หลังจากบทสนทนาอันน่าอึดอัดกับติวเตอร์ กอล์ฟและมาร์ครู้สึกได้ว่าคำอธิบายของเขายังมีบางอย่างที่ไม่สมเหตุสมผล รอยรองเท้าบูทและข้อความที่เขียนทิ้งไว้มันดูไม่น่าจะเกี่ยวข้องกัน “นายว่าเขาพูดความจริงทั้งหมดหรือเปล่า?” มาร์คถามขณะที่เดินกลับออกจากร้านกาแฟ “ฉันไม่แน่ใจ” กอล์ฟตอบ “แต่ที่แน่ๆ คือเขายังปิดบังอะไรบางอย่างอยู่” “แล้วเราจะทำยังไงต่อ?” มาร์คถาม “เราต้องหาพยานที่เห็นเหตุการณ์ให้ได้” กอล์ฟตัดสินใจ “ถ้ามีคนเห็นจริงๆ เรื่องก็จะกระจ่าง” กอล์ฟเริ่มระดมสมองกับมาร์คถึงความเป็นไปได้ต่างๆ ว่าใครอาจจะเป็นพยานในเหตุการณ์นั้น “ตอนเย็นวันนั้นมีใครอยู่แถวห้องพักครูบ้าง?” กอล์ฟถาม “เท่าที่ฉันจำได้ ก็มีครูบางคนกำลังเก็บของ” มาร์คตอบ “แล้วก็… พวกนักเรียนที่มาทำกิจกรรมหลังเลิกเรียน” “นักเรียนที่มาทำกิจกรรม?” กอล์ฟทวนคำ “ใช่ บางส่วนก็เดินผ่านแถวนั้น” “ใครบ้างล่ะ?” กอล์ฟถามอย่างกระตือรือร้น “ก็มี… พลอยกับแก้มไง” มาร์คนึกขึ้นได้ “พวกเขามาทำกิจกรรมชมรมดนตรี” “พลอยกับแก้ม!” กอล์ฟอุทาน “ใช่ พวกเขาต้องเห็นอะไรสักอย่างแน่ๆ” “แล้วเราจะไปคุยกับพวกเขาได้ยังไง?” มาร์คถาม “พวกเขาอาจจะไม่อยากยุ่งเรื่องของคนอื่น” “เราต้องลองดู” กอล์ฟยืนยัน “เราจะไปหาพวกเขาที่ชมรมดนตรีพรุ่งนี้” เช้าวันรุ่งขึ้น กอล์ฟและมาร์คก็ตรงไปยังห้องชมรมดนตรีทันทีที่โรงเรียนเปิด พวกเขาพบกับพลอยและแก้มที่กำลังซ้อมดนตรีกันอยู่ “ขอโทษนะครับ” กอล์ฟกล่าว “เราขอรบกวนเวลาหน่อยได้ไหม?” พลอยและแก้มหยุดเล่นดนตรีและหันมามองทั้งสอง “มีอะไรเหรอ?” พลอยถาม “คือพวกเรามีเรื่องอยากจะถามเกี่ยวกับเมื่อวานตอนเย็นน่ะครับ” กอล์ฟอธิบาย “พวกเธอเห็นอะไรผิดปกติแถวห้องพักครูบ้างไหม?” “แถวห้องพักครู?” แก้มทวนคำ “ก็… ตอนนั้นเรากำลังเก็บของอยู่” พลอยตอบ “แล้วเราก็เห็นใครคนหนึ่งเดินออกมาจากห้องพักครู” “ใครเหรอ?” มาร์คถามอย่างรวดเร็ว “เป็น… ติวเตอร์” พลอยตอบ “อ๋อ” ทั้งกอล์ฟและมาร์คอุทานพร้อมกัน “แล้วเขาดูมีพิรุธอะไรไหม?” กอล์ฟถามต่อ “ก็… เขาก็ดูรีบร้อนนิดหน่อยน่ะ” พลอยตอบ “แล้วก็… เหมือนเขาจะถืออะไรบางอย่างอยู่ในมือด้วย” “ถืออะไร?” มาร์คถามอย่างใจจดใจจ่อ “เหมือนจะเป็น… ซองเอกสารน่ะ” พลอยตอบ “ซองเอกสาร?” กอล์ฟกับมาร์คมองหน้ากัน “แล้วแน่ใจนะว่าเป็นเขา?” กอล์ฟถาม “แน่ใจ” แก้มยืนยัน “เราจำได้ว่าเป็นติวเตอร์ที่เคยมาสอนพวกเรา” “แล้วเขาเดินออกมาจากห้องพักครูเลยใช่ไหม?” กอล์ฟถาม “ใช่” พลอยตอบ “แล้วก็ตรงออกไปเลย” “ขอบคุณมากนะครับ!” กอล์ฟกล่าวอย่างดีใจ “ข้อมูลนี้มีประโยชน์มากเลย” “เราช่วยอะไรได้บ้าง?” พลอยถาม “ตอนนี้ก็ยังบอกไม่ได้ค่ะ” กอล์ฟตอบ “แต่ถ้ามีอะไรเราจะมาขอคำปรึกษาอีกครั้งนะคะ” หลังจากได้ข้อมูลจากพลอยและแก้ม กอล์ฟและมาร์คก็กลับมานั่งคิดทบทวนเรื่องราวทั้งหมด “ติวเตอร์เป็นคนเอาข้อสอบไปจริงๆ ด้วย” มาร์คกล่าวอย่างแน่ใจ “แต่ทำไมเขาถึงต้องใส่ร้ายฉัน?” “นั่นแหละคือคำถามที่ต้องหาคำตอบ” กอล์ฟพูด “เขาอาจจะต้องการผลประโยชน์บางอย่าง หรืออาจจะมีใครบางคนจ้างเขา” “แล้วเราจะพิสูจน์เรื่องนี้ได้ยังไง?” มาร์คถาม “เราต้องหาหลักฐานเพิ่มเติม” กอล์ฟตอบ “บางทีอาจจะต้องไปคุยกับติวเตอร์อีกครั้ง” กอล์ฟตัดสินใจที่จะเผชิญหน้ากับติวเตอร์อีกครั้ง เขาติดต่อติวเตอร์และนัดพบกันที่เดิม “ผมรู้แล้วครับว่าใครขโมยข้อสอบ” กอล์ฟกล่าวทันทีที่เจอกัน “คุณติวเตอร์” ติวเตอร์หน้าเสียไปเล็กน้อย “คุณกำลังพูดเรื่องอะไร?” “ผมรู้ว่าคุณเป็นคนเอาข้อสอบไป” กอล์ฟพูดเสียงหนักแน่น “แล้วก็มีคนเห็นคุณถือซองเอกสารออกมาจากห้องพักครู” “ผม… ผมบอกคุณแล้วไงว่าผมไม่ได้ทำ” ติวเตอร์ตอบเสียงสั่น “แล้วที่เห็นนั่นมันไม่ใช่ข้อสอบ” “ถ้าไม่ใช่ข้อสอบ แล้วมันคืออะไร?” กอล์ฟถาม “ผมแค่… ยืมเอกสารบางอย่างจากครู” ติวเตอร์อึกอัก “แล้วที่บอกว่าจะคืนให้บ่ายสามนั่นล่ะ?” “นั่น… เป็นการนัดแนะกับเพื่อนอีกคนหนึ่ง” ติวเตอร์ตอบ “แล้วทำไมคุณไม่บอกความจริงตั้งแต่แรก?” กอล์ฟถาม “ผม… ผมกลัว” ติวเตอร์ยอมรับ “กลัวว่าถ้าผมบอกความจริงไป แล้วจะมีคนเข้าใจผิดว่าผมเป็นคนขโมยข้อสอบ” “แต่นั่นก็ทำให้มาร์คเดือดร้อนนะครับ!” มาร์คพูดอย่างไม่พอใจ “ผมขอโทษจริงๆ” ติวเตอร์กล่าว “ผมไม่คิดว่าเรื่องมันจะใหญ่โตขนาดนี้” “แล้วใครคือคนที่คุณนัดแนะด้วย?” กอล์ฟถาม “เขาชื่อ… นัท” ติวเตอร์ตอบ “เขาเป็นรุ่นพี่ที่ผมรู้จัก” “แล้วนัทรู้เรื่องข้อสอบนี้ด้วยหรือเปล่า?” กอล์ฟถาม “ผมไม่แน่ใจ” ติวเตอร์ตอบ “ผมแค่คุยกับเขาเรื่องเอกสารที่ผมจะคืนให้” “แล้วเอกสารที่ว่านั่นคืออะไร?” กอล์ฟถาม “เป็น… ใบรับรองผลการเรียนเก่าของผม” ติวเตอร์ตอบ “ผมต้องการใช้ยื่นสมัครเรียนต่อ” คำตอบของติวเตอร์ทำให้กอล์ฟเริ่มปะติดปะต่อเรื่องราวได้ “คุณติวเตอร์ครับ” กอล์ฟพูดอย่างจริงจัง “ผมอยากให้คุณบอกความจริงทั้งหมดกับผม” “ผมบอกความจริงทั้งหมดแล้ว” ติวเตอร์ยืนยัน “ผมไม่ได้ขโมยข้อสอบ” “แล้วใครขโมย?” กอล์ฟถาม “ผมไม่รู้จริงๆ” ติวเตอร์กล่าว “แต่ผมเห็นนัทเดินเข้าห้องพักครูไปหลังจากผมออกมา” “คุณเห็นนัท?” มาร์คอุทาน “ใช่” ติวเตอร์ตอบ “เขาบอกว่าจะไปขอเอกสารบางอย่างจากครู” ข้อมูลสุดท้ายนี้ทำให้กอล์ฟและมาร์คได้เบาะแสที่สำคัญ พวกเขาเชื่อว่านัทคือคนที่น่าสงสัยที่สุด กอล์ฟตัดสินใจที่จะไปคุยกับนัททันที เขาต้องการยุติเรื่องนี้ให้ได้ และพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของมาร์คให้ได้โดยเร็วที่สุด “เราจะไปหานัท” กอล์ฟบอกมาร์ค “เราต้องหาความจริงให้ได้”