"เขาต้องการจะทำลายคุณ... และครอบครัวของผมด้วย" วิศรุตกล่าวต่อ น้ำเสียงของเขาเย็นชาลงกว่าเดิม แต่แฝงไว้ด้วยความขุ่นเคืองที่ยากจะปิดบัง "เขาต้องการให้ผมเสียชื่อเสียง เสียความน่าเชื่อถือ เพื่อที่เขาจะได้เข้ามายึดครองบริษัทของผมได้ง่ายขึ้น" ชัญญารู้สึกเหมือนถูกบีบคั้น ลมหายใจติดขัด เธอไม่เคยคิดเลยว่าเรื่องราวจะซับซ้อนและอันตรายถึงเพียงนี้ "แล้ว... แล้วเด็กๆ ล่ะคะ" เธอถามด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบา "เด็กๆ เป็นแค่เครื่องมือของเขา" วิศรุตตอบ "เขารู้ว่าผมรักครอบครัวของผมมาก โดยเฉพาะลูกๆ ของอรนิชา" เขาหยุดไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังนึกถึงภาพเด็กๆ ที่เขาต้องดูแล "เขาคิดว่าการสร้างปัญหาให้ผมในเรื่องนี้ จะทำให้ผมไม่มีสมาธิกับการทำธุรกิจ และอาจจะทำให้ผมตัดสินใจผิดพลาด" นภัทรพยักหน้าช้าๆ "แผนของสมชายแยบยลมากครับ เขาใช้ความขัดแย้งส่วนตัว มาเชื่อมโยงกับผลประโยชน์ทางธุรกิจได้อย่างแนบเนียน" "ผมรู้ว่าคุณกำลังคิดอะไรอยู่" วิศรุตหันไปสบตาชัญญา "คุณกำลังคิดว่าผมกำลังหลอกลวงคุณใช่ไหม" ชัญญาเม้มปากแน่น เธอไม่รู้จะตอบอย่างไร ความสงสัยยังคงวนเวียนอยู่ในใจ แต่ในขณะเดียวกัน เธอก็รู้สึกถึงความจริงใจในน้ำเสียงของวิศรุต "ฉัน... ฉันไม่แน่ใจค่ะ" "ผมเข้าใจ" วิศรุตกล่าว "แต่ผมมีหลักฐาน" เขาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา พร้อมกับสไลด์หน้าจอไปมา "นี่คือบันทึกการสนทนาของสมชายกับอรนิภา เป็นหลักฐานที่ผมรวบรวมมาได้เมื่อคืนนี้" วิศรุตยื่นโทรศัพท์ให้ชัญญาและนภัทรดู เมื่อทั้งสองคนอ่านข้อความเหล่านั้น สีหน้าก็เปลี่ยนเป็นจริงจังขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ข้อความเหล่านั้นยืนยันทุกสิ่งที่วิศรุตเล่ามาทั้งหมด มีการพูดถึงจำนวนเงินที่สมชายให้แก่อรนิภา และแผนการที่จะใช้เด็กๆ เป็นเครื่องมือ "คุณอรนิภา... เธอรู้สึกผิดจริงๆ" วิศรุตกล่าวต่อ "เธอติดต่อผมมาเมื่อคืนนี้ ยอมรับทุกอย่าง และขอร้องให้ผมช่วยเธอ" "แล้วเธออยู่ที่ไหนคะ" ชัญญาถาม "เธออยู่ที่ปลอดภัยแล้ว" วิศรุตตอบ "ผมให้คนของผมดูแลเธออยู่ ผมต้องการให้เธอเป็นพยานให้กับเรา" "นี่เป็นโอกาสของเราแล้ว" นภัทรกล่าวอย่างหนักแน่น "เราสามารถเปิดโปงแผนของสมชายได้" "แต่เราจะทำได้อย่างไร" ชัญญาถาม "สมชายมีอำนาจและอิทธิพลมาก" "ผมจะจัดการเอง" วิศรุตกล่าว "ผมจะเปิดโปงแผนการของเขาต่อหน้าคณะกรรมการบริษัท และต่อสาธารณชน" "คุณแน่ใจนะคะว่าคุณทำได้" ชัญญาถามด้วยความกังวล "ผมแน่ใจ" วิศรุตตอบ "ผมจะไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายครอบครัวของผม และผมจะไม่ยอมให้ใครมาทำลายบริษัทของคุณ" เขามองตรงไปที่ชัญญา "ผมต้องการความร่วมมือจากคุณ" "ฉันจะช่วยคุณเต็มที่ค่ะ" ชัญญากล่าวอย่างแน่วแน่ "เราจะสู้ไปด้วยกัน" "ดีมาก" วิศรุตยิ้มบางๆ "เรามีเวลาไม่มากนัก เราต้องรีบดำเนินการก่อนที่สมชายจะรู้ตัว" ทั้งสามคนใช้เวลาวางแผนกันอย่างละเอียด พวกเขาตกลงกันว่า วิศรุตจะเป็นคนเริ่มการเปิดโปง โดยจะเรียกประชุมคณะกรรมการบริษัทอย่างเร่งด่วน ส่วนชัญญาและนภัทรจะเตรียมข้อมูลและหลักฐานที่ได้จากการสืบสวน เพื่อสนับสนุนคำกล่าวอ้างของวิศรุต "ผมจะมอบอำนาจการตัดสินใจบางส่วนให้คุณในเรื่องเทคโนโลยีของโครงการใหม่" วิศรุตกล่าวกับชัญญา "ผมจะใช้มันเป็นหลักฐานว่าผมไม่ได้มีเจตนาที่จะครอบงำธุรกิจของคุณ แต่ผมต้องการปกป้องผลประโยชน์ของผมเองในฐานะนักลงทุน" "ขอบคุณมากค่ะ" ชัญญาเอ่ย "ฉันรู้สึกสบายใจขึ้นมากที่รู้ว่าเรามีคุณอยู่เคียงข้าง" "ผมก็เช่นกัน" วิศรุตตอบ "ตอนนี้ เรามาเตรียมตัวสำหรับการเผชิญหน้าครั้งใหญ่กันเถอะ" ตลอดทั้งคืน ชัญญานอนไม่หลับ เธอคิดถึงแผนการของสมชายที่ชั่วร้าย และคิดถึงความกล้าหาญของวิศรุตที่ยอมเสี่ยงทุกอย่างเพื่อเปิดโปงความจริง เธอหวังว่าทุกอย่างจะผ่านไปด้วยดี และหวังว่าความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับวิศรุตจะสามารถก้าวข้ามผ่านอุปสรรคครั้งนี้ไปได้ เช้าวันรุ่งขึ้น ชัญญากับนภัทรมาถึงบริษัทด้วยความรู้สึกที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นและกังวล พวกเขาเห็นวิศรุตยืนรออยู่แล้ว พร้อมด้วยทีมทนายความและผู้เชี่ยวชาญด้านการรักษาความปลอดภัย "พร้อมแล้วนะครับ" วิศรุตกล่าว ยิ้มให้ชัญญาอย่างให้กำลังใจ "พร้อมค่ะ" ชัญญาตอบ พยายามเก็บอาการประหม่าของตัวเอง การประชุมคณะกรรมการบริษัทเริ่มต้นขึ้น บรรยากาศเต็มไปด้วยความตึงเครียด สมชายเองก็มาปรากฏตัวในที่ประชุมด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม แต่แววตาเต็มไปด้วยความอำมหิต วิศรุตลุกขึ้นยืน กล่าวเปิดการประชุมด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น "ผมขอเรียนต่อคณะกรรมการทุกท่าน และคุณสมชายที่ให้เกียรติมาร่วมประชุมในวันนี้ ว่าผมมีเรื่องสำคัญที่จะต้องเปิดเผย" จากนั้น เขาก็เริ่มเล่าเรื่องราวทั้งหมด ตั้งแต่การพบเด็กๆ ที่หน้าบริษัท การสืบสวนของเขา ความจริงเกี่ยวกับอรนิชา และแผนการอันชั่วร้ายของสมชาย เขาแสดงหลักฐานทั้งหมด ทั้งบันทึกการสนทนา และหลักฐานทางการเงิน สมชายหน้าเสียไปเล็กน้อย แต่ก็ยังคงพยายามรักษาท่าที "คุณวิศรุตครับ คุณกำลังกล่าวหาผมอย่างเลื่อนลอย ไม่มีหลักฐานชิ้นไหนที่จะพิสูจน์ได้ว่าผมเป็นคนบงการทั้งหมด" "จริงหรือครับ" วิศรุตยิ้มเยาะ "แล้วหลักฐานชิ้นนี้ล่ะครับ" เขายื่นเอกสารให้เลขาฯ นำไปส่งให้สมชายดู เอกสารนั้นเป็นสัญญาการซื้อขายหุ้นของบริษัทชัญญา ที่สมชายกำลังพยายามกดดันให้ชัญญายอมขาย "นี่คือหลักฐานว่าคุณต้องการเข้ามาควบคุมบริษัทของชัญญา" วิศรุตกล่าวต่อ "และคุณก็ใช้เด็กๆ เป็นเครื่องมือในการกดดันเธอ" สมชายเริ่มเหงื่อตก เขาพยายามหาข้อแก้ตัว แต่ก็ไม่สำเร็จ "ผมขอเรียนต่อท่านคณะกรรมการทุกท่าน" วิศรุตกล่าวปิดท้าย "ว่าผมได้ตัดสินใจถอนการลงทุนทั้งหมดจากบริษัทของคุณสมชาย และจะยื่นฟ้องร้องดำเนินคดีกับเขาในข้อหาพยายามฉ้อโกงและสร้างความเสียหายต่อชื่อเสียง" เสียงปรบมือดังขึ้นจากคณะกรรมการบางส่วน ชัญญามองวิศรุตด้วยความชื่นชม เธอรู้สึกได้ถึงความอบอุ่นที่เริ่มก่อตัวขึ้นในใจ