ร่างของราเมศร์รีบรุดออกจากคฤหาสน์ไป ทิ้งดารินไว้กับความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งสับสน หวาดกลัว และเจ็บปวด เธอไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นขึ้นอย่างสวยงาม จะนำพาเธอมาสู่สถานการณ์ที่อันตรายเช่นนี้ ความจริงเกี่ยวกับเบื้องหลังของราเมศร์ ทั้งเรื่องการถูกบังคับแต่งงาน และความขัดแย้งกับอัคคี มันถาโถมเข้ามาจนเธอแทบจะตั้งตัวไม่ติด เธอยังคงนั่งนิ่งอยู่ริมหน้าต่าง ปล่อยให้น้ำตาไหลรินลงมาอย่างเงียบๆ ในหัวของเธอเต็มไปด้วยคำถามมากมาย ราเมศร์รักเธอจริงหรือ? หรือว่าเธอเป็นเพียงเครื่องมือในการหลบหนีปัญหาของเขา? แล้วอัคคี… ชายหนุ่มที่น่ากลัวคนนั้น เขาจะทำอะไรกับราเมศร์? ไม่นานนัก เสียงโทรศัพท์ของดารินก็ดังขึ้น เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู เห็นชื่อของผู้โทรเข้าคือ "มาลิน" น้องสาวของราเมศร์ "สวัสดีค่ะ มาลิน" ดารินเอ่ยรับสายด้วยน้ำเสียงที่ยังคงสั่นเครือ "ดาริน… เป็นอะไรรึเปล่าคะ" มาลินถามด้วยความเป็นห่วง "พี่ราเมศร์บอกว่าเขาเพิ่งกลับไป แล้วดูท่าทางไม่ดี" "ฉัน… ฉันไม่เป็นอะไรค่ะ" ดารินโกหกอย่างยากลำบาก "แค่… แค่คุยกับพี่ราเมศร์เรื่องบางอย่าง" "เรื่อง… เรื่องที่ทำให้คุณเสียใจใช่ไหมคะ" มาลินถามต่อ เสียงของเธออ่อนโยน "ฉันรู้ว่าเรื่องที่เกิดขึ้นมันยากสำหรับคุณ แต่… ฉันอยากให้คุณรู้ว่าฉันเข้าใจ" "คุณ… คุณเข้าใจอะไรคะ" ดารินถามด้วยความแปลกใจ "ฉันรู้ว่าพี่ราเมศร์… เขาไม่ได้ตั้งใจจะทำร้ายคุณ" มาลินอธิบาย "เขากำลังเจอกับปัญหาใหญ่มากจริงๆ ครอบครัวของเรา… มันไม่ได้สวยงามเหมือนที่คุณเห็นภายนอก" "ฉัน… ฉันรู้แล้วค่ะ" ดารินตอบเสียงเบา "พี่ราเมศร์เล่าให้ฉันฟังแล้ว" "เขาบอกคุณแล้วหรือคะ" มาลินถอนหายใจเบาๆ "ฉันโล่งใจไปเปลาะหนึ่ง" "คุณ… คุณรู้เรื่องทั้งหมดเหรอคะ" ดารินถาม "เกือบทั้งหมดค่ะ" มาลินยอมรับ "ฉันรู้ว่าพี่ราเมศร์ถูกบังคับให้แต่งงานกับน้องสาวของอัคคี… เพื่อรักษาธุรกิจของครอบครัว" "แล้ว… แล้วคุณไม่รู้สึกอะไรเลยเหรอคะ" ดารินถามอย่างไม่อยากเชื่อ "คุณไม่รู้สึกเสียใจเหรอคะที่พี่ชายของคุณต้องเจอเรื่องแบบนี้" "เสียใจสิคะ" มาลินตอบเสียงเศร้า "แต่ฉันก็เข้าใจสถานการณ์ของครอบครัวเรา" "แล้ว… แล้วเรื่องของคุณกับอัคคีล่ะคะ" ดารินถามอย่างอดไม่ได้ "คุณ… คุณยอมให้เขาทำแบบนี้กับครอบครัวของคุณจริงๆ หรือ" มาลินเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบเสียงแผ่ว "ฉัน… ฉันไม่มีทางเลือกอื่น" "ไม่มีทางเลือก… หมายความว่ายังไงคะ" ดารินถามด้วยความสงสัย "อัคคี… เขาเป็นคนอันตรายจริงๆ ค่ะ ดาริน" มาลินเล่าต่อ "เขาขู่ว่าจะเปิดโปงความลับดำมืดของครอบครัวเรา ถ้าพี่ราเมศร์ไม่ยอมแต่งงานกับฉัน" "คุณ… คุณกำลังบอกว่า… อัคคี… เขาขู่คุณ… ไม่ใช่แค่พี่ราเมศร์" ดารินแทบจะพูดไม่ออก "ใช่ค่ะ" มาลินตอบ "เขาบอกว่าถ้าพี่ราเมศร์ทำผิดข้อตกลง เขาจะทำให้ครอบครัวของเราล่มสลาย" "แล้ว… แล้วคุณรู้ไหมว่าเขาทำร้ายพี่ราเมศร์ด้วย" ดารินถามเสียงสั่น "รู้ค่ะ… ฉันรู้" มาลินตอบด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด "พี่ราเมศร์บอกฉันแล้ว" "แล้วทำไมคุณถึงไม่ทำอะไรเลยคะ!" ดารินถามอย่างทนไม่ไหว "ฉัน… ฉันจะทำอะไรได้คะ" มาลินถามกลับด้วยน้ำเสียงตัดพ้อ "ถ้าฉันต่อต้านเขา ครอบครัวของเราก็จะยิ่งแย่ลงไปอีก" "แต่… คุณก็ปล่อยให้พี่ราเมศร์ต้องเผชิญหน้ากับเรื่องอันตรายแบบนี้เหรอคะ" ดารินรู้สึกโกรธ ทั้งมาลินและราเมศร์ "คุณไม่กลัวเหรอคะ!" "กลัวสิคะ" มาลินตอบ "แต่ฉันก็เชื่อใจพี่ราเมศร์นะ ดาริน ฉันเชื่อว่าเขาจะจัดการทุกอย่างได้" "แล้วถ้าเขาจัดการไม่ได้ล่ะคะ!" ดารินตะคอก "ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับเขา! คุณจะทำยังไง!" "ฉัน… ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ" มาลินยอมรับ "แต่ฉันหวังว่า… หวังว่าทุกอย่างจะผ่านไปด้วยดี" ดารินวางสายโทรศัพท์ลงอย่างหมดแรง เธอรู้สึกเหมือนถูกทิ้งให้อยู่ท่ามกลางพายุแห่งความจริงที่ถาโถมเข้ามาอย่างไม่หยุดหย่อน เธอรักราเมศร์ แต่ความรักของเธอกลับต้องเผชิญหน้ากับอดีตอันดำมืดและอันตรายที่คาดไม่ถึง เธอรู้ดีว่าสิ่งที่ราเมศร์กำลังเผชิญอยู่นั้น ไม่ใช่เรื่องเล็กน้อยเลย การจะเอาชนะอัคคี ไม่ใช่เรื่องง่าย แต่เธอก็ไม่อยากจะยอมแพ้ เธอตัดสินใจแน่วแน่ในใจแล้วว่า เธอจะอยู่เคียงข้างราเมศร์ จะเป็นกำลังใจให้เขา และจะช่วยเขาต่อสู้กับทุกปัญหาที่เข้ามา "ฉันจะอยู่ตรงนี้กับคุณนะ ราเมศร์" เธอพึมพำกับตัวเอง "ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ฉันจะอยู่ตรงนี้" คืนนั้น ดารินนอนไม่หลับ เธอใช้เวลาทั้งคืนไปกับการคิดทบทวนทุกสิ่งที่เกิดขึ้น พยายามหาทางออกให้กับปัญหาที่ซับซ้อนนี้ เธอรู้ว่าการเดินทางของเธอกับราเมศร์ยังอีกยาวไกล และบททดสอบที่รออยู่ข้างหน้า อาจจะหนักหนาสาหัสกว่าที่เธอเคยจินตนาการไว้เสียอีก แต่ในใจลึกๆ เธอก็ยังคงมีความหวัง ว่าความรักของเธอจะสามารถเอาชนะทุกอุปสรรคไปได้ แต่ในอีกด้านหนึ่ง ราเมศร์กำลังเผชิญหน้ากับอัคคีในสถานที่ลับแห่งหนึ่ง บรรยากาศเต็มไปด้วยความตึงเครียดและอันตราย อัคคีกำลังยื่นข้อเสนอสุดท้ายให้กับราเมศร์ ซึ่งจะเป็นการตัดสินชะตากรรมความรักของเขากับดาริน และอนาคตของครอบครัวราเมศร์ไปตลอดกาล