หลังจากวางสายจากอรอนงค์ พรรณรายก็รู้สึกถึงความกระวนกระวายที่เกาะกุมหัวใจ เธอหันไปมองรามิลที่นั่งอยู่ตรงข้าม ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความกังวล "คุณอรอนงค์… เขาเป็นใครครับ" รามิลถาม "เขาเป็นภรรยาของนักธุรกิจคนนั้นค่ะ" พรรณรายตอบ "เขาอยากจะขอพบฉันเป็นการส่วนตัว" รามิลขมวดคิ้ว "ผมไม่แน่ใจว่าควรจะให้คุณพรรณรายไปพบเขาไหมครับ" "ฉันก็ไม่แน่ใจเหมือนกันค่ะ" พรรณรายถอนหายใจ "แต่เขาก็ดูเหมือนจะมีความตั้งใจดีนะคะ เขาบอกว่าจะขอโทษฉันแทนสามีของเขา" "ผมเข้าใจครับ" รามิลพยักหน้า "แต่เราก็ไม่รู้ว่าเขาจะพูดอะไร หรือมีเจตนาแอบแฝงอะไรหรือเปล่า" "ฉันรู้ค่ะ" พรรณรายตอบ "แต่ฉันก็อยากจะให้โอกาสเขา ฉันอยากจะรู้ว่าจริงๆ แล้วเกิดอะไรขึ้นกันแน่" ทั้งสองคนตัดสินใจว่าจะไปพบอรอนงค์ด้วยกัน พรรณรายต้องการความมั่นใจ และรามิลก็ไม่อยากปล่อยให้เธอต้องเผชิญหน้ากับเรื่องราวที่อาจจะอันตรายเพียงลำพัง ในที่สุด วันนัดหมายก็มาถึง พรรณรายและรามิลนัดพบกับอรอนงค์ที่ร้านกาแฟแห่งหนึ่งใจกลางเมือง อรอนงค์ดูเป็นผู้หญิงที่อ่อนโยน ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความเศร้าหมอง เธอเข้ามาทักทายพรรณรายและรามิลด้วยท่าทีนอบน้อม "ขอบคุณมากนะคะที่คุณพรรณรายยอมมาพบฉัน" อรอนงค์กล่าวด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ "ไม่เป็นไรค่ะ" พรรณรายตอบ "มีอะไรก็บอกมาได้เลยค่ะ" อรอนงค์สูดหายใจลึก ก่อนจะเริ่มเล่าเรื่องราว "ฉัน… ฉันขอโทษแทนสามีของฉันด้วยนะคะ" เธอเอ่ย "เขา… เขาเป็นคนที่ไม่ดีจริงๆ ค่ะ เขาทำในสิ่งที่คุณพรรณรายไม่สมควรจะได้รับ" "คุณอรอนงค์คะ" พรรณรายพยายามปลอบโยน "เราเข้าใจค่ะ" "คุณไม่เข้าใจหรอกค่ะ" อรอนงค์ส่ายหน้า "ฉันรู้ว่าคุณกำลังเจ็บปวด และฉันก็เสียใจกับเรื่องนั้นจริงๆ" เธอหยุดไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังรวบรวมสติ "สามีของฉัน… เขาไม่ได้มีเจตนาจะทำร้ายธุรกิจของคุณพรรณรายโดยตรงหรอกค่ะ" พรรณรายและรามิลมองหน้ากันอย่างสงสัย "เขา… เขาแค่ต้องการผลประโยชน์ส่วนตัวค่ะ" อรอนงค์เล่าต่อ "เขาได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับธุรกิจของคุณพรรณราย และเห็นว่าเป็นโอกาสที่ดีที่จะใช้ประโยชน์" "แต่… เขาทำได้อย่างไรคะ" พรรณรายถาม "คุณรามิลบอกว่าเขาใช้ข้อมูลภายใน" "นั่นคือสิ่งที่ฉันอยากจะอธิบายค่ะ" อรอนงค์กล่าว "สามีของฉัน… เขาเคยทำงานกับคุณรามิลมาก่อนค่ะ เมื่อหลายปีก่อน" พรรณรายอึ้งไปกับคำพูดนั้น รามิลเองก็ดูตกใจไม่น้อย "เขา… เขาเป็นเพื่อนร่วมงานของคุณรามิลหรือคะ" พรรณรายถาม "ใช่ค่ะ" อรอนงค์ตอบ "แต่ความสัมพันธ์ของพวกเขาก็ไม่ได้ดีนัก สามีของฉันเป็นคนทะเยอทะยาน เขาอิจฉาความสามารถของคุณรามิลมาตลอด" "แล้วเขาได้ข้อมูลเหล่านั้นมาได้อย่างไรคะ" รามิลถาม "เขา… เขาสวมรอยค่ะ" อรอนงค์กล่าว "เขาแอบเข้าไปในระบบคอมพิวเตอร์ของคุณรามิล เมื่อครั้งที่เขายังทำงานด้วยกันอยู่ เขาขโมยข้อมูลบางส่วนไป แล้วก็ใช้มันมาเป็นเครื่องมือ" "แต่… ทำไมเขาถึงต้องทำแบบนั้น" พรรณรายถาม "เขาต้องการอะไร" "เขาต้องการเงินค่ะ" อรอนงค์ตอบ "เขาติดหนี้พนันจำนวนมาก และกำลังจะถูกตามทวงหนี้ เขาเลยคิดแผนการร้ายนี้ขึ้นมา เพื่อให้ได้เงินมาใช้หนี้" "แล้ว… คุณรู้เรื่องนี้ได้อย่างไรคะ" รามิลถาม "ฉัน… ฉันแอบรู้ค่ะ" อรอนงค์กล่าว "ฉันเห็นเอกสารบางอย่าง แล้วก็เห็นความผิดปกติในพฤติกรรมของสามี" "แล้วทำไมคุณไม่บอกเรื่องนี้กับใคร" พรรณรายถาม "ฉันกลัวค่ะ" อรอนงค์ตอบ "ฉันกลัวว่าเขาจะทำร้ายฉัน หรือไม่ก็ทำให้ฉันเดือดร้อนไปด้วย" "แล้วทำไมคุณถึงตัดสินใจมาบอกฉันในตอนนี้คะ" พรรณรายถาม "เพราะฉันทนเห็นภาพความทุกข์ของคุณพรรณรายไม่ไหวค่ะ" อรอนงค์กล่าว "และฉันก็รู้ว่าคุณรามิลก็กำลังพยายามแก้ไขสถานการณ์อยู่ ฉันอยากจะช่วย แต่ก็ไม่รู้จะทำอย่างไร" "แล้ว… ตอนนี้สามีของคุณอยู่ที่ไหนคะ" พรรณรายถาม "เขา… เขาหนีไปแล้วค่ะ" อรอนงค์กล่าว "หลังจากที่เรื่องราวเริ่มบานปลาย เขาหนีหายไปเลย ทิ้งฉันไว้กับปัญหาทั้งหมด" พรรณรายมองอรอนงค์ด้วยความเห็นใจ เธอเข้าใจแล้วว่าทำไมเรื่องราวถึงได้ซับซ้อนขนาดนี้ มันไม่ใช่ความผิดของรามิลเพียงคนเดียว แต่เป็นความผิดของคนอีกคนที่เข้ามาแทรกแซง "คุณอรอนงค์คะ" พรรณรายเอื้อมมือไปแตะมือของอรอนงค์เบาๆ "ขอบคุณมากนะคะที่มาเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟัง" "ฉัน… ฉันแค่ทำในสิ่งที่ถูกต้องค่ะ" อรอนงค์ตอบ "ฉันอยากจะขอโทษคุณอีกครั้งจริงๆ" "ฉันให้อภัยคุณค่ะ" พรรณรายกล่าว "และฉันก็เชื่อว่าคุณรามิลก็เช่นกัน" รามิลพยักหน้าเห็นด้วย "เราเข้าใจสถานการณ์ของคุณครับคุณอรอนงค์" บทสนทนาจบลงด้วยความเข้าใจ พรรณรายและรามิลรู้สึกโล่งใจที่ได้รับรู้ความจริงทั้งหมด พวกเขารู้ว่าการให้อภัยไม่ใช่เรื่องง่าย แต่มันก็เป็นหนทางเดียวที่จะก้าวต่อไปข้างหน้าได้ เมื่อเดินทางกลับ พรรณรายก็หันไปมองรามิล "ฉัน… ฉันยังรู้สึกเสียใจอยู่ค่ะ" เธอเอ่ย "กับเรื่องที่เกิดขึ้น" "ผมรู้ครับ" รามิลตอบ "แต่เราก็ผ่านมันมาได้แล้วนะครับ" "ใช่ค่ะ" พรรณรายยิ้ม "เราผ่านมันมาได้" เธอมองไปข้างหน้าด้วยความหวัง "ฉันพร้อมที่จะเดินหน้าต่อไปค่ะ" รามิลยื่นมือมาจับมือของเธอไว้แน่น "ผมก็จะอยู่เคียงข้างคุณเสมอครับ" คำพูดของรามิล ทำให้หัวใจของพรรณรายเต้นแรงอีกครั้ง เธอรู้ว่าความสัมพันธ์ของพวกเขากำลังจะแข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิม ราวกับต้นไม้ที่ผ่านพายุมาแล้ว ยิ่งแข็งแกร่ง