เสียงฝนโปรยปรายดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ราวกับจะกลบเสียงสะอื้นของหญิงสาวที่กำลังนั่งกุมขมับอยู่บนโซฟาตัวเก่า แสงไฟสลัวจากโคมไฟตั้งพื้นส่องให้เห็นใบหน้าซีดเผือด ดวงตาแดงก่ำจากการร้องไห้มาทั้งคืน เอกสารกองโตที่วางเกลื่อนอยู่บนโต๊ะกาแฟคือสาเหตุของความทุกข์ระทม เหล่านี้คือใบแจ้งหนี้ บิลค่ารักษาพยาบาล และจดหมายทวงหนี้จากสถาบันการเงินต่างๆ ที่ถาโถมเข้ามาจนเธอแทบหายใจไม่ออก “นี่ฉันจะทำยังไงดี” เมลิสาพึมพำกับตัวเอง เสียงแหบพร่าจนแทบไม่ได้ยิน บ้านหลังนี้เป็นบ้านหลังสุดท้ายที่เธอเหลืออยู่ หลังจากที่พ่อของเธอเสียชีวิตไปเมื่อหกเดือนก่อน ทิ้งไว้เพียงหนี้สินก้อนมหึลากับธุรกิจที่กำลังจะล้มละลาย แม่ของเธอที่ป่วยเรื้อรังก็ยิ่งทรุดลงทุกวัน การรักษาที่ต้องใช้เงินจำนวนมหาศาลทำให้เมลิสาต้องขายทุกอย่างที่มีไปแล้ว เหลือเพียงบ้านหลังนี้ที่กำลังจะถูกยึดในอีกไม่กี่สัปดาห์ข้างหน้า “แกร๊ก” เสียงประตูเปิดออกพร้อมร่างสูงโปร่งของชายหนุ่มคนหนึ่ง เขาก้าวเข้ามาในห้องอย่างเงียบเชียบ ใบหน้าหล่อเหลาคมคายแต่แฝงไปด้วยความเหนื่อยอ่อน เขาคือ ธีร์ ชายหนุ่มที่เป็นเหมือนเสาหลักอีกคนของครอบครัว เขาเป็นลูกพี่ลูกน้องที่สนิทสนมกับเมลิสามาตั้งแต่เด็ก และคอยช่วยเหลือเธอมาตลอด “เป็นยังไงบ้างเมย์” เขาถามเสียงนุ่ม เมลิสาเงยหน้าขึ้นมองพี่ชายที่รัก ดวงตาที่เคยสดใส บัดนี้กลับเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง “ไม่ไหวแล้วค่ะพี่ธีร์ ฉันไม่รู้จะหาเงินมาจากไหนจริงๆ” น้ำตาที่พยายามกลั้นไว้ก็ไหลทะลักออกมาอีกครั้ง ธีร์เดินเข้าไปนั่งข้างๆ เธอ พลางโอบไหล่ปลอบประโลม “อย่าเพิ่งหมดหวังนะเมย์ เรายังมีเวลา เราต้องหาทางออกให้ได้” “เวลาไหนคะ สัญญาก็ใกล้เข้ามาทุกที เงินค่ารักษาแม่ก็ใกล้จะหมดแล้ว” เมลิสาปล่อยโฮอย่างไม่อาจกลั้นได้อีกต่อไป ธีร์มองเอกสารกองนั้นด้วยความรู้สึกหนักอึ้ง เขาเองก็แบกรับภาระไม่น้อยเช่นกัน ธุรกิจของเขาเองก็กำลังประสบปัญหา เขาไม่รู้จะช่วยน้องสาวได้มากแค่ไหน “เมย์ พี่มีเรื่องจะบอก” เขาหยุดไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังรวบรวมความกล้า “มีคนติดต่อพี่มา เขาบอกว่ามีงานที่พอจะช่วยเราได้” เมลิสาผละออกจากอ้อมกอดของธีร์ “งานอะไรคะ” “เขาเป็นนักธุรกิจใหญ่ ต้องการจ้างคนไปเป็นคู่หมั้นปลอมๆ เพื่อสร้างภาพลักษณ์ให้เขาประมาณสามเดือน” ธีร์อธิบาย “เขาให้ค่าตอบแทนสูงมาก ถ้าเราตกลง เขาบอกว่าค่าตอบแทนที่จะได้ น่าจะพอสำหรับค่ารักษาแม่เราได้สบายเลย” เมลิสาเบิกตากว้าง “คู่หมั้นปลอมๆ อย่างนั้นเหรอคะ” “ใช่ เขาบอกว่าเขาต้องการสร้างภาพลักษณ์ให้ดูดีขึ้น มีคู่หมั้นที่ดูดี มีอนาคต เขาจะจัดการทุกอย่างให้ เราแค่ต้องแสดงตามบทบาท” ธีร์อธิบายต่อ “แต่มีเงื่อนไขนะ” “เงื่อนไขอะไรคะ” “เราต้องไม่เปิดเผยตัวตนกับใครเด็ดขาด ใครก็ตามที่เราต้องเจอะเจอ จะต้องไม่รู้ว่าเราเป็นใครมาจากไหน และที่สำคัญที่สุดคือ เราจะต้องไม่ตกหลุมรักเขา” ธีร์เน้นคำสุดท้าย “ถ้าเราทำได้ตามนั้น เราจะได้เงินก้อนนั้นไป” เมลิสาขมวดคิ้ว “ทำไมเขาถึงต้องการคู่หมั้นปลอมๆ ล่ะคะ” “เขาไม่ได้บอกรายละเอียดมากนัก รู้แค่ว่าเขามีปัญหาส่วนตัวบางอย่างที่อยากจะปกปิด และการมีคู่หมั้น จะช่วยให้ปัญหาเหล่านั้นคลี่คลายลงได้” ธีร์มองหน้าเมลิสาอย่างจริงจัง “พี่รู้ว่ามันอาจจะฟังดูไม่น่าไว้ใจ แต่มันเป็นโอกาสเดียวที่เรามีตอนนี้ ถ้าเมย์ตกลง พี่จะจัดการทุกอย่างให้เอง” เมลิสาเงียบไป เธอใช้เวลาคิด ทบทวนสถานการณ์ที่ย่ำแย่ของตัวเอง ธุรกิจของครอบครัวที่กำลังจะล่มสลาย แม่ที่กำลังป่วยหนัก และบ้านที่กำลังจะถูกยึด เงินจำนวนมหาศาลที่เขาเสนอมานั้น ราวกับแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์อันมืดมิด “แล้ว... ถ้าฉันไม่ตกลงล่ะคะ” ธีร์ถอนหายใจ “ถ้าเมย์ไม่ตกลง เราก็ต้องหาทางอื่น ซึ่งพี่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะมีทางไหนอีก” เมลิสาหลับตาลงอีกครั้ง เธอจินตนาการถึงใบหน้าที่ซีดเซียวของแม่ น้ำเสียงที่อ่อนแรงของแม่ และความหวังริบหรี่ที่ค่อยๆ เลือนหายไป “ตกลงค่ะ” เธอตอบเสียงแผ่วเบา “ฉันตกลง” ธีร์ยิ้มออกมาอย่างโล่งอก เขากุมมือเมลิสาไว้แน่น “ขอบใจนะเมย์ พี่รู้ว่านี่เป็นการตัดสินใจที่ยากลำบาก แต่พี่เชื่อว่าเราจะผ่านมันไปได้” “แล้ว... คนที่จะมาเป็นคู่หมั้นปลอมๆ ของฉันเป็นใครคะ” เมลิสาถาม น้ำเสียงยังคงสั่นเครือ “เขาชื่อ ธนินท์ เขาเป็นนักธุรกิจหนุ่มไฟแรง เจ้าของบริษัทอสังหาริมทรัพย์รายใหญ่” ธีร์เล่า “เขาดูดี มีฐานะ และน่าจะเป็นคนที่น่าเชื่อถือได้” “แล้วเราจะเจอเขาได้เมื่อไหร่คะ” “พรุ่งนี้เช้า เขาจะให้คนมารับเราไปพบเขาที่คฤหาสน์ของเขา” ธีร์บอก “เตรียมตัวให้พร้อมนะเมย์ นี่คือจุดเริ่มต้นของแผนการของเรา” เมลิสาพยักหน้า เธอรู้ดีว่าจากนี้ไป ชีวิตของเธอจะต้องเปลี่ยนไปตลอดกาล เกมหลอกลวงที่เธอเพิ่งก้าวเข้าไป อาจจะนำพาเธอไปสู่สิ่งที่ไม่คาดฝัน หรืออาจจะเป็นจุดจบของทุกสิ่ง เช้าวันรุ่งขึ้น เมลิสาตื่นขึ้นมาพร้อมกับความรู้สึกที่ผสมปนเปกันระหว่างความตื่นเต้นและความหวาดหวั่น เธอเลือกชุดที่ดูสุภาพและเรียบง่ายที่สุดเท่าที่มี แม่ของเธอเองก็ดูจะมีความหวังมากขึ้นหลังจากที่ธีร์เล่าเรื่องแผนการนี้ให้ฟัง แม้จะยังคงกังวลใจอยู่บ้างก็ตาม “ดูแลตัวเองดีๆ นะลูก” แม่ของเมลิสาเอ่ยพลางลูบแขนลูกสาว “ขอให้ทุกอย่างผ่านไปด้วยดี” “ค่ะแม่ เมย์จะพยายามค่ะ” เมลิสาตอบพร้อมรอยยิ้มที่พยายามทำให้ดูสดใส เมื่อถึงเวลานัด รถลีมูซีนสีดำสนิทคันหรูจอดเทียบหน้าบ้าน เมลิสาโบกมือลาแม่ของเธอ ก่อนจะก้าวเข้าไปในรถอย่างมั่นคง การเดินทางสู่คฤหาสน์ของธนินท์เต็มไปด้วยความเงียบสงัด เมลิสามองทิวทัศน์ภายนอกผ่านกระจกรถที่เคลือบฟิล์มดำ เธอพยายามรวบรวมสติและเตรียมพร้อมสำหรับบทบาทใหม่ที่กำลังจะได้รับ เมื่อรถจอดสนิทที่หน้าประตูรั้วเหล็กขนาดใหญ่ เมลิสาได้แต่มองตะลึงกับความโอ่อ่าของคฤหาสน์ที่ตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้า สถาปัตยกรรมแบบยุโรปคลาสสิก ผสมผสานกับความทันสมัยอย่างลงตัว สวนหย่อมเขียวชอุ่มกว้างขวาง สะอาดสะอ้าน และน้ำพุที่ตั้งอยู่กลางลานกว้าง ยิ่งทำให้บรรยากาศดูหรูหราและน่าเกรงขาม ประตูคฤหาสน์เปิดออกต้อนรับเธอด้วยหญิงสูงวัยที่แต่งกายด้วยชุดแม่บ้านอย่างเรียบร้อย “คุณเมลิสาใช่ไหมคะ เชิญข้างในค่ะ คุณธนินท์รออยู่ค่ะ” เมลิสาเดินตามแม่บ้านเข้าไปในคฤหาสน์ ด้านในยิ่งทำให้เธอทึ่งกับความอลังการ ความหรูหราปรากฏอยู่ทุกอณู เฟอร์นิเจอร์โบราณราคาแพง ภาพวาดสีน้ำมันขนาดใหญ่ และโคมระย้าคริสตัลระยิบระยับ ส่องแสงสะท้อนไปทั่วโถงทางเดินที่ปูด้วยหินอ่อนอย่างดี และแล้ว เธอก็ได้พบกับเขา ธนินท์ ชายหนุ่มที่กำลังยืนรอเธออยู่ตรงโถงกลาง รูปร่างสูงโปร่ง สวมชุดสูทสีเข้มที่เข้ารูปอย่างสมบูรณ์แบบ ใบหน้าหล่อเหลาคมคาย ดวงตาคมกริบที่มองมาที่เธอ ราวกับจะสำรวจทุกซอกทุกมุม รอยยิ้มบางๆ ที่มุมปากของเขา ทำให้เธอรู้สึกได้ถึงอำนาจและความเยือกเย็นที่แฝงอยู่ “สวัสดีครับ คุณเมลิสา” เสียงทุ้มต่ำของเขาดังขึ้น “ยินดีต้อนรับสู่บ้านของผม” “สวัสดีค่ะ คุณธนินท์” เมลิสาตอบเสียงสั่นเล็กน้อย เธอรู้สึกได้ถึงแรงดึงดูดบางอย่างที่มาจากเขา แม้จะพยายามเตือนตัวเองเสมอว่านี่เป็นเพียงการแสดง “มานั่งดื่มอะไรร้อนๆ กันก่อนดีกว่านะครับ” ธนินท์ผายมือไปยังห้องรับแขกที่ตกแต่งอย่างหรูหรา “เรามีเรื่องต้องคุยกันอีกเยอะ” เมลิสาพยักหน้า เธอรู้ว่านี่คือจุดเริ่มต้นของเกมที่อันตราย แต่ก็เป็นความหวังเดียวของเธอ