กวินท์นั่งนิ่ง จ้องมองไปยังรายงานทางการเงินที่วางอยู่บนโต๊ะทำงาน ดวงตาคมกริบสะท้อนแสงไฟนีออนที่สว่างไสวจากโคมไฟตั้งโต๊ะ ภาพใบหน้าเปื้อนยิ้มของลลิตาผุดขึ้นมาในความคิด เขาไม่อยากจะยอมรับ แต่เธอกลับเป็นเหมือนจุดเล็กๆ ที่ส่องประกายท่ามกลางความมืดมิดในชีวิตของเขา การที่วรัญญู กรุ๊ป มีแผนจะพัฒนาโครงการขนาดใหญ่ในย่านนั้น ย่อมส่งผลกระทบโดยตรงต่อร้านกาแฟเล็กๆ ของเธออย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ การที่เขาตัดสินใจเซ็นสัญญาเช่าต่อให้เธอ ก็เหมือนกับการซื้อเวลาให้เธอ แต่สำหรับแผนการใหญ่ของบริษัท การปล่อยให้ร้านกาแฟเล็กๆ แห่งนี้ตั้งอยู่ตรงนั้นต่อไป ย่อมเป็นอุปสรรค "คุณกวินท์ครับ" เสียงของภาคย์ดังขึ้น ขัดจังหวะความคิดที่กำลังวนเวียนอยู่ในหัว "คุณลลิตาโทรมาครับ ขอสายคุณกวินท์" กวินท์หันไปมองภาคย์ สีหน้ายังคงเรียบเฉย "เธอพูดว่าอะไร" "เธอไม่ได้บอกครับ แค่บอกว่ามีเรื่องสำคัญที่อยากจะเรียนปรึกษาคุณกวินท์เป็นการส่วนตัว" ภาคย์ตอบ "ผมบอกเธอไปว่าคุณกวินท์อาจจะยังไม่สะดวก แต่เธอยืนยันว่าจำเป็นจริงๆ ครับ" กวินท์เงียบไปครู่หนึ่ง ความรู้สึกบางอย่างที่ยากจะอธิบายแล่นผ่านเข้ามาในใจ "ให้เธอเข้ามาได้เลย" เขาตัดสินใจ "และเตรียมห้องประชุมเล็กให้ด้วย" ไม่นานนัก ลลิตาก็ปรากฏตัวขึ้นที่หน้าห้องทำงานของกวินท์ เธอสวมชุดเดรสสีฟ้าอ่อน ดูเรียบร้อยและอ่อนหวาน ใบหน้ามีร่องรอยของความกังวล แต่แววตาคู่สวยยังคงมีความมุ่งมั่น "สวัสดีค่ะคุณกวินท์" เธอเอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงที่สั่นเล็กน้อย "ขอบคุณมากนะคะที่ให้เวลา" "เชิญนั่ง" กวินท์ผายมือไปยังเก้าอี้อีกตัวหนึ่ง "คุณบอกว่ามีเรื่องสำคัญ" ลลิตานั่งลงอย่างสำรวม มือทั้งสองข้างประสานกันบนตัก "คือ...ฉันได้ยินข่าวมาค่ะ" เธอเริ่มพูด "ว่าทางวรัญญู กรุ๊ป มีแผนจะพัฒนาโครงการใหญ่ในย่านนี้" กวินท์มองเธออย่างพิจารณา เขาไม่แปลกใจที่ข่าวสารของบริษัทจะรั่วไหลออกไปได้เร็วขนาดนี้ "ข่าวที่คุณได้ยินมา...เป็นเรื่องจริง" เขาตอบรับอย่างตรงไปตรงมา ใบหน้าของลลิตาซีดลงเล็กน้อย "ฉัน...ฉันทราบค่ะ" เธอสูดหายใจเข้าลึกๆ "และฉันก็เข้าใจดีว่า ร้านกาแฟเล็กๆ ของฉัน คงไม่สามารถอยู่ขวางทางความเจริญของบริษัทใหญ่ได้" "คุณกำลังจะบอกว่าอะไร" กวินท์ถาม น้ำเสียงยังคงความเย็นชา แต่แฝงไปด้วยความรู้สึกบางอย่างที่เขาเองก็ไม่เข้าใจ "ฉัน...ฉันอยากจะขอความช่วยเหลือจากคุณกวินท์ค่ะ" ลลิตากล่าว "คุณกวินท์ช่วยให้ฉันได้เช่าพื้นที่นี้ต่อ...ฉันรู้ว่าคุณมีอำนาจในการตัดสินใจ" "คุณแน่ใจหรือว่าคุณต้องการจะอยู่ที่นี่" กวินท์ถาม เขาต้องการฟังคำตอบจากปากของเธอเอง "โครงการของเราจะสร้างความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ ย่านนี้จะเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง" "ฉัน...ฉันไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร" ลลิตาตอบ "แต่ฉันรักร้านนี้ รักลูกค้าของฉัน และฉันเชื่อว่าฉันจะปรับตัวให้เข้ากับสถานการณ์ได้" เธอมองตรงเข้าไปในดวงตาของกวินท์ "คุณกวินท์คะ ช่วยฉันอีกครั้งนะคะ" กวินท์มองลึกเข้าไปในดวงตาคู่นั้น แววตาของเธอเต็มไปด้วยความหวัง ความมุ่งมั่น และความจริงใจ เขาเคยคิดว่าตัวเองเป็นคนที่ไม่เคยต้องการอะไรจากใคร และไม่เคยให้ความสำคัญกับความรู้สึกของผู้อื่น แต่เมื่อมาเจอกับผู้หญิงคนนี้ กลับมีความรู้สึกบางอย่างที่ท้าทายกรอบความคิดเดิมๆ ของเขา "ผมต้องขอเวลาในการพิจารณา" กวินท์ตอบ "แผนโครงการของเรามีความสำคัญต่อทิศทางของบริษัทในระยะยาว" "ฉันเข้าใจค่ะ" ลลิตาก้มหน้าเล็กน้อย "แต่...ถ้าเป็นไปได้ รบกวนคุณกวินท์พิจารณาถึงความรู้สึกของคนตัวเล็กๆ อย่างฉันด้วยนะคะ" หลังจากลลิตาออกไปแล้ว กวินท์ยังคงนั่งนิ่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน ภาคย์เดินเข้ามาอย่างเงียบๆ "คุณกวินท์ครับ" ภาคย์กล่าว "ผมได้ข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับแผนการซื้อที่ดินแปลงข้างเคียงแล้วครับ ทางเรากำลังจะยื่นข้อเสนออย่างเป็นทางการในสัปดาห์หน้า" กวินท์พยักหน้า "แล้ว...คุณคิดว่าไง ภาคย์" เขาถาม "ในฐานะคนที่อยู่กับผมมานาน" ภาคย์ลังเลเล็กน้อย "ในมุมมองของนักธุรกิจครับคุณกวินท์ โครงการนี้คุ้มค่าแก่การลงทุนอย่างยิ่ง การได้ที่ดินแปลงนั้นมาจะช่วยเสริมความแข็งแกร่งให้กับวรัญญู กรุ๊ป เป็นอย่างมากครับ" "แต่..." กวินท์เว้นจังหวะ "ในมุมมองของคนที่...ไม่ใช่นักธุรกิจล่ะ" ภาคย์มองหน้าเจ้านายของเขาอย่างเข้าใจ "ผมรู้ว่าคุณกวินท์ไม่ได้เป็นคนที่ตัดสินใจโดยไม่คำนึงถึงผู้อื่นเสมอไปครับ" เขาตอบ "คุณลลิตา...เป็นผู้หญิงที่น่าสนใจคนหนึ่งนะครับ" "น่าสนใจ?" กวินท์ทวนคำ "คุณเห็นอะไรในตัวเธอ" "ผมเห็นความมุ่งมั่นครับ" ภาคย์กล่าว "เห็นความทุ่มเทให้กับสิ่งที่เธอรัก และผมเห็นว่าเธอสามารถทำให้คุณกวินท์...ยิ้มได้" กวินท์เผลอยิ้มมุมปากเล็กน้อย "ฉันไม่ได้ยิ้มง่ายๆ หรอกนะ" "ครับ ผมทราบดี" ภาคย์ยิ้ม "แต่บางครั้ง...เราก็ต้องการใครสักคน ที่ทำให้เราอยากจะยิ้มจริงๆ ครับ" กวินท์ลุกขึ้นยืน เดินไปที่หน้าต่าง มองออกไปนอกตึก ภาพร้านกาแฟเล็กๆ ของลลิตาปรากฏขึ้นในสายตาของเขา เขาต้องตัดสินใจเลือกระหว่างผลประโยชน์ของบริษัท กับความรู้สึกของตัวเอง และความหวังของผู้หญิงคนหนึ่ง เขาไม่เคยคิดว่าตัวเองจะตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ การตัดสินใจครั้งนี้ ไม่ใช่แค่เรื่องของธุรกิจ แต่มันคือการตัดสินใจที่เกี่ยวข้องกับหัวใจของเขาเอง