พายุฝนลูกใหญ่โหมกระหน่ำนอกหน้าต่างห้องทำงานของพรรณราย ราวกับจะสะท้อนถึงความรู้สึกที่ปั่นป่วนในใจของเธอ เธอเพิ่งจะกลับมาจากการประชุมกับนักลงทุน ที่ประสบความสำเร็จเกินคาด บริษัทของเธอได้เงินทุนสนับสนุนเพิ่มขึ้นอีกจำนวนมาก “คุณทำได้ดีมาก พรรณราย” เสียงของรามิลดังขึ้นจากโทรศัพท์ที่วางอยู่บนโต๊ะ “ขอบคุณค่ะ” เธอตอบ น้ำเสียงอ่อนแรงเล็กน้อย “แต่ฉันเหนื่อยมากเลย” “งั้น… กลับบ้านเถอะ” รามิลกล่าว “ผมเป็นห่วง” “ค่ะ” เธอตอบ เมื่อเธอเดินออกจากบริษัทของรามิล ฝนก็ยิ่งเทลงมาอย่างหนัก เธอพยายามโบกรถแท็กซี่ แต่ก็ไม่มีคันไหนว่างเลย “ให้ผมไปส่งไหมครับ” เสียงคุ้นเคยดังขึ้นจากด้านหลัง พรรณรายหันไปมอง ก็พบกับรามิลที่ยืนอยู่ข้างรถสปอร์ตของเขา “คุณ… คุณมาทำอะไรที่นี่คะ” เธอถาม “มารับคุณ” รามิลตอบ “ผมเป็นห่วงคุณ” เธอลังเลเล็กน้อย แต่เมื่อเห็นสภาพอากาศที่เลวร้าย เธอก็ตัดสินใจยอมรับ “ขอบคุณค่ะ” ขณะที่รถเคลื่อนตัวไปบนท้องถนนที่เปียกลื่น พรรณรายก็เงียบไป เธอเผลอมองรามิลที่กำลังตั้งใจขับรถ “คุณ… ดูมีความสุขนะคะ” รามิลเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ “ก็… ค่ะ” เธอตอบ “หลังจากทุกอย่างที่เกิดขึ้น ฉันรู้สึกเหมือนได้ปลดปล่อย” “ผมดีใจด้วย” รามิลกล่าว “คุณสมควรได้รับมัน” “แล้วคุณล่ะคะ” พรรณรายถาม “คุณมีความสุขหรือเปล่า” รามิลเงียบไปชั่วครู่ ก่อนจะตอบว่า “ผมมีความสุข… เมื่อเห็นคุณมีความสุข” คำตอบนั้นทำให้พรรณรายรู้สึกใจเต้นแรง เธอพยายามหลบสายตาของเขา “คุณ… พรรณราย” รามิลเรียกชื่อเธอเสียงแผ่ว “ผมมีเรื่องอยากจะบอกคุณ” “เรื่องอะไรคะ” เธอถาม “ผม… ผมชอบคุณนะ” รามิลสารภาพ “ไม่ใช่ในฐานะคู่แข่ง… แต่ในฐานะผู้หญิงคนหนึ่ง” พรรณรายอึ้งไป เธอไม่คาดคิดว่ารามิลจะสารภาพรักกับเธอในตอนนี้ “คุณ… คุณพูดจริงเหรอคะ” เธอถามเสียงสั่น “จริง” รามิลตอบ “ผมรู้ว่ามันอาจจะฟังดูแปลก แต่… ผมรู้สึกกับคุณมาตลอด” “ฉัน… ฉันก็รู้สึกเหมือนกันค่ะ” พรรณรายยอมรับ “ฉันเกลียดคุณมากในตอนแรก แต่… ฉันก็ห้ามใจตัวเองไม่ได้” รามิลยิ้มบางๆ “งั้น… เราก็เหมือนกัน” เขาค่อยๆ จอดรถข้างทาง ก่อนจะหันมามองเธออย่างจริงจัง “ผมอยากจะขอโอกาส จากคุณ พรรณราย” รามิลกล่าว “ให้ผมได้ดูแลคุณ ได้รักคุณ” พรรณรายมองเข้าไปในดวงตาของรามิล เธอเห็นความจริงใจ และความรักที่ฉายออกมา “ฉัน… ฉันให้โอกาสคุณค่ะ” เธอตอบ รามิลยิ้มกว้าง ก่อนจะโน้มตัวลงมาจุมพิตเธออย่างอ่อนโยน ท่ามกลางเสียงฝนที่ยังคงโปรยปราย “ผมรักคุณนะ พรรณราย” เขากระซิบ “ฉันก็รักคุณค่ะ รามิล” เธอตอบ ในคืนนั้น ภายใต้แสงไฟสลัวของรถยนต์ ท่ามกลางสายฝนที่ตกหนัก ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ก็เริ่มต้นขึ้นอย่างแท้จริง จากคู่แค้นที่เคยทะเลาะเบาะแว้งกันไม่หยุดหย่อน บัดนี้ พวกเขากำลังจะกลายเป็นคู่รักที่พร้อมจะจับมือกันเดินหน้าต่อไป