การทำงานร่วมกันระหว่างกวินท์และลลิตาเป็นไปอย่างราบรื่น พวกเขาใช้เวลาพูดคุย ปรึกษาหารือ และลงพื้นที่สำรวจด้วยกันบ่อยครั้ง ความสัมพันธ์ของทั้งคู่พัฒนาไปอย่างรวดเร็ว จากความสัมพันธ์ทางธุรกิจ กลายมาเป็นมิตรภาพที่แน่นแฟ้น และค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นความรู้สึกที่มากกว่านั้น กวินท์พบว่าตัวเองเริ่มคาดหวังที่จะได้เจอหน้าลลิตาในแต่ละวัน เขาชอบที่จะได้เห็นรอยยิ้มของเธอ ชอบที่จะได้ฟังเสียงหัวเราะของเธอ และชอบที่จะได้เห็นแววตาที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นของเธอ เขารู้สึกว่าชีวิตที่เคยมีแต่ตรรกะและเหตุผล เริ่มมีสีสันและความอบอุ่นเข้ามาเติมเต็ม ในขณะเดียวกัน ลลิตาก็รู้สึกเช่นเดียวกัน เธอเริ่มมีความสุขทุกครั้งที่ได้อยู่ใกล้กวินท์ เธอชอบที่จะได้เห็นแววตาที่อ่อนโยนของเขาเมื่อมองมาที่เธอ และเธอรู้สึกดีทุกครั้งที่เขารับฟังความคิดเห็นของเธอ วันหนึ่ง ขณะที่พวกเขากำลังนั่งคุยกันอยู่ที่ร้านกาแฟของลลิตา กวินท์ก็ตัดสินใจที่จะเปิดเผยความจริงอีกเรื่องหนึ่งที่เขาเก็บซ่อนไว้ "คุณลลิตาครับ" กวินท์เอ่ยขึ้นขณะที่มือของเขากำลังคนกาแฟที่อยู่ในแก้ว "มีเรื่องบางอย่างที่ผมอยากจะบอกคุณ" ลลิตาหันมามองเขาด้วยความสงสัย "เรื่องอะไรเหรอคะคุณกวินท์" "เรื่อง...เรื่องที่ดินแปลงนี้ครับ" กวินท์กล่าว "จริงๆ แล้ว ผมไม่ได้เพิ่งจะรู้ว่าผมเป็นเจ้าของที่ดินแปลงนี้" ลลิตาขมวดคิ้ว "แล้ว...หมายความว่ายังไงคะ" "ผมรู้มาสักพักแล้วครับ" กวินท์ตอบ "ตั้งแต่ตอนที่คุณแม่ของผมเสียไป ผมได้รับเอกสารเกี่ยวกับมรดกทั้งหมด และผมก็เห็นว่าที่ดินแปลงนี้เป็นของผม" ลลิตาเบิกตากว้างอย่างไม่เชื่อหู "อะไรนะคะ! แล้ว...แล้วทำไมคุณกวินท์ถึงไม่บอกฉันตั้งแต่ตอนนั้นล่ะคะ" กวินท์เงียบไปครู่หนึ่ง เขามองออกไปนอกหน้าต่าง เหมือนกำลังรวบรวมสมาธิ "ตอนนั้น...ผมยังสับสนมากครับ" เขาเริ่มพูด "ผมไม่รู้จะจัดการกับเรื่องนี้อย่างไร ผมยังรู้สึกโกรธและเสียใจกับเหตุการณ์ในอดีตเกี่ยวกับพ่อของผม" "เหตุการณ์...หมายถึงอะไรคะ" ลลิตาถามอย่างใจเย็น เธอสัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดที่ฉายชัดในน้ำเสียงของกวินท์ "พ่อของผม...ท่านทิ้งแม่ของผมไปครับ" กวินท์เล่า "ทิ้งไปโดยไม่บอกกล่าว ทิ้งปัญหาไว้มากมาย และก็ทิ้งมรดกนี้ไว้ให้ผมจัดการ" ลลิตาเอื้อมมือไปวางบนมือของกวินท์ที่วางอยู่บนโต๊ะ "ดิฉันเสียใจด้วยนะคะคุณกวินท์" กวินท์มองมือของเธอที่วางทับอยู่บนมือของเขา สัมผัสที่อ่อนโยนนั้นทำให้เขารู้สึกดีขึ้น "ตอนที่ผมเห็นว่าร้านของคุณตั้งอยู่บนที่ดินของผม ผม...ผมไม่รู้จะทำอย่างไรจริงๆ" เขายอมรับ "ผมคิดว่าจะทำอย่างไรให้คุณออกไปจากที่นี่ได้เร็วที่สุด เพื่อจะได้พัฒนาโครงการตามแผนเดิม" "แต่สุดท้าย...คุณก็เปลี่ยนใจ" ลลิตาพูด "ใช่ครับ" กวินท์ตอบ "ผมเห็นความตั้งใจของคุณ เห็นความรักที่คุณมีให้กับร้านนี้ และผมก็ได้เรียนรู้หลายอย่างจากคุณ" เขาเงยหน้าขึ้นมองเธอ "คุณลลิตา...ผมขอโทษที่ผมไม่ได้บอกความจริงกับคุณตั้งแต่แรก" "ไม่เป็นไรค่ะคุณกวินท์" ลลิตายิ้ม "ตอนนี้คุณก็บอกฉันแล้ว และเราก็หาทางออกที่ดีที่สุดร่วมกันได้" "แต่ผมก็ยังรู้สึกผิดอยู่ดี" กวินท์กล่าว "ผมรู้สึกเหมือนผมกำลังหลอกใช้คุณ" "ไม่ค่ะ" ลลิตาส่ายหน้า "ดิฉันเชื่อว่าคุณกวินท์ไม่ได้มีเจตนาอย่างนั้น คุณแค่กำลังสับสนกับอดีต และกำลังหาทางออกให้กับตัวเอง" เธอหยุดเล็กน้อย ก่อนจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงที่เบาลง "และที่สำคัญที่สุด...ตอนนี้คุณก็เลือกที่จะอยู่กับปัจจุบัน และมองไปสู่อนาคตข้างหน้าแล้ว" กวินท์มองลลิตาด้วยความรู้สึกที่ท่วมท้น เขาไม่เคยคิดว่าจะมีใครสักคนที่เข้าใจเขาได้มากขนาดนี้ ลลิตาไม่เพียงแค่ยอมรับในตัวเขา แต่เธอยังเข้าใจถึงปมในอดีตของเขา และพร้อมที่จะอยู่เคียงข้างเขา "คุณลลิตา" กวินท์เอ่ยเสียงสั่นเครือ "ผม...ผมรู้สึกดีกับคุณมากจริงๆ" ลลิตายิ้ม "ดิฉันก็รู้สึกดีกับคุณกวินท์เหมือนกันค่ะ" ความเงียบเข้าปกคลุมระหว่างทั้งคู่ แต่เป็นความเงียบที่เต็มไปด้วยความรู้สึกที่สื่อถึงกันได้ กวินท์ค่อยๆ เลื่อนมือเข้ามาจับมือของลลิตาไว้แน่น เขาไม่ต้องการสูญเสียเธอไปอีกแล้ว เขาได้เรียนรู้แล้วว่า ผู้หญิงคนนี้คือคนที่เขาตามหามาตลอด "ผม...ผมอยากจะขอโทษคุณอีกครั้งนะครับ" กวินท์พูด "สำหรับทุกอย่างที่ผมทำผิดไป" "ฉันยกโทษให้คุณค่ะคุณกวินท์" ลลิตาตอบ "และฉันก็พร้อมที่จะเดินหน้าต่อไปกับคุณ" กวินท์มองเข้าไปในดวงตาของลลิตา เขารู้สึกได้ถึงความรักที่กำลังก่อตัวขึ้นในหัวใจของเขา ความรักที่เขาไม่เคยคิดว่าจะได้สัมผัสอีกแล้ว เขาตระหนักได้ว่า บางที...บางทีผู้หญิงคนนี้อาจจะเป็นคนที่ใช่สำหรับเขาจริงๆ "คุณลลิตา" กวินท์เอ่ยเสียงหนักแน่น "ผม...ผมอยากจะดูแลคุณ" ลลิตายิ้มอย่างอ่อนโยน "ฉันก็อยากให้คุณดูแลฉันค่ะคุณกวินท์" ในวันนั้น ภายใต้แสงแดดยามบ่ายที่ส่องผ่านหน้าต่างร้านกาแฟ "มุมกาแฟของลลิ" ความสัมพันธ์ของกวินท์และลลิตาได้ก้าวไปสู่อีกระดับหนึ่ง ความจริงที่ถูกเปิดเผย ไม่ได้ทำให้พวกเขารู้สึกห่างเหินกันไป แต่กลับทำให้พวกเขารู้สึกใกล้ชิดกันมากขึ้น ความเจ็บปวดในอดีตของกวินท์ กำลังถูกเยียวยาด้วยความรักและความเข้าใจที่เขากำลังได้รับจากลลิตา และเขาก็พร้อมที่จะมอบความรักทั้งหมดที่มีให้กับเธอ