“ฉัน… ฉันยังคงรู้สึกเจ็บปวดกับสิ่งที่เกิดขึ้นค่ะ” พรรณรายกล่าว เสียงของเธอสั่นเล็กน้อย แต่ก็หนักแน่นขึ้นเมื่อพูดต่อไป “การที่คุณปิดบังเรื่องนี้มาตลอด มันทำให้ฉันรู้สึกเหมือนถูกหักหลัง แต่ในขณะเดียวกัน ฉันก็เข้าใจถึงสถานการณ์ที่คุณอาจจะต้องเผชิญในตอนนั้น” เธอหยุดพูด ปล่อยให้ความเงียบระหว่างพวกเขากระจ่างชัด รามิลเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนที่เขาจะตอบกลับมา น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความอ่อนโยนและความเข้าใจ “ผมรู้ครับพรรณราย ผมรู้ว่ามันยากสำหรับคุณที่จะให้อภัยผม และผมก็ไม่ได้คาดหวังให้คุณทำเช่นนั้นในทันที” รามิลกล่าว “ผมแค่… ผมอยากให้คุณรู้ว่าผมเสียใจจริงๆ ผมเสียใจที่ทำให้คุณเจ็บปวด และเสียใจที่ทำให้ความสัมพันธ์ของเราต้องมาอยู่ในจุดที่ยากลำบากแบบนี้” “แล้วคุณจะทำยังไงต่อไปคะ” พรรณรายถาม “คุณจะแก้ไขเรื่องนี้อย่างไร” “ผมจะทำทุกอย่างที่ทำได้ เพื่อแสดงให้คุณเห็นว่าผมจริงจังกับคุณ” รามิลตอบทันที “ผมจะโปร่งใสกับคุณในทุกเรื่อง ผมจะพิสูจน์ให้คุณเห็นว่าผมคู่ควรกับความเชื่อใจของคุณอีกครั้ง ผมจะ… ผมจะพยายามอย่างเต็มที่ เพื่อสร้างความเชื่อใจของเราขึ้นมาใหม่” พรรณรายเงียบไปอีกครั้ง เธอครุ่นคิดถึงคำพูดของเขา คำพูดที่ฟังดูจริงใจและเต็มไปด้วยความหวัง เธอได้ยินความเจ็บปวดและความพยายามในน้ำเสียงของเขา และมันทำให้หัวใจของเธออ่อนลง “การสร้างความเชื่อใจขึ้นมาใหม่ มันไม่ใช่เรื่องง่ายนะคะ” เธอพูดเบาๆ “มันต้องใช้เวลา และต้องมีความพยายามจากทั้งสองฝ่าย” “ผมรู้ครับ” รามิลตอบ “และผมก็พร้อมที่จะทุ่มเทเวลาและความพยายามทั้งหมดที่มี เพื่อให้เราผ่านพ้นเรื่องนี้ไปได้ ผมอยากให้เรากลับมาเหมือนเดิม หรือดีกว่าเดิมเสียอีก” “เหมือนเดิม…” พรรณรายทวนคำ “เราจะกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้อย่างไรคะ ในเมื่อตอนนี้ทุกอย่างมันเปลี่ยนไปแล้ว” “ผมไม่ได้หมายความว่าเราจะต้องกลับไปเป็นเหมือนเดิมทุกอย่างนะครับ” รามิลอธิบาย “ผมหมายถึงความรู้สึกของเรา ผมหมายถึงความเชื่อใจที่เราเคยมีให้กัน ผมอยากให้เราค่อยๆ สร้างมันขึ้นมาใหม่ ด้วยความเข้าใจที่มากขึ้น และด้วยความจริงใจที่มากขึ้น” พรรณรายหลับตาลง เธอพยายามมองเห็นภาพอนาคตร่วมกับรามิล ภาพที่ปราศจากความเคลือบแคลงสงสัย และเต็มไปด้วยความสุขอย่างแท้จริง “ฉัน… ฉันยังไม่แน่ใจค่ะ” เธอสารภาพ “ฉันยังคงรู้สึกสับสน และยังคงมีคำถามมากมายในใจ” “ผมเข้าใจครับ” รามิลกล่าว “คุณไม่ต้องรีบร้อนตัดสินใจ ผมจะรอ ผมจะรอให้คุณพร้อม ผมจะรอจนกว่าคุณจะรู้สึกว่าคุณสามารถเชื่อใจผมได้อีกครั้ง” “คุณจะรอจริงๆ เหรอคะ” เธอถาม เสียงของเธอแฝงไปด้วยความสงสัย “แน่นอนครับ” รามิลตอบอย่างหนักแน่น “ผมจะไม่ไปไหน ผมจะอยู่ที่นี่เสมอ เพื่อคุณ” พรรณรายเงียบไปอีกครั้ง เธอรู้สึกถึงความอบอุ่นที่แผ่ซ่านเข้ามาในใจ แม้ว่าสถานการณ์จะยังคงเต็มไปด้วยความไม่แน่นอน แต่คำพูดของรามิลก็ทำให้เธอรู้สึกมีความหวัง “ขอบคุณนะคะ” เธอพูด “สำหรับความเข้าใจของคุณ” “ไม่เป็นไรครับ” รามิลตอบ “ผมแค่อยากให้คุณรู้ว่า ผมอยู่ข้างคุณเสมอ” บทสนทนาของพวกเขายังคงดำเนินต่อไปอีกสักพัก รามิลพยายามที่จะอธิบายรายละเอียดเกี่ยวกับปัญหาทางธุรกิจที่เกิดขึ้นในอดีตของครอบครัวเขาให้เธอฟังอย่างละเอียดที่สุดเท่าที่จะทำได้ เขาเล่าถึงแรงกดดันที่ครอบครัวของเขาต้องเผชิญ ความยากลำบากในการรักษาธุรกิจเอาไว้ และเหตุผลที่เขาเลือกที่จะเก็บเรื่องนี้เป็นความลับ พรรณรายรับฟังอย่างตั้งใจ เธอพยายามทำความเข้าใจในมุมมองของเขา แม้ว่าบางครั้งหัวใจของเธอก็ยังคงรู้สึกเจ็บปวดกับความจริงที่ได้ยิน “ผมรู้ว่ามันเป็นเรื่องยากสำหรับคุณที่จะรับฟังเรื่องพวกนี้” รามิลกล่าว “แต่ผมอยากให้คุณเข้าใจถึงที่มาที่ไปทั้งหมด” “ฉันเข้าใจค่ะ” พรรณรายตอบ “ฉันเข้าใจว่ามันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย” “ผม… ผมอยากจะชดเชยสิ่งที่ผมทำผิดพลาดไป” รามิลกล่าวต่อ “ผมอยากจะทำให้ธุรกิจของครอบครัวเรากลับมายิ่งใหญ่อีกครั้ง และผมอยากให้คุณเป็นส่วนหนึ่งของความสำเร็จนั้น” “ส่วนหนึ่ง…” พรรณรายทวนคำ “หมายความว่ายังไงคะ” “ผมอยากให้คุณกลับมาทำงานที่นี่” รามิลกล่าว “ผมอยากให้เราช่วยกันแก้ไขปัญหา และสร้างอนาคตร่วมกัน” คำพูดของรามิลทำให้พรรณรายประหลาดใจ เธอไม่เคยคิดว่าเขาจะกล้าเสนอเช่นนี้ ในเมื่อความสัมพันธ์ของพวกเขากำลังอยู่ในช่วงที่ละเอียดอ่อน “คุณ… คุณแน่ใจเหรอคะ” เธอถาม “ว่านี่เป็นความคิดที่ดี” “ผมแน่ใจครับ” รามิลยืนยัน “ผมเชื่อว่าเราสามารถทำงานร่วมกันได้ ผมเชื่อในความสามารถของคุณ และผมก็เชื่อว่าเราสามารถผ่านพ้นอุปสรรคต่างๆ ไปได้ด้วยกัน” พรรณรายนิ่งไปครู่หนึ่ง เธอพิจารณาถึงข้อเสนอนี้อย่างรอบคอบ การกลับไปทำงานที่นี่หมายถึงการต้องเผชิญหน้ากับเขาในทุกๆ วัน และการต้องทำงานร่วมกันอย่างใกล้ชิด “ฉัน… ฉันขอเวลาคิดอีกสักหน่อยนะคะ” เธอตอบ “ฉันยังต้องการเวลาเพื่อทบทวนทุกอย่าง” “ได้ครับ” รามิลตอบ “ผมจะให้เวลาคุณ ผมจะรอการตัดสินใจของคุณ” เมื่อบทสนทนาสิ้นสุดลง พรรณรายก็รู้สึกราวกับว่าเธอเพิ่งผ่านการทดสอบครั้งใหญ่มา เธอเดินออกจากห้องทำงานของรามิลด้วยหัวใจที่สับสน แต่ก็มีความหวังเล็กๆ แฝงอยู่ เธอรู้ว่าการตัดสินใจครั้งต่อไปของเธอ จะเป็นตัวกำหนดทิศทางของความสัมพันธ์นี้ และอาจจะรวมถึงอนาคตของเธอด้วย