"นี่ สไปรท์" นักเรียนหญิงคนหนึ่งที่ดูเหมือนจะเป็นหัวหน้ากลุ่มพูดขึ้น "ฉันได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับเธอเยอะแยะเลยนะ" น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความไม่พอใจและแววตาฉายชัดถึงการไม่ยอมรับ สไปรท์ชะงักฝีเท้า ความรู้สึกไม่สบายใจแล่นวาบเข้ามาในอก เธอรู้ดีว่าข่าวลือที่พวกเธอพูดถึงคืออะไร "ข่าวลือเรื่องอะไรคะ" สไปรท์พยายามถามด้วยน้ำเสียงที่สงบที่สุดเท่าที่จะทำได้ แม้ในใจจะเต้นระรัว เธอมองไปรอบๆ เห็นนักเรียนคนอื่นๆ เริ่มหันมาให้ความสนใจกับเหตุการณ์ที่กำลังจะเกิดขึ้น ทุกสายตาจับจ้องมาที่เธอ ทำให้เธอรู้สึกกดดันมากขึ้น "อย่ามาทำไขสือหน่อยเลย" หญิงสาวอีกคนในกลุ่มเสริมขึ้นมา "พวกเราเห็นนะ ว่าเธอกับไอ้เด็กเนิร์ดนั่นน่ะ สนิทกันเกินเพื่อนไปแล้ว" คำว่า 'ไอ้เด็กเนิร์ด' ที่หลุดออกมาจากปากของเธอ ทำให้สไปรท์รู้สึกโกรธระคนน้อยใจ "ฉันกับแทนไทเป็นเพื่อนกันค่ะ" สไปรท์ตอบเสียงดังฟังชัด พยายามสะกดกลั้นอารมณ์ "และเราก็แค่คุยกันตามประสาเพื่อน ไม่ได้มีอะไรเกินเลยกว่านั้น" "เพื่อนกันเนี่ยนะ?" หัวหน้ากลุ่มหัวเราะเยาะ "เมื่อคืนเห็นไปกินข้าวด้วยกันสองต่อสองที่ร้านอาหารนอกเมืองไม่ใช่เหรอ? แล้วก็มีคนเห็นว่าเธอไปเดินจับมือกับเขาที่หน้าโรงเรียนด้วย" "นั่นมันไม่จริงเลยสักนิด!" สไปรท์ปฏิเสธเสียงแข็ง "เรื่องร้านอาหารน่ะ ฉันแค่บังเอิญเจอเขาตอนกำลังจะกลับ แล้วก็ชวนกันไปซื้อขนม ไม่ได้ไปกินข้าวกันสองคนสักหน่อย ส่วนเรื่องจับมือ… นั่นยิ่งเป็นไปไม่ได้ใหญ่" ความร้อนผ่าวขึ้นที่ใบหน้าของเธอเมื่อนึกถึงเหตุการณ์เหล่านั้น "อ้าวเหรอ?" หญิงสาวอีกคนทำท่าไม่เชื่อ "แล้วทำไมถึงมีคนเห็นล่ะ? แถมยังมีคนได้ยินว่าเธอคุยกับเขาเรื่อง 'สัมมนา' ในร้านอาหารด้วยนะ" "นั่นแหละที่คุยกันจริงๆ" สไปรท์ยืนยัน "เราคุยกันเรื่องโครงการสัมมนาของเรา แค่นั้นเอง" "เรื่องโครงการสัมมนาเนี่ยนะ?" หัวหน้ากลุ่มเลิกคิ้วสูง "แต่รุ่นน้องที่ร้านอาหารเขาบอกว่าได้ยินเสียงหัวเราะของพวกเธอสองคนดังมาตลอดเลยนะ แล้วก็เห็นเธอแอบมองเขาบ่อยๆ ด้วย" สไปรท์รู้สึกเหมือนถูกบีบคั้น คำพูดของพวกเธอทำให้เธอรู้สึกผิด และรู้สึกว่าตัวเองกำลังถูกป้ายสี ภาพของเธอที่กำลังหัวเราะกับแทนไทเมื่อคืนก่อนปรากฏขึ้นในหัว เธอจำได้ว่ามันเป็นช่วงเวลาที่เธอรู้สึกมีความสุขจริงๆ และการที่แทนไทมองมาที่เธอด้วยสายตาอ่อนโยน มันทำให้เธอรู้สึกพิเศษ "ฉัน… ฉันก็แค่คุยกับเพื่อนของฉัน" สไปรท์ตอบเสียงเบาลง "การหัวเราะมันก็เป็นเรื่องปกตินะคะ" "เพื่อนที่ไหนเขาจะไปเดินเตร็ดเตร่ด้วยกันถึงดึกดื่นขนาดนั้น" หญิงสาวอีกคนพูดอย่างประชดประชัน "แล้วก็ไปนั่งคุยกันริมทะเลสาบสองต่อสองตอนกลางคืนอีก" "นั่นมันเรื่องเมื่อคืนก่อนค่ะ" สไปรท์พยายามอธิบาย "เรากำลังคุยกันเรื่องดวงดาว เรื่องดาราศาสตร์ มันเป็นหัวข้อสัมมนาของเรา" "ดวงดาว? ดาราศาสตร์?" หัวหน้ากลุ่มแค่นหัวเราะ "ใครเขาจะไปเชื่อเรื่องไร้สาระแบบนั้นกัน สไปรท์ เธอเป็นถึงดาวโรงเรียนนะ ไม่ใช่เด็กสาวธรรมดาๆ ที่จะไปนั่งคุยเรื่องไร้สาระกับเด็กเนิร์ดอย่างแทนไทได้" คำพูดเหล่านั้นเหมือนมีดที่กรีดแทงใจสไปรท์ เธอรู้สึกเจ็บปวดและน้อยใจที่พวกเธอตัดสินเธอเพียงเพราะรูปลักษณ์ภายนอกและความคาดหวังของสังคม "ฉันไม่ได้เป็นแค่ดาวโรงเรียนค่ะ" สไปรท์พูดด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ แต่ยังคงยืนหยัด "ฉันก็เป็นคนคนหนึ่งที่อยากจะทำความรู้จักกับคนอื่นๆ โดยไม่ตัดสินเขาจากเปลือกนอก" "แล้วถ้าเกิดว่า… แฟนคลับของเธอคนไหนไม่พอใจขึ้นมาจริงๆ ล่ะ? จะทำยังไง?" หัวหน้ากลุ่มยิงคำถามสุดท้ายอย่างมีเลศนัย "เธอจะรับผิดชอบไหวเหรอ?" คำถามนั้นทำให้สไปรท์นิ่งเงียบไปชั่วขณะ เธอมองหน้าเพื่อนๆ ของเธอ แก้วตาและพลอยที่ยืนอยู่ข้างๆ แสดงสีหน้าเป็นห่วงอย่างเห็นได้ชัด พวกเธอพยายามจะเข้ามาปลอบ แต่สไปรท์ยกมือห้ามไว้ "ฉันจะรับผิดชอบเองค่ะ" สไปรท์ตอบเสียงหนักแน่น "ฉันไม่เคยทำอะไรผิด ฉันแค่กำลังทำความรู้จักกับเพื่อนคนหนึ่ง" "ดี" หัวหน้ากลุ่มพูดพลางยิ้มเยาะ "ถ้าอย่างนั้นก็เตรียมตัวรับมือให้ดีก็แล้วกัน" ว่าจบพวกเธอก็เดินจากไป ทิ้งสไปรท์ให้ยืนนิ่งอยู่กับที่ แก้วตาและพลอยรีบเข้ามาประคองสไปรท์ทันที "สไปรท์ เป็นอะไรไหม" แก้วตาถามด้วยความเป็นห่วง "ฉันไม่เป็นไร" สไปรท์ตอบ พยายามยิ้มทั้งที่น้ำตาคลอ "ขอบใจพวกเธอมากนะ" "พวกนั้นก็น่ากลัวเกินไปแล้ว" พลอยบ่นอุบ "พูดจาแต่ละคำเหมือนจะกัดเอาให้ได้" "ก็เป็นอย่างนี้แหละ" สไปรท์ถอนหายใจ "เวลาที่เราทำอะไรที่คนอื่นคาดไม่ถึง" "แต่เธอทำถูกแล้วนะสไปรท์" แก้วตาปลอบ "เธอไม่ต้องไปสนใจคำพูดของพวกนั้นหรอก ถ้าเธอรู้สึกดีกับแทนไท ก็ให้เดินหน้าต่อไป" "แต่ฉันก็อดเป็นห่วงแทนไทไม่ได้" สไปรท์พูด "ถ้าเรื่องนี้มันบานปลายไปกว่านี้ เขาอาจจะโดนเพื่อนๆ ล้อ หรืออาจจะมีปัญหาตามมา" "แทนไทเขาไม่เหมือนคนอื่นหรอกสไปรท์" พลอยบอก "เขาเข้มแข็งกว่าที่เธอคิดนะ" "ใช่" แก้วตาเห็นด้วย "แล้วถ้ามีอะไรเกิดขึ้น เราก็จะอยู่ข้างๆ เธอเอง" สไปรท์มองหน้าเพื่อนทั้งสองคน เธอรู้สึกอบอุ่นใจขึ้นมาทันที เธอรู้ว่าการตัดสินใจของเธออาจจะนำพาปัญหามาให้ แต่การได้รู้จักกับแทนไท ทำให้เธอรู้สึกว่ามันคุ้มค่า สไปรท์ตัดสินใจแน่วแน่ในใจ เธอจะไม่ยอมให้ใครมาขัดขวางความรู้สึกของเธอ และเธอจะพิสูจน์ให้ทุกคนเห็นว่า ความแตกต่างระหว่างเธอกับแทนไท ไม่ใช่กำแพงที่ขวางกั้นความสัมพันธ์ของพวกเขาได้