หลังจากเหตุการณ์ในวันนั้น พิมพ์ชนกก็หมกมุ่นอยู่กับการค้นหาความจริงเกี่ยวกับอดีตของพ่อเธอ เธอใช้เวลาว่างส่วนใหญ่อ่านบันทึกของพ่ออย่างละเอียด พยายามปะติดปะต่อเรื่องราวต่างๆ เข้าด้วยกัน ธีร์เองก็คอยให้กำลังใจและช่วยเหลือเธออยู่เสมอ "คุณธีร์คะ" พิมพ์ชนกเอ่ยขึ้นขณะที่กำลังนั่งอ่านบันทึกอยู่ "หนูเจอข้อมูลบางอย่างที่น่าสนใจค่ะ" ธีร์ที่กำลังตรวจเอกสารอยู่เงยหน้าขึ้น "อะไรเหรอ" "ในบันทึก… คุณพ่อพูดถึงการเดินทางไปต่างประเทศค่ะ" พิมพ์ชนกอธิบาย "เขาบอกว่าจะไป… เพื่อพบใครบางคน" "ใครบางคน… ที่เป็นผู้หญิงคนนั้นใช่ไหม" ธีร์ถาม "หนู… หนูไม่แน่ใจค่ะ" พิมพ์ชนกตอบ "แต่… ดูเหมือนว่าการเดินทางครั้งนั้น… จะเป็นจุดเริ่มต้นของปัญหาทั้งหมด" ธีร์วางเอกสารในมือลง เขารู้สึกว่าเรื่องราวของพ่อพิมพ์ชนกนั้นมีความซับซ้อนเกินกว่าที่เขาจะคาดคิด "เรา… เราต้องหาข้อมูลเพิ่มเติม" "หนู… หนูคิดว่าเราควรจะไปที่นั่นค่ะ" พิมพ์ชนกเสนอ "ที่ที่คุณพ่อเคยไป" ธีร์มองพิมพ์ชนกด้วยความประหลาดใจ "เธอ… เธอแน่ใจเหรอ" "ค่ะ" พิมพ์ชนกยืนยัน "หนูอยากจะรู้ความจริงให้ได้ค่ะ" ธีร์ลังเลไปครู่หนึ่ง เขาเป็นห่วงพิมพ์ชนก แต่เขาก็เข้าใจถึงความปรารถนาของเธอ "ก็ได้" เขาตอบ "ถ้าเธออยากจะไปจริงๆ… ผมก็จะไปด้วย" การตัดสินใจเดินทางไปต่างประเทศอีกครั้ง ทำให้ทั้งสองคนรู้สึกตื่นเต้นและกังวลไปพร้อมๆ กัน พวกเขาหวังว่าจะได้พบกับคำตอบที่ตามหา แต่ก็กลัวว่าจะต้องเผชิญหน้ากับความจริงที่เจ็บปวด เมื่อไปถึงเมืองที่ระบุในบันทึก ธีร์และพิมพ์ชนกก็เริ่มสืบหาข้อมูลตามเบาะแสที่มี พวกเขาได้พบปะกับผู้คนในท้องถิ่น สอบถามเรื่องราวต่างๆ และได้ข้อมูลที่น่าสนใจหลายอย่าง "คุณธีร์คะ" พิมพ์ชนกเอ่ยขึ้นหลังจากที่ได้พูดคุยกับหญิงชราคนหนึ่ง "ดูเหมือนว่า… คุณพ่อของหนู… จะเคยมีความสัมพันธ์กับผู้หญิงคนหนึ่งที่นี่จริงๆ ค่ะ" "แล้ว… เธอคนนั้นอยู่ที่ไหน" ธีร์ถาม "หญิงชราคนนั้นบอกว่า… ผู้หญิงคนนั้นเสียชีวิตไปเมื่อหลายปีก่อนแล้วค่ะ" พิมพ์ชนกตอบด้วยน้ำเสียงที่เศร้าสร้อย "เสียชีวิตแล้วเหรอ" ธีร์ทวนคำ "แล้ว… มีลูกไหม" "มีค่ะ… ผู้หญิงคนนั้นมีลูกชายคนหนึ่ง" พิมพ์ชนกบอก "และ… จากคำบอกเล่า… ลูกชายคนนั้น… หน้าตาเหมือนคุณพ่อของหนูมาก" ธีร์และพิมพ์ชนกมองหน้ากัน พวกเขาเริ่มเข้าใจถึงเบื้องหลังของเรื่องราวทั้งหมด "แสดงว่า… ผู้หญิงคนนั้น… คือ… คนที่พ่อเธอ… มีความสัมพันธ์ด้วย" ธีร์สรุป "และ… ลูกชายของเธอ… ก็คือ… พี่น้องต่างแม่ของเธอ" พิมพ์ชนกพยักหน้า น้ำตาเริ่มไหลอีกครั้ง "หนู… หนูไม่เคยรู้เรื่องนี้เลย" "มันเป็นความลับที่พ่อเธอ… เก็บงำไว้ตลอดมา" ธีร์พูด "บางที… เขาอาจจะกลัวว่าเธอจะรับไม่ได้" "หนู… หนูเสียใจค่ะ" พิมพ์ชนกพูด "เสียใจที่… คุณพ่อไม่เคยบอกความจริงกับหนู" ธีร์เอื้อมมือไปกุมมือของพิมพ์ชนก "พิมพ์… อย่าโทษตัวเองเลย" เขาพูด "เธอ… เธอไม่ได้ทำอะไรผิด" พิมพ์ชนกมองตาธีร์ เธอเห็นความเข้าใจและความห่วงใยในแววตาของเขา ในวินาทีนั้น เธอรู้สึกว่าหัวใจของเธออบอุ่นขึ้นอย่างประหลาด "ขอบคุณค่ะคุณธีร์" พิมพ์ชนกพูด "หนู… หนูดีใจที่มีคุณอยู่ตรงนี้" ธีร์ยิ้ม "ผม… ผมก็ดีใจเหมือนกัน" เขาตอบ ความรู้สึกบางอย่างเริ่มก่อตัวขึ้นในใจของธีร์ เขาไม่แน่ใจว่ามันคืออะไร แต่มันทำให้เขารู้สึกดีเมื่ออยู่ใกล้ๆ พิมพ์ชนก "เรา… เรากลับเมืองไทยกันเถอะ" ธีร์เสนอ "เรื่องธุรกิจ… ก็ใกล้จะเสร็จแล้ว" "ค่ะ" พิมพ์ชนกตอบ ขณะที่เดินทางกลับเมืองไทย ธีร์ก็สังเกตเห็นถึงการเปลี่ยนแปลงในตัวพิมพ์ชนก เธอมีความเข้มแข็งขึ้น กล้าแสดงออกมากขึ้น และมีความรับผิดชอบมากขึ้น "พิมพ์… เธอเก่งขึ้นมากเลยนะ" ธีร์เอ่ยชม "หนู… หนูแค่พยายามค่ะ" พิมพ์ชนกตอบ "แล้วก็… หนูมีคุณธีร์คอยสนับสนุน" ธีร์ยิ้ม คำพูดของพิมพ์ชนกทำให้เขารู้สึกดีใจอย่างบอกไม่ถูก เมื่อกลับมาถึงเมืองไทย ธีร์และพิมพ์ชนกก็เร่งสะสางงานที่ค้างคา ธุรกิจของพ่อพิมพ์ชนกเริ่มกลับมามีเสถียรภาพอีกครั้ง ความสำเร็จนี้… ส่วนหนึ่งมาจากความพยายามของทั้งสองคน เย็นวันหนึ่ง ขณะที่ทั้งสองคนกำลังนั่งทานอาหารเย็นด้วยกัน ธีร์ก็ตัดสินใจที่จะพูดบางอย่างออกไป "พิมพ์" ธีร์เรียกชื่อเธอ "ผม… ผมอยากจะบอกเธอ" พิมพ์ชนกเงยหน้าขึ้นมองเขา "คะคุณธีร์" "ผม… ผมรู้ว่า… ผมเคยทำร้ายจิตใจเธอมามาก" ธีร์พูด "แต่… ผมอยากให้เธอรู้ว่า… ตอนนี้… ผมรู้สึกดีกับเธอมากขึ้น" พิมพ์ชนกอึ้งไปเล็กน้อย เธอไม่เคยคาดคิดว่าธีร์จะพูดแบบนี้ "คุณธีร์คะ…" "ผม… ผมอาจจะยังไม่สามารถบอกรักเธอได้ในตอนนี้" ธีร์กล่าวต่อ "แต่… ผม… ผมอยากจะให้โอกาสเรา… ลองเริ่มต้นกันใหม่" พิมพ์ชนกยิ้ม น้ำตาคลอเบ้า "หนู… หนูอยากจะให้โอกาสค่ะคุณธีร์" ธีร์มองพิมพ์ชนกด้วยสายตาที่อ่อนโยน เขาเห็นความหวังและความสุขในแววตาของเธอ "ขอบคุณนะ… พิมพ์" ธีร์พูด "ผม… ผมสัญญาว่าจะทำให้ดีที่สุด" ความสัมพันธ์ของทั้งสองคนกำลังจะก้าวไปสู่อีกระดับหนึ่ง ความหวังริบหรี่ที่เคยมี… กำลังจะเบ่งบานเป็นความรักที่แท้จริง