คืนนั้นผ่านไปอย่างเชื่องช้าสำหรับทั้งแพรวาและอนาวิน ความเงียบที่ปกคลุมบ้านของพวกเขามันหนักอึ้ง จนแทบจะทนไม่ไหว แพรวาเลือกที่จะเก็บตัวอยู่ในห้องของเธอ พยายามรวบรวมสติและหาทางออกให้กับสถานการณ์ที่เลวร้ายนี้ ส่วนอนาวิน ก็คงจะกำลังขบคิดถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นเช่นกัน เช้าวันต่อมา แพรวาตัดสินใจว่าจะต้องเผชิญหน้ากับความจริง เธอรู้ดีว่าการหนีปัญหาไม่ใช่ทางออกที่ดีที่สุด เธอเดินลงมายังห้องนั่งเล่นด้วยความมุ่งมั่น แต่ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกประหม่าเมื่อพบกับอนาวินที่กำลังนั่งรอเธออยู่ "อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณอนาวิน" แพรวากล่าวทักทายด้วยน้ำเสียงที่พยายามทำให้เป็นปกติที่สุด อนาวินเงยหน้าขึ้นมองเธอ ดวงตาของเขายังคงฉายแววเหนื่อยล้าและสับสน "อรุณสวัสดิ์ครับ" "ฉันคิดว่าเราควรจะคุยกันให้เข้าใจนะคะ" แพรวาเริ่มกล่าว "เรื่องรูปภาพเมื่อคืนนี้ ฉันยืนยันอีกครั้งว่าฉันไม่รู้เรื่องอะไรเลย" "ผมก็หวังว่าจะเป็นอย่างนั้นนะแพรวา" อนาวินตอบ "แต่ผมก็ไม่อาจจะเพิกเฉยต่อหลักฐานที่อยู่ตรงหน้าได้" "หลักฐานที่ถูกสร้างขึ้นมาค่ะ" แพรวาเน้นเสียง "ฉันแน่ใจว่ามีใครบางคนกำลังพยายามใส่ร้ายฉัน" "แล้วใครล่ะ" อนาวินถาม "แล้วทำไมเขาถึงต้องทำแบบนั้น" "ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ" แพรวากล่าว "แต่ฉันคิดว่า... น่าจะเป็นคนที่ต้องการให้เราเลิกกัน" อนาวินมองเธอครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าช้าๆ "ผมก็คิดเหมือนกัน" "แล้วคุณจะทำอย่างไรคะ" แพรวาถามด้วยความหวัง "ผมจะหาความจริงให้ได้" อนาวินกล่าว "ผมจะพิสูจน์ว่าใครคือคนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้" คำพูดของอนาวินทำให้แพรวารู้สึกเบาใจขึ้นมาบ้าง เธอเชื่อมั่นในตัวอนาวิน และเชื่อว่าเขาจะสามารถหาความจริงมาเปิดเผยได้ ในขณะนั้นเอง เสียงโทรศัพท์มือถือของอนาวินก็ดังขึ้น เขาหยิบมันขึ้นมาดูชื่อผู้โทรแล้วก็ขมวดคิ้ว "ใครคะ" แพรวาถาม "เป็น... เป็นญาติของแม่" อนาวินตอบ "คนที่แม่พูดถึงเมื่อวานนี้" แพรวาใจหายวาบ เธอรู้สึกถึงลางสังหรณ์ที่ไม่ดี "ฮัลโหลครับคุณป้า" อนาวินกล่าว "มีอะไรเหรอครับ" เสียงของปลายสายดังลอดออกมาจากโทรศัพท์ แพรวาพยายามฟัง แต่ก็จับใจความได้ไม่ชัดเจน "อะไรนะครับ" อนาวินอุทานด้วยความตกใจ "จริงเหรอครับ" แพรวามองอนาวินอย่างสงสัย "ผมจะรีบไปเดี๋ยวนี้ครับ" อนาวินพูดจบก็กดวางสาย "เกิดอะไรขึ้นคะ" แพรวาถามอย่างร้อนรน อนาวินหันมามองแพรวาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด "คุณป้าเพิ่งโทรมาบอกว่า... ญาติของเขาคนนั้น ที่คุณป้าบอกว่าอาจจะทำสร้อยหายไว้ที่บ้านเรา... เขาเพิ่งเสียชีวิตไปเมื่อคืนนี้ครับ" แพรวาอึ้งไป เธอไม่รู้จะพูดอะไรดี "แล้วคุณป้าก็บอกอีกว่า..." อนาวินพูดต่อด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ "ก่อนที่เขาจะเสีย เขาได้สารภาพกับคุณป้าว่า... รูปภาพเมื่อคืนนี้... เป็นฝีมือของเขาเอง" แพรวาถึงกับแทบทรุด เธอไม่เชื่อหูตัวเอง "หมายความว่ายังไงคะ" "เขาบอกว่า... เขาเป็นคนที่แอบชอบคุณแพรวามานานแล้ว" อนาวินกล่าว "เขาเห็นว่าคุณแพรวาจะแต่งงานกับผม เขารู้สึกเสียใจมาก เลยตัดสินใจทำแบบนี้... เพื่อที่จะทำให้คุณแพรวาและผมเลิกกัน" แพรวารู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างหล่นจากอก เธอทั้งโล่งใจและเสียใจในเวลาเดียวกัน โล่งใจที่เธอไม่ได้เป็นคนผิด และเสียใจกับอนาวินที่ต้องสูญเสียญาติไป "แล้ว... สร้อยคอล่ะคะ" แพรวาถาม "สร้อยคอก็เป็นของเขาเหมือนกัน" อนาวินตอบ "เขาอาจจะตั้งใจเอามาวางไว้ที่บ้านเรา เพื่อให้ดูเหมือนว่าเขาเคยมาที่นี่จริงๆ" แพรวาพยักหน้า เธอเข้าใจทุกอย่างแล้ว "ผมขอโทษนะแพรวา" อนาวินกล่าว "ผมไม่น่าจะสงสัยในตัวเธอเลย" "ไม่เป็นไรค่ะ" แพรวาตอบพร้อมส่งยิ้มให้เขา "ฉันเข้าใจค่ะ" "ผมรักเธอนะแพรวา" อนาวินกล่าว "ผมจะไม่ยอมให้ใครมาทำลายความสัมพันธ์ของเราได้อีก" แพรวาโผเข้ากอดอนาวิน เธอรู้สึกถึงความอบอุ่นและความมั่นคงในอ้อมกอดของเขา ปัญหาทุกอย่างที่เคยเกิดขึ้น บัดนี้ได้คลี่คลายลงไปแล้ว "ฉันก็รักคุณค่ะคุณอนาวิน" แพรวากระซิบ "และฉันก็จะอยู่เคียงข้างคุณเสมอ" ทั้งสองคนยืนกอดกันอยู่เนิ่นนาน ปัญหาที่เกิดขึ้นได้กลายเป็นบททดสอบที่ทำให้ความสัมพันธ์ของพวกเขาแน่นแฟ้นยิ่งขึ้นกว่าเดิม รอยร้าวที่เคยปรากฏ บัดนี้ได้ถูกเติมเต็มด้วยความเข้าใจและความรักที่แท้จริง อย่างไรก็ตาม แม้ว่าความจริงจะถูกเปิดเผยแล้ว แต่แพรวาก็ยังคงอดสงสัยไม่ได้ว่า มีใครอีกบ้างที่กำลังจับตามองเธออยู่ และจะมีอะไรเกิดขึ้นอีกบ้างในอนาคต เธอรู้ดีว่าการเดินทางของเธอยังอีกยาวไกล และเธอจะต้องเตรียมพร้อมรับมือกับทุกสิ่งที่จะเกิดขึ้น ในวันต่อมา แพรวาและอนาวินได้ไปเยี่ยมคุณป้าของอนาวินเพื่อแสดงความเสียใจและให้กำลังใจ คุณป้าของอนาวินเองก็รู้สึกเสียใจกับเรื่องที่เกิดขึ้น และได้ขอโทษแพรวาที่ทำให้เธอต้องตกอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบาก "ป้าเองก็ไม่คิดว่าหลานชายของป้าจะทำอะไรแบบนี้" คุณป้ากล่าวด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อย "เขาเป็นคนที่ดีนะ แต่บางที... ความรักที่ผิดหวังก็ทำให้คนเราทำเรื่องที่ไม่คาดคิดได้" "แพรวายินดีที่ได้ทราบความจริงค่ะ" แพรวาตอบ "และแพรวาก็ขอแสดงความเสียใจกับคุณป้าด้วยนะคะ" หลังจากนั้น ความสัมพันธ์ของแพรวาและอนาวินก็กลับมาเป็นปกติ แต่ทั้งคู่ก็ยังคงระมัดระวังตัวอยู่เสมอ พวกเขารู้ว่าในโลกใบนี้ ยังมีคนที่อาจจะไม่หวังดีกับพวกเขาซ่อนอยู่ และแล้ว ชีวิตของแพรวาก็ได้เริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง ในฐานะ "แพรวา" คนใหม่ ผู้หญิงที่ได้เรียนรู้ที่จะรักและเชื่อใจอย่างแท้จริง และพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับทุกบททดสอบที่โชคชะตากำลังจะโยนเข้ามา