บรรยากาศในงานเลี้ยงเริ่มจะสงบลงหลังจากเหตุการณ์วุ่นวายเมื่อครู่ แขกบางส่วนเริ่มซุบซิบถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้น แต่ส่วนใหญ่ก็กลับไปสนุกกับงานเลี้ยงตามปกติ แพรวาและอนาวิลยังคงยืนอยู่ท่ามกลางสวนเงียบๆ ความสัมพันธ์ของทั้งสองคนเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด หลังจากที่ความจริงเกี่ยวกับตัวตนของแพรวาถูกเปิดเผย “คุณอนาวิลคะ” แพรวาเอ่ยขึ้น “ฉัน… ฉันขอโทษที่ต้องปิดบังเรื่องทั้งหมดนี้” “ไม่เป็นไรครับ” อนาวิลตอบ “ผมเข้าใจ” เขามองแพรวาอย่างอ่อนโยน “ผมแค่อยากให้คุณรู้ว่า ผมเชื่อคุณ และผมจะอยู่ข้างคุณเสมอ” แพรวาประทับใจในความเข้าใจของเขา “ขอบคุณค่ะ” เธอพูดเบาๆ “ฉันไม่เคยคิดเลยว่าคุณจะยอมรับฉันได้ขนาดนี้” “คุณไม่ใช่แพงขวัญคนเดิมอีกต่อไปแล้ว” อนาวิลกล่าว “และผมก็ไม่ได้รักแพงขวัญคนเดิมเสียทีเดียว ผมรักแพรวา… คนที่คุณเป็นอยู่ตอนนี้” คำพูดของเขาทำให้แพรวารู้สึกอบอุ่นไปถึงหัวใจ เธอไม่เคยคิดว่าอนาวิลจะมีความรู้สึกที่แท้จริงให้กับเธอ เขาไม่ได้รักเธอเพราะเธอคือแพงขวัญ แต่เขารักในตัวตนของเธอจริงๆ “ฉัน… ฉันก็รู้สึกแบบนั้นกับคุณเหมือนกันค่ะ” แพรวาตอบอย่างเขินอาย “ฉัน… ฉันเริ่มตกหลุมรักคุณแล้ว” อนาวิลยิ้มกว้าง เขาเอื้อมมือมาจับมือของแพรวาไว้ “ผมดีใจที่ได้ยินแบบนั้น” ทั้งสองคนยืนจับมือกันอยู่ครู่หนึ่ง ท่ามกลางความเงียบที่เต็มไปด้วยความรู้สึกที่อธิบายไม่ได้ “คุณอนาวิลคะ” แพรวาเอ่ยขึ้น “ฉันคิดว่า เราควรจะจัดการกับเรนให้เด็ดขาด” “ผมเห็นด้วย” อนาวิลตอบ “เขาคงจะไม่ยอมหยุดแค่นี้” “ใช่ค่ะ” แพรวาเห็นด้วย “ฉันคิดว่าเราควรจะเปิดโปงแผนการทั้งหมดของเขา” “เราจะทำ” อนาวิลกล่าว “แต่เราต้องแน่ใจว่าเรามีหลักฐานที่ชัดเจน” “ฉันคิดว่าเรามีแล้วค่ะ” แพรวาบอก “จากบันทึกของฉัน และจากข้อมูลที่ฉันรวบรวมได้” “ดีมาก” อนาวิลยิ้ม “ผมจะให้ทีมงานของผมช่วยตรวจสอบเรื่องนี้อย่างละเอียด” ในขณะที่ทั้งสองกำลังวางแผน เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นจากด้านหลัง “พวกคุณกำลังพูดเรื่องอะไรกันอยู่?” ทั้งแพรวาและอนาวิลหันไปมอง ก็พบกับคุณหญิงอรทัย ผู้เป็นแม่ของอนาวิล ยืนอยู่ตรงนั้นพร้อมกับสีหน้าเคร่งเครียด “คุณแม่ครับ” อนาวิลทักทาย “อนาวิล เกิดอะไรขึ้นที่นี่?” คุณหญิงอรทัยถาม “ฉันเห็นเรนเดินออกไปจากงานด้วยท่าทางไม่พอใจ แล้วเมื่อครู่ก็ได้ยินเสียงดังมาจากทางนี้” “ไม่มีอะไรมากครับคุณแม่” อนาวิลตอบ “แค่มีเรื่องเข้าใจผิดเล็กน้อย” “เข้าใจผิดอย่างนั้นเหรอ?” คุณหญิงอรทัยมองแพรวาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสงสัย “แพงขวัญ ทำไมคุณถึงมีท่าทางเปลี่ยนไปขนาดนี้? แล้วทำไมคุณอนาวิลถึงได้ปกป้องคุณขนาดนั้น?” แพรวารู้สึกใจไม่ดี เธอไม่แน่ใจว่าควรจะบอกความจริงกับคุณหญิงอรทัยหรือไม่ “คุณหญิงคะ” เธอเอ่ยขึ้นอย่างระมัดระวัง “ฉัน… ฉันมีเรื่องอยากจะเรียนให้คุณหญิงทราบค่ะ” “เรื่องอะไร?” คุณหญิงอรทัยถาม “ฉัน… ฉันไม่ใช่แพงขวัญตัวจริงค่ะ” แพรวาบอก “ฉันคือแพรวา นักเขียนนิยายที่… ที่ได้เข้ามาอยู่ในร่างนี้” คุณหญิงอรทัยอึ้งไป เธอจ้องมองแพรวาด้วยความไม่เชื่อ “คุณกำลังพูดเรื่องอะไรกัน? นี่มันเป็นไปไม่ได้!” “มันเป็นไปได้ค่ะคุณหญิง” อนาวิลกล่าวเสริม “แพงขวัญพูดความจริง” “อนาวิล! นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน!” คุณหญิงอรทัยตวาดเสียงดัง “คุณกำลังจะบอกว่าผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่แพงขวัญจริงๆ อย่างนั้นเหรอ?” “ใช่ครับคุณแม่” อนาวิลตอบอย่างหนักแน่น “เธอคือแพรวา และผมรักเธอ” คำพูดของอนาวิลทำให้คุณหญิงอรทัยถึงกับทรุดลงไปนั่งบนเก้าอี้ที่อยู่ใกล้ๆ ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความตกใจและสับสน “รัก… รักอย่างนั้นเหรอ? แล้วแพงขวัญตัวจริงล่ะ? เกิดอะไรขึ้นกับเธอ?” “แพงขวัญ… ได้เสียชีวิตไปแล้วค่ะ” แพรวาตอบเสียงเบา “ฉัน… ฉันได้รับโอกาสให้มาอยู่ในร่างของเธอ” คุณหญิงอรทัยมองแพรวาอย่างพิจารณา เธอเห็นความจริงใจในดวงตาของเธอ แม้ว่าเรื่องราวที่ได้ยินจะเหลือเชื่อก็ตาม “ถ้าอย่างนั้น… เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นกับเรน… เป็นฝีมือของแพงขวัญตัวจริงอย่างนั้นเหรอ?” “ใช่ค่ะ” แพรวาตอบ “แต่ฉัน… ฉันไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรกับเรื่องนั้นเลย” “เข้าใจแล้ว” คุณหญิงอรทัยพยักหน้าช้าๆ “ฉันจะพยายามทำความเข้าใจ” เธอถอนหายใจยาว “แต่ถึงอย่างไรก็ตาม… เธอต้องรับผิดชอบในสิ่งที่แพงขวัญทำไว้” “ฉันทราบค่ะ” แพรวาตอบ “และฉันจะพยายามแก้ไขทุกอย่างให้ดีที่สุด” “ดี” คุณหญิงอรทัยกล่าว “ฉันจะให้โอกาสเธอ” แพรวาขอบคุณคุณหญิงอรทัย เธอรู้สึกโล่งใจที่อย่างน้อยก็ได้รับโอกาสในการแก้ไขทุกอย่าง “แต่มีอีกเรื่องหนึ่งที่ฉันอยากจะเตือนเธอ” คุณหญิงอรทัยพูดขึ้น “เรนเป็นคนอันตรายมาก เขาจะไม่ยอมปล่อยเธอไปง่ายๆ แน่นอน” “ฉันทราบค่ะ” แพรวาตอบ “แต่ฉันก็มีคุณอนาวิลอยู่เคียงข้าง” คุณหญิงอรทัยมองอนาวิลด้วยสายตาที่อ่อนลง “ดูแลเธอให้ดีนะอนาวิล” “ครับคุณแม่” อนาวิลตอบ หลังจากนั้น คุณหญิงอรทัยก็ขอตัวกลับไปพักผ่อน ปล่อยให้แพรวาและอนาวิลยืนอยู่ด้วยกันอีกครั้ง “เราต้องรีบจัดการเรื่องเรนให้เร็วที่สุด” อนาวิลกล่าว “ก่อนที่เขาจะทำอะไรที่เลวร้ายกว่านี้” “ฉันเห็นด้วยค่ะ” แพรวาตอบ “ฉันจะให้ข้อมูลทั้งหมดที่ฉันมีกับคุณ” ทั้งสองคนเดินกลับเข้าไปในงานเลี้ยงด้วยกัน โดยที่ความสัมพันธ์ของพวกเขาได้เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง จากคู่หมั้นที่ถูกบังคับให้แต่งงาน กลายเป็นคนรักที่พร้อมจะเผชิญหน้ากับทุกสิ่งไปด้วยกัน