วันเวลาล่วงเลยไปอย่างรวดเร็ว ภาคินและทีมกฎหมายของเขากำลังทำงานอย่างหนักเพื่อรวบรวมหลักฐานในการเอาผิดศรันย์ ขณะเดียวกัน ทนายสุชาดาก็ةสามารถสืบหาข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับพลอยไพลินและคุณวิสุทธิ์ได้ "คุณภาคินคะ" ทนายสุชาดาโทรศัพท์หาภาคิน "ดิฉันพบข้อมูลสำคัญค่ะ" "ว่าไงสุชาดา" ภาคินถามอย่างกระตือรือร้น "คุณพลอยไพลินเคยมีปากเสียงกับคุณวิสุทธิ์อย่างรุนแรงในช่วงก่อนที่จะตั้งครรภ์เมษาค่ะ" ทนายสุชาดาอธิบาย "มีพยานได้ยินว่าคุณพลอยไพลินบอกว่าเธอจะไม่ยอมให้ใครมาพรากสมบัติของเธอไป" "สมบัติของคุณพลอยไพลิน… หมายถึงอะไร" ภาคินถาม "น่าจะเป็นมรดกที่คุณพลอยไพลินได้รับมาจากครอบครัวของเธอค่ะ" ทนายสุชาดาตอบ "ซึ่งคุณวิสุทธิ์ก็อาจจะต้องการส่วนแบ่งด้วย" "แล้ว… มีหลักฐานอะไรที่เชื่อมโยงศรันย์กับเรื่องนี้บ้าง" ภาคินถาม "ยังไม่มีโดยตรงค่ะ" ทนายสุชาดาตอบ "แต่ดิฉันกำลังพยายามสืบหาความเชื่อมโยงระหว่างศรันย์กับคุณวิสุทธิ์ค่ะ" ภาคินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง "เข้าใจแล้ว… ทำต่อไปนะสุชาดา" หลังจากวางสาย ภาคินก็หันไปหาเมษาที่นั่งอยู่ข้างๆ "เมษา… คุณจำอะไรเกี่ยวกับแม่ของคุณได้บ้าง" เมษาส่ายหน้าช้าๆ "ฉันจำอะไรได้ไม่มากเลยค่ะคุณภาคิน… ฉันจำได้แค่ใบหน้าของคุณแม่… และความรู้สึกอบอุ่นเวลาที่ได้อยู่ใกล้ๆ ท่าน" "คุณแม่ของคุณ… ท่านรักคุณมากนะ" ภาคินกล่าว "และท่านก็อยากจะปกป้องคุณ" "แล้ว… ถ้าพินัยกรรมเป็นของจริง… ฉันจะได้อะไรบ้างคะ" เมษากล่าวถามด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา "ผมจะทำให้แน่ใจว่าคุณจะได้รับทุกอย่างที่คุณสมควรได้รับ" ภาคินตอบ "แต่ก่อนอื่น… เราต้องเปิดโปงแผนการของศรันย์ให้ได้ก่อน" ในขณะเดียวกัน ศรันย์ก็กำลังรู้สึกไม่พอใจอย่างมากกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้น "ทำไมภาคินถึงได้เงียบไปแบบนี้" ศรันย์พึมพำกับตัวเอง "หรือว่าเขาจะจับได้แล้ว" เขาโทรศัพท์หาเลขาคนสนิท "ตรวจสอบให้แน่ใจว่าไม่มีใครกำลังสอดแนมฉันอยู่" "ไม่มีครับคุณศรันย์" เสียงเลขาตอบรับ "ทุกอย่างปลอดภัย" "ดี" ศรันย์ถอนหายใจ "ฉันต้องเร่งมือแล้ว" เขาหยิบรูปถ่ายใบหนึ่งขึ้นมาดู เป็นรูปของเขาในวัยหนุ่ม ยืนอยู่ข้างพ่อของภาคิน "ท่านประธาน… ท่านคงจะไม่ชอบที่ผมทำแบบนี้แน่ๆ" ศรันย์พูดกับรูปถ่าย "แต่ผมก็ต้องทำเพื่อความอยู่รอดของผม" วันต่อมา ภาคินได้เรียกประชุมทีมกฎหมายอีกครั้ง "ผมได้รับรายงานจากสุชาดาแล้ว" ภาคินกล่าว "ดูเหมือนว่าศรันย์อาจจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับการเสียชีวิตของคุณวิสุทธิ์" ทนายสมชายหยิบเอกสารขึ้นมา "และผมก็พบหลักฐานเพิ่มเติมเกี่ยวกับปัญหาทางการเงินของศรันย์ครับ เขามีหนี้สินจำนวนมากจริงๆ" "ดี" ภาคินกล่าว "เรามีเครื่องมือที่จะจัดการกับเขาแล้ว" "แต่… เราจะใช้หลักฐานเหล่านี้อย่างไรดีคะ" เมษากล่าวถาม "เราจะเปิดโปงความจริงทั้งหมด" ภาคินตอบ "เราจะแสดงให้ทุกคนเห็นว่าศรันย์เป็นคนอย่างไร" เขาหันไปมองเมษา "เมษา… คุณพร้อมหรือยัง" เมษามองภาคินด้วยความมุ่งมั่น "ฉันพร้อมค่ะคุณภาคิน" ภาคินยิ้ม "ดีมาก… ทีนี้… เราจะเริ่มเดินเกมกัน" ภาคินกลับไปที่ห้องทำงานของเขาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด "ผมคิดว่า… ศรันย์กำลังจะเดินเกมต่อไป" เขากล่าวกับเมษา "เขาคงไม่หยุดแค่นี้" "แล้วเราจะทำอย่างไรคะ" เมษาถาม "ผมจะใช้แผนของเขาตอบโต้เขา" ภาคินกล่าว "เราจะแสดงให้เขาเห็นว่าเราฉลาดกว่าที่เขาคิด" "คุณภาคิน… คุณกำลังจะทำอะไรคะ" เมษากล่าวถามด้วยความสงสัย "ผมจะทำให้เขาสิ้นท่า" ภาคินตอบ "เขาคิดว่าเขากำลังจะชนะ แต่จริงๆ แล้ว เขาอาจจะกำลังเดินเข้าสู่กับดักที่เราวางไว้" "แต่… ฉันยังไม่เข้าใจเลยค่ะ" เมษากล่าว "ไม่ต้องห่วง" ภาคินยิ้ม "คุณแค่ทำตัวตามปกติก็พอ ส่วนเรื่องจัดการศรันย์ ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของผม"