ข่าวการตัดสินใจแต่งงานของรินดาและธามสร้างความตกใจให้กับครอบครัวของทั้งสองฝ่ายเป็นอย่างมาก คุณหญิงอรทัยแม่ของรินดายังคงมีท่าทีไม่เห็นด้วยนัก แต่เมื่อเห็นความตั้งใจจริงของธาม และความหวังในแววตาของลูกสาว เธอก็จำใจต้องยอมรับ “แม่ยังเป็นห่วงอยู่นะรินดา” คุณหญิงอรทัยกล่าวกับลูกสาวอย่างเป็นกังวล “ความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นด้วยเรื่องแบบนี้ มันจะมั่นคงได้นานแค่ไหน” “หนูรู้ค่ะแม่” รินดาตอบ “แต่หนูเชื่อใจคุณธามค่ะ แล้วหนูก็เชื่อว่าเราจะผ่านมันไปได้” “แล้วเรื่องสุขภาพของหนูล่ะ” คุณหญิงอรทัยถามต่อ “แม่ได้ยินจากธามว่าหนูมีปัญหาเรื่องสุขภาพบางอย่าง” “คุณหมอบอกว่าหนูอาจจะมีภาวะที่ทำให้ตั้งครรภ์ได้ยากกว่าคนทั่วไปค่ะแม่” รินดาอธิบาย “แต่หนูก็ตั้งครรภ์แล้วค่ะ” คุณหญิงอรทัยถอนหายใจ “มันซับซ้อนจริงๆ” ในขณะเดียวกัน ทางฝั่งครอบครัวของธาม คุณธนากร พ่อของธาม ก็ดูจะพอใจกับการตัดสินใจของลูกชายมากกว่า “พ่อดีใจนะที่ธามเลือกที่จะรับผิดชอบ” คุณธนากรกล่าวกับลูกชาย “ถึงแม้ว่ารินดาจะเป็นคนนอกครอบครัวเรา แต่พ่อเชื่อว่าธามเลือกคนที่ถูกแล้ว” “ขอบคุณครับพ่อ” ธามตอบ “ผมรักรินดาครับ” “ดีแล้ว” คุณธนากรยิ้ม “พ่อจะสนับสนุนลูกเต็มที่” การเตรียมงานแต่งงานเป็นไปอย่างเร่งรีบ แต่ก็เต็มไปด้วยความอบอุ่น ธามคอยดูแลเอาใจใส่รินดาเป็นอย่างดี เขาพาเธอไปหาคุณหมออย่างสม่ำเสมอ เพื่อตรวจดูสุขภาพของทั้งแม่และเด็ก “วันนี้คุณหมอบอกว่าน้องแข็งแรงดีนะครับ” ธามยิ้มกว้าง ขณะที่ทั้งสองกำลังเดินออกจากโรงพยาบาล “ค่ะ” รินดาตอบรับ “ดีใจจังเลยค่ะ” “แล้วคุณหมอว่าไงบ้างครับเรื่อง... เรื่องภาวะของคุณ” ธามถาม “คุณหมอบอกว่า ภาวะของหนูอาจจะไม่ได้ส่งผลกระทบต่อการตั้งครรภ์มากนักค่ะ” รินดาอธิบาย “แต่คุณหมอก็ยังคงแนะนำให้ดูแลตัวเองเป็นพิเศษค่ะ” “ผมจะดูแลคุณเป็นพิเศษเองครับ” ธามจับมือรินดาไว้แน่น “ไม่ต้องกังวลนะ” วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว จนกระทั่งถึงวันแต่งงาน บรรยากาศในงานเต็มไปด้วยความสุขและรอยยิ้ม แม้จะมีความกังวลบางอย่างซ่อนอยู่ แต่ความรักและความหวังก็ทำให้ทุกอย่างดูสดใส หลังจากแต่งงานกันได้ไม่นาน รินดาก็พบว่าเธอมีอาการแพ้ท้องอย่างรุนแรง เธอรู้สึกอ่อนเพลีย และไม่สามารถทำอะไรได้ตามปกติ “รินดา ไหวไหมครับ” ธามถามด้วยความเป็นห่วง เมื่อเห็นภรรยานอนซึมอยู่บนเตียง “ไม่ค่อยไหวค่ะ” รินดาตอบเสียงแผ่ว “เวียนหัวมากเลยค่ะ” “ผมจะไปหายามาให้นะครับ” ธามรีบวิ่งออกไป เมื่อธามกลับมาพร้อมยา เขาก็เห็นรินดากำลังจ้องมองอะไรบางอย่างอยู่ที่หน้าต่าง “รินดา มองอะไรอยู่ครับ” ธามถาม “เปล่าค่ะ” รินดาตอบ “แค่นั่งมองวิวเฉยๆ” “คุณหมอบอกว่าคุณควรจะพักผ่อนให้มากๆ นะครับ” ธามบอก “ค่ะ” รินดาตอบรับ “แต่บางทีหนูก็รู้สึก... รู้สึกผิด” “ผิดเรื่องอะไรครับ” ธามถาม “ก็... เรื่องที่หนูทำให้คุณต้องมารับผิดชอบเรื่องทั้งหมดนี้” รินดาถอนหายใจ “ถ้าหนูไม่... ถ้าหนูไม่ทำผิดพลาดไปในคืนนั้น ทุกอย่างก็คงจะดีกว่านี้” “รินดา” ธามเดินเข้าไปกอดเธอไว้ “ผมบอกคุณแล้วไงครับว่าผมไม่เคยโทษคุณ ผมรักคุณ และผมพร้อมที่จะสร้างครอบครัวกับคุณ” “แต่... แล้วเรื่องสุขภาพของหนูล่ะคะ” รินดาเอ่ย “คุณหมอบอกว่าหนูอาจจะมีปัญหาเรื่องภาวะบางอย่าง” “ผมเข้าใจครับ” ธามตอบ “แต่เราจะผ่านมันไปด้วยกันนะครับ” “แล้ว... แล้วถ้าลูกของเรา... เอ่อ... เกิดมามีปัญหาล่ะคะ” รินดาถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ธามดึงรินดาเข้ามาใกล้ “ผมจะอยู่ข้างๆ คุณเสมอ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น” “ขอบคุณนะคะ” รินดาซบหน้าลงกับอกของธาม แม้ว่าความสัมพันธ์ของทั้งสองจะเริ่มต้นขึ้นอย่างไม่ปกติ และมีอุปสรรคบางอย่างรออยู่ข้างหน้า แต่ทั้งรินดาและธามก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับทุกสิ่งไปด้วยกัน ความรักและความเข้าใจซึ่งกันและกัน คือสิ่งที่จะนำพาพวกเขาให้ผ่านพ้นบททดสอบที่กำลังจะเข้ามา