แสงจันทร์สีนวลสาดส่องลงมายังระเบียงห้องพักของนนท์ เขาเผลอหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเลื่อนดูรายชื่อติดต่อซ้ำแล้วซ้ำเล่า สุดท้ายนิ้วเรียวก็หยุดอยู่ที่นามบัตรของภีม "จะโทรไปดีไหมนะ..." ความคิดของนนท์ตีกันยุ่งเหยิง เขาไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะตกอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้ การได้พบเจอกับภีมในระยะหลังๆ มานี้ ทำให้เขารู้สึกถึงแรงดึงดูดบางอย่างที่ยากจะต้านทาน "ถ้าโทรไป... รุ่นพี่ภีมจะคิดยังไง" นนท์ถอนหายใจยาว เขาตัดสินใจวางโทรศัพท์ลง ก่อนจะเดินไปหยิบกระเป๋าเป้ใบเก่าขึ้นมา "ไปทำงานพิเศษดีกว่า" เขาบอกตัวเองเช่นนั้น แต่ในใจลึกๆ กลับรู้สึกถึงความผิดหวังที่ยากจะยอมรับ หลายวันต่อมา นนท์พยายามกลับไปใช้ชีวิตตามปกติ เขาตั้งใจเรียน ทำงานพิเศษ และหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้ากับภีม แต่ดูเหมือนโชคชะตาจะเล่นตลก ในคืนหนึ่ง ขณะที่นนท์กำลังจะกลับหอพักหลังเลิกงานพิเศษ เขาก็พบว่ารถมอเตอร์ไซค์คู่ใจของเขาสตาร์ทไม่ติด "แย่แล้วไง..." นนท์พึมพำอย่างหัวเสีย เขาเดินไปรอบๆ รถ พยายามตรวจสอบดูว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ก็ไม่เข้าใจเรื่องเครื่องยนต์สักนิด "มีปัญหาอะไรเหรอ" เสียงทุ้มคุ้นเคยดังขึ้นจากด้านหลัง นนท์หันไปมอง พบกับภีมนั่นเอง เขากำลังเดินตรงเข้ามาหานนท์ด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม "รุ่นพี่ภีม..." นนท์อุทานเบาๆ "รถเสียเหรอ" ภีมถามพลางก้มลงมองสภาพรถของนนท์ "ครับ สตาร์ทไม่ติดเลย" นนท์ตอบ "อืม... สงสัยแบตเตอรี่หมด" ภีมวิเคราะห์ "ดีนะที่พี่เพิ่งเช็คสภาพรถมาเมื่อวาน เลยพอจะดูออก" "แล้ว... จะทำยังไงดีครับ" นนท์ถามอย่างร้อนใจ "เดี๋ยวพี่ช่วย" ภีมพูดพลางเดินไปเปิดท้ายรถของตัวเอง "พี่มีสายพ่วงแบตเตอรี่อยู่พอดี" ภีมจัดการต่อสายพ่วงแบตเตอรี่จากรถของเขามายังรถของนนท์อย่างคล่องแคล่ว นนท์ยืนมองด้วยความประทับใจ "รุ่นพี่ภีม... ไม่รบกวนเหรอครับ" "ไม่รบกวนหรอกน่า" ภีมยิ้ม "ถือว่าช่วยเพื่อน" "แต่ผมกับรุ่นพี่ภีม..." นนท์พยายามจะพูด "ก็เป็นเพื่อนกันได้นี่" ภีมพูดแทรกขึ้นมา "เราเคยเรียนวิชาเดียวกันตอนปีที่แล้วนะ" นนท์นิ่งไป เขาจำได้ว่าเคยเห็นภีมในชั้นเรียนวิชาเลือก แต่ก็ไม่เคยได้พูดคุยกันอย่างจริงจัง ไม่นานนัก รถของนนท์ก็สตาร์ทติด เขาถอนหายใจด้วยความโล่งอก "ขอบคุณมากครับรุ่นพี่ภีม" นนท์กล่าวด้วยความรู้สึกผิด "ถ้าไม่มีรุ่นพี่ ผมคงต้องโบกแท็กซี่กลับไปแล้ว" "ไม่เป็นไร" ภีมยิ้ม "เอาล่ะ สตาร์ทรถแล้วค่อยๆ ขับนะ เดี๋ยวพี่ขับรถตามไปส่งที่หอ" "ไม่ต้องหรอกครับ" นนท์รีบปฏิเสธ "ผมกลับเองได้" "ไม่ได้" ภีมยืนกราน "คืนนี้มืดแล้ว พี่เป็นห่วง" นนท์ไม่รู้จะปฏิเสธอย่างไร เขาจึงยอมให้ภีมขับรถตามไปส่ง ขณะขับรถกลับหอพัก รถของทั้งสองคันเคลื่อนไปตามถนนที่เงียบสงัด แสงไฟจากเสาไฟฟ้าสาดส่องเป็นระยะๆ บรรยากาศระหว่างรถทั้งสองคันเต็มไปด้วยความเงียบ แต่กลับไม่ใช่ความอึดอัด เมื่อมาถึงหน้าหอพักของนนท์ ภีมก็จอดรถเทียบข้างๆ "ถึงแล้ว" ภีมบอก "ครับ" นนท์ตอบ "นนท์" ภีมเรียกชื่อเขาเบาๆ "มีอะไรอยากจะคุยกับพี่ไหม" นนท์ชะงัก เขาเงยหน้ามองภีม แววตาของรุ่นพี่เต็มไปด้วยความจริงใจ "ผม... ผมไม่รู้จะเริ่มยังไงดีครับ" นนท์ยอมรับ "ไม่เป็นไร ค่อยๆ พูด" ภีมให้กำลังใจ "พี่พร้อมจะฟัง" นนท์สูดหายใจเข้าลึกๆ เขาตัดสินใจที่จะเผชิญหน้ากับความรู้สึกของตัวเอง "รุ่นพี่ภีม... ผม... ผมรู้สึกแปลกๆ เวลาอยู่ใกล้ๆ รุ่นพี่ครับ" นนท์พูดเสียงแผ่ว ภีมเลิกคิ้วเล็กน้อย แต่ก็ยังคงยิ้ม "แปลกๆ แบบไหน" "ผม... ใจมันเต้นแรง ไม่รู้ทำไม" นนท์พูดต่อ "แล้วก็... รู้สึกดีเวลาที่รุ่นพี่คุยด้วย" ภีมมองนนท์อย่างพิจารณา แววตาของเขามีแววบางอย่างที่ทำให้นนท์ใจเต้นแรงยิ่งกว่าเดิม "พี่ก็รู้สึกแบบนั้นเหมือนกัน" ภีมพูดเสียงเบา นนท์เบิกตากว้าง "จริงเหรอครับ" ภีมพยักหน้า "ตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอ... พี่ก็รู้สึกว่านนท์น่าสนใจ" "แต่... รุ่นพี่ภีม... ไม่ใช่ผู้ชายเหรอครับ" นนท์ถามด้วยความสงสัย ภีมหัวเราะเบาๆ "ใช่ พี่เป็นผู้ชาย" "แล้ว... แล้วรุ่นพี่ภีม... ชอบผู้ชายเหรอครับ" นนท์ถามอย่างตะกุกตะกัก ภีมมองนนท์นิ่ง ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงที่มั่นคง "ใช่ พี่ชอบผู้ชาย" คำตอบของภีมทำให้นนท์รู้สึกราวกับโลกทั้งใบหยุดหมุน เขาไม่เคยคิดมาก่อนว่ารุ่นพี่ภีมจะมีความรู้สึกแบบเดียวกับเขา "แล้ว... นนท์ล่ะ" ภีมถามกลับ "รู้สึกยังไงกับพี่" นนท์มองเข้าไปในดวงตาของภีม เขาเห็นความหวังและความไม่แน่ใจอยู่ในนั้น "ผม... ผมก็ชอบรุ่นพี่ภีมครับ" นนท์ตอบเสียงหนักแน่น "ผม... ไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับใครมาก่อนเลย" รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของภีมอย่างชัดเจน มันเป็นรอยยิ้มที่อบอุ่นและจริงใจกว่าครั้งไหนๆ "ดีใจที่ได้ยินแบบนั้น" ภีมพูด "พี่เองก็ไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับใครเหมือนกัน" ทั้งสองคนยืนมองหน้ากันภายใต้แสงจันทร์ที่สลัว ราวกับว่าโลกทั้งใบมีเพียงแค่พวกเขา "งั้น... เราเป็นอะไรกัน" นนท์ถาม "เป็น... คนรักกัน" ภีมตอบ พร้อมกับยื่นมือมาลูบแก้มของนนท์เบาๆ นนท์หลับตาพริ้ม สัมผัสของภีมทำให้หัวใจของเขาสั่นไหวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ความรักที่ไม่มีใครยอมรับ แต่หัวใจยอมหมดแล้ว... ความรักครั้งนี้ของนนท์และภีมเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น