หลายวันผ่านไป พรรณรายยังคงจมอยู่กับความคิดที่สับสน เธอเดินไปเดินมาในห้องทำงานของเธอ หันไปมองรูปพ่อที่วางอยู่บนโต๊ะ แล้วก็ถอนหายใจยาว “หนูจะทำยังไงดีคะพ่อ” เธอพึมพำกับตัวเอง “หนูควรจะยอมแพ้… หรือสู้ต่อไป” สุดท้าย เธอก็ตัดสินใจที่จะลองเสี่ยงดู การสูญเสียทุกอย่างคงเจ็บปวดกว่าการลองต่อสู้ในรูปแบบใหม่ “นภา” เธอเรียกเลขาฯ สาวเสียงดัง “เตรียมเอกสารการโอนหุ้นทั้งหมดให้ฉันด้วย” นภาเลิกคิ้วเล็กน้อย “คุณพรรณรายแน่ใจนะคะ” “ฉันแน่ใจ” พรรณรายตอบเสียงหนักแน่น “ฉันจะรับข้อเสนอของเขา” เมื่อก้าวเข้าไปในบริษัทของรามิล พรรณรายก็รู้สึกประหม่าเล็กน้อย อาคารสูงตระหง่านตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้า ราวกับจะท้าทายเธอ “ยินดีต้อนรับสู่รามิล เวนเจอร์ส ครับ คุณพรรณราย” รามิลกล่าวต้อนรับเธอด้วยรอยยิ้มที่ดูเหมือนจะมีความหมายแฝงบางอย่าง “ขอบคุณค่ะ” เธอตอบ พยายามควบคุมน้ำเสียงให้เป็นปกติ “ผมได้เตรียมห้องทำงานของคุณไว้ให้แล้ว อยู่ติดกับห้องของผมเลย” รามิลบอก พลางผายมือไปทางทางเดินด้านใน ห้องทำงานของเธอสวยงาม ทันสมัย และมีวิวของเมืองที่สวยงาม เธอเดินเข้าไปสำรวจอย่างเงียบๆ “คุณจะเข้ามาเริ่มงานได้เลยไหมครับ” รามิลถาม “ได้ค่ะ” เธอตอบ วันแรกของการทำงานเป็นไปอย่างทุลักทุเล พรรณรายพยายามปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมใหม่ๆ และเรียนรู้งานที่ได้รับมอบหมาย “โครงการนี้สำคัญมากนะครับ คุณพรรณราย” รามิลกล่าวระหว่างที่กำลังอธิบายรายละเอียด “ผมต้องการให้มันออกมาดีที่สุด” “ฉันจะทำให้ดีที่สุดค่ะ” เธอรับคำ ในระหว่างการทำงาน พรรณรายเริ่มสังเกตเห็นบางอย่างที่เปลี่ยนไปในตัวรามิล เขาดูเป็นมืออาชีพมากขึ้น จริงจังกับงาน และบางครั้งก็ดูอ่อนโยนอย่างไม่น่าเชื่อ “คุณดูเหนื่อยนะคะ” พรรณรายเอ่ยขึ้นในตอนเย็นวันหนึ่ง ขณะที่ทั้งคู่ยังคงนั่งทำงานอยู่ “ก็หน่อย” รามิลตอบ พลางยื่นแก้วกาแฟให้เธอ “ผมไม่ค่อยได้พักผ่อนเท่าไหร่ช่วงนี้” “ทำไมคะ” เธอถาม “มีเรื่องให้คิดเยอะ” เขาตอบ “แต่ผมเชื่อว่าเราจะผ่านมันไปได้” พรรณรายรู้สึกได้ว่าความรู้สึกที่มีต่อรามิลค่อยๆ เปลี่ยนไป จากความเกลียดชัง กลายเป็นความสงสัย และบางที… อาจจะมีความรู้สึกอื่นที่ซ่อนอยู่ลึกๆ “คุณ… คุณเคยชอบใครมากๆ ไหมคะ” เธอถามออกไปอย่างไม่ทันตั้งตัว รามิลหันมามองเธอด้วยความแปลกใจ “ทำไมคุณถึงถามแบบนั้น” “เปล่าค่ะ” เธอปฏิเสธ “แค่สงสัย” “ผมเคย” รามิลตอบเสียงเบา “แต่… มันไม่เคยสมหวัง” พรรณรายรู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างกระตุกในใจ เธออยากจะถามต่อ แต่ก็กลัวว่าจะล้ำเส้นเกินไป “แล้วคุณล่ะ พรรณราย” เขาถามกลับ “เคยรักใครจริงๆ จังๆ หรือเปล่า” “เคยค่ะ” เธอตอบ “แต่… มันก็จบไปแล้ว” บทสนทนาของทั้งคู่ดำเนินไปอย่างเนิบนาบ ท่ามกลางบรรยากาศที่เริ่มจะผ่อนคลายลง “คุณรู้อะไรไหม พรรณราย” รามิลกล่าว “ผมรู้สึกว่า… การได้ทำงานกับคุณ มันทำให้ผมรู้สึกดีขึ้น” “ดีขึ้นยังไงคะ” “คุณทำให้ผมรู้สึกว่า… ผมไม่ได้อยู่คนเดียว” เขาตอบ “และผมก็รู้สึกว่า… คุณเข้าใจผม” พรรณรายยิ้มบางๆ “ฉันก็รู้สึกเหมือนกันค่ะ” ความรู้สึกที่ก่อตัวขึ้นระหว่างทั้งคู่ เริ่มจากความขัดแย้ง กลายเป็นความเข้าใจ และบางที… อาจจะกำลังจะกลายเป็นความรัก ในอีกด้านหนึ่ง บริษัทของพรรณรายก็เริ่มมีสัญญาณที่ดีขึ้น โครงการพัฒนาที่ดินผืนนั้น กำลังจะเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นรูปธรรม “คุณทำได้ดีมาก พรรณราย” รามิลกล่าวชมเธอ “ผมภูมิใจในตัวคุณ” “ขอบคุณค่ะ” เธอตอบ “ถ้าไม่มีคุณ… ฉันคงทำไม่ได้” “คุณต่างหากที่เก่ง” รามิลยิ้ม “ผมแค่เป็นคนให้โอกาส” “แล้ว… คุณจะทำยังไงกับบริษัทของฉันจริงๆ คะ” เธอถาม “ผมจะให้คุณบริหารต่อไป” รามิลตอบ “ผมแค่ต้องการให้คุณยืนด้วยลำแข้งของตัวเองได้” พรรณรายรู้สึกซาบซึ้งในความหวังดีของเขา แม้ว่าในตอนแรก เธอจะมองว่าเขาเป็นศัตรูตัวฉกาจก็ตาม “ขอบคุณมากนะคะ” เธอพูด “ไม่เป็นไร” รามิลตอบ “บางที… การเป็นศัตรู ก็ทำให้เราได้รู้จักกันดีที่สุด” พรรณรายหัวเราะเบาๆ “ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกันค่ะ” ทั้งสองมองหน้ากัน แววตาของเต็มไปด้วยความรู้สึกที่อธิบายไม่ได้ มันคือความรู้สึกที่เริ่มก่อตัวขึ้นท่ามกลางความขัดแย้ง และความเข้าใจ “คืนนี้… เราไปฉลองความสำเร็จเล็กๆ ของเรากันไหม” รามิลชวน “ผมจองร้านอาหารไว้แล้ว” พรรณรายลังเลเล็กน้อย แต่สุดท้ายเธอก็พยักหน้า “ไปค่ะ” การออกเดทครั้งแรกของทั้งคู่เป็นไปอย่างราบรื่น พวกเขาคุยกันถึงเรื่องงาน เรื่องชีวิต และเรื่องความฝัน “คุณไม่เคยเล่าเรื่องครอบครัวให้ผมฟังเลย” รามิลกล่าว “ก็… ไม่มีอะไรน่าเล่ามากค่ะ” เธอตอบ “พ่อแม่ของฉันเสียไปแล้ว” “ผมเสียใจด้วย” รามิลกล่าว “คุณต้องเข้มแข็งมากแน่ๆ” “ฉันพยายามค่ะ” “คุณพ่อของคุณ… ท่านคงภูมิใจในตัวคุณมาก” พรรณรายยิ้ม “ท่านคงจะดีใจ ถ้าท่านเห็นว่าฉันไม่ได้ยอมแพ้” “และท่านคงจะดีใจ ที่ได้เห็นคุณ… กำลังจะมีความสุข” รามิลกล่าว พลางจับมือของเธอ พรรณรายรู้สึกถึงความอบอุ่นจากมือของเขา สัมผัสของเขาทำให้เธอรู้สึกปลอดภัย “ฉัน… ฉันก็หวังว่าอย่างนั้นค่ะ” ค่ำคืนนั้นจบลงด้วยความรู้สึกที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความหวัง การเดินทางจากคู่แค้นสู่การเป็นคนใกล้ชิด กำลังจะก้าวไปอีกขั้น