"อรุณรัศมี... แม่ของคุณใช่ไหม" คุณสมศักดิ์เอ่ยเสียงแผ่ว ดวงตาของเขาฉายแววตกตะลึงและครุ่นคิด ราวกับกำลังพยายามเชื่อมโยงภาพความทรงจำที่เลือนรางเข้ากับบุคคลตรงหน้า "ใช่ค่ะ" เมขลาตอบ เสียงของเธอสั่นเล็กน้อย "คุณแม่ของดิฉันเสียชีวิตไปเมื่อหลายปีก่อนค่ะ แต่ก่อนที่คุณแม่จะเสีย ท่านได้บอกให้ดิฉันมาหาคุณทนาย หากมีเรื่องสำคัญเกิดขึ้น" คุณสมศักดิ์พยักหน้าช้าๆ เขากวาดสายตาไปที่ธามและรดา ก่อนจะหันกลับมามองเมขลาอีกครั้ง "ผมจำคุณอรุณรัศมีได้ เธอเป็นคนดีมาก เป็นคนที่มีความตั้งใจแน่วแน่" เขาเงียบไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังทบทวนเรื่องราวในอดีต "ผม... ผมไม่ทราบเรื่องการเสียชีวิตของเธอมาก่อนเลย ผมเสียใจด้วยจริงๆ" "ขอบคุณค่ะ" เมขลาตอบ "ดิฉันเองก็เพิ่งจะเจอเอกสารบางอย่างที่บ้านของคุณแม่ ซึ่งทำให้ดิฉันสงสัยในหลายๆ เรื่องเกี่ยวกับทรัพย์สินและการจัดการต่างๆ ของท่าน" "เอกสารอะไรหรือครับ" คุณสมศักดิ์ถามด้วยความสนใจ "ถ้าเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับคดีความ หรือการจัดการมรดก ผมยินดีให้ความช่วยเหลือเต็มที่" "คือ... เอกสารเหล่านั้นเกี่ยวข้องกับคุณชาญชัย ประธานบริษัทอุตสาหกรรมยักษ์ใหญ่ค่ะ" ธามเอ่ยเสริม "คุณแม่ของเมขลาเคยทำงานที่นั่น และมีปัญหาบางอย่างเกิดขึ้นในช่วงก่อนที่คุณแม่จะเสีย" คุณสมศักดิ์เลิกคิ้ว "คุณชาญชัย... ผมเคยได้ยินชื่อครับ เป็นนักธุรกิจที่ทรงอิทธิพลมากทีเดียว" เขามองเมขลาอย่างพิจารณา "คุณแน่ใจนะครับว่าเอกสารเหล่านั้นเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้" "ดิฉันค่อนข้างแน่ใจค่ะ" เมขลาตอบ "ในบันทึกของคุณแม่ มีการกล่าวถึงชื่อของคุณทนายสมศักดิ์หลายครั้ง ท่านดูเหมือนจะปรึกษาคุณทนายเกี่ยวกับเรื่องทรัพย์สิน และเรื่องการดูแลดิฉันหลังจากที่ท่านจากไป" "จริงหรือครับ" คุณสมศักดิ์ดูแปลกใจ "ผม... ผมจำไม่ได้จริงๆ ว่าเคยมีการปรึกษาเรื่องนี้อย่างเป็นทางการ" "คุณแม่ของดิฉันระบุในจดหมายว่า ให้มาพบคุณทนายเพื่อขอคำปรึกษาเกี่ยวกับเอกสารบางอย่างค่ะ" เมขลาหยิบซองจดหมายที่เธอได้รับมาจากกล่องปริศนาขึ้นมา "จดหมายฉบับนี้ถูกซ่อนไว้ในห้องทำงานของคุณแม่ค่ะ" คุณสมศักดิ์รับซองจดหมายมาเปิดอ่านอย่างช้าๆ สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปเมื่อได้อ่านเนื้อหาภายใน "ผม... ผมจำได้แล้ว" เขากล่าวเสียงเบา "คุณอรุณรัศมีเคยมาหาผมครั้งหนึ่งเมื่อหลายปีก่อน เธอมีเรื่องกังวลใจเกี่ยวกับเรื่องธุรกิจ และต้องการให้ผมช่วยตรวจสอบเอกสารบางอย่าง" "แล้ว... แล้วคุณทนายได้ช่วยท่านไหมคะ" เมขลาถามอย่างมีความหวัง "ผม... ผมได้บอกเธอไปว่าเอกสารบางอย่างไม่ถูกต้องตามกฎหมาย และอาจนำมาซึ่งปัญหาใหญ่หลวง" คุณสมศักดิ์เงยหน้าขึ้นมองเมขลา "แต่หลังจากนั้น เธอก็ไม่ได้ติดต่อผมมาอีกเลย ผมคิดว่าเธอคงตัดสินใจจัดการเรื่องนั้นด้วยตัวเอง" "คุณแม่ของดิฉันคงไม่สามารถจัดการอะไรได้มากค่ะ" เมขลาอธิบาย "เพราะหลังจากนั้นไม่นาน ท่านก็ป่วยหนักและเสียชีวิตไป" "น่าเสียดายจริงๆ" คุณสมศักดิ์ถอนหายใจ "ถ้าผมทราบเรื่องราวทั้งหมด คงจะช่วยเธอได้มากกว่านี้" เขามองไปที่เอกสารที่ธามถืออยู่ "เอกสารเหล่านั้น... ผมอยากเห็นมันครับ บางทีผมอาจจะจำอะไรบางอย่างได้" ธามยื่นเอกสารทั้งหมดที่เขาและรดาช่วยกันรวบรวมจากบ้านพักให้คุณสมศักดิ์ คุณสมศักดิ์รับไป เปิดอ่านอย่างตั้งใจ มือของเขาเริ่มสั่นเล็กน้อยเมื่อได้เห็นรายละเอียดในเอกสารบางฉบับ "นี่มัน... เป็นไปได้อย่างไร" คุณสมศักดิ์พึมพำ "เรื่องนี้มัน... ซับซ้อนกว่าที่ผมคิดไว้มาก" "มีอะไรหรือคะคุณทนาย" เมขลาถามอย่างร้อนรน "เอกสารเหล่านี้... มันแสดงให้เห็นถึงการทุจริตและยักยอกทรัพย์สินจำนวนมหาศาล" คุณสมศักดิ์กล่าว "และที่สำคัญกว่านั้น คือมีลายเซ็นของคุณ... คุณชาญชัยในเอกสารหลายฉบับ" "หนูรู้ค่ะ" เมขลาตอบ "คุณแม่ของหนูเคยทำงานเป็นเลขานุการส่วนตัวของคุณชาญชัย ท่านน่าจะรู้เห็นเรื่องนี้" "ถ้าเป็นเช่นนั้นจริง" คุณสมศักดิ์วางเอกสารลง "นี่เป็นคดีใหญ่ที่ต้องจัดการอย่างรอบคอบ" เขาหันไปมองเมขลา "คุณแน่ใจนะครับว่าต้องการจะสู้เรื่องนี้" "หนูต้องการค่ะ" เมขลาตอบเสียงหนักแน่น "หนูต้องการกอบกู้ชื่อเสียงของคุณแม่ และเอาผิดกับคนที่ทำร้ายท่าน" "ผมเข้าใจ" คุณสมศักดิ์พยักหน้า "ผมจะช่วยคุณเต็มที่ แต่ต้องบอกก่อนว่า คุณชาญชัยเป็นคนที่มีอำนาจและอิทธิพลมาก การต่อสู้ครั้งนี้คงไม่ง่าย" "หนูไม่กลัวค่ะ" เมขลาตอบ "หนูมีคุณธามและคุณรดาอยู่เคียงข้าง" ธามจับมือเมขลาเบาๆ "เราจะอยู่เคียงข้างเธอเสมอ" รดากุมมือเมขลาอีกข้าง "ใช่แล้ว เราจะผ่านเรื่องนี้ไปด้วยกัน" คุณสมศักดิ์มองภาพความสามัคคีของทั้งสามคน เขารู้สึกได้ถึงความมุ่งมั่นและความตั้งใจจริง "ดีครับ" เขากล่าว "ถ้าอย่างนั้น เรามาเริ่มวางแผนกันเลย" คุณสมศักดิ์ใช้เวลาเกือบทั้งบ่ายในการพิจารณาเอกสารทั้งหมด เขาอธิบายถึงข้อกฎหมายที่เกี่ยวข้อง และความเป็นไปได้ในการดำเนินคดี เขาชี้ให้เห็นถึงจุดแข็งและจุดอ่อนของหลักฐานที่มีอยู่ "เอกสารเหล่านี้เป็นหลักฐานชั้นดี" คุณสมศักดิ์กล่าว "แต่เราต้องหาพยานเพิ่มเติม เพื่อยืนยันความบริสุทธิ์ของคุณอรุณรัศมี และเอาผิดคุณชาญชัย" "แล้วเราจะหาพยานได้จากที่ไหนคะ" เมขลาถาม "ผมคิดว่าเราควรจะลองติดต่อเพื่อนร่วมงานเก่าของคุณแม่ของคุณดูครับ" คุณสมศักดิ์เสนอ "บางทีพวกเขาอาจจะรู้เห็นเรื่องราวบางอย่าง" "คุณแม่ของดิฉันมีเพื่อนสนิทที่ทำงานที่นั่นชื่อคุณปรีชาค่ะ" เมขลาบอก "คุณแม่เคยพูดถึงท่านบ่อยๆ" "คุณปรีชา... ผมพอจะจำชื่อนี้ได้" คุณสมศักดิ์กล่าว "ถ้าเราสามารถหาตัวเขาเจอ ผมว่าเขาน่าจะเป็นพยานปากสำคัญได้" "แล้วเราจะเริ่มต้นอย่างไรดีคะ" ธามถาม "ผมจะเริ่มจากการค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับคุณปรีชา" คุณสมศักดิ์ตอบ "ผมมีเครื่องมือและเครือข่ายที่สามารถช่วยได้" "ขอบคุณมากค่ะคุณทนาย" เมขลาเอ่ยอย่างซาบซึ้ง "ไม่ต้องห่วงครับ" คุณสมศักดิ์ยิ้ม "ผมถือว่านี่เป็นหน้าที่ของผม ที่ต้องช่วยคนที่แม่ของคุณฝากฝังไว้" ขณะที่คุณสมศักดิ์กำลังจะเก็บเอกสารเข้าแฟ้ม รดาพลันสังเกตเห็นบางอย่างในสมุดบันทึกของคุณแม่เมขลาที่วางอยู่บนโต๊ะ "คุณเมขลาคะ" รดาเอ่ย "ในสมุดบันทึกของคุณแม่... มีชื่อสถานที่แห่งหนึ่งถูกวงกลมไว้ค่ะ 'บ้านริมทะเลสาบ'" เมขลาหยิบสมุดบันทึกขึ้นมาดู "จริงด้วยค่ะ" เธอพยักหน้า "แม่เคยพาหนูไปที่นั่นตอนเด็กๆ เป็นบ้านพักตากอากาศของคุณแม่ค่ะ" "บางที... อาจจะมีอะไรบางอย่างที่เรามองข้ามไปที่นั่นก็ได้นะคะ" รดาเสนอ คุณสมศักดิ์มองไปที่สมุดบันทึก "บ้านริมทะเลสาบ... ผมจำได้ว่าคุณอรุณรัศมีเคยพูดถึงที่นั่น เธอบอกว่าเป็นที่ที่เธอเก็บความลับสำคัญไว้" หัวใจของเมขลาเต้นระรัว ความหวังใหม่ก่อตัวขึ้นในใจ เธอรู้สึกว่าความจริงกำลังค่อยๆ เผยออกมาทีละน้อย