หลังจากเหตุการณ์ที่ภูเข้ามาแทรกแซงในห้องทำงานของอาจารย์ดนัย นนท์และออยก็ยิ่งรู้สึกกดดัน การเผชิญหน้ากับความไม่เห็นด้วยจากคนใกล้ตัว ทำให้พวกเขารู้สึกถึงความเปราะบางของความสัมพันธ์ที่ต้องเผชิญกับโลกภายนอก "ฉันไม่เข้าใจเลยว่าทำไมภูถึงต้องทำแบบนี้" ออยกล่าวขณะที่ทั้งคู่นั่งอยู่ริมทะเลสาบในมหาวิทยาลัย "เขาเคยมีปัญหากับคุณมาก่อน แต่ทำไมต้องมาทำลายพวกเราด้วย" "ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน" นนท์ถอนหายใจ "แต่ผมคิดว่าเขาอาจจะมองว่าความสัมพันธ์ของเรามันผิดปกติ หรืออาจจะมีอะไรบางอย่างที่เขาเข้าใจผิดไป" "แต่คำพูดของเขา... มันทำให้ฉันเริ่มไม่แน่ใจ" ออยพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา "ไม่แน่ใจว่าเราจะสามารถผ่านเรื่องนี้ไปได้จริงๆ หรือเปล่า" นนท์จับมือออยแน่น "ออย... อย่าไปคิดมากนะ เราสองคนเราผ่านอะไรมาด้วยกันเยอะแล้ว ถ้าเราไม่เชื่อใจกัน แล้วใครจะเชื่อใจเรา" "ฉันรู้ค่ะ" ออยพยักหน้า "แต่พอเจอคนอย่างภู... ฉันก็อดหวั่นไหวไม่ได้" "เราต้องพิสูจน์ให้เขาเห็น" นนท์กล่าวอย่างหนักแน่น "ว่าความรักของเรามันมีอยู่จริง และมันไม่ใช่เรื่องที่ต้องปกปิด" วันต่อมา วิภาก็ةติดต่อมาเพื่อนัดเจอกับนนท์และออยอีกครั้ง คราวนี้เป็นการนัดหมายที่พิเศษกว่าเดิม "วันนี้เราจะไปถ่ายทำกันที่บ้านของคุณนนท์นะคะ" วิภาแจ้ง "เราอยากจะเก็บภาพบรรยากาศที่เป็นส่วนตัวมากขึ้น เพื่อให้ผู้ชมได้เห็นถึงอีกมุมหนึ่งของความสัมพันธ์" นนท์กับออยมองหน้ากัน พวกเขาไม่เคยคิดว่าสารคดีจะเจาะลึกไปถึงขนาดนี้ แต่เมื่อคิดถึงคำพูดของภูและความไม่มั่นใจของออย พวกเขาตัดสินใจว่าจะใช้โอกาสนี้ในการแสดงความจริงใจ "ได้ครับ" นนท์ตอบ "พวกเราพร้อม" เมื่อทีมงานของวิภามาถึงบ้านของนนท์ บรรยากาศก็เริ่มเปลี่ยนไป บ้านของนนท์มีขนาดไม่ใหญ่มากนัก แต่ก็ดูอบอุ่นและเต็มไปด้วยข้าวของเครื่องใช้ที่สะท้อนถึงความเป็นตัวตนของเขา "เราจะเริ่มจากการถ่ายบรรยากาศในห้องนั่งเล่นก่อนนะคะ" วิภาบอก "คุณนนท์กับคุณออย ลองนั่งคุยกันสบายๆ เหมือนอยู่บ้านกันตามปกติค่ะ" นนท์กับออยนั่งลงบนโซฟา นนท์หันไปหยิบรูปถ่ายใบหนึ่งที่วางอยู่บนโต๊ะกาแฟมาดู รูปนั้นเป็นรูปของเขากับครอบครัวเมื่อครั้งยังเด็ก "คุณพ่อคุณแม่คุณอยู่ที่ไหนคะ" ออยถาม "เสียแล้วครับ" นนท์ตอบ "ตั้งแต่ผมยังเรียนมัธยม" ออยมองหน้านนท์ด้วยความเข้าใจ "ฉันเสียใจด้วยนะคะ" "ไม่เป็นไรครับ" นนท์ยิ้มบางๆ "ผมอยู่กับป้า" ขณะที่ทั้งคู่นั่งคุยกันอยู่นั้น วิภาก็เข้ามาพร้อมกับไมโครโฟน "คุณนนท์คะ" วิภาถาม "คุณอยากจะพูดอะไรเกี่ยวกับครอบครัวของคุณ หรือเกี่ยวกับความรู้สึกของคุณในตอนนี้ไหมคะ" นนท์นิ่งไปครู่หนึ่ง เขาเหลือบมองออยที่นั่งอยู่ข้างๆ ดวงตาของเธอบอกให้เขากล้าที่จะพูด "ผม... ผมอยากจะบอกว่า" นนท์เริ่มพูด น้ำเสียงของเขาเริ่มสั่นเล็กน้อย "ผมดีใจมากที่ได้เจอออย" เขาหันไปมองออยตรงๆ "ตอนที่ผมเจอเธอครั้งแรก ผมไม่เคยคิดเลยว่าชีวิตผมจะเปลี่ยนไปขนาดนี้" "ฉันก็เหมือนกันค่ะ" ออยตอบ น้ำตาคลอหน่วย "ตอนแรกฉันคิดว่าคุณเป็นแค่เพื่อนร่วมชมรม แต่พอได้รู้จักคุณมากขึ้น ฉันก็รู้สึกว่า... คุณเป็นคนพิเศษสำหรับฉัน" "ผมรู้ว่าความสัมพันธ์ของเราอาจจะดูไม่เหมือนใคร" นนท์กล่าว "แต่สำหรับผม... มันคือความรัก" เขาจับมือออยไว้แน่น "ผมรักเธอ ออย" น้ำตาของออยก็ไหลออกมา "ฉันก็รักคุณค่ะ นนท์" วินาทีนั้นเอง จู่ๆ ประตูห้องก็เปิดผัวะออก และภาพที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า ทำให้นนท์และออยต้องตะลึง ภู ยืนอยู่ที่ประตู สายตาของเขาเต็มไปด้วยความผิดหวังและโกรธแค้น "ไม่จริง..." ภูพึมพำ "พวกเธอ... โกหกกันนี่" "ภู!" นนท์อุทานด้วยความตกใจ "นายมาทำอะไรที่นี่!" "ฉัน... ฉันได้ยินที่พวกเธอพูด" ภูพูดเสียงสั่น "ฉันคิดว่าพวกเธอแค่แกล้งทำ แต่... มันคือเรื่องจริงเหรอ" "ใช่" นนท์ยืนขึ้นเผชิญหน้ากับภู "มันคือเรื่องจริง" "แต่... แต่อาจารย์ดนัย... แล้วก็คนอื่นๆ..." ภูพูดตะกุกตะกัก "พวกเขาจะยอมรับเรื่องนี้ได้ยังไง" "เราจะทำให้พวกเขาเข้าใจ" ออยกล่าวด้วยน้ำเสียงที่มั่นคงขึ้น "เราจะพิสูจน์ให้เห็นว่าความรักของเรามันบริสุทธิ์" วิภาและทีมงานมองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นด้วยความประหลาดใจ แต่ก็ยังคงถ่ายทำต่อไป "คุณภูคะ" วิภาเดินเข้าไปหา "ดิฉันเข้าใจว่าคุณอาจจะตกใจ แต่เรื่องนี้มันคือการตัดสินใจของพวกเขา" ภูส่ายหน้าช้าๆ "ฉัน... ฉันไม่เชื่อ" เขามองไปที่นนท์และออยอีกครั้ง "พวกเธอ... มันผิด" แล้วเขาก็หันหลังวิ่งออกไปจากบ้านของนนท์ ทิ้งไว้เพียงความสับสนและความตึงเครียดที่กลับมาอีกครั้ง นนท์และออยมองตามภูไปด้วยหัวใจที่หนักอึ้ง การสารภาพรักของพวกเขาถูกขัดจังหวะด้วยคนที่ดูเหมือนจะไม่ยอมรับในสิ่งที่พวกเขาเป็น "ไม่เป็นไรนะ" นนท์หันไปกอดออย "เราผ่านมันไปได้" ออยพยักหน้า แม้จะยังสั่นสะท้านกับเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้น แต่คำว่า "รัก" ที่ได้ยินจากปากของนนท์ ก็เป็นเหมือนพลังที่ช่วยให้เธอเข้มแข็งขึ้นอีกครั้ง