แสงตะวันเริ่มคล้อยต่ำ บ่งบอกว่าเวลาเหลือน้อยลงทุกที ภายนอกกระท่อม เสียงฝีเท้าของทหารลาดตระเวนยังคงดังแว่วมาเป็นระยะๆ บ่งบอกถึงความใกล้เข้ามาของอันตราย บัวแก้วและพระยาเดชเดชาใช้เวลาในช่วงเวลาที่กดดันนี้อย่างคุ้มค่าที่สุดในการศึกษาตำราโบราณ "นี่ไงเพคะ" บัวแก้วร้องอุทานเบาๆ ชี้ไปยังหน้ากระดาษหน้าหนึ่งในตำรา "สัญลักษณ์นี้... มันปรากฏขึ้นอีกครั้ง และมีคำอธิบายอยู่ข้างๆ" พระยาเดชเดชาโน้มตัวเข้าไปดู "คำอธิบาย... 'เมื่อดวงดาวส่องแสงนำทาง แผ่นศิลาจะเปิดออก'" เขากล่าวช้าๆ "นี่มันเหมือนจะเป็นปริศนาบอกทาง" "ปริศนาที่เชื่อมโยงกับหอสมบัติหรือเปล่าคะ" บัวแก้วถาม "แล้ว 'ดวงดาว' ที่ว่านี่ หมายถึงอะไร" "ข้าคิดว่าน่าจะหมายถึงตำแหน่งของดวงดาวในท้องฟ้ายามค่ำคืน" พระยาเดชเดชากล่าว "และ 'แผ่นศิลา' ก็อาจหมายถึงทางเข้าลับบางอย่างภายในหอสมบัติ" เขาหยิบแผนที่ของเมืองหลวงที่ขุนนางพิชัยให้มาออกมาพิจารณาอย่างละเอียด "หอสมบัติแห่งนี้มีประวัติยาวนาน และมีข่าวลือว่าถูกสร้างขึ้นบนฐานรากของสิ่งก่อสร้างโบราณ บางที... อาจมีทางลับที่ถูกสร้างขึ้นมานานแล้ว" "แล้วเราจะรู้ได้อย่างไรว่าตำแหน่งดวงดาวที่ถูกต้องคือเมื่อไหร่" บัวแก้วถาม "และเราจะเข้าถึงหอสมบัติได้อย่างไร ในเมื่อมันมีทหารยามเฝ้าตลอดเวลา" "นั่นคือส่วนที่ขุนนางพิชัยเตรียมการไว้" พระยาเดชเดชากล่าว "เขาได้ส่งแผนผังบางส่วนของหอสมบัติมาให้เรา และที่สำคัญ... เขายังส่ง 'เครื่องมือ' ที่จะช่วยเราเข้าไปได้อย่างปลอดภัย" ทันใดนั้น องครักษ์คนหนึ่งก็เข้ามาในกระท่อม "ท่านพระยาเดชเดชา" เขาแจ้ง "ทหารลาดตระเวนกำลังถอยกลับไปแล้ว คาดว่าพวกมันคงจะรายงานกลับไปยังเจ้าพระยาพิศาล" ทั้งสองถอนหายใจด้วยความโล่งอก แต่ก็รู้ดีว่านี่เป็นเพียงช่วงเวลาแห่งการพักรบ ไม่ใช่ชัยชนะ "เราต้องรีบดำเนินการ" พระยาเดชเดชากล่าว "ก่อนที่เจ้าพระยาพิศาลจะส่งกำลังมาอีกระลอก" พวกเขาตัดสินใจออกเดินทางทันทีหลังจากนั้น การเดินทางในยามค่ำคืนเต็มไปด้วยความยากลำบาก แต่พวกเขาก็มีเป้าหมายที่ชัดเจน บัวแก้วยังคงกุมอัญมณีแห่งนภาไว้ในมือ พลังของมันช่วยให้เธอรู้สึกมั่นคงและกล้าหาญมากขึ้น เมื่อเดินทางถึงบริเวณชานเมืองหลวง องครักษ์ได้พาพวกเขาไปยังตรอกซอกซอยที่เปลี่ยวและมืดมิด "ที่นี่คือจุดนัดพบของเรา" เขาแจ้ง "ขุนนางพิชัยจะส่งคนมารับเราที่นี่" ไม่นานนัก ชายชุดดำร่างผอมสูงก็ปรากฏตัวขึ้นจากเงามืด "ท่านพระยาเดชเดชา ใช่หรือไม่" เขาถามด้วยน้ำเสียงแหบพร่า "ข้าคือผู้ที่ท่านขุนนางพิชัยส่งมา" "ถูกต้อง" พระยาเดชเดชากล่าว "ท่านมีทุกอย่างที่เราต้องการแล้วหรือยัง" ชายชุดดำพยักหน้า "มากับข้า" เขากล่าว "แต่ต้องไปอย่างเงียบเชียบ" พวกเขาเดินตามชายชุดดำไปเรื่อยๆ ผ่านตรอกที่คดเคี้ยวและซับซ้อน จนกระทั่งมาถึงด้านหลังของโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่ง "เราจะพักที่นี่ชั่วคราว" ชายชุดดำกล่าว "ก่อนที่จะเข้าสู่แผนการต่อไป" ภายในห้องพักที่เรียบง่าย แต่สะอาดสะอ้าน ชายชุดดำได้นำกล่องไม้ขนาดเล็กมาวางไว้ตรงหน้าพระยาเดชเดชา "นี่คือสิ่งที่ท่านขุนนางพิชัยฝากมา" เขากล่าว "มันคือ 'เข็มทิศดาว' ที่จะช่วยนำทางท่านไปยังตำแหน่งที่ถูกต้อง และนี่คือ 'อุปกรณ์สะเดาะกุญแจ' ที่ถูกสร้างขึ้นมาอย่างประณีต" บัวแก้วหยิบกล่องไม้ขึ้นมาพิจารณา "เข็มทิศดาว" เธอทวนคำ "ดูเหมือนว่ามันจะซับซ้อนกว่าเข็มทิศธรรมดา" "มันคือเข็มทิศที่ทำงานโดยอาศัยการเคลื่อนที่ของดวงดาว" ชายชุดดำอธิบาย "เมื่อท่านทราบตำแหน่งของดวงดาวที่แน่นอน เข็มทิศนี้จะชี้ไปยังทิศทางที่ท่านต้องการ" พระยาเดชเดชาหยิบอุปกรณ์สะเดาะกุญแจออกมาดู มันประกอบด้วยเหล็กแหลมขนาดต่างๆ และคันโยกเล็กๆ ที่ดูบอบบาง "ข้าไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อน" เขากล่าว "มันดูอันตราย" "มันถูกสร้างขึ้นมาอย่างชาญฉลาด" ชายชุดดำกล่าว "และจะปลอดภัยหากใช้ด้วยความระมัดระวัง" "แล้วเราจะเข้าไปในหอสมบัติได้อย่างไร" บัวแก้วถาม "ในเมื่อเรามีเวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมงก่อนที่ดวงดาวจะอยู่ในตำแหน่งที่ถูกต้อง" "แผนการถูกวางไว้แล้ว" ชายชุดดำกล่าว "ในคืนนี้ จะมีการแสดงมหรสพใหญ่ประจำปีของเมืองหลวง ณ ลานหลวงกลางเมือง" เขาชี้ไปยังแผนผังของหอสมบัติ "หอสมบัติตั้งอยู่ไม่ไกลจากลานหลวง การแสดงจะดึงดูดความสนใจของทหารยามส่วนใหญ่ไป" "แล้วเราจะเข้าไปได้อย่างไร" พระยาเดชเดชาถามอีกครั้ง "ข้าจะพาพวกท่านไปยังจุดที่ซ่อนของทางเข้าลับ" ชายชุดดำกล่าว "แต่การเข้าไปยังภายในนั้น พวกท่านต้องจัดการด้วยตนเอง" เขาเหล่มองไปที่บัวแก้ว "พลังของอัญมณีแห่งนภา อาจเป็นกุญแจสำคัญในการเปิดทาง" บัวแก้วมองอัญมณีในมือของเธออีกครั้ง แสงสีฟ้าของมันดูเหมือนจะสว่างไสวขึ้นเล็กน้อย ราวกับจะตอบรับคำกล่าวของชายชุดดำ "บัวแก้วพร้อมแล้วเพคะ" เธอตอบอย่างมั่นใจ "ดีมาก" ชายชุดดำกล่าว "คืนนี้ เมื่อการแสดงเริ่มต้นขึ้น ไม่นานหลังจากนั้น ข้าจะพาพวกท่านไปยังจุดนั้น" เขามองพระยาเดชเดชา "ขอให้โชคดี ท่านพระยาเดชเดชา" ก่อนที่ชายชุดดำจะจากไป เขาได้ยื่นถุงสมุนไพรเล็กๆ ให้พระยาเดชเดชา "นี่คือยาที่ช่วยให้ตื่นตัวและเพิ่มพละกำลัง" เขาบอก "และนี่คือแผนผังโดยละเอียดของชั้นใต้ดินหอสมบัติ" เมื่อชายชุดดำหายไปในความมืด พระยาเดชเดชาหันมาหาบัวแก้ว "เรามาถึงจุดสำคัญแล้ว บัวแก้ว" เขากล่าว "ทุกอย่างขึ้นอยู่กับแผนการของเราในคืนนี้" บัวแก้วพยักหน้า แววตาของเธอฉายประกายแห่งความมุ่งมั่น เธอรู้ดีว่า การเดินทางครั้งนี้เต็มไปด้วยอันตราย แต่เธอพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับมัน เพื่อปกป้องอัญมณีแห่งนภา และเพื่อเปิดเผยความจริงที่ซ่อนเร้นอยู่