เสียงฝีเท้าที่เดินเข้ามาในห้องรับแขกทำให้พิมพ์สะดุ้ง ดวงตาของเธอละจากหนังสือที่ถืออยู่ หันไปมองยังต้นเสียง ปรากฏร่างของอรรถพลที่ยืนอยู่ตรงนั้น ใบหน้าของเขามีร่องรอยความเหนื่อยล้า แต่แววตาเต็มไปด้วยความตั้งใจ "พิมพ์...ฉันมีเรื่องจะคุยด้วย" พิมพ์วางหนังสือลงบนโต๊ะข้างโซฟา "มีอะไรเหรออรรถพล ดูเครียดๆ นะ" อรรถพลเดินเข้ามานั่งลงข้างๆ เธอ มือของเขาเอื้อมมาจับมือเธอไว้เบาๆ "ฉัน...เพิ่งคุยกับคุณอาชามา" คำพูดของอรรถพลทำให้พิมพ์รู้สึกประหลาดใจ "คุณอาชา? คุณอาชาโทรหาคุณเหรอ" "ไม่เชิงโทรหา...ฉันเป็นคนโทรหาเขาเอง" อรรถพลกล่าว "ฉันอยากจะลองพูดคุยกับเขาดูอีกครั้ง ฉันคิดว่า...บางทีเขาอาจจะยังมีทางออก หรืออย่างน้อยก็อาจจะให้ข้อมูลอะไรที่เรายังขาดไป" พิมพ์ขมวดคิ้ว "แล้วเขาว่ายังไงบ้าง" "เขายังคงยืนยันในสิ่งที่เขาเคยพูด" อรรถพลถอนหายใจ "ว่าเขาไม่รู้เรื่องอะไรเลย และสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมดเป็นความผิดของวิรัชคนเดียว" "เป็นไปไม่ได้" พิมพ์พึมพำ "ข้อมูลที่เราเจอในแฟลชไดรฟ์มันชัดเจนขนาดนั้น" "ฉันก็คิดแบบนั้น" อรรถพลตอบ "แต่เขาก็ยังคงปฏิเสธ เขาบอกว่า...เขาเสียใจที่ต้องถูกกล่าวหาแบบนี้ และเขาพร้อมที่จะให้ความร่วมมือกับเจ้าหน้าที่อย่างเต็มที่" พิมพ์หัวเราะเบาๆ อย่างขมขื่น "ความร่วมมืออย่างเต็มที่? ทั้งๆ ที่มีหลักฐานชี้ชัดว่าเขามีส่วนรู้เห็น? มันน่าขันสิ้นดี" "ฉันพยายามคะยั้นคะยอเขา" อรรถพลเล่าต่อ "ฉันบอกเขาว่าข้อมูลที่เราเจอ มันซับซ้อนเกินกว่าที่วิรัชจะทำคนเดียวได้ และมีชื่อของเขาปรากฏอยู่ในนั้นด้วย" "แล้วเขาทำหน้ายังไง" พิมพ์ถามด้วยความสนใจ "เขา...อึ้งไปพักหนึ่ง" อรรถพลเล่า "เหมือนเขาไม่คิดว่าเราจะหาหลักฐานได้ถึงขนาดนี้ แต่สุดท้ายเขาก็ยังคงยืนยันคำเดิม เขาบอกว่า...เขาอาจจะเคยเซ็นเอกสารบางอย่างให้วิรัชโดยไม่ได้อ่านรายละเอียดถี่ถ้วน เพราะไว้วางใจเขา" "ไว้วางใจ?" พิมพ์ย้ำคำนั้นด้วยน้ำเสียงประชดประชัน "ไว้วางใจจนยอมให้ยักยอกเงินบริษัทไปเป็นพันล้านเหรอ" "เขาบอกว่าเขาจะไม่ยอมให้ใครมาทำลายชื่อเสียงและหน้าที่การงานของเขาแบบนี้" อรรถพลกล่าว "เขาบอกว่าถ้าเรามีหลักฐานจริง ก็ให้เอามาแสดงต่อเจ้าหน้าที่ได้เลย เขาพร้อมที่จะพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตัวเอง" พิมพ์รู้สึกอ่อนแรง เธอทอดสายตาออกไปนอกหน้าต่าง มองเห็นแสงแดดที่เริ่มอ่อนลง "ฉันเหนื่อยเหลือเกินอรรถพล เหนื่อยกับการต่อสู้ครั้งนี้" "ฉันรู้" อรรถพลดึงเธอเข้ามาสวมกอด "แต่นี่คือสิ่งที่เราต้องทำ เราต้องทำให้ความจริงปรากฏ" "แต่ถ้าสุดท้ายแล้ว...คุณอาชาพิสูจน์ตัวเองได้ล่ะ" พิมพ์ถามด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบา "ถ้าเขาไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องจริงๆ แล้วเราจะทำยังไง" "เราก็จะยอมรับผลนั้น" อรรถพลตอบอย่างหนักแน่น "แต่เราต้องทำอย่างเต็มที่จนถึงที่สุดก่อน เราไม่สามารถปล่อยให้คนผิดลอยนวลได้" "แล้ววิรัชกับคุณกนกวรรณล่ะ" พิมพ์ถาม "มีข่าวคราวของพวกเขาบ้างไหม" "ยังไม่มี" อรรถพลส่ายหน้า "เจ้าหน้าที่กำลังตามหาตัวอยู่ แต่ดูเหมือนพวกเขาจะหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย" "ฉันกลัวว่าพวกเขาจะหาทางหนีออกนอกประเทศไปได้" พิมพ์เอ่ยด้วยความกังวล "ถ้าเป็นแบบนั้น เราคงตามจับตัวได้ยากขึ้น" "เราต้องเชื่อมั่นในเจ้าหน้าที่" อรรถพลปลอบ "และเราต้องเชื่อมั่นในหลักฐานที่เรามี" "หลักฐานชิ้นนั้น..." พิมพ์นึกถึงแฟลชไดรฟ์ที่เธอและอรรถพลได้มา "ฉันยังคงรู้สึกไม่สบายใจเกี่ยวกับมัน" "หมายถึงเรื่องข้อมูลที่ถูกเข้ารหัสใช่ไหม" อรรถพลถาม "ใช่" พิมพ์พยักหน้า "เราได้ข้อมูลสำคัญมาก็จริง แต่มันยังมีส่วนที่ถูกเข้ารหัสอยู่อีกมาก ซึ่งเรายังไม่สามารถเปิดดูได้" "ฉันได้ลองปรึกษาผู้เชี่ยวชาญด้านการกู้คืนข้อมูลแล้ว" อรรถพลกล่าว "เขากำลังพยายามอย่างเต็มที่เพื่อถอดรหัสส่วนนั้นอยู่ หวังว่าเราจะได้ข้อมูลเพิ่มเติมมาอีก" "ถ้ามีข้อมูลเพิ่มอีก...มันอาจจะพลิกสถานการณ์ได้เลยนะ" พิมพ์กล่าว "โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ถ้ามันเปิดเผยถึงตัวการที่อยู่เบื้องหลังทั้งหมดจริงๆ" เธอเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วหันมามองอรรถพลด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความหวัง "อรรถพล...ถ้าทุกอย่างเป็นไปตามที่เราคาดหวัง...แล้วหลังจากนี้เราจะทำยังไงกันต่อ" อรรถพลมองลึกเข้าไปในดวงตาของพิมพ์ "หลังจากนี้...เราจะสร้างบริษัทของเราขึ้นมาใหม่" เขาพูดเสียงหนักแน่น "บริษัทที่โปร่งใส บริสุทธิ์ และไม่เหมือนที่เคยเป็นมา" "และ...คุณจะยังอยู่กับฉันใช่ไหม" พิมพ์ถาม เสียงของเธอสั่นเครือเล็กน้อย อรรถพลยิ้ม ดวงตาของเขาฉายประกายแห่งความรักและความมุ่งมั่น "แน่นอนพิมพ์ ฉันจะอยู่ตรงนี้เสมอ" บทสนทนาของทั้งคู่ถูกขัดจังหวะด้วยเสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้น อรรถพลหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู แล้วก็ต้องขมวดคิ้ว "เป็นเบอร์ที่ไม่คุ้นเคย" "ใครเหรอ" พิมพ์ถาม "ไม่รู้สิ...ลองรับดูไหม" อรรถพลตัดสินใจกดรับสาย "สวัสดีครับ" ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนที่จะมีเสียงแหบพร่าดังขึ้น "อรรถพล...นายกำลังทำอะไรอยู่" อรรถพลชะงักไปเล็กน้อย "ใครพูด?" "ฉัน...เป็นคนที่นายไม่ควรจะลืม" เสียงนั้นกล่าวต่อ "และเป็นคนที่นายกำลังจะทำลายทุกอย่าง"