“ผมเข้าใจว่าคุณอันนาให้ความสำคัญกับการสร้างงานในท้องถิ่น” อเล็กซานเดอร์กล่าว “แต่ในบางตำแหน่ง เราจำเป็นต้องใช้ผู้เชี่ยวชาญที่มีประสบการณ์จากต่างประเทศ เพื่อให้การดำเนินงานเป็นไปอย่างราบรื่นและมีประสิทธิภาพสูงสุดตามมาตรฐานของเรา” อันนาถอนหายใจเบาๆ เธอทราบดีว่าประเด็นนี้ละเอียดอ่อน การมองโลกที่แตกต่างกันระหว่างตะวันตกและตะวันออก อาจกลายเป็นอุปสรรคที่มองไม่เห็น “ดิฉันเข้าใจในมุมมองของคุณอเล็กซานเดอร์ค่ะ” อันนาตอบอย่างใจเย็น “แต่การนำผู้เชี่ยวชาญจากต่างประเทศเข้ามาจำนวนมาก อาจส่งผลกระทบต่อขวัญกำลังใจของพนักงานในท้องถิ่นได้ เราต้องสร้างสมดุลระหว่างการใช้ทรัพยากรที่มีอยู่ให้เกิดประโยชน์สูงสุด และการนำองค์ความรู้ใหม่ๆ เข้ามา” “ผมเองก็ไม่ได้ต้องการจะมองข้ามศักยภาพของบุคลากรในท้องถิ่นเลยครับ” อเล็กซานเดอร์รีบชี้แจง “เราจะจัดโปรแกรมการฝึกอบรมและพัฒนาบุคลากรอย่างเข้มข้น เพื่อยกระดับทักษะให้ทัดเทียมกับมาตรฐานสากล แต่สำหรับตำแหน่งที่ต้องการความเชี่ยวชาญเฉพาะทางมากๆ เช่น วิศวกรด้านเทคโนโลยีชีวมวลขั้นสูง หรือผู้เชี่ยวชาญด้านการบริหารจัดการพลังงานหมุนเวียน ที่หาได้ยากในประเทศไทย การนำผู้มีประสบการณ์จากสาขาของเราเข้ามาในช่วงเริ่มต้น น่าจะเป็นทางออกที่ดีที่สุด” “แล้วเราจะมั่นใจได้อย่างไรว่า เมื่อโครงการสำเร็จลุล่วงแล้ว ผู้เชี่ยวชาญเหล่านั้นจะถ่ายทอดความรู้ให้กับบุคลากรของเราอย่างเต็มที่” อันนาถามกลับ ใบหน้าของเธอฉายแววสงสัย “เราจะกำหนดเงื่อนไขในสัญญาให้ชัดเจนครับ” อเล็กซานเดอร์กล่าว “ผู้เชี่ยวชาญจาก Nordic Green Energy ทุกคนจะต้องมีหน้าที่ในการถ่ายทอดความรู้และทักษะให้กับทีมงานชาวไทยที่ได้รับมอบหมาย และจะต้องมีเป้าหมายในการพัฒนาบุคลากรท้องถิ่นให้สามารถเข้ามาทดแทนในตำแหน่งนั้นๆ ได้ภายในระยะเวลาที่กำหนด” อันนาพยักหน้าช้าๆ เธอเริ่มเห็นภาพที่ชัดเจนขึ้น แต่ก็ยังมีข้อสงสัยอื่นๆ ที่ยังค้างคาใจ “แล้วเรื่องการเลือกซัพพลายเออร์วัตถุดิบชีวมวลล่ะคะ เราจะให้ความสำคัญกับเกษตรกรรายย่อยมากน้อยแค่ไหน” อันนาถามขึ้น “เราได้ให้คำมั่นกับพวกเขาไปแล้วว่า จะเข้าไปช่วยเหลือในเรื่องการปรับปรุงวิธีการเพาะปลูกและรับซื้อผลผลิตในราคาที่เป็นธรรม” “แน่นอนครับ” อเล็กซานเดอร์ตอบ “เราจะยึดมั่นในหลักการของความยั่งยืนและผลกระทบเชิงบวกต่อสังคม เราจะทำงานร่วมกับสยาม ไบโอ-เทค ในการสร้างระบบการจัดซื้อวัตถุดิบที่โปร่งใสและเป็นธรรมต่อเกษตรกรทุกราย เราจะจัดตั้งทีมงานเฉพาะเพื่อลงพื้นที่ พูดคุยกับเกษตรกร และให้คำแนะนำเกี่ยวกับการผลิตวัตถุดิบที่มีคุณภาพสม่ำเสมอ” “แล้วถ้าเกษตรกรบางรายไม่สามารถปรับปรุงวิธีการปลูกของตนเองให้ได้มาตรฐานตามที่เรากำหนดล่ะคะ” อันนาถามด้วยความเป็นห่วง “เราจะทอดทิ้งพวกเขาหรือไม่” อเล็กซานเดอร์นิ่งคิดไปครู่หนึ่ง เขาเข้าใจดีว่า นี่คือหัวใจสำคัญของปรัชญาการทำงานของอันนา “เราจะไม่ทอดทิ้งพวกเขาครับ” อเล็กซานเดอร์กล่าวอย่างหนักแน่น “เราจะพยายามช่วยเหลือพวกเขาในทุกวิถีทางเท่าที่จะทำได้ อาจจะเป็นการจัดหาเมล็ดพันธุ์ที่ดีขึ้น หรือการให้เงินทุนสนับสนุนในเบื้องต้นสำหรับการปรับปรุงที่ดิน หรือการสร้างโรงเรือนเพาะปลูก เราจะมองหาวิธีแก้ปัญหาที่สร้างสรรค์และยั่งยืนที่สุด” “ดิฉันดีใจที่ได้ยินเช่นนั้นค่ะ” อันนาตอบด้วยรอยยิ้มบางๆ “เพราะสำหรับดิฉันแล้ว ธุรกิจที่เติบโตอย่างยั่งยืน ไม่ใช่แค่การสร้างผลกำไร แต่คือการสร้างผลกระทบเชิงบวกต่อสังคมและสิ่งแวดล้อมด้วย” “ผมเห็นด้วยอย่างยิ่งครับ” อเล็กซานเดอร์กล่าว “ความร่วมมือของเราครั้งนี้ คือการผสานจุดแข็งของทั้งสองบริษัท เพื่อสร้างสรรค์สิ่งที่ดีที่สุดให้กับประเทศไทย” บทสนทนาของทั้งสองดำเนินไปอย่างเข้มข้น แต่ก็แฝงไปด้วยความเข้าใจซึ่งกันและกันมากขึ้นเรื่อยๆ พวกเขาเริ่มมองเห็นภาพรวมของความท้าทายที่รออยู่ข้างหน้า และแนวทางในการก้าวข้ามอุปสรรคเหล่านั้นไปให้ได้ “ผมขอเสนอให้เราจัดตั้งคณะทำงานร่วมกันอีกชุดหนึ่งครับ” อเล็กซานเดอร์เสนอ “เพื่อดูแลเรื่องการบริหารจัดการบุคลากร และการพัฒนาเกษตรกรโดยเฉพาะ เพื่อให้แน่ใจว่าทุกฝ่ายจะได้รับผลประโยชน์อย่างเท่าเทียม” “เป็นความคิดที่ดีค่ะ” อันนาเห็นด้วย “ดิฉันจะมอบหมายให้ทีมงานที่รับผิดชอบด้านการพัฒนาชุมชนของเราเข้าไปร่วมเป็นส่วนหนึ่งของคณะทำงานนี้” “ยอดเยี่ยมครับ” อเล็กซานเดอร์กล่าว “ผมเชื่อว่าด้วยความร่วมมือที่แน่นแฟ้นเช่นนี้ เราจะสามารถเอาชนะทุกความท้าทายที่เข้ามาได้อย่างแน่นอน” การประชุมครั้งนี้ จบลงด้วยบรรยากาศที่ผ่อนคลายกว่าครั้งก่อนๆ มาก แม้จะยังคงมีประเด็นที่ต้องขบคิดและตัดสินใจอีกหลายเรื่อง แต่ทัศนคติที่เปิดกว้างและการพร้อมที่จะรับฟังซึ่งกันและกันของอันนาและอเล็กซานเดอร์ ทำให้ทั้งคู่เชื่อมั่นว่า ความร่วมมือทางธุรกิจครั้งนี้ จะสามารถก้าวผ่านช่วงเวลาแห่งความท้าทายไปได้อย่างแน่นอน