ตอนที่ 19 — คำถามที่ไม่คาดคิดในห้องทำงาน
“อันนา ผมมีเรื่องอยากจะคุยกับคุณ” อเล็กซานเดอร์กล่าวเมื่อเขามาถึงห้องทำงานของอันนาในช่วงบ่ายแก่ๆ ของวันนั้น บรรยากาศในห้องดูอบอุ่นและเป็นระเบียบเรียบร้อย สะท้อนบุคลิกของอันนาได้อย่างดี แสงแดดยามบ่ายสาดส่องผ่านหน้าต่างบานใหญ่ เผยให้เห็นใบหน้าของอันนาที่กำลังครุ่นคิดกับเอกสารบนโต๊ะ
อันนาเงยหน้าขึ้นมองอเล็กซานเดอร์ รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธอ แต่ก็แฝงไว้ด้วยความสงสัยเล็กน้อย “มีอะไรเหรอคะคุณอเล็กซานเดอร์ ดูคุณจริงจังเชียว”
อเล็กซานเดอร์เดินเข้าไปนั่งลงบนเก้าอี้ที่อันนาผายมือเชิญ เขาถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะเริ่มพูด “ผมได้ตรวจสอบเอกสารทางการเงินของสยาม ไบโอ-เทค ตามที่คุณวิชัยได้ส่งมาให้แล้วครับ”
อันนาพยักหน้ารับ “ค่ะ ดิฉันก็ทราบว่าคุณวิชัยได้ส่งให้แล้ว มีอะไรผิดปกติหรือเปล่าคะ”
“ผมพบรายการค่าใช้จ่ายบางอย่างที่ดูผิดสังเกตครับ” อเล็กซานเดอร์เลือกใช้คำพูดอย่างระมัดระวัง เขาไม่อยากกล่าวหาอันนาโดยตรง แต่อยากให้เธออธิบาย “มีค่าใช้จ่ายจำนวนมากภายใต้หัวข้อ ‘ค่าที่ปรึกษาพิเศษ’ และ ‘ค่าใช้จ่ายในการวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยีที่ไม่เปิดเผย’ ซึ่งมีจำนวนค่อนข้างสูงในช่วง 2-3 ปีที่ผ่านมา ผมเลยอยากจะขอทราบรายละเอียดเพิ่มเติมเกี่ยวกับค่าใช้จ่ายเหล่านี้ครับ”
ใบหน้าของอันนาฉายแววประหลาดใจระคนตกใจเล็กน้อย เธอใช้เวลาครู่หนึ่งในการประมวลผลคำถามของอเล็กซานเดอร์ “ค่าที่ปรึกษาพิเศษ… กับการวิจัยและพัฒนาน่ะเหรอคะ” เธอทวนคำถาม ราวกับจะตรวจสอบความเข้าใจของตัวเอง “คือเรื่องนั้น… มันค่อนข้างละเอียดอ่อนค่ะคุณอเล็กซานเดอร์”
“ผมเข้าใจครับว่ามันอาจจะเป็นเรื่องที่ละเอียดอ่อน” อเล็กซานเดอร์กล่าวต่อ “แต่ในฐานะหุ้นส่วน Nordic Green Energy เราจำเป็นต้องทราบข้อมูลที่ถูกต้องและครบถ้วน เพื่อให้การตัดสินใจในการลงทุนเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ ผมไม่อยากให้มีอะไรมาบดบังความร่วมมือของเราครับ”
อันนาเงียบไปชั่วขณะ สายตาของเธอทอดมองออกไปนอกหน้าต่าง ราวกับกำลังค้นหาคำตอบที่เหมาะสมที่สุด เธอค่อยๆ หันกลับมาเผชิญหน้ากับอเล็กซานเดอร์ “คุณอเล็กซานเดอร์คะ สิ่งที่คุณเห็นในรายงานทางการเงิน เป็นผลลัพธ์จากการดำเนินงานที่ผ่านมาของบริษัทค่ะ”
“ผมเข้าใจครับว่ามันเป็นผลลัพธ์” อเล็กซานเดอร์ยืนยัน “แต่ผมอยากทราบว่า ‘ต้นตอ’ ของผลลัพธ์เหล่านั้นคืออะไร ค่าใช้จ่ายเหล่านั้นถูกนำไปใช้อย่างไรบ้าง มีรายละเอียดของโครงการวิจัยหรือบริการที่ปรึกษาเหล่านั้นหรือไม่”
อันนาถอนหายใจอย่างแผ่วเบา “โครงการวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยีที่ไม่เปิดเผย… นั่นเป็นโครงการของเราเองค่ะ เป็นการลงทุนระยะยาวเพื่อพัฒนานวัตกรรมใหม่ๆ ที่จะช่วยเสริมสร้างความแข็งแกร่งให้กับธุรกิจของเราในอนาคต”
“นวัตกรรมใหม่ๆ ประเภทไหนครับ” อเล็กซานเดอร์ถามต่อ “และใครคือที่ปรึกษาพิเศษเหล่านั้น มีการทำสัญญากับบริษัทภายนอกหรือไม่”
“คือ… มันเป็นเทคโนโลยีที่ยังอยู่ในช่วงเริ่มต้นของการพัฒนาค่ะ” อันนาอธิบาย “และที่ปรึกษาพิเศษ… เป็นผู้เชี่ยวชาญที่เราติดต่อมาเพื่อช่วยให้คำแนะนำเบื้องต้น”
“คุณกำลังบอกว่าบริษัทของคุณจ่ายเงินจำนวนมากให้กับโครงการวิจัยที่ไม่เปิดเผย และให้กับที่ปรึกษาที่ไม่ระบุตัวตนอย่างนั้นหรือครับ” อเล็กซานเดอร์ถาม เสียงของเขาเริ่มมีน้ำหนักที่แสดงถึงความไม่สบายใจ “อันนา ผมไม่เคยมีปัญหาในการเชื่อใจใคร โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับคุณ แต่ตัวเลขเหล่านี้มัน… มันสูงมากจนทำให้ผมอดสงสัยไม่ได้”
อันนาหลับตาลงช้าๆ ราวกับกำลังรวบรวมสมาธิ “คุณอเล็กซานเดอร์คะ ฉันเข้าใจความกังวลของคุณดีค่ะ” เธอค่อยๆ ลืมตาขึ้น สบตาของเขาโดยตรง “แต่ฉันขอร้องให้คุณเชื่อใจฉันในเรื่องนี้ก่อน ฉันสัญญาว่าเมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม ฉันจะชี้แจงทุกอย่างให้คุณทราบค่ะ”
“เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม… เมื่อไหร่ครับอันนา” อเล็กซานเดอร์ถาม น้ำเสียงของเขาแฝงไว้ด้วยความผิดหวัง “ผมกำลังจะลงนามในข้อตกลงร่วมทุนครั้งใหญ่กับคุณ การตรวจสอบเบื้องต้นของผมพบว่ามีบางอย่างที่ไม่โปร่งใสในอดีตของสยาม ไบโอ-เทค มันส่งผลต่อความเชื่อมั่นของผมอย่างมาก”
“ฉันเข้าใจค่ะ” อันนากล่าว “และฉันขอยืนยันว่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นเป็นไปเพื่อผลประโยชน์สูงสุดของบริษัท และเป็นไปตามกรอบกฎหมายทุกประการ”
“แต่ทำไมถึงต้องเป็น ‘เทคโนโลยีที่ไม่เปิดเผย’ และ ‘ที่ปรึกษาพิเศษ’ ครับ” อเล็กซานเดอร์ยังคงคาดคั้น “ทำไมถึงไม่สามารถระบุได้ชัดเจนในรายงานทางการเงิน มีเหตุผลอะไรที่ทำให้คุณไม่สามารถบอกผมได้ตอนนี้”
อันนาสูดหายใจเข้าลึก “มีเหตุผลบางประการค่ะคุณอเล็กซานเดอร์ที่เกี่ยวข้องกับความปลอดภัยของข้อมูล และการรักษาความลับทางการค้า” เธอกล่าว “ดิฉันอยากจะขอเวลาสักหน่อยในการเตรียมข้อมูลให้พร้อม และเมื่อทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ดิฉันจะนำเสนอให้คุณเอง”
“ผมไม่แน่ใจว่าผมจะรอได้นานแค่ไหนนะครับอันนา” อเล็กซานเดอร์พูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง “แรงกดดันจากคณะกรรมการบริหารของผมมีสูงมาก พวกเขาต้องการความมั่นใจในทุกมิติ และข้อมูลที่คุณกำลังให้ผม มันยังไม่เพียงพอที่จะสร้างความมั่นใจนั้นได้”
“ดิฉันขอโทษที่ทำให้คุณลำบากใจค่ะ” อันนาตอบ “แต่ขอให้คุณเชื่อว่าดิฉันกำลังทำทุกอย่างเพื่อรักษาผลประโยชน์ของทั้งสองฝ่าย และเพื่อความสำเร็จของโครงการนี้”
อเล็กซานเดอร์ลุกขึ้นยืน เขารู้สึกว่าบทสนทนาในวันนี้ยังไม่สามารถคลี่คลายความสงสัยของเขาได้ “ผมหวังว่าจะเป็นเช่นนั้นนะครับอันนา” เขาพูด “ผมจะรอข้อมูลเพิ่มเติมจากคุณ”
เขาเดินออกจากห้องทำงานของอันนาไป ทิ้งให้เธออยู่กับความเงียบและความหนักอึ้งของคำถามที่ยังค้างคา อเล็กซานเดอร์เดินไปตามทางเดินของอาคารสำนักงาน เขารู้สึกสับสน เขาไม่เคยเจอสถานการณ์แบบนี้มาก่อน ความรู้สึกไม่ไว้วางใจเริ่มก่อตัวขึ้นในใจ ซึ่งขัดแย้งกับความรู้สึกดีๆ ที่เขามีต่ออันนา
4,527 ตัวอักษร