะเข้าซื้อหุ้นของเราในราคาถูก" "แล้วเราจะทำยังไงคะ?" ศิรินทร์ถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "เราไม่มีทางเลือกอื่นแล้วจริงๆ เหรอคะ?" ธาดาเดินเข้ามาใกล้ศิรินทร์ เขาจับมือของเธอไว้แน่น "ผมสัญญาว่าจะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้น" เขากล่าว "แต่เราอาจจะต้องยอมรับข้อเสนอของคุณนพดล" "คุณหมายถึง... เราต้องขายโรงแรมของเราให้กับเขา?" ศิรินทร์ถาม น้ำตาคลอเบ้า "ไม่" ธาดาปฏิเสธทันที "เราจะไม่ขายโรงแรมให้เขา แต่เราอาจจะต้องยอมให้เขาเข้ามาเป็นผู้ร่วมทุนรายใหญ่" "แต่เขาต้องการเข้ามาควบคุมกิจการทั้งหมด!" ศิรินทร์แย้ง "ผมจะเจรจาต่อรองกับเขา" ธาดาตอบ "ผมจะพยายามให้เรายังคงมีอำนาจในการบริหารอยู่" "คุณคิดว่าเขาจะยอมเหรอคะ?" ศิรินทร์ถาม "ผมไม่แน่ใจ" ธาดาตอบ "แต่ผมจะลองดู" ทั้งคู่เงียบไปครู่หนึ่ง ปล่อยให้ความเสียใจและความกังวลกัดกินหัวใจ "ฉัน... ฉันไม่เข้าใจ" ศิรินทร์กล่าว "ทำไมเรื่องมันถึงได้ซับซ้อนขนาดนี้?" "บางครั้ง ชีวิตก็เป็นแบบนี้แหละครับ" ธาดาตอบ "มีอุปสรรคมากมายที่เข้ามาทดสอบเรา" "แล้วถ้าเราไม่สามารถเจรจาต่อรองกับคุณนพดลได้ล่ะคะ?" ศิรินทร์ถาม "เราก็จะหาทางอื่น" ธาดาตอบ "ผมจะไม่ยอมแพ้" หลังจากนั้น ธาดาก็ได้เข้าพบคุณนพดลอีกครั้ง การเจรจาเป็นไปอย่างดุเดือดและยาวนาน คุณนพดลไม่ยอมอ่อนข้อให้ง่ายๆ เขายืนกรานที่จะเข้ามามีอำนาจในการบริหาร "ผมให้โอกาสคุณแล้วนะ คุณธาดา" คุณนพดลกล่าว "ถ้าคุณไม่ยอมรับข้อเสนอของผม ตอนนี้ก็ไม่มีใครที่จะช่วยคุณได้อีกแล้ว" "ผมขอเวลาอีกสองวัน" ธาดากล่าว "ผมขอเวลาในการพิจารณา" "ได้" คุณนพดลตอบ "แต่ผมหวังว่าคุณจะไม่ทำให้ผมเสียเวลาเปล่า" เมื่อธาดากลับมาที่โรงแรม เขาก็พบว่าศิรินทร์กำลังรอเขาอยู่ ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความกังวล "เป็นยังไงบ้างคะ?" เธอถาม "เขาไม่ยอมอ่อนข้อให้เลย" ธาดาตอบ "เขาต้องการควบคุมทุกอย่าง" "แล้วคุณจะทำยังไงคะ?" ศิรินทร์ถาม ธาดาเงียบไปครู่หนึ่ง เขาตัดสินใจแล้ว "ผมจะยอมรับข้อเสนอของเขา" "อะไรนะคะ?!" ศิรินทร์อุทาน "คุณจะยอมขายโรงแรมให้เขาจริงๆ เหรอคะ?" "เราไม่ได้ขายโรงแรม" ธาดาอธิบาย "แต่เราจะให้เขาเข้ามาเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ และผมจะยอมรับตำแหน่งที่ปรึกษาพิเศษแทน" "แต่... แล้วอำนาจการบริหารของเราล่ะคะ?" ศิรินทร์ถาม "ผมจะพยายามรักษาอำนาจส่วนใหญ่ไว้ให้" ธาดาตอบ "ผมจะใช้ประสบการณ์และความรู้ของผมในการทำงานร่วมกับเขา" ศิรินทร์มองธาดา เธอเห็นความเจ็บปวดในแววตาของเขา เธอรู้ดีว่าการตัดสินใจครั้งนี้มันหนักหนาสาหัสเพียงใด "ฉัน... ฉันไม่รู้จะพูดอะไรดี" ศิรินทร์กล่าว "ขอบคุณค่ะ" "นี่เป็นทางออกที่ดีที่สุดที่เรามีในตอนนี้" ธาดาตอบ "เราต้องรักษา 'แกรนด์ วิสต้า' ไว้ให้ได้" ในที่สุด ทั้งสองก็ต้องยอมจำนนต่อสถานการณ์ที่บีบคั้น ธาดาตกลงรับข้อเสนอของคุณนพดล โดยมีเงื่อนไขว่าเขาจะยังคงมีบทบาทสำคัญในการบริหารโรงแรม แต่คุณนพดลจะเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่และมีอำนาจตัดสินใจขั้นสุดท้าย