ปริศนาคดีเพื่อนสนิทถูกกล่าวหา

ตอนที่ 11 / 46

ตอนที่ 11 — คำสารภาพที่คลุมเครือ

หลังจากการฝึกซ้อมที่ยาวนานจบลง นักกีฬาบาสเกตบอลที่กอล์ฟและมาร์คสงสัยก็คือ "วิน" เดินลงจากสนามพร้อมกับเพื่อนร่วมทีม เขามีเหงื่อชุ่มตัว แต่ยังคงดูสง่าผ่าเผยราวกับดารา "เอาไงดี" มาร์คกระซิบถามกอล์ฟ "เราต้องเข้าไปคุยกับเขาแล้ว" กอล์ฟตัดสินใจ "รอให้เขาแยกจากเพื่อนๆ ก่อน" ทั้งสองคนรอจนกระทั่งวินเดินออกจากกลุ่มเพื่อนของเขาไปเพียงลำพัง กอล์ฟสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วเดินตรงเข้าไปหา "พี่วินครับ" กอล์ฟเรียกเสียงดังพอประมาณ "ผมขอคุยด้วยหน่อยครับ" วินหันมามองด้วยแววตาที่ฉงนสนเท่ห์ เขาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย "เธอเป็นใคร?" "ผมชื่อกอล์ฟครับ นี่เพื่อนผม มาร์ค" กอล์ฟแนะนำตัว "เราเป็นนักเรียนชั้นมัธยมปลายเหมือนกันครับ" วินพยักหน้ารับรู้ "มีอะไร?" น้ำเสียงของเขาฟังดูไม่ค่อยเป็นมิตรนัก แฝงไว้ด้วยความรู้สึกว่ากำลังถูกรบกวน "คือ... พวกเรากำลังมีปัญหาเรื่องคดีครับ" กอล์ฟกล่าวอย่างระมัดระวัง "เพื่อนของพวกเราถูกกล่าวหาว่าขโมยข้อสอบ แล้วพวกเราก็กำลังพยายามหาความจริงอยู่ครับ" วินเลิกคิ้วสูงขึ้นอีก "แล้วมันเกี่ยวอะไรกับผม?" "พวกเราได้ยินมาว่า... พี่วินเคยมีปัญหากับรุ่นพี่คนหนึ่ง สมัยที่พี่วินยังเรียนอยู่ที่นี่" กอล์ฟพูดเสียงค่อยลง "รุ่นพี่คนนั้นชื่อ 'เงา' น่ะครับ" ทันทีที่กอล์ฟเอ่ยชื่อ "เงา" ดวงตาของวินก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย แววตาที่เคยฉงนสนเท่ห์แปรเปลี่ยนเป็นความเย็นชา และมีความระแวงบางอย่างฉายขึ้นมา "เธอไปได้ยินเรื่องนี้มาจากไหน?" วินถามเสียงเข้มขึ้น "เรา... ได้ยินมาจากหลายๆ คนครับ" มาร์คตอบ เขาเห็นถึงปฏิกิริยาของวินแล้ว รู้สึกได้ถึงความตึงเครียดที่เพิ่มสูงขึ้น "เรื่องเก่าแล้ว" วินพูดเสียงเรียบ "ฉันไม่รู้ว่าพวกเธอมาถามทำไม" "แต่พวกเราคิดว่าเรื่องนั้นอาจจะเกี่ยวข้องกับคดีที่เพื่อนเรากำลังเจออยู่ครับ" กอล์ฟกล่าว "พวกเราอยากรู้ว่าพี่วินพอจะเล่าให้ฟังได้ไหมครับว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างพี่วินกับรุ่นพี่ 'เงา' ในตอนนั้น" วินถอนหายใจยาว ราวกับว่าเรื่องนี้เป็นภาระที่เขาไม่อยากจะแบกรับอีกต่อไป "มันก็แค่นิดหน่อย" เขาพูด "ฉันไม่ได้มีปัญหากับใครเป็นพิเศษหรอก" "แต่คุณครูสมศักดิ์บอกว่า พี่วินเคยมีปัญหากับรุ่นพี่ 'เงา' เรื่องงานศิลปะชิ้นหนึ่งนะครับ" กอล์ฟเสริมแรงขึ้น "คุณครูบอกว่างานนั้นเป็นงานที่รุ่นพี่ 'เงา' ภูมิใจมาก แล้วก็มีใครบางคนมาทำให้เสีย หรือลอกเลียนแบบไป" วินเงียบไปครู่หนึ่ง สีหน้าของเขาดูเคร่งเครียดขึ้น "คุณครูสมศักดิ์... ท่านยังจำเรื่องนั้นได้อีกเหรอ" "ครับ" กอล์ฟตอบ "พวกเราอยากรู้ว่าคนคนนั้นที่ทำให้งานของรุ่นพี่ 'เงา' เสียหายคือใครครับ" วินมองกอล์ฟและมาร์คสลับกันไปมา ดวงตาของเขาฉายแววครุ่นคิด "พวกเธอแน่ใจนะว่าเรื่องนี้มันเกี่ยวอะไรกับข้อสอบ?" "พวกเราไม่แน่ใจครับ" กอล์ฟยอมรับ "แต่พวกเราก็กำลังพยายามหาทุกเบาะแสที่อาจจะเชื่อมโยงได้ครับ" วินเงียบไปอีกครั้ง ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงที่เบาลง "ถ้าเธอหมายถึงเรื่องงานศิลปะของ 'เงา'... ใช่ ฉันเคยมีปัญหากับเขา" "แล้วมันคือเรื่องอะไรครับ?" กอล์ฟถามอย่างใจจดใจจ่อ "เขาเป็นคนเก่งนะ" วินเริ่มเล่า "เก่งเรื่องวาดรูปมาก แล้วก็สร้างสรรค์ผลงานได้ดี แต่เขาเป็นคนขี้อาย ไม่ค่อยกล้าแสดงออกเท่าไหร่" "แล้วปัญหามันเกิดจากอะไรครับ?" มาร์คถาม "ตอนนั้นเป็นช่วงที่ฉันกำลังจะเข้าแข่งขันบาสเกตบอลระดับชาติ" วินเล่าต่อ "ฉันต้องการแรงบันดาลใจอะไรสักอย่าง แล้วฉันก็ไปเห็นรูปวาดของ 'เงา' เข้า" "รูปวาดอะไรครับ?" กอล์ฟถาม "เป็นรูปที่เป็นเหมือนสัญลักษณ์น่ะ" วินอธิบาย "ฉันไม่รู้ความหมายของมันหรอกนะ แต่มันดูทรงพลังมาก ฉันเลยขอให้เขาอนุญาตให้ฉันเอาไปใช้เป็นแรงบันดาลใจในการออกแบบโลโก้ทีมของฉัน" "แล้วรุ่นพี่ 'เงา' เขาให้ใช้ไหมครับ?" กอล์ฟถาม "เขาลังเลนะ" วินตอบ "เพราะเขาบอกว่ามันเป็นสัญลักษณ์ที่มีความหมายส่วนตัวสำหรับเขา แต่สุดท้ายเขาก็ยอม" "แล้วทำไมถึงมีปัญหาครับ?" มาร์คถาม "หลังจากที่ฉันได้โลโก้ทีมไปแล้ว ฉันก็เอาไปใช้ในการแข่งขันต่างๆ" วินเล่าต่อ "ทีมของฉันก็ชนะมาตลอด พอใกล้จะหมดช่วงเวลาการแข่งขัน ฉันก็รู้สึกว่าฉันควรจะคืนสัญลักษณ์นั้นให้กับเขา แต่... ฉันก็ทำหาย" "ทำหาย!?" กอล์ฟและมาร์คร้องออกมาพร้อมกัน "ใช่" วินพยักหน้าอย่างยอมรับ "ฉันหาเท่าไหร่ก็ไม่เจอ ฉันพยายามจะอธิบายให้เขาฟังนะ แต่เขาก็ดูเสียใจมาก ฉันรู้สึกผิดจริงๆ" "แล้วพี่วินแน่ใจนะครับว่าพี่ไม่ได้เอาสัญลักษณ์นั้นไปทำอะไรอย่างอื่นอีก" กอล์ฟถามเสียงแข็งขึ้นเล็กน้อย วินมองกอล์ฟด้วยแววตาที่ดูเหมือนจะถูกท้าทาย "เธอหมายความว่าไง?" "ผมหมายถึง... พี่วินอาจจะเอาสัญลักษณ์นั้นไปใช้ในทางที่ไม่เหมาะสม หรืออาจจะไปเกี่ยวข้องกับเรื่องผิดกฎหมายอย่างอื่นหรือเปล่าครับ" กอล์ฟถามตรงๆ วินหัวเราะออกมาอย่างเยาะเย้ย "เธอคิดว่าฉันเป็นคนแบบนั้นเหรอ? ฉันอาจจะเคยทำผิดพลาดไปบ้าง แต่ฉันไม่เคยคิดจะทำอะไรที่มันผิดกฎหมาย หรือทำให้คนอื่นเดือดร้อนโดยเจตนา" "แล้วพี่วินเคยเห็นสัญลักษณ์นั้นอีกครั้งหลังจากที่ทำหายไปไหมครับ?" มาร์คถาม วินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง "ไม่นะ" เขาตอบ "ฉันไม่เคยเห็นมันอีกเลย" "แล้วพี่วินรู้ไหมครับว่าสัญลักษณ์นั้นมีความหมายว่าอะไร?" กอล์ฟถาม "ฉันไม่รู้" วินตอบเสียงหนักแน่น "อย่างที่บอก ฉันเห็นมันแล้วรู้สึกถึงพลังบางอย่างแค่นั้นเอง" กอล์ฟและมาร์คมองหน้ากัน พวกเขาได้ข้อมูลที่น่าสนใจเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างวินกับ "เงา" แต่ก็ยังรู้สึกว่ามีบางอย่างที่ยังไม่สมบูรณ์ มีบางอย่างที่ยังคงเป็นปริศนาอยู่ วินอาจจะไม่ได้เป็นคนขโมยข้อสอบ แต่เขาก็อาจจะเป็นส่วนหนึ่งของเรื่องราวที่ซับซ้อนกว่านั้น "ขอบคุณพี่วินมากครับ" กอล์ฟกล่าว "ข้อมูลของพี่มีประโยชน์กับพวกเรามากจริงๆ" วินพยักหน้ารับ "ถ้าพวกเธอเจอ 'เงา' ก็บอกเขาด้วยว่าฉันขอโทษ" กอล์ฟและมาร์คเดินออกมาจากสนามบาสด้วยความรู้สึกที่ยังคงเต็มไปด้วยความสงสัย พวกเขาได้คำตอบบางส่วน แต่ก็ยิ่งมีคำถามใหม่ๆ ผุดขึ้นมาอีกเรื่อยๆ ปริศนาคดีนี้ยังคงซับซ้อนกว่าที่คิดไว้มาก

4,685 ตัวอักษร