พิมพ์ดาวและพัฒน์ใช้เวลาทั้งวันในการสืบค้นข้อมูลเกี่ยวกับหุ้นส่วนคนเก่าของสมชาย พวกเขาได้ข้อมูลมาบ้างประปราย แต่ยังไม่เพียงพอที่จะนำไปสู่การคลี่คลายคดีได้ “ข้อมูลที่ได้มามันยังไม่มากพอเลยค่ะ” พิมพ์ดาวถอนหายใจขณะที่กำลังนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน “ผมก็รู้สึกแบบนั้นเหมือนกัน” พัฒน์ตอบ “เราต้องการหลักฐานที่ชัดเจนกว่านี้” ในที่สุด ความพยายามของพวกเขาก็เริ่มเห็นผล เมื่อพัฒน์สามารถติดต่อกับญาติของหุ้นส่วนคนเก่าของสมชายได้สำเร็จ “สวัสดีครับคุณ…ชื่ออะไรนะครับ” พัฒน์กล่าวทักทายปลายสาย “ผมชื่อชาญครับ” เสียงแหบพร่าตอบกลับมา “ผมพัฒน์ครับ ผมได้รับข้อมูลจากเพื่อนเก่าของคุณสมชายครับ” พัฒน์อธิบาย “ผมอยากจะขอสอบถามข้อมูลบางอย่างเกี่ยวกับธุรกิจเก่าของสมชายครับ” “ธุรกิจเก่า…” ชาญดูลังเล “เรื่องมันผ่านมานานแล้วนะครับ คุณพัฒน์” “ผมเข้าใจครับ” พัฒน์กล่าว “แต่เรื่องนี้มันสำคัญมากจริงๆ ครับ มันเกี่ยวข้องกับอนาคตของบริษัทคุณพิมพ์ดาว” ชาญเงียบไปครู่หนึ่ง “คุณพิมพ์ดาว…ผมรู้จักครับ เธอเป็นคนดี” “ครับ ผมจึงอยากขอความช่วยเหลือจากคุณชาญ” พัฒน์กล่าว “ถ้าคุณชาญพอจะให้ข้อมูลเกี่ยวกับธุรกิจของสมชายได้ มันอาจจะช่วยให้คุณพิมพ์ดาวรอดพ้นจากวิกฤตนี้ได้” “ผม…ผมไม่แน่ใจว่าจะมีประโยชน์อะไรไหมนะครับ” ชาญกล่าว “ตอนนั้นเรื่องมันวุ่นวายมาก” “ขอแค่คุณชาญเล่าเท่าที่จำได้ก็พอครับ” พัฒน์ยืนยัน หลังจากลังเลอยู่สักพัก ชาญก็ตัดสินใจเล่าเรื่องราวในอดีตให้ฟัง “ตอนนั้นสมชายกับเพื่อนคนหนึ่งชื่อ…คุณวิรัตน์ เขาไปลงทุนทำธุรกิจเกี่ยวกับ…การค้าของหนีภาษีครับ” พิมพ์ดาวที่นั่งฟังอยู่ข้างๆ แทบไม่เชื่อหูตัวเอง “การค้าของหนีภาษีเหรอคะ” “ใช่ครับ” ชาญยืนยัน “ตอนแรกก็ไปได้สวยนะครับ แต่สุดท้ายก็มีปัญหาเรื่องการจ่ายเงินให้เจ้าหน้าที่บางคน แล้วก็มีปัญหาภายในระหว่างสมชายกับวิรัตน์เรื่องแบ่งผลประโยชน์” “แล้ว…เงินที่สมชายนำมาให้คุณพิมพ์ดาวล่ะคะ” พิมพ์ดาวยิงคำถาม “อืม…” ชาญครุ่นคิด “ผมจำได้ว่าตอนนั้นสมชายเหมือนจะพยายามหาเงินก้อนใหญ่มาจ่ายให้วิรัตน์ เพื่อตัดปัญหา” “แล้ว…เงินก้อนใหญ่นั้น…มาจากไหนคะ” พัฒน์ถามต่อ “ผมไม่แน่ใจเรื่องแหล่งที่มาของเงินก้อนนั้นครับ” ชาญกล่าว “แต่ที่แน่ๆ คือ…หลังจากนั้นวิรัตน์ก็หายตัวไปเลยครับ สมชายก็พยายามจะล้างมือจากวงการนี้” “แล้ว…คุณวิรัตน์…เขาเคยทำธุรกิจอื่นอีกไหมครับ” พิมพ์ดาวถามอย่างมีความหวัง “ผมไม่เคยได้ยินอีกเลยครับ” ชาญตอบ “แต่…ผมจำได้ว่าสมชายเคยพูดถึงแหล่งเงินทุนที่ผิดกฎหมายอื่นๆ ที่เขาเข้าไปเกี่ยวข้อง” “แหล่งเงินทุนที่ผิดกฎหมายอื่นๆ…” พัฒน์ทวนคำ “คุณชาญพอจะจำได้ไหมครับว่ามันเป็นเรื่องเกี่ยวกับอะไร” “ผมจำได้ไม่ชัดเจนนะครับ” ชาญกล่าว “แต่เหมือนจะเกี่ยวข้องกับการปล่อยเงินกู้ที่ผิดกฎหมาย หรือไม่ก็…การพนัน” “การปล่อยเงินกู้ที่ผิดกฎหมาย…” พิมพ์ดาวรู้สึกเหมือนกำลังเดินอยู่ในเขาวงกต “หรือว่า…เงินที่ฉันได้รับมา…จะมาจากแหล่งนั้นจริงๆ” “เป็นไปได้ครับ” ชาญกล่าว “เพราะตอนนั้นสมชายพยายามจะปิดปากคนหลายคน และกำลังหาทางล้างประวัติของตัวเอง” “ขอบคุณมากครับคุณชาญ” พัฒน์กล่าว “ข้อมูลของคุณมีค่ามากจริงๆ” “หวังว่าข้อมูลนี้จะเป็นประโยชน์นะครับ” ชาญตอบ หลังจากวางสายจากคุณชาญ พิมพ์ดาวและพัฒน์ก็เริ่มประมวลผลข้อมูลที่ได้รับ “การค้าของหนีภาษี…การปล่อยเงินกู้ที่ผิดกฎหมาย…” พิมพ์ดาวพึมพำ “นี่มันซับซ้อนกว่าที่คิดไว้มาก” “ใช่” พัฒน์เห็นด้วย “แต่ตอนนี้เรามีเบาะแสสำคัญแล้ว” “เบาะแสที่ว่า…คือเราจะใช้เรื่องนี้ต่อสู้กับข้อกล่าวหาเรื่องยาเสพติดของเอกภพใช่ไหมคะ” “ถูกต้อง” พัฒน์ตอบ “เราต้องหาหลักฐานที่เชื่อมโยงเงินที่สมชายให้คุณได้ กับธุรกิจผิดกฎหมายเหล่านั้น” “แล้วเราจะหาหลักฐานพวกนั้นได้อย่างไรคะ” พิมพ์ดาวยังคงมีความกังวล “เราต้องกลับไปค้นหาเอกสารเก่าๆ ของสมชายอีกครั้ง” พัฒน์กล่าว “บางทีอาจจะมีเอกสารบางอย่างที่หลงเหลืออยู่ ที่สามารถเชื่อมโยงเขาเข้ากับธุรกิจเหล่านั้นได้” “แต่…เอกสารเหล่านั้นอาจจะถูกทำลายไปหมดแล้วก็ได้นะคะ” พิมพ์ดาวพูดเสียงแผ่ว “เราต้องลองดู” พัฒน์ยืนยัน “เราไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว” พิมพ์ดาวมองพัฒน์ เธอเห็นความมุ่งมั่นในแววตาของเขา “ค่ะ เราจะลองอีกครั้ง” ทั้งสองคนตัดสินใจกลับไปที่สำนักงานเก่าของสมชายอีกครั้ง พวกเขาหวังว่าจะเจออะไรบางอย่างที่จะช่วยให้พวกเขารอดพ้นจากสถานการณ์เลวร้ายนี้ไปได้ “ฉันไม่แน่ใจว่าเราจะเจออะไร” พิมพ์ดาวกล่าว “หลังจากที่เราเคยมาที่นี่ครั้งก่อนแล้ว” “เราอาจจะมองข้ามอะไรไปก็ได้” พัฒน์ปลอบ “บางที…เราอาจจะเจออะไรที่ซ่อนอยู่” พวกเขาเริ่มรื้อค้นข้าวของในสำนักงานเก่าอีกครั้ง ด้วยความหวังริบหรี่ พวกเขารื้อค้นทุกซอกทุกมุม ทุกกล่องเอกสารเก่าๆ ท่ามกลางฝุ่นและความสกปรก “นี่มันเหมือนการงมเข็มในมหาสมุทรจริงๆ” พิมพ์ดาวบ่น “แต่เราต้องทำ” พัฒน์ตอบ “เพื่อคุณพิมพ์ดาว” เวลาผ่านไปหลายชั่วโมง พวกเขาก็ยังไม่พบอะไรที่น่าสงสัยเลย พิมพ์ดาวเริ่มเหนื่อยล้าและท้อใจ “คุณพัฒน์คะ” เธอพูด “ฉันว่า…เราอาจจะต้องยอมรับความจริงแล้ว” “ยังครับ” พัฒน์ส่ายหน้า “เรายังไม่ยอมแพ้” ทันใดนั้น สายตาของพัฒน์ก็เหลือบไปเห็นกล่องเอกสารเก่าๆ ที่ซ่อนอยู่ใต้โต๊ะทำงานที่พังเสียหาย “พิมพ์ดาว” เขาเรียก “ลองดูตรงนั้นสิ” พิมพ์ดาวเดินไปดูตามที่พัฒน์บอก เธอพบกล่องเอกสารเก่าๆ ที่มีฝุ่นจับหนาเตอะ “นี่มัน…” “ลองเปิดดูสิ” พัฒน์กระตุ้น พิมพ์ดาวเปิดกล่องนั้นออก ข้างในเต็มไปด้วยเอกสารเก่าๆ ที่กระจัดกระจาย แต่ท่ามกลางเอกสารเหล่านั้น สายตาของเธอก็เหลือบไปเห็นสมุดบัญชีเล่มเล็กๆ เล่มหนึ่ง “นี่มันอะไรคะ” เธอหยิบมันขึ้นมา เมื่อเปิดดู ข้างในเต็มไปด้วยรายการเดินบัญชีที่บันทึกด้วยลายมืออย่างละเอียด มีการระบุชื่อบุคคล จำนวนเงิน และวันที่อย่างชัดเจน “นี่มัน…” พัฒน์มองไปที่รายการเหล่านั้น “นี่มันอาจจะเป็นหลักฐานที่เราตามหาอยู่ก็ได้” ในสมุดบัญชีเล่มนั้น มีการบันทึกรายการเงินที่จ่ายให้กับบุคคลต่างๆ อย่างต่อเนื่อง โดยบางรายการมีหมายเหตุระบุว่า “ปิดปาก” หรือ “ค่าดำเนินการ” และที่น่าสนใจคือ มีการบันทึกรายการเงินที่โอนเข้าบัญชีของวิรัตน์อยู่หลายครั้ง “นี่แหละคือหลักฐาน” พัฒน์กล่าวอย่างตื่นเต้น “เราสามารถพิสูจน์ได้ว่าเงินที่สมชายมี มันมาจากแหล่งที่ผิดกฎหมายจริงๆ” พิมพ์ดาวมองไปที่สมุดบัญชีเล่มนั้น น้ำตาแห่งความหวังเอ่อคลอ “เรา…เราเจอแล้วจริงๆ”