รุ่งเช้า ศิรินทร์มาถึงออฟฟิศด้วยความรู้สึกไม่สบายใจ เธอพยายามติดต่อธาดาหลายครั้ง แต่เขาก็ไม่รับสาย เธอไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมเขาถึงหายตัวไปโดยไม่บอกกล่าว "คุณศิรินทร์คะ" เลขาของธาดาเดินเข้ามา "คุณธาดาฝากจดหมายมาให้ค่ะ" ศิรินทร์รับจดหมายมาด้วยมือที่สั่นเล็กน้อย เธอค่อยๆ เปิดอ่านข้อความที่เขียนด้วยลายมือของธาดา "ศิรินทร์" "ผมต้องขอโทษที่คุณ ผมไม่สามารถอยู่ทานอาหารเย็นจนจบได้เมื่อคืนนี้ มีเหตุจำเป็นบางอย่างที่ผมต้องรีบจัดการ" "ผมได้ทบทวนเรื่องแผนการปรับปรุงโรงแรมทั้งหมดแล้ว และผมคิดว่าเราต้องมีการเปลี่ยนแปลงบางอย่างที่สำคัญกว่านี้" "ผมจะเข้าไปพบคุณที่ห้องทำงานของคุณในอีกหนึ่งชั่วโมงข้างหน้า เตรียมตัวให้พร้อม เรามีเรื่องสำคัญต้องคุยกัน" "ธาดา" ศิรินทร์อ่านจดหมายซ้ำไปซ้ำมา เธอรู้สึกสับสนและคาใจ การหายตัวไปเมื่อคืนกับจดหมายฉบับนี้ มันมีความหมายอะไรกันแน่? หนึ่งชั่วโมงต่อมา ธาดาก็ปรากฏตัวขึ้นที่ห้องทำงานของศิรินทร์ ใบหน้าของเขาดูเคร่งเครียดกว่าปกติ "คุณธาดาคะ" ศิรินทร์เอ่ยขึ้นทันทีที่เขาเข้ามา "เมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นคะ?" ธาดาเดินไปยืนพิงหน้าต่าง มองออกไปข้างนอก "ผมต้องขอโทษจริงๆ ศิรินทร์" เขาตอบ "มีบางเรื่องที่ผมไม่ได้บอกคุณ" "เรื่องอะไรคะ?" ศิรินทร์ถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความกังวล "ผมได้ข่าวว่า มีคู่แข่งกำลังวางแผนที่จะเข้าซื้อหุ้นใหญ่ของ 'แกรนด์ วิสต้า' เพื่อครอบครองโรงแรมของเรา" ธาดาตอบ "ผมต้องรีบไปจัดการเรื่องนี้ และนั่นคือเหตุผลที่ผมต้องหายตัวไปเมื่อคืน" ศิรินทร์ตาเบิกกว้าง "จริงเหรอคะ? ใครคะ?" "ผมยังไม่แน่ใจ" ธาดากล่าว "แต่ผมมีข้อมูลบางอย่างที่น่าสงสัยเกี่ยวกับนักลงทุนที่เราเพิ่งได้มา" "คุณหมายถึงนักลงทุนรายใหญ่ที่เพิ่มทุนให้เราเมื่อไม่นานมานี้เหรอคะ?" ศิรินทร์ถาม ธาดาพยักหน้า "ใช่ ผมคิดว่าเขาอาจจะมีเจตนาแอบแฝง" "แล้วแผนการของคุณคืออะไรคะ?" ศิรินทร์ถาม "ผมต้องหาหลักฐานมายืนยันก่อน" ธาดาตอบ "และผมคิดว่าเราควรจะเร่งกระบวนการปรับปรุงโรงแรมให้เร็วที่สุด เพื่อให้โรงแรมของเรามีความแข็งแกร่งและมีมูลค่ามากขึ้น" "แต่... เราจะทำได้ยังไงคะ?" ศิรินทร์ถาม "การปรับปรุงต้องใช้เวลาและทรัพยากรมาก" "ผมมีแผนสำรอง" ธาดากล่าว "ผมจะลองเจรจาต่อรองกับนักลงทุนรายใหญ่อีกรายหนึ่ง ซึ่งเป็นคู่แข่งของคนที่กำลังจะเข้ามาซื้อหุ้นของเรา เขาเป็นคนที่ผมรู้จักดี และผมเชื่อว่าเขาจะช่วยเราได้" ศิรินทร์มองธาดาอย่างไม่แน่ใจ "แต่... การร่วมมือกับเขา มันอาจจะทำให้สถานการณ์ซับซ้อนกว่าเดิมก็ได้นะคะ" "ผมรู้" ธาดาตอบ "แต่เราไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว ศิรินทร์" "แล้วเรื่องความสัมพันธ์ของเราล่ะคะ?" ศิรินทร์ถามอย่างตรงไปตรงมา "เมื่อคืนคุณ... คุณบอกว่าคุณเข้าใจฉันมากขึ้น" ธาดาหันกลับมามองศิรินทร์ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกที่ยากจะบรรยาย "ผม... ผมไม่แน่ใจว่าผมรู้สึกอะไรกันแน่ ศิรินทร์" เขาตอบอย่างตรงไปตรงมา "แต่ผมรู้ว่า ผมไม่อยากเห็น 'แกรนด์ วิสต้า' ตกไปอยู่ในมือของคนอื่น และผมก็ไม่อยากเห็นคุณเสียใจ" คำตอบนั้นทำให้ศิรินทร์รู้สึกสับสนมากกว่าเดิม เธอไม่รู้ว่าควรจะเชื่อใจธาดาได้มากแค่ไหน "คุณจะให้ฉันทำอะไรคะ?" ศิรินทร์ถาม "ผมอยากให้คุณเตรียมข้อมูลเกี่ยวกับโรงแรมทั้งหมด การเงิน ประวัติลูกค้า และทุกอย่างที่เกี่ยวกับ 'แกรนด์ วิสต้า' ให้พร้อม" ธาดากล่าว "ผมจะลองติดต่อกับนักลงทุนรายนั้นดู" ศิรินทร์พยักหน้า แม้ว่าในใจจะยังคงมีคำถามมากมายเกี่ยวกับธาดา แต่เธอก็รู้ว่าเธอไม่มีทางเลือกอื่น เธอต้องเชื่อใจเขา และต้องร่วมมือกับเขาเพื่อปกป้อง 'แกรนด์ วิสต้า' ตลอดทั้งวัน ศิรินทร์ทำงานอย่างหนัก เธอรวบรวมข้อมูลทั้งหมดตามที่ธาดาขอ ขณะเดียวกัน เธอก็พยายามหาข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับนักลงทุนรายใหม่ และนักลงทุนที่ธาดาจะไปติดต่อ เมื่อถึงตอนเย็น ธาดาก็กลับเข้ามาในห้องทำงานของศิรินทร์อีกครั้ง ใบหน้าของเขาดูอ่อนล้า แต่ก็แฝงไปด้วยความมุ่งมั่น "ผมได้คุยกับนักลงทุนรายนั้นแล้ว" ธาดาเอ่ยขึ้น "เขาตกลงที่จะช่วยเรา" ศิรินทร์ถอนหายใจด้วยความโล่งอก "จริงเหรอคะ?" "ใช่" ธาดาตอบ "แต่เขาขอข้อแลกเปลี่ยนบางอย่าง" "ข้อแลกเปลี่ยนอะไรคะ?" ศิรินทร์ถาม "เขาต้องการที่จะเข้ามามีส่วนร่วมในการบริหาร 'แกรนด์ วิสต้า' มากขึ้น" ธาดาตอบ "และเขาต้องการให้คุณ... เป็นผู้บริหารโรงแรมเต็มตัว" ศิรินทร์อึ้งไป "แต่... ฉัน..." "ผมรู้ว่าคุณอาจจะยังไม่พร้อม" ธาดากล่าว "แต่ผมเชื่อว่าคุณทำได้ ศิรินทร์ คุณมีความสามารถ และคุณมีความรักในโรงแรมแห่งนี้" "แล้วคุณล่ะคะ?" ศิรินทร์ถาม "คุณจะทำยังไง?" ธาดามองศิรินทร์อย่างลึกซึ้ง "ผมจะสนับสนุนคุณอยู่เบื้องหลัง" เขาตอบ "ผมจะช่วยคุณวางแผน และผมจะช่วยคุณจัดการกับปัญหาต่างๆ" ศิรินทร์รู้สึกขอบคุณธาดาอย่างสุดซึ้ง เขาพร้อมที่จะเสียสละเพื่อเธอและเพื่อ 'แกรนด์ วิสต้า' "ขอบคุณนะคะ" ศิรินทร์กล่าว "ฉันจะไม่ทำให้คุณผิดหวัง" "ผมรู้" ธาดายิ้ม "แล้วก็... เรื่องเมื่อคืน" เขาเว้นวรรคไปครู่หนึ่ง "ผมคิดว่า ผมอาจจะเริ่ม... ชอบคุณแล้วล่ะ ศิรินทร์"