ชีวิตใหม่ของเมษาเริ่มต้นขึ้นในคฤหาสน์หลังใหญ่ตระการตาที่ตั้งตระหง่านอยู่บนเนินเขา มองเห็นวิวเมืองอันงดงาม ภายในคฤหาสน์ตกแต่งอย่างหรูหราโอ่อ่า แต่กลับให้ความรู้สึกเย็นชาและว่างเปล่าราวกับพิพิธภัณฑ์ เธอก้าวเท้าเข้ามาในฐานะ 'ภรรยาจำเป็น' ของภาคิน นักธุรกิจหนุ่มผู้ทรงอิทธิพล ที่เธอรู้จักเพียงแค่ชื่อและใบหน้าจากข่าวสาร "ยินดีต้อนรับกลับบ้านค่ะ คุณเมษา" เสียงของแม่บ้านคนหนึ่งดังขึ้น นุ่มนวลแต่แฝงไว้ด้วยความเป็นทางการ เมษาพยักหน้าตอบรับเบาๆ เธอรู้สึกประหม่าเล็กน้อย ไม่รู้ว่าควรจะวางตัวอย่างไรในสถานะใหม่นี้ "คุณภาคินบอกให้ดิฉันดูแลคุณเมษาอย่างดีที่สุดค่ะ" แม่บ้านคนเดิมกล่าวต่อ "คุณเมษาต้องการอะไรเป็นพิเศษไหมคะ" "ไม่มีอะไรค่ะ ขอบคุณค่ะ" เมษาตอบอย่างสุภาพ เธอถูกพาไปยังห้องนอนขนาดใหญ่ที่ถูกเตรียมไว้ให้เป็นของเธอโดยเฉพาะ ห้องนี้กว้างขวาง ตกแต่งอย่างหรูหรา แต่กลับให้ความรู้สึกเหมือนไม่ใช่ของเธอเลยสักนิดเดียว เมษามองไปรอบๆ ห้องก่อนจะทรุดตัวลงนั่งบนเตียงนุ่ม "นี่เรากำลังทำอะไรกันอยู่นะ" เธอพึมพำกับตัวเองเบาๆ ภาคินยังคงยุ่งอยู่กับการงานของเขาแทบจะตลอดเวลา เขาจะกลับบ้านก็ต่อเมื่อดึกมากแล้ว และจะตรงไปยังห้องทำงานส่วนตัว หรือไม่ก็ห้องนอนที่แยกออกไปต่างหาก ทำให้เมษาแทบไม่มีโอกาสได้พูดคุยกับเขาเลย วันแล้ววันเล่าผ่านไป เมษาใช้ชีวิตอย่างเงียบๆ ในคฤหาสน์หลังใหญ่ เธอใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการอ่านหนังสือ เดินเล่นในสวน หรือไม่ก็พูดคุยกับแม่บ้าน ซึ่งเป็นคนเดียวที่เธอพอจะพูดคุยด้วยได้ "แม่บ้านคะ วันนี้คุณภาคินจะกลับบ้านเร็วไหมคะ" เมษาถามแม่บ้านคนเดิมอย่างมีความหวัง "ไม่ทราบค่ะ คุณเมษา" แม่บ้านตอบอย่างสุภาพ "คุณภาคินยุ่งมากค่ะวันนี้" เมษาถอนหายใจเบาๆ เธอเริ่มรู้สึกเบื่อหน่ายกับชีวิตที่ซ้ำซากจำเจ จนกระทั่งเย็นวันหนึ่ง ภาคินกลับมาถึงบ้านเร็วผิดปกติ เขาเดินตรงเข้ามาในห้องนั่งเล่นที่เมษากำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ "สวัสดีค่ะ" เมษาเงยหน้าขึ้นมองเขา "สวัสดี" ภาคินตอบเสียงเรียบ "คืนนี้มีงานเลี้ยงบริษัท ฉันจะพาเธอไปด้วย" เมษาเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยความประหลาดใจ "ไปกับฉันเหรอคะ" "ใช่" ภาคินตอบ "เธอเป็นภรรยาของฉัน ก็ต้องไปกับฉัน" เมษาลังเลเล็กน้อย "แต่ฉัน..." "ไม่ต้องห่วง" ภาคินขัดขึ้น "ฉันเตรียมชุดราตรีไว้ให้เธอแล้ว" เมื่อเมษาได้เห็นชุดราตรีสีฟ้าอ่อนที่ภาคินเตรียมไว้ให้ เธอถึงกับตะลึง มันสวยงามมาก และดูเหมือนจะตัดเย็บมาเพื่อเธอโดยเฉพาะ "สวยมากค่ะ" เมษาเอ่ยชม "ไปแต่งตัวซะ" ภาคินบอก "เรามีเวลาไม่มาก" ในงานเลี้ยง ภาคินปรากฏตัวเคียงข้างเมษา ทำให้แขกเหรื่อในงานต่างพากันซุบซิบและมองมาที่เธอด้วยสายตาอยากรู้ "นั่นไง ภรรยาคนใหม่ของคุณภาคิน" "สวยมากเลยนะ" "ไม่รู้ว่าไปได้กันมายังไง" เมษาพยายามทำตัวให้เป็นธรรมชาติที่สุดเท่าที่จะทำได้ เธอเดินเคียงข้างภาคิน ยิ้มแย้มทักทายผู้คน และตอบคำถามต่างๆ อย่างสุภาพ "คุณเมษาสวยมากครับ" ชายวัยกลางคนคนหนึ่งทักทาย "ขอบคุณค่ะ" เมษายิ้มตอบ "ผมได้ยินมาว่าคุณกับคุณภาคินเพิ่งแต่งงานกัน" "ค่ะ" เมษาตอบ "ยินดีด้วยนะครับ" ชายคนนั้นกล่าว ในขณะที่ภาคินกำลังพูดคุยอยู่กับนักธุรกิจคนอื่นๆ เมษาก็สังเกตเห็นผู้หญิงคนหนึ่งเดินเข้ามาหาเธอ เธอเป็นหญิงสาวสวยคม ผมยาวสีดำสนิท แต่งกายด้วยชุดราตรีสีแดงเพลิง "สวัสดีค่ะ ฉันชื่ออรปรียา" หญิงสาวคนนั้นแนะนำตัว "ฉันเป็นคู่หมั้นเก่าของคุณภาคิน" เมษาชะงักเล็กน้อย "ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ" เธอตอบด้วยรอยยิ้มที่ฝืนเล็กน้อย "ฉันได้ยินข่าวมาเยอะแยะเลยนะ เกี่ยวกับคุณ" อรปรียากล่าวด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความเย้ยหยัน "ไม่คิดเลยว่าคุณจะกล้าแต่งงานกับผู้ชายอย่างภาคิน" "คุณพูดหมายความว่าอย่างไรคะ" เมษาถามอย่างไม่เข้าใจ "ก็หมายความว่า ภาคินน่ะ เขาไม่เคยรักใครจริงหรอก" อรปรียากล่าว "เขาแต่งงานกับคุณก็คงเพราะผลประโยชน์เท่านั้นแหละ" เมษาพยายามเก็บอาการ "ฉันรู้ค่ะ" เธอตอบเสียงเรียบ "ดีแล้วที่รู้ตัว" อรปรียากล่าว "แต่จำไว้เลยนะ ว่าผู้ชายคนนี้ไม่มีวันรักคุณจริงๆ หรอก" เมื่ออรปรียาเดินจากไป เมษาก็รู้สึกใจคอไม่ดี เธอหันไปมองภาคินที่กำลังยืนคุยอยู่กับนักธุรกิจคนอื่นๆ ใบหน้าของเขาดูเคร่งขรึม แต่ก็แฝงไปด้วยความน่าเกรงขาม "เธอพูดเรื่องอะไรกับเธอ" ภาคินถาม เมื่อเดินกลับมาหาเมษา "ไม่มีอะไรค่ะ" เมษาตอบ "แค่ทักทาย" "ฉันเห็นเธอคุยกับอรปรียานาน" ภาคินกล่าว "อย่าไปใส่ใจคำพูดของเธอเลย" "ทำไมคะ" เมษาถาม "เธอเป็นใคร" "เธอเป็นคู่หมั้นเก่าของฉัน" ภาคินตอบ "แต่เราเลิกกันไปแล้ว" "อ๋อ" เมษาพยักหน้า "คุณภาคินคะ" "ว่าไง" "ฉัน...ฉันเหนื่อยแล้วค่ะ ขอตัวกลับก่อนนะคะ" เมษาเอ่ย "ได้" ภาคินตอบ "เดี๋ยวฉันตามไป" เมื่อเมษากลับมาถึงคฤหาสน์ เธอรู้สึกเหนื่อยล้าอย่างบอกไม่ถูก เธอไม่รู้ว่าควรจะเชื่อคำพูดของอรปรียา หรือจะเชื่อในสิ่งที่ภาคินแสดงออกมา เธอเดินเข้าไปในห้องนอนของตัวเอง ถอนหายใจยาว ก่อนจะนั่งลงบนเตียง "เรามาอยู่ที่นี่ได้ยังไงกันนะ" เธอพึมพำกับตัวเองอีกครั้ง