เมขลาเดินกลับเข้าบ้านมาด้วยหัวใจที่พองโต ความรู้สึกสับสนและเจ็บปวดที่เคยมีเมื่อสองวันก่อนได้จางหายไปเกือบหมดสิ้น เหลือเพียงความหวังและความสุขที่ได้กลับมาอยู่ใกล้ชิดกับธามอีกครั้ง เธอเดินไปเปิดเพลงโปรดเบาๆ แล้วทิ้งตัวลงบนโซฟาอย่างสบายอารมณ์ "เป็นไงบ้าง" รดาเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่น เห็นเมขลากำลังยิ้มอยู่คนเดียว "ดีมากเลย" เมขลาตอบ "ฉันได้คุยกับคุณธามแล้ว เขาอธิบายทุกอย่างให้ฉันฟังหมดแล้ว" "แล้วเรื่องนั้น..." รดาถามอย่างกระตือรือร้น "เขาไม่ได้จะแต่งงานจริงๆ" เมขลาเล่า "มันเป็นแค่เงื่อนไขทางการค้าที่พ่อเขาตั้งขึ้น เพื่อให้การเจรจาราบรื่น" "จริงเหรอ!" รดาตาโต "ฉันดีใจด้วยนะเมขลา" "ฉันก็ดีใจ" เมขลาถอนหายใจ "แต่ที่ทำให้ฉันรู้สึกแย่ก็คือ คุณชาญ เขาเป็นคนมาบอกฉันเรื่องนี้" "คุณชาญเหรอ" รดาทวนคำ "ทำไมเขาถึงทำแบบนั้น" "เขาบอกว่าเขาหวังดี" เมขลาเล่า "แต่ฉันก็บอกเขาไปแล้วว่า วิธีการของเขาทำให้ฉันเจ็บปวด" "ดีแล้ว" รดาพยักหน้า "เธอต้องบอกให้เขารู้" "คุณธามก็ขอโทษฉันใหญ่เลย" เมขลาพูดต่อ "เขาบอกว่าเขาผิดเองที่ไม่ยอมบอกฉันตั้งแต่แรก" "คุณธามรักเธอมากจริงๆ" รดาบอก "เขาคงไม่อยากให้เธอต้องมาเป็นห่วง" "ฉันก็หวังว่าจะเป็นอย่างนั้น" เมขลาตอบ "แต่ฉันก็ยังรู้สึกว่ามันมีอะไรบางอย่างที่ยังคาใจอยู่" "อะไรเหรอ" รดาถาม "ก็เรื่องคุณชาญนั่นแหละ" เมขลาอธิบาย "ถึงแม้ว่าเขาจะบอกว่าหวังดี แต่ฉันก็ยังรู้สึกว่าเขาดูมีความลับบางอย่าง" "เธอคิดมากไปหรือเปล่า" รดาถาม "บางทีเขาอาจจะเป็นแค่คนตรงไปตรงมาเกินไปก็ได้" "อาจจะนะ" เมขลาตอบ "แต่ฉันก็ยังอดคิดไม่ได้" วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว เมขลายังคงใช้ชีวิตประจำวันของเธอต่อไป แต่ความสัมพันธ์ของเธอกับธามก็แข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิม เธอได้เรียนรู้ที่จะเชื่อใจเขามากขึ้น และธามเองก็แสดงออกถึงความรักที่มีต่อเธออย่างสม่ำเสมอ แต่แล้ว วันหนึ่ง ขณะที่เมขลาและธามกำลังเดินเล่นอยู่ในสวนสาธารณะ จู่ๆ ธามก็หยุดเดิน เขาหันไปมองเมขลาด้วยสีหน้าจริงจัง "เมขลา" เขาเรียกชื่อเธอ "มีเรื่องหนึ่งที่ผมต้องบอกคุณ" เมขลาเงยหน้ามองเขา "มีอะไรเหรอคะ" "เรื่องของคุณชาญ" ธามกล่าว "ผมคิดว่าเขาไม่ได้แค่หวังดีกับคุณ" เมขลาตกใจ "หมายความว่ายังไงคะ" "ผมเคยเห็นเขาอยู่กับผู้หญิงคนหนึ่ง ที่เป็นลูกสาวของนักธุรกิจชาวสเปนคนนั้น" ธามบอก "ผมสงสัยว่าคุณชาญอาจจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับข้อตกลงนี้มากกว่าที่ผมคิด" "คุณหมายความว่า... เขาอาจจะพยายามจะกีดกันเราสองคนออกจากกันเหรอคะ" เมขลาถามอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง "ผมไม่แน่ใจครับ" ธามส่ายหน้า "แต่ผมรู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างไม่ชอบมาพากล" เมขลาตัวสั่น เธอไม่เคยคิดเลยว่าเรื่องราวจะซับซ้อนได้ถึงขนาดนี้ "แล้วเราจะทำยังไงต่อไปคะ" "ผมจะพยายามหาข้อมูลเพิ่มเติม" ธามบอก "ผมจะพิสูจน์ให้คุณเห็น ว่าผมรักคุณ และผมจะไม่ยอมให้ใครมาทำลายความสัมพันธ์ของเราได้" เมขลาพยักหน้า เธอจับมือของธามไว้แน่น "ฉันเชื่อใจคุณค่ะ" ทั้งสองเดินกลับบ้านไปด้วยกัน บรรยากาศที่เคยสดใสกลับเต็มไปด้วยความกังวลอีกครั้ง เมขลาไม่แน่ใจว่าเธอจะสามารถผ่านเรื่องราวทั้งหมดนี้ไปได้หรือไม่ แต่สิ่งหนึ่งที่เธอรู้ คือเธอจะจับมือธามไว้ให้แน่นที่สุด คืนนั้น เมขลานอนไม่หลับ เธอครุ่นคิดถึงคำพูดของธาม และความรู้สึกไม่ชอบมาพากลที่คุณชาญแสดงออกมา เธอเริ่มสงสัยว่าทำไมคุณชาญถึงต้องมาบอกเธอเรื่องการแต่งงาน ถ้าหากเขาก็มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ด้วย เช้าวันต่อมา เมขลาตัดสินใจไปพบคุณชาญ เธออยากจะถามเขาให้รู้เรื่อง "คุณชาญคะ" เมขลาเรียกเมื่อพบคุณชาญที่กำลังนั่งจิบกาแฟอยู่ในร้านโปรด "ฉันมีเรื่องอยากจะถามคุณค่ะ" คุณชาญเงยหน้าขึ้น มองเมขลาด้วยความแปลกใจ "คุณเมขลา มีอะไรเหรอครับ" "คุณชาญคะ" เมขลาสูดหายใจลึก "ทำไมคุณถึงต้องบอกฉันเรื่องคุณธามจะแต่งงานคะ" คุณชาญนิ่งไปชั่วครู่ ก่อนจะยิ้มบางๆ "ผมก็บอกคุณแล้วไงครับว่าผมหวังดี" "แต่คุณธามบอกว่า คุณอาจจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้มากกว่าที่เห็น" เมขลาพูด "เขาบอกว่าเขาเห็นคุณอยู่กับลูกสาวของนักธุรกิจชาวสเปนคนนั้น" สีหน้าของคุณชาญเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด เขาวางแก้วกาแฟลงช้าๆ "คุณธามบอกแบบนั้นกับคุณเหรอครับ" "ค่ะ" เมขลาตอบ "คุณชาญคะ ได้โปรดบอกความจริงฉันได้ไหมคะ" คุณชาญมองเมขลาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจยาว "ก็ได้ครับ คุณเมขลา" เขาเริ่มต้น "จริงๆ แล้ว ผมกับลูกสาวของนักธุรกิจชาวสเปนคนนั้น..."