วันเวลาล่วงเลยไปอย่างรวดเร็ว หลังงานหมั้นที่เต็มไปด้วยเรื่องราวและบทสนทนาที่ซับซ้อน ราเชนและพิมพ์ชนกก็ใช้ชีวิตคู่ร่วมกันในคฤหาสน์วิชญ์ธนดล ชีวิตของทั้งสองเต็มไปด้วยกฎเกณฑ์และข้อจำกัดที่ราเชนเป็นผู้กำหนดขึ้น “คุณต้องตื่นให้เช้ากว่าผมเสมอ” ราเชนกล่าวในเช้าวันแรกของการใช้ชีวิตร่วมกัน “และคุณต้องเตรียมอาหารเช้าให้ผม” พิมพ์ชนกมองราเชนด้วยความประหลาดใจ “คุณ… คุณหมายความว่ายังไงคะ” “ผมหมายความว่า… คุณคือภรรยาของผม” ราเชนตอบ “และนี่คือหน้าที่ของคุณ” “แต่… ฉันไม่ได้เต็มใจ” พิมพ์ชนกกล่าวเสียงเบา “ผมรู้” ราเชนตอบ “แต่คุณต้องทำ” พิมพ์ชนกกัดริมฝีปากแน่น เธอไม่เคยคิดว่าชีวิตแต่งงานจะเป็นเช่นนี้ มันเต็มไปด้วยการควบคุมและความคาดหวังที่เธอไม่สามารถปฏิเสธได้ “แล้ว… คุณจะอยู่ที่ไหนคะ” พิมพ์ชนกถาม “ผมมีห้องทำงานของผม” ราเชนตอบ “คุณไม่ต้องเข้าไป” “แล้ว… เราจะเจอกันเมื่อไหร่คะ” พิมพ์ชนกถามอีกครั้ง “ตอนอาหารเย็น” ราเชนตอบ “และตอนที่คุณต้องแสดงบทบาทภรรยาที่ดีต่อหน้าแขก” พิมพ์ชนกพยักหน้ารับอย่างจำยอม เธอรู้สึกเหมือนกำลังถูกขังอยู่ในกรงทองแห่งนี้ “แล้ว… ความลับของเราล่ะคะ” พิมพ์ชนกถาม “เราจะเก็บมันไว้ยังไง” “ผมจะจัดการเอง” ราเชนกล่าว “คุณไม่ต้องห่วง” วันแรกๆ ผ่านไปอย่างยากลำบากสำหรับพิมพ์ชนก เธอต้องปรับตัวให้เข้ากับชีวิตใหม่ที่เต็มไปด้วยความเคร่งครัด ราเชนเป็นเจ้านายที่เข้มงวด เขาไม่เคยแสดงความอ่อนโยนใดๆ ออกมา และมักจะสั่งการเธอด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา “คุณต้องแต่งตัวให้เหมาะสมกับตำแหน่งภรรยาของผม” ราเชนกล่าวขณะที่ส่งรายการเสื้อผ้าให้เธอ “และคุณต้องเรียนรู้เรื่องมารยาททางสังคมให้มากขึ้น” พิมพ์ชนกถอนหายใจยาว เธอรู้สึกเหนื่อยล้ากับทุกสิ่งที่ต้องเผชิญ “คุณ… คุณไม่เคยให้โอกาสฉันได้เลือกเลยนะคะ” พิมพ์ชนกกล่าว “คุณไม่จำเป็นต้องเลือก” ราเชนตอบ “คุณแค่ต้องทำตาม” “แล้ว… ถ้าฉันไม่สามารถทำตามที่คุณต้องการได้ล่ะคะ” พิมพ์ชนกถาม “ผมจะหาทางออกเอง” ราเชนกล่าว “คุณไม่ต้องกังวล” แม้ว่าชีวิตประจำวันของพิมพ์ชนกจะเต็มไปด้วยความกดดัน แต่เธอก็ยังคงพบความสุขเล็กๆ น้อยๆ ในการใช้ชีวิตในคฤหาสน์แห่งนี้ สวนกุหลาบยังคงเป็นที่ที่เธอโปรดปราน เธอมักจะใช้เวลาอยู่ที่นั่นเพื่อปลีกตัวจากความวุ่นวาย วันหนึ่ง ขณะที่เธอกำลังรดน้ำต้นกุหลาบ ก็มีเสียงทักทายดังขึ้น “สวัสดีค่ะ คุณพิมพ์ชนก” พิมพ์ชนกหันไปมอง ก็พบว่าเป็น “พรรณราย” หญิงสาวที่เธอเคยเจอในงานหมั้น พรรณรายสวมชุดกระโปรงสีแดงสดที่ดูโดดเด่น “คุณ… คุณพรรณราย” พิมพ์ชนกกล่าวอย่างประหลาดใจ “ค่ะ” พรรณรายยิ้ม “ฉันแวะมาเยี่ยมคุณหญิงสมรค่ะ” “ยินดีต้อนรับค่ะ” พิมพ์ชนกกล่าว “ฉันจะแจ้งคุณหญิงให้ทราบ” “ไม่ต้องหรอกค่ะ” พรรณรายรีบกล่าว “ฉันมาหาคุณพิมพ์ชนกโดยเฉพาะเลย” พิมพ์ชนกมองพรรณรายด้วยความสงสัย “หาฉัน… มีเรื่องอะไรหรือคะ” “ก็… อยากจะทำความรู้จักให้มากขึ้นน่ะค่ะ” พรรณรายกล่าว “เห็นว่าเราสองคนกำลังจะกลายเป็นพี่น้องกัน” “พี่น้อง…?” พิมพ์ชนกทวนคำ “ใช่ค่ะ” พรรณรายหัวเราะเบาๆ “ราเชนเขาเคยพูดถึงคุณก่อนหน้านี้แล้วค่ะ” พิมพ์ชนกอึ้งไป เธอไม่เคยคิดว่าราเชนจะพูดถึงเธอให้ใครฟัง “เขา… เขาพูดถึงฉันว่ายังไงบ้างคะ” พิมพ์ชนกถามอย่างระมัดระวัง “ก็… เขาบอกว่าคุณเป็นผู้หญิงที่สวยมาก” พรรณรายตอบ “และเป็นคนที่ฉลาด” พิมพ์ชนกยิ้มบางๆ “คุณหญิงสมรเองก็ใจดีกับฉันมากค่ะ” “แน่นอนค่ะ” พรรณรายกล่าว “คุณหญิงรักราเชนมาก ท่านก็อยากให้ราเชนมีความสุข” บทสนทนาระหว่างทั้งสองดำเนินไปเรื่อยๆ พรรณรายดูเป็นคนอัธยาศัยดีและพูดเก่ง เธอทำให้พิมพ์ชนกรู้สึกผ่อนคลายมากขึ้น “แล้ว… คุณพรรณรายกับคุณราเชน สนิทกันมาก่อนหรือคะ” พิมพ์ชนกถาม “เราเป็นเพื่อนกันค่ะ” พรรณรายตอบ “ตั้งแต่สมัยเรียน” “อ๋อ” พิมพ์ชนกพยักหน้า “ฉันเข้าใจแล้ว” “คุณพิมพ์ชนกไม่ต้องกังวลนะคะ” พรรณรายกล่าว “ฉันรู้ว่าการแต่งงานครั้งนี้อาจจะไม่ได้เกิดจากความรัก” คำพูดของพรรณรายทำให้พิมพ์ชนกประหลาดใจอีกครั้ง “คุณ… คุณรู้ได้อย่างไรคะ” “ฉันเห็นแววตาของคุณราเชนค่ะ” พรรณรายตอบ “และฉันก็เคยได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับครอบครัวของคุณมาก่อน” พิมพ์ชนกมองพรรณรายด้วยความทึ่ง เธอไม่คิดว่าพรรณรายจะมีความละเอียดอ่อนขนาดนี้ “ฉันเข้าใจว่าคุณคงรู้สึกไม่สบายใจ” พรรณรายกล่าวต่อ “แต่ฉันอยากให้คุณรู้ว่า… ฉันไม่ได้มีเจตนาไม่ดีกับคุณ” “ฉันเชื่อค่ะ” พิมพ์ชนกยิ้ม “ขอบคุณนะคะ” “ถ้ามีอะไรให้ช่วย ก็บอกฉันได้เสมอนะคะ” พรรณรายกล่าว “เราจะได้เป็นกำลังใจให้กัน” หลังจากพรรณรายกลับไปแล้ว พิมพ์ชนกก็รู้สึกดีขึ้นเล็กน้อย อย่างน้อยเธอก็ได้พบเจอใครสักคนที่เข้าใจสถานการณ์ของเธอ ในเย็นวันนั้น ขณะที่เธอกำลังเตรียมอาหารเย็น ราเชนก็เดินเข้ามาในห้องครัว “คุณกำลังทำอะไร” ราเชนถาม “ฉันกำลังเตรียมอาหารเย็นค่ะ” พิมพ์ชนกตอบ “อาหารที่ผมสั่งไว้” ราเชนกล่าว “หรืออาหารที่คุณคิดขึ้นมาเอง” “อาหารที่คุณสั่งไว้ค่ะ” พิมพ์ชนกตอบ “แต่… ฉันเพิ่มเมนูที่ฉันชอบเข้าไปด้วย” ราเชนเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย “คุณกล้าทำอย่างนั้นเหรอ” “ค่ะ” พิมพ์ชนกตอบ “ฉันคิดว่า… คุณควรจะลองอะไรใหม่ๆ บ้าง” ราเชนเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้า “ก็ได้” เมื่อถึงเวลารับประทานอาหารเย็น พิมพ์ชนกนำอาหารที่เธอเตรียมไว้มาเสิร์ฟ “นี่ค่ะ” พิมพ์ชนกวางจานอาหารลงตรงหน้าราเชน “นี่คือเมนูพิเศษของฉันค่ะ” ราเชนชิมอาหารคำแรก ดวงตาของเขาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย “อร่อย” เขาเอ่ยออกมา “คุณทำเองเหรอ” “ค่ะ” พิมพ์ชนกตอบ “ผมไม่เคยรู้มาก่อนว่าคุณทำอาหารเก่ง” ราเชนกล่าว “ฉันก็ไม่เคยรู้มาก่อนว่าคุณจะชอบอาหารรสจัด” พิมพ์ชนกตอบ เป็นครั้งแรกที่พิมพ์ชนกเห็นรอยยิ้มบนใบหน้าของราเชน แม้จะเป็นเพียงรอยยิ้มบางๆ แต่ก็ทำให้หัวใจของเธอรู้สึกอบอุ่นขึ้น “บางที… เราอาจจะเข้ากันได้มากกว่าที่ผมคิด” ราเชนกล่าว พิมพ์ชนกมองราเชนด้วยความสงสัย “คุณหมายความว่ายังไงคะ” “ผมหมายความว่า… ผมจะให้โอกาสคุณได้แสดงความคิดเห็นบ้าง” ราเชนตอบ “แต่ก็ต้องอยู่ในขอบเขตที่ผมกำหนด” พิมพ์ชนกพยักหน้ารับ เธอรู้สึกว่านี่อาจจะเป็นจุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนแปลงบางอย่างในชีวิตคู่ของเธอ หลังจากมื้ออาหาร ราเชนก็ชวนพิมพ์ชนกไปเดินเล่นในสวน “คุณชอบที่นี่ไหม” ราเชนถาม “ชอบค่ะ” พิมพ์ชนกตอบ “มันเงียบสงบดี” “ผมก็ชอบ” ราเชนกล่าว “ผมมักจะมานั่งคิดงานที่นี่” ทั้งสองเดินเคียงข้างกันไปเงียบๆ ท่ามกลางแสงจันทร์ “คุณ… คุณเคยรักใครมาก่อนไหมคะ” พิมพ์ชนกถามขึ้นอย่างกะทันหัน ราเชนหยุดเดิน หันมามองพิมพ์ชนก “เคย… ทำไมคุณถึงถาม” “ก็… ฉันอยากรู้” พิมพ์ชนกตอบ “ผมเคยรัก” ราเชนตอบ “แต่… มันเป็นเรื่องในอดีตไปแล้ว” “แล้ว… ทำไมความสัมพันธ์ของคุณถึงไม่สมหวังคะ” พิมพ์ชนกถาม ราเชนเงียบไปครู่หนึ่ง “เพราะ… บางครั้ง ความรักก็ไม่สามารถเอาชนะทุกอย่างได้” เขาตอบ “โดยเฉพาะ… เมื่อมันต้องเจอกับอุปสรรคที่ใหญ่กว่า” พิมพ์ชนกมองราเชนด้วยความเห็นใจ เธอสัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดที่ซ่อนอยู่ในน้ำเสียงของเขา “คุณ… คุณกำลังปกป้องครอบครัวของคุณอยู่ใช่ไหมคะ” พิมพ์ชนกถาม ราเชนพยักหน้า “ใช่” “ฉันก็เหมือนกันค่ะ” พิมพ์ชนกกล่าว “ฉันก็เลยต้องยอมรับข้อตกลงนี้” ราเชนยื่นมือมาสัมผัสแก้มของพิมพ์ชนกเบาๆ “ผมรู้” เป็นครั้งแรกที่ราเชนแสดงความรู้สึกอ่อนโยนต่อเธอ พิมพ์ชนกมองตาเขา เธอสัมผัสได้ถึงความผูกพันบางอย่างที่กำลังก่อตัวขึ้นระหว่างทั้งสอง แม้ว่ามันจะเริ่มต้นจากข้อตกลงที่ไม่มีใครรู้ แต่หัวใจกลับเริ่มส่งสัญญาณบางอย่างที่สวนทางกับเหตุผล