คฤหาสน์หลังใหญ่กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้งหลังจากที่ลลิตาและวิรัชกลับจากการฮันนีมูน การตกแต่งภายในที่เคยดูเรียบง่าย บัดนี้กลับเต็มไปด้วยความสดใส และกลิ่นอายของความรักที่อบอุ่น ลลิตาเดินตรวจตราความเรียบร้อยรอบบ้าน ดวงตาของเธอทอประกายแห่งความสุข “คุณลลิตาคะ” อนิสาเดินเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้ม “กลับมาแล้วนะคะ ดิฉันคิดถึงคุณมากเลยค่ะ” “ฉันก็คิดถึงคุณแม่ค่ะ” ลลิตากล่าว พลางโผเข้ากอดเธอ “ที่นี่… ดูอบอุ่นขึ้นเยอะเลยค่ะ” “ก็เพราะมีคุณอยู่ไงจ๊ะ” อนิสาตอบรับ “วิรัชเขาเล่าให้ฟังหมดแล้วนะ เรื่องที่คุณกำลังจะมีน้อง” “ค่ะ” ลลิตาตอบรับอย่างเขินอาย “หนูยังไม่แน่ใจว่าจะบอกท่านพ่อเมื่อไหร่ดี” “บอกท่านพ่อตอนนี้แหละจ้ะ” วิรัชเดินเข้ามาพร้อมกับเอกสารในมือ “ท่านกำลังรอข่าวดีนี้อยู่” “จริงเหรอคะ” ลลิตามองเขาด้วยความประหลาดใจ “ใช่แล้ว” วิรัชกล่าว “ผมเพิ่งจะคุยกับท่านเมื่อเช้านี้เอง ท่านดีใจมากเลยนะ” “โอ้… เยี่ยมเลยค่ะ” ลลิตาเอ่ยอย่างโล่งอก “หนูจะได้ไม่ต้องกังวลแล้ว” “เอาล่ะ… เราไปทานอาหารเช้ากันดีกว่า” อนิสาเชื้อเชิญ “วันนี้มีอาหารโปรดของคุณลลิตาด้วยนะ” ทั้งสามคนเดินไปยังห้องอาหารที่ตกแต่งไว้อย่างสวยงาม โต๊ะอาหารเต็มไปด้วยเมนูหลากหลายที่ล้วนแต่น่ารับประทาน บรรยากาศภายในห้องเต็มไปด้วยเสียงพูดคุย หัวเราะ และรอยยิ้ม “คุณลลิตา… เรื่องร้านดอกไม้ของคุณเป็นยังไงบ้าง” วิรัชเอ่ยถาม “อ้อ… กำลังไปได้สวยเลยค่ะ” ลลิตาตอบ “ลูกค้าเยอะขึ้นเรื่อยๆ แล้วก็มีคนมาเสนออยากจะให้หนูไปออกรายการโทรทัศน์ด้วยนะคะ” “ยอดเยี่ยมมาก!” วิรัชกล่าว “ผมรู้อยู่แล้วว่าคุณจะต้องทำได้” “ขอบคุณค่ะ” ลลิตาตอบ “แต่หนูก็ยังอยากจะให้คุณวิรัชเข้ามาช่วยดูแลเรื่องธุรกิจของที่บ้านด้วยนะคะ” “แน่นอนอยู่แล้ว” วิรัชตอบ “ผมจะแบ่งเวลามาช่วยคุณแน่นอน” “ส่วนเรื่องการแต่งงานของเรา… เราจะจัดงานกันเมื่อไหร่ดี” วิรัชหันไปถามลลิตา ลลิตาหน้าแดงเล็กน้อย “เอ่อ… หนูว่า… รอให้หนูคลอดน้องก่อนดีไหมคะ” “ก็ได้ครับ” วิรัชเห็นด้วย “เราจะรอให้คุณพร้อมที่สุด” “แต่ผมก็อยากจะให้งานแต่งงานของเรา… เป็นงานที่ยิ่งใหญ่… และสวยงามที่สุด” อนิสาเสริม “เราจะได้ฉลองความสุขของเราอย่างเต็มที่” “แน่นอนครับแม่” วิรัชตอบ วันเวลาผ่านไปอย่างมีความสุข ลลิตาใช้ชีวิตอย่างสมถะ แต่เต็มเปี่ยมไปด้วยความสุข เธอใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการดูแลตัวเอง และการเตรียมตัวต้อนรับสมาชิกใหม่ในครอบครัว “คุณวิรัชคะ” ลลิตากล่าวในวันที่เธอเริ่มมีอาการเจ็บท้อง “สงสัย… หนูใกล้จะคลอดแล้วค่ะ” วิรัชรีบพาเธอขึ้นรถ และตรงไปยังโรงพยาบาลทันที อนิสาและบิดาของวิรัชก็เดินทางตามมาด้วย การคลอดเป็นไปอย่างราบรื่น ลลิตาให้กำเนิดลูกสาวที่น่ารัก แข็งแรง สมบูรณ์ ใบหน้าของทารกน้อยถอดแบบมาจากลลิตาแทบจะทุกประการ “เธอเป็นลูกสาวของเรานะลลิตา” วิรัชกล่าว พลางมองดูใบหน้าอันน่ารักของลูกน้อย “เราจะตั้งชื่อเธอว่า… ‘ดวงดาว’… นะ” “ดวงดาว…” ลลิตาเอ่ยชื่อนั้นเบาๆ “ชื่อนี้… เหมาะกับเธอที่สุดเลยค่ะ” วันเวลาแห่งความสุขได้เริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง คฤหาสน์หลังใหญ่กลับมาเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะของเด็กน้อย ลลิตาและวิรัชใช้ชีวิตอย่างมีความสุขในฐานะพ่อแม่มือใหม่ พวกเขาได้เรียนรู้ที่จะเติบโตไปด้วยกัน และสร้างครอบครัวที่สมบูรณ์แบบ ร้านดอกไม้ “สวนรัก” ยังคงดำเนินกิจการต่อไป โดยมีพนักงานคอยดูแลอย่างดี ลลิตาแวะเวียนไปที่ร้านเป็นครั้งคราว เพื่อรดน้ำต้นไม้ และจัดดอกไม้บางส่วนด้วยตัวเอง “คุณลลิตาคะ” พนักงานคนหนึ่งกล่าว “ลูกค้าน่ารักมากเลยค่ะ เขาบอกว่า… รอยยิ้มของคุณลลิตา… ทำให้ดอกไม้ที่นี่… สดใสยิ่งขึ้นไปอีกค่ะ” ลลิตายิ้มรับ “ขอบคุณมากนะจ๊ะ” เรื่องราวของสัญญาเลือดที่เคยผูกมัดชีวิตของเธอ ได้กลายเป็นบทสรุปแห่งความรักที่นิรันดร์ เธอได้พบกับอิสรภาพ ได้พบกับความฝัน และได้พบกับความรักที่แท้จริง ในที่สุด… เจ้าสาวในสัญญาเลือด… ก็ได้โบยบินอย่างอิสระ… พร้อมกับหัวใจที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความสุข… และความหวัง… ที่จะสร้างอนาคตที่งดงาม… เคียงข้าง… คนรัก… ของเธอ… ตลอดไป