หลายวันต่อมา ราเชนได้รับข้อความนัดหมายจากบิดา เขาจะได้รับโอกาสพูดคุยกับพิมพ์ชนกตามลำพัง ก่อนที่จะมีการประกาศเรื่องการแต่งงานอย่างเป็นทางการ ราเชนเลือกนัดหมายที่ห้องทำงานเก่าของบิดาซึ่งตั้งอยู่ในส่วนที่เงียบสงบของคฤหาสน์ ห้องนี้ไม่ค่อยมีใครใช้งาน บรรยากาศจึงดูขลังและวังเวงไปพร้อมๆ กัน เมื่อราเชนเดินเข้าไปในห้องทำงานนั้น เขาก็พบว่าพิมพ์ชนกยืนรออยู่แล้ว เธอสวมชุดกระโปรงสีฟ้าอ่อนที่ดูเรียบง่าย แต่ก็ขับเน้นความงดงามของเธอได้อย่างดี ดวงตาคู่สวยยังคงมีแววประหม่า แต่ก็ฉายแววแน่วแน่ขึ้นกว่าครั้งก่อน “คุณมาแล้ว” พิมพ์ชนกกล่าวเสียงเบา “ผมรู้” ราเชนตอบอย่างตรงไปตรงมา เขาเดินเข้าไปในห้องและทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ตัวใหญ่หลังโต๊ะทำงานไม้โอ๊คเก่าแก่ “นั่งสิ” พิมพ์ชนกเดินไปนั่งบนเก้าอี้อีกตัวที่อยู่ฝั่งตรงข้าม เธอประสานมือไว้บนตักแน่น “ผมไม่เข้าใจ” ราเชนเริ่มบทสนทนา “ว่าทำไมคุณถึงยอมรับข้อตกลงนี้” พิมพ์ชนกเงยหน้าขึ้นมองเขา “คุณก็กำลังจะยอมรับเหมือนกันไม่ใช่หรือคะ” “นั่นมันเป็นเรื่องของธุรกิจ” ราเชนกล่าว “ไม่ใช่เรื่องของหัวใจ” “แล้วเรื่องของหัวใจมันสำคัญกว่าธุรกิจในสถานการณ์แบบนี้หรือคะ” พิมพ์ชนกถามกลับ ใบหน้าของเธอเริ่มมีสีสันขึ้นเล็กน้อย “ครอบครัวของคุณกำลังต้องการการสนับสนุนทางการเงินอย่างมาก และครอบครัวของฉัน… ก็ต้องการการปกป้อง” ราเชนเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย “ปกป้อง? คุณหมายความว่าอย่างไร” พิมพ์ชนกหลบตาไปครู่หนึ่ง ก่อนจะกลับมาสบตาเขาอีกครั้ง “คุณพ่อของฉัน… ท่านเป็นหนี้เป็นสินจำนวนมากจากการพนันค่ะ” ราเชนอึ้งไปเล็กน้อย เขาไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อน “ถ้าหากเราไม่สามารถหาเงินมาใช้หนี้ได้… พวกเขาอาจจะทำอันตรายกับครอบครัวของฉันได้” พิมพ์ชนกกล่าวต่อเสียงสั่นเครือ “การแต่งงานครั้งนี้… มันคือทางออกเดียวของฉัน” ราเชนเงียบไป เขาไม่เคยคิดว่าเบื้องหลังใบหน้าที่ดูอ่อนหวานและเรียบร้อยนั้น จะมีความลับที่น่ากลัวซ่อนอยู่ “แล้วคุณ… คุณรักผมหรือไง” ราเชนถามเสียงกระซิบ พิมพ์ชนกหัวเราะเบาๆ อย่างขมขื่น “ใครจะไปรักคนที่เพิ่งเคยเจอครั้งแรกในงานหมั้นที่จัดขึ้นอย่างไม่เต็มใจคะ” “แล้วทำไมคุณถึงยอม” ราเชนถามต่อ “เพื่อครอบครัวของฉันค่ะ” พิมพ์ชนกตอบ “เหมือนที่คุณทำเพื่อครอบครัวของคุณ” “ผมไม่คิดว่าความรักมันจะถูกซื้อขายได้ด้วยเงิน” ราเชนกล่าว “แล้วคุณคิดว่าชีวิตมันเป็นอย่างไรล่ะคะ” พิมพ์ชนกถาม “มันไม่ใช่ทุกอย่างที่ต้องแลกมาด้วยอะไรบางอย่างหรอกหรือคะ” ราเชนเงียบไป เขามองสำรวจใบหน้าของพิมพ์ชนกอย่างละเอียด เขาเห็นความจริงใจในดวงตาของเธอ เขาเห็นความเจ็บปวดที่ซ่อนอยู่ “ผมจะบอกอะไรให้” ราเชนกล่าวเสียงเรียบ “ผมไม่ได้ต้องการแต่งงานกับคุณ ผมไม่เคยต้องการเรื่องนี้ แต่เมื่อมันหลีกเลี่ยงไม่ได้ ผมก็ต้องทำ” “ฉันก็เหมือนกันค่ะ” พิมพ์ชนกตอบ “แต่ผมมีข้อแม้” ราเชนกล่าว พิมพ์ชนกมองเขาด้วยความสงสัย “ข้อแม้? อะไรคะ” “เราจะแต่งงานกัน แต่เราจะใช้ชีวิตเหมือนคนแปลกหน้า” ราเชนกล่าว “เราจะทำตามหน้าที่ในฐานะสามีภรรยาต่อหน้าสังคม แต่ในชีวิตส่วนตัว… เราจะต่างคนต่างอยู่” พิมพ์ชนกอึ้งไปเล็กน้อย “คุณหมายความว่า… เราจะไม่มีความสัมพันธ์ในฐานะสามีภรรยาใช่ไหมคะ” “ใช่” ราเชนตอบ “เราจะทำทุกอย่างให้เหมือนคู่แต่งงานที่สมบูรณ์แบบต่อหน้าคนอื่น แต่เมื่อกลับมาถึงบ้าน… เราจะเหมือนคนที่ไม่เคยรู้จักกัน” “แล้ว… แล้วถ้ามีใครรู้เรื่องนี้ล่ะคะ” พิมพ์ชนกถาม “ไม่มีใครรู้” ราเชนกล่าวอย่างมั่นใจ “เราจะไม่มีวันปริปากบอกใครเด็ดขาด” “แล้ว… ถ้าในอนาคต… มีใครคนใดคนหนึ่ง… เกิดมีความรู้สึกขึ้นมาล่ะคะ” พิมพ์ชนกถามเสียงสั่น ราเชนหัวเราะในลำคอ “นั่นเป็นเรื่องของอนาคต ปัญหาที่ยังมาไม่ถึง” “แต่… คุณแน่ใจหรือคะว่าคุณจะทำแบบนั้นได้” พิมพ์ชนกถาม “ผมแน่ใจ” ราเชนตอบ “ผมไม่เคยปล่อยให้เรื่องส่วนตัวเข้ามาปะปนกับเรื่องธุรกิจ” “แล้วถ้าฉัน… เกิดมีความรู้สึกกับคุณขึ้นมาล่ะคะ” พิมพ์ชนกถามเสียงแผ่วเบา ราเชนเงียบไป เขาไม่ตอบคำถามนั้น เขาเพียงแต่มองออกไปนอกหน้าต่าง “ผมจะให้เวลาคุณตัดสินใจ” พิมพ์ชนกมองร่างสูงสง่าของราเชนที่กำลังจ้องมองออกไปนอกหน้าต่าง เธอรู้สึกได้ถึงกำแพงที่เขาสร้างขึ้นรอบตัวเอง มันสูงและแข็งแกร่งจนยากจะพังทลาย “ฉัน… ฉันเข้าใจค่ะ” พิมพ์ชนกกล่าว “ฉันจะตกลงตามที่คุณต้องการ” ราเชนหันกลับมามองเธอ “ดี” “แต่… ฉันมีข้อแม้ของฉันเหมือนกันค่ะ” พิมพ์ชนกกล่าว ราเชนเลิกคิ้ว “อะไร” “ฉันจะไม่ยอมให้คุณทำร้ายครอบครัวของฉันเด็ดขาด” พิมพ์ชนกกล่าว “ถ้าหากคุณผิดสัญญา… ฉันจะไม่ลังเลที่จะเปิดเผยความจริงทั้งหมด” แววตาของราเชนแข็งกร้าวขึ้นเล็กน้อย “คุณกำลังขู่ผมหรือ” “เปล่าค่ะ” พิมพ์ชนกตอบ “ฉันแค่… ปกป้องตัวเอง” ราเชนพิจารณาคำพูดของเธอ เขาเห็นความเด็ดเดี่ยวในดวงตาคู่นั้น มันทำให้เขารู้สึกทึ่งเล็กน้อย “ตกลง” ราเชนกล่าว “เราจะมีข้อตกลงกันตามนี้” “ค่ะ” พิมพ์ชนกตอบ บรรยากาศในห้องทำงานเก่าครึ้มไปด้วยความรู้สึกที่ยากจะอธิบาย ทั้งคู่ต่างทำข้อตกลงที่ยิ่งใหญ่ โดยที่หัวใจของทั้งสองยังคงเป็นปริศนา ราเชนไม่เคยคิดว่าเขาจะมาตกลงกับผู้หญิงคนนี้ในลักษณะนี้ ส่วนพิมพ์ชนกเองก็ไม่เคยคิดว่าชีวิตของเธอจะมาผูกติดอยู่กับผู้ชายที่เย็นชาและซับซ้อนอย่างราเชน “งั้น… เรากลับไปบอกท่านพ่อท่านแม่ได้แล้วนะคะ” พิมพ์ชนกกล่าว ราเชนพยักหน้า เขาเดินนำพิมพ์ชนกออกจากห้องทำงานเก่าไป ทิ้งไว้เพียงความเงียบและความรู้สึกที่ยังไม่ถูกคลี่คลาย การแต่งงานครั้งนี้คือจุดเริ่มต้นของเรื่องราวที่เต็มไปด้วยเงื่อนไขและข้อตกลง แต่ภายใต้เงื่อนไขเหล่านั้น หัวใจของทั้งสองจะสามารถค้นพบความรู้สึกที่แท้จริงได้หรือไม่ ยังคงเป็นคำถามที่ไม่มีใครตอบได้