เช้าวันต่อมา พิมพ์ชนกและธีร์เดินทางมายังสนามบินนานาชาติ ธีร์ยังคงมีสีหน้าเคร่งเครียด แต่ก็มีท่าทีที่ผ่อนคลายลงกว่าเมื่อวาน พิมพ์ชนกเองก็รู้สึกตื่นเต้นระคนกังวล เธอไม่รู้ว่าการเดินทางครั้งนี้จะนำพาเธอไปสู่สิ่งใด “พิมพ์… เธอแน่ใจนะ” ธีร์ถามอีกครั้งขณะที่กำลังเดินผ่านเคาน์เตอร์เช็คอิน “หนูแน่ใจค่ะ” พิมพ์ชนกตอบ “หนูจะอยู่กับคุณธีร์” ธีร์มองเธอ นิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยื่นมือมาสัมผัสแก้มของเธอเบาๆ “ขอบคุณนะ” เขาพูด พิมพ์ชนกยิ้มให้เขา รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความหวัง การเดินทางเป็นไปอย่างราบรื่น พวกเขาเดินทางถึงประเทศที่หมายในเวลาต่อมา ทันทีที่มาถึง ธีร์ก็ได้รับโทรศัพท์ เขาดูเหมือนจะมีสีหน้ากังวลขึ้นมาทันที “มีอะไรหรือคะ” พิมพ์ชนกถาม “ลลิล” ธีร์ตอบ “เธอ… กำลังจะมาเจอเรา” พิมพ์ชนกใจหายวาบ นี่คือการเผชิญหน้าครั้งแรกกับลลิล หญิงสาวที่ธีร์เคยรักและกำลังจะเข้ามามีบทบาทสำคัญในชีวิตของเธอ พวกเขาเดินทางไปยังโรงแรมหรูใจกลางเมือง ธีร์จองห้องพักสำหรับสองคน แต่พิมพ์ชนกก็รู้สึกได้ถึงความตึงเครียดในอากาศ “คุณธีร์คะ” พิมพ์ชนกพูดขณะที่กำลังจัดกระเป๋า “หนู… หนูอยากจะขอให้คุณธีร์… บอกลลิลทุกอย่าง” ธีร์หันมามองเธอ “หมายถึง… เรื่องอะไร” “เรื่องของเราค่ะ” พิมพ์ชนกตอบ “เรื่องที่เราแต่งงานกัน” ธีร์เงียบไป เขาดูเหมือนจะกำลังคิดหนัก “ผม… ผมจะทำ” เขาพูดในที่สุด ไม่นานนัก ก็มีเสียงเคาะประตูห้องพัก ธีร์เดินไปเปิดประตู หญิงสาวสวยคม ผมยาวตรง ใบหน้ามีแววเศร้าหมอง ยืนอยู่ตรงหน้าเธอคือลลิล “ธีร์” ลลิลทักทายเสียงแผ่วเบา “ฉัน… ฉันรอคุณอยู่นานแล้ว” “ลลิล” ธีร์เรียกชื่อเธอ “เข้ามาสิ” ลลิลก้าวเข้ามาในห้อง เธอกวาดสายตาไปทั่วห้อง ก่อนจะมาหยุดอยู่ที่พิมพ์ชนก “นี่… ใคร” ลลิลถาม น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความสงสัย ธีร์สูดลมหายใจลึก “ลลิล… นี่พิมพ์” เขาแนะนำ “ภรรยาของผม” คำว่า “ภรรยา” หลุดออกมาจากปากของธีร์ ทำให้ลลิลถึงกับอึ้งไป เธอเบิกตากว้าง มองหน้าพิมพ์ชนกด้วยความไม่เชื่อ “ภรรยา… งั้นหรือ” ลลิลทวนคำ เสียงของเธอสั่นเครือ “ธีร์… คุณแต่งงานแล้วหรือ” “ใช่” ธีร์ตอบ “ผมแต่งงานกับพิมพ์เมื่อไม่นานมานี้” ลลิลหันมามองธีร์ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด “ทำไม… ทำไมคุณไม่บอกฉัน” “ผม… ผมกำลังจะบอก” ธีร์พูด “แต่… มันมีเรื่องบางอย่างที่ผมต้องอธิบายให้เธอฟังก่อน” “เรื่องอะไร” ลลิลถาม “เรื่องที่เธอเป็นภรรยาของคุณ… หรือเรื่องอื่น” “เรื่อง… เรื่องที่เราเคยเป็น” ธีร์พูด “เรื่องที่ผม… รักเธอมาก” คำพูดนี้ทำให้พิมพ์ชนกรู้สึกเจ็บแปลบ แต่เธอก็พยายามเก็บสีหน้า ลลิลหัวเราะออกมาเบาๆ เป็นเสียงหัวเราะที่เต็มไปด้วยความขมขื่น “รักฉันมาก… งั้นหรือ” เธอพูด “แล้วทำไม… คุณถึงแต่งงานกับผู้หญิงคนอื่น” “ผม… ผมไม่ได้รักพิมพ์” ธีร์พูดอย่างตรงไปตรงมา “ผม… ผมแต่งงานกับเธอเพราะแม่ของผม” คำสารภาพของธีร์ ทำให้ทั้งลลิลและพิมพ์ชนกต่างก็ตกใจ ลลิลหันมามองพิมพ์ชนก ด้วยแววตาที่เปลี่ยนไป จากความเจ็บปวด กลายเป็นความสงสาร “เธอ… เธอรู้เรื่องนี้หรือ” ลลิลถามพิมพ์ชนก พิมพ์ชนกพยักหน้า “รู้ค่ะ” “ฉัน… ฉันเสียใจด้วยนะ” ลลิลพูด “เธอ… เธอคงจะเจ็บปวดมาก” “หนู… หนูรักเขาค่ะ” พิมพ์ชนกพูด เสียงของเธอหนักแน่น “ไม่ว่าเขาจะรักหนูหรือไม่… หนูจะอยู่ตรงนี้” ลลิลมองพิมพ์ชนก ด้วยแววตาที่ซับซ้อน เธอเห็นความเด็ดเดี่ยวและความรักที่แท้จริงในตัวพิมพ์ชนก “ฉัน… ฉันไม่รู้จะพูดอะไร” ลลิลพูด “ฉัน… ฉันคิดว่า… เรายังคงมีความรู้สึกให้กันเสมอ” “ผม… ผมขอโทษ” ธีร์พูด “ผม… ผมไม่สามารถกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้” “ทำไม” ลลิลถาม “เพราะเธอคนนี้หรือ” “ไม่” ธีร์ตอบ “เพราะผม… ผมได้เรียนรู้แล้วว่า… ความรักที่แท้จริง… มันเป็นยังไง” ลลิลมองหน้าธีร์ ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความผิดหวัง “งั้น… สรุปว่า… คุณไม่รักฉันแล้วใช่ไหม” ธีร์ลังเลไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบ “ผม… ผมรักเธอในฐานะเพื่อน… และคนที่เคยมีความผูกพัน” คำตอบนี้ทำให้ลลิลน้ำตาไหล เธอหันหลังให้ธีร์และพิมพ์ชนก เดินออกจากห้องไปอย่างรวดเร็ว พิมพ์ชนกมองตามลลิลไป จนกระทั่งเธอหายลับตาไป เธอหันมามองธีร์ “คุณธีร์คะ” เธอพูด “คุณ… คุณสบายดีไหม” ธีร์หันมามองพิมพ์ชนก ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย “ผม… ผมรู้สึก… โล่งใจ” เขาพูด “และ… ก็รู้สึกผิด” “ไม่เป็นไรค่ะ” พิมพ์ชนกบอก “คุณธีร์ทำในสิ่งที่ถูกต้องแล้ว” “พิมพ์…” ธีร์เรียกชื่อเธอ “ขอบคุณนะ” “ขอบคุณสำหรับอะไรคะ” พิมพ์ชนกถาม “ขอบคุณที่… อยู่เคียงข้างผม” ธีร์พูด “ขอบคุณที่… เข้าใจผม” พิมพ์ชนกยิ้มให้เขา “หนู… หนูรักคุณธีร์นะคะ” เธอพูดอีกครั้ง ธีร์มองเธอ ด้วยแววตาที่เปลี่ยนไป จากความสับสน เป็นความรู้สึกที่อ่อนโยนขึ้น “ผม… ผมรู้” เขาพูด การเผชิญหน้าครั้งนี้จบลงด้วยความเจ็บปวดของลลิล แต่ก็เป็นจุดเริ่มต้นของความหวังสำหรับพิมพ์ชนก เธอได้พิสูจน์ความรักและความจริงใจของเธอต่อธีร์แล้ว และตอนนี้ เธอก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับอนาคตของความสัมพันธ์กับเขา ไม่ว่ามันจะนำพาไปสู่สิ่งใดก็ตาม