อลิสารู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังหมุนคว้าง ความจริงที่คุณจิระเพิ่งเปิดเผยออกมา มันหนักหน่วงจนเธอแทบจะยืนไม่อยู่ ภาพลักษณ์ของชายผู้มีพระคุณที่เธอเคยยึดถือมาตลอด บัดนี้กลับกลายเป็นเงาดำมืดที่ซ่อนเร้นความแค้นและความอิจฉาไว้เบื้องหลัง “เปรียบเทียบตัวเองอย่างนั้นหรือคะ” เธอถามเสียงสั่น “คุณไม่เคยเสียสละอะไรให้กับใครเลยนะคะ” คุณจิระหัวเราะอีกครั้ง แต่ครั้งนี้เสียงหัวเราะนั้นแหวกอากาศอย่างเย็นยะเยือก “คุณพูดเหมือนคุณรู้ทุกอย่างนะครับคุณอลิสา” เขาเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ดวงตาจ้องมองเธอเขม็ง “คุณรู้ไหมว่าผมต้องทนเห็นคนที่อ่อนแอกว่า ได้รับโอกาสดีๆ ในขณะที่ผมที่พยายามมาตลอดกลับต้องยืนอยู่ที่เดิม” “แต่นั่นไม่ใช่เหตุผลที่จะทำลายชีวิตคนอื่นนะคะ” อลิสาตอบเสียงหนักแน่น “คุณกำลังทำผิด” “ความผิดอย่างนั้นหรือ” คุณจิระเลิกคิ้ว “แล้วการที่คุณได้ทุกอย่างไปจากสิ่งที่ผมควรจะได้ มันคืออะไรครับ” เขาโน้มตัวไปข้างหน้า “ผมเคยมีความฝันใหญ่กว่านี้มากนะครับคุณอลิสา ผมเคยอยากจะสร้างบริษัทให้ยิ่งใหญ่เป็นที่ยอมรับไปทั่วโลก แต่ผมกลับถูกมองข้าม ถูกเหยียบย่ำ ถูกพรากโอกาสไปทีละอย่าง ทีละอย่าง” “ใครพรากโอกาสของคุณไปคะ” อลิสาถาม “คุณบอกได้ไหม” “ผมไม่จำเป็นต้องบอกคุณ” คุณจิระตอบ “แต่สิ่งที่ผมรู้ก็คือ คนที่ได้ทุกอย่างไป กลับเป็นคนที่เหมือนคุณ คนที่ไม่ต้องพยายามอะไรมากนัก ก็ได้ทุกอย่างมาง่ายๆ” อลิสาเม้มปากแน่น คำพูดของคุณจิระมันกรีดแทงเข้ามาในใจ เธอรู้ว่าเธอเองก็มีส่วนในการสร้างภาพลักษณ์ที่เขาพูดถึง อาจจะเป็นเพราะเธอมีธันวาคอยสนับสนุนมาตลอด หรืออาจจะเป็นเพราะเธอโชคดีกว่าใครๆ แต่เธอก็ไม่เคยคิดเลยว่าความโชคดีของเธอ จะกลายเป็นชนวนแห่งความแค้นให้กับใครบางคน “ฉัน… ฉันไม่เคยคิดร้ายกับคุณนะคะ” เธอพยายามอธิบาย “และฉันก็ไม่เคยอยากจะแย่งชิงอะไรไปจากคุณ” “แต่คุณก็ได้มันไปแล้วไม่ใช่หรือครับ” คุณจิระพูดเสียงเรียบ “โครงการนี้ มันควรจะเป็นของผม มันควรจะเป็นจุดเริ่มต้นที่จะทำให้ผมได้พิสูจน์ตัวเอง แต่คุณกลับมาคว้ามันไปได้ง่ายๆ” “ฉันได้รับโอกาสนี้มาด้วยความสามารถของฉันเองค่ะ” อลิสาสวนกลับ “ฉันทำงานหนักมากเพื่อสิ่งนี้” “ความสามารถอย่างนั้นหรือ” คุณจิระหัวเราะเยาะ “แล้วคุณเคยรู้ไหมว่าเบื้องหลังความสำเร็จของคุณ มีใครต้องเสียสละอะไรไปบ้าง” เขาหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงที่แฝงความขมขื่น “ผมรู้ว่าคุณกำลังสงสัยว่าผมมีส่วนเกี่ยวข้องกับข่าวลือที่เกิดขึ้นได้อย่างไร” อลิสาพยักหน้า เธอรอฟังคำอธิบายจากเขา “ผมมีความแค้นฝังใจกับอุตสาหกรรมนี้มานานแล้ว” คุณจิระสารภาพ “ผมเห็นคนดีๆ ต้องล้มเหลว คนไม่ดีกลับประสบความสำเร็จ ผมเห็นความอยุติธรรมมาตลอด” เขาถอนหายใจ “และเมื่อผมเห็นว่าคุณกำลังจะได้ในสิ่งที่ผมใฝ่ฝัน ผมก็ทนไม่ได้อีกต่อไป” “แล้วคุณก็ใช้อรุณใช่ไหมคะ” อลิสาถาม “คุณให้ข้อมูลอะไรกับเธอไป” คุณจิระยิ้มมุมปาก “ผมเพียงแค่… ปล่อยข่าวบางอย่างออกไป” เขาตอบ “ข้อมูลบางอย่างที่ถ้าหากมันหลุดออกไป ก็จะทำให้โครงการของคุณต้องสั่นคลอน” “ข่าวลือที่บอกว่าโครงการนี้มีปัญหาเรื่องการเงิน” อลิสาพูด “ข่าวลือที่บอกว่าฉันยักยอกเงิน” “คุณก็รู้นี่ครับว่าข่าวพวกนั้นมันส่งผลกระทบต่อความเชื่อมั่นของนักลงทุนมากแค่ไหน” คุณจิระพูด “ผมแค่อยากจะเห็นคุณล้ม” อลิสาหลับตาลง เธอพยายามรวบรวมสติ “คุณธันวา… เขารู้เรื่องนี้ใช่ไหมคะ” คุณจิระหัวเราะเบาๆ “คุณธันวา… เขาฉลาดนะครับ” เขาพูด “เขาคงจะปะติดปะต่อเรื่องราวได้ แต่เขาอาจจะยังไม่รู้ความจริงทั้งหมด” “ความจริงทั้งหมดคืออะไรคะ” อลิสาถาม “คือเบื้องหลังทั้งหมดที่ทำให้ผมต้องกลายเป็นคนแบบนี้” คุณจิระตอบ “คุณไม่รู้หรอกครับว่าผมเคยเป็นคนดีมาก่อน ผมเคยเชื่อมั่นในความยุติธรรม แต่โลกนี้มันโหดร้ายเกินไป” “แต่นั่นไม่ใช่ข้ออ้างในการทำร้ายคนอื่นนะคะ” อลิสาพูดเสียงแข็ง “คุณกำลังทำร้ายบริษัท ทำร้ายนักลงทุน และทำร้ายฉัน” “ผมรู้ครับ” คุณจิระยอมรับ “แต่ผมก็ทำไปแล้ว” “แล้วเอกสารที่อรุณมีล่ะคะ” อลิสาถาม “คุณให้เธอไปใช่ไหม” คุณจิระเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะส่ายหน้าช้าๆ “ผมไม่ได้ให้อะไรกับเธอไปทั้งนั้น” เขาตอบ “เอกสารพวกนั้น… เป็นสิ่งที่คุณจิระตัวจริงเป็นคนเก็บไว้” อลิสาขมวดคิ้ว “คุณจิระตัวจริง… หมายความว่ายังไงคะ” “คุณไม่รู้จริงๆ หรือครับ” คุณจิระเลิกคิ้ว “คุณไม่เคยรู้เลยเหรอว่าชื่อ ‘จิระ’ ที่ผมใช้… มันเป็นชื่อของใคร” หัวใจของอลิสาเต้นแรง เธอกลอบกลัวในสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น “คุณ… คุณหมายความว่ายังไงคะ” “ผมชื่อ… จิระ ครับ” คุณจิระพูดเสียงเบา “และผมก็คือคนที่คุณกำลังตามหา”