แพรวาถอยหลังไปหนึ่งก้าว สัมผัสได้ถึงความเย็นเยียบที่แผ่ซ่านมาจากรอยยิ้มของเรน “คุณเรนคะ ฉันไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกันกับคุณอีกต่อไปแล้ว” เธอพยายามควบคุมน้ำเสียงไม่ให้สั่นเครือ แม้จะรู้ดีว่าการเผชิญหน้ากับเขาในตอนนี้มันอันตรายเกินไป สายตาของทุกคนในงานเลี้ยงเริ่มจับจ้องมาที่พวกเขาทั้งสามคน บรรยากาศที่เคยผ่อนคลายกลับเต็มไปด้วยความตึงเครียดอีกครั้ง อนาวิลก้าวเข้ามาขวางระหว่างแพรวากับเรน ใบหน้าคมเข้มฉายแววไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด “คุณเรน ดูเหมือนว่าคุณจะเข้าใจผิดไปนะครับ คุณแพงขวัญคือคู่หมั้นของผม และเธอไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับคุณอีกต่อไปแล้ว” น้ำเสียงของอนาวิลราบเรียบ แต่แฝงไว้ด้วยอำนาจที่ทำให้ทุกคนต้องเกรงใจ เรนหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะที่ไร้ซึ่งความขบขัน “คู่หมั้นอย่างนั้นเหรอ? น่าสนใจจริงๆ อนาวิน ถ้าอย่างนั้นคุณก็คงไม่รู้สินะว่า ‘คู่หมั้น’ ของคุณเคยทำอะไรไว้กับผมบ้าง” คำพูดของเรนเต็มไปด้วยความหมายแฝงที่ทำให้แพรวาใจหายวาบ เธอรู้ว่าเรนกำลังจะพูดอะไร และเธอก็กลัวว่าอนาวิลจะเชื่อคำพูดเหล่านั้น “คุณเรน ผมเตือนคุณแล้วนะ” อนาวิลเอ่ยเสียงเข้มขึ้น “อย่าก้าวล้ำเส้น” “เส้นของผมอยู่ที่ไหนกันแน่ อนาวิน? ผมแค่กำลังจะบอกความจริงกับทุกคนที่นี่ ถึงเรื่องราวที่ ‘น่ารัก’ ระหว่างผมกับแพงขวัญ…หรือผมควรจะเรียกเธอว่า ‘แพรวา’ ดีล่ะ” เรนจงใจเน้นคำว่า ‘แพรวา’ ทำให้แพรวาสะดุ้งเฮือก ดวงตาเบิกกว้างมองเขาด้วยความตกใจระคนโกรธ “คุณรู้ชื่อจริงของฉันได้ยังไง!” แพรวาถามเสียงดัง ความตกใจทำให้เธอหลุดปากพูดชื่อจริงออกไปโดยไม่ทันตั้งตัว อนาวิลหันมามองแพรวาด้วยความประหลาดใจ “แพรวา? คุณแพงขวัญ นี่มันเรื่องอะไรกัน?” เขาถามเสียงเบา ใบหน้าฉายแววสับสน เรนยิ่งได้ใจ เขายิ้มกว้าง “เห็นไหมล่ะ อนาวิน ‘คู่หมั้น’ ของคุณไม่ได้มีชื่อว่าแพงขวัญ เธอคือแพรวา คนที่ผมเคยรัก…คนที่ผมเชื่อใจ แต่สุดท้ายเธอกลับหักหลังผมอย่างเลือดเย็น” “คุณเรน! คุณพูดเหลวไหล!” แพรวาตะคอก พยายามรวบรวมสติ “ฉันไม่เคยรักคุณ! และฉันก็ไม่เคยหักหลังคุณ! คุณต่างหากที่…” เธอชะงัก ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรต่อ “ที่ฉันทำอะไร แพงขวัญ…หรือแพรวา? ที่คุณบอกว่าฉันทำอะไร?” เรนยื่นหน้าเข้ามาใกล้ “คุณจะบอกว่าคุณไม่ได้เป็นคนส่งมอบเอกสารลับของตระกูลคุณให้กับคู่แข่งของเราอย่างนั้นเหรอ? คุณจะบอกว่าคุณไม่ได้วางแผนทำลายธุรกิจของครอบครัวผมอย่างนั้นเหรอ?” คำพูดของเรนทำให้แพรวาแทบทรุดลงไปกองกับพื้น เธอรู้ว่าเรื่องนี้มันลึกซึ้งกว่าที่เธอคิด เรนไม่ได้แค่ต้องการแก้แค้นเธอในฐานะแพงขวัญ แต่เขามีหลักฐานบางอย่างที่เชื่อมโยงเธอกับเรื่องราวในอดีตซึ่งเธอเองก็ไม่เคยรู้มาก่อน “คุณกำลังกล่าวหาฉันในเรื่องที่ไม่จริง!” แพรวาตะโกนสุดเสียง “คุณมันคนโกหก!” “ฉันโกหกอย่างนั้นเหรอ? แล้วภาพถ่ายพวกนี้ล่ะ?” เรนหยิบซองเอกสารออกมาจากกระเป๋าเสื้อ เปิดออกเผยให้เห็นรูปถ่ายหลายใบที่แสดงภาพแพรวาในร่างแพงขวัญ กำลังส่งมอบเอกสารให้กับชายแปลกหน้าที่ยืนอยู่ข้างนอกคฤหาสน์ “นี่คือหลักฐานชัดเจน ผมจับได้คาหนังคาเขาเลยนะแพงขวัญ” อนาวิลมองภาพถ่ายเหล่านั้นด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “นี่มัน… เรื่องจริงเหรอแพงขวัญ?” เขาหันมาถามแพรวา น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเจ็บปวด แพรวาตัวสั่น เธอไม่เคยเห็นภาพพวกนี้มาก่อน และมันก็ไม่ใช่ฝีมือของเธอ แต่ในฐานะแพงขวัญในนิยาย เธอจำได้ว่าตัวละครแพงขวัญเองก็มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ “ฉัน…ฉันไม่รู้เรื่องนี้ค่ะคุณอนาวิล” เธอพูดทั้งน้ำตา “ไม่รู้เรื่อง? หรือไม่อยากจะยอมรับ?” เรนหัวเราะเยาะ “ผมจำได้ว่าตอนนั้นคุณอ้อนวอนผมแทบตาย ขอให้ผมยกโทษให้คุณ คุณบอกว่าคุณถูกบังคับ ผมเชื่อคุณ… แต่สุดท้ายคุณก็พิสูจน์ให้ผมเห็นว่าผมคิดผิด” “คุณเข้าใจผิดแล้วค่ะคุณเรน” แพรวาพยายามอธิบาย “ฉันไม่ใช่แพงขวัญคนเดิมอีกต่อไปแล้ว ฉัน… ฉันมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงก็ไม่รู้ แต่เรื่องที่เกิดขึ้นในอดีต ฉันไม่เคยทำ!” “มาอยู่ที่นี่? หมายความว่าไง?” อนาวิลถามด้วยความสงสัย “เธออาจจะกำลังโกหกคุณอนาวิลอยู่ก็ได้” เรนเสริม “เธอเก่งเรื่องการหลอกลวงอยู่แล้ว” “พอได้แล้ว!” อนาวิลตวาดเสียงดัง “ผมจะไม่ทนฟังคุณใส่ร้ายแพงขวัญอีกต่อไป” เขาหันไปมองแพรวา ดวงตาเต็มไปด้วยความกังวล “แพงขวัญ ผมต้องการคำอธิบาย” แพรวาหลับตาลง สูดหายใจลึกๆ เธอรู้ว่านี่คือโอกาสเดียวที่จะอธิบายทุกอย่าง “คุณอนาวิลคะ ฉัน… ฉันอาจจะฟังดูไม่น่าเชื่อ แต่ฉันไม่ได้มาจากที่นี่” “คุณหมายความว่าไง?” อนาวิลถาม “ฉัน… ฉันมาจากอีกโลกหนึ่งค่ะ” แพรวาพูดอย่างตะกุกตะกัก “ฉัน… ฉันตื่นขึ้นมาในร่างของคุณแพงขวัญหลังจากอุบัติเหตุ ฉันไม่ใช่เธอคนนั้น ฉันไม่รู้เรื่องแผนการของคุณเรน ไม่รู้เรื่องเอกสารพวกนั้นเลย” เรนหัวเราะเสียงดัง “โอ้โห! น่าจะเป็นเรื่องที่ตลกที่สุดที่ผมเคยได้ยินมาตลอดชีวิต! มาจากอีกโลกอย่างนั้นเหรอ? คุณแพงขวัญ ช่างมีจินตนาการที่บรรเจิดจริงๆ” อนาวิลมองแพรวาอย่างพิจารณา เขาเห็นความจริงใจในแววตาของเธอ แม้ว่าเรื่องราวที่เธอเล่าจะเหลือเชื่อก็ตาม “คุณ… คุณแน่ใจนะแพงขวัญ?” “แน่ใจค่ะคุณอนาวิล” แพรวายืนยัน “ฉันรู้ว่ามันยากที่จะเชื่อ แต่ฉันพูดความจริงทั้งหมด” “ถ้าอย่างนั้น… ภาพถ่ายพวกนี้ล่ะ?” อนาวิลชี้ไปที่ภาพถ่ายในมือของเรน “ฉันไม่รู้ค่ะ” แพรวาตอบ “แต่ถ้าคุณไม่เชื่อฉัน… คุณสามารถตรวจสอบได้ ฉันมีอะไรที่อยากจะให้คุณดู” เธอตัดสินใจที่จะเปิดเผยความลับที่เธอเก็บงำไว้ เรนหน้าเสียไปเล็กน้อยเมื่อเห็นแววตาแน่วแน่ของแพรวา “คุณกำลังจะทำอะไรแพงขวัญ?” “ฉันจะพิสูจน์ให้ทุกคนเห็นว่าฉันไม่ใช่คนเดียวกับที่เธอพูดถึง” แพรวาพูดอย่างมั่นคง อนาวิลมองแพรวาด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งความสับสน ความสงสัย และความห่วงใย เขาตัดสินใจที่จะเชื่อเธอ “ก็ได้แพงขวัญ ผมจะให้โอกาสคุณ”