การค้นพบเกี่ยวกับ "ไม้ตาย" ของกลุ่มนายทุนทำเอาคณินเครียดจัด เขาใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ในห้องทำงาน ปรึกษากับรินรดาอย่างต่อเนื่องเพื่อหาทางรับมือกับสถานการณ์ที่ละเอียดอ่อนนี้ "ผมไม่เข้าใจว่าพวกเขาจะขุดเรื่องเก่าขึ้นมาทำไม" คณินกล่าว ขณะที่กำลังกวาดสายตาไปบนเอกสารที่รินรดาเพิ่งนำมาให้ "อุบัติเหตุครั้งนั้นมันผ่านมานานแล้ว และมันก็ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับธุรกิจในปัจจุบันของผมเลย" "พวกเขาอาจจะต้องการทำลายความน่าเชื่อถือของคุณค่ะ" รินรดาเสนอ "ถ้าเรื่องนี้ถูกเปิดเผยออกไปในทางที่ผิด... อาจจะทำให้สาธารณชนมองคุณในแง่ลบได้" "แต่ผมไม่ได้ทำอะไรผิด" คณินยืนกราน "ผมบริสุทธิ์ในเรื่องนั้น" "ใช่ค่ะคุณคณิน" รินรดาพยักหน้า "แต่คนส่วนใหญ่มักจะตัดสินจากสิ่งที่เห็นภายนอก โดยไม่สนใจความจริงเบื้องหลัง" เธอหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงที่จริงจังขึ้น "แล้วถ้า... ถ้าพวกเขาไม่ได้แค่ต้องการทำลายชื่อเสียงของคุณล่ะคะ? ถ้าพวกเขาต้องการใช้เรื่องนี้เป็นข้ออ้างในการ... ในการยึดบริษัทของคุณไป?" คณินเงยหน้าขึ้นมองรินรดา ดวงตาของเขาฉายแววตกใจระคนกังวล "คุณหมายความว่ายังไง?" "ฉันได้ยินพวกเขาพูดถึงเรื่องการฟ้องร้องค่ะ" รินรดาบอก "เหมือนกับว่าพวกเขากำลังจะหาช่องทางที่จะฟ้องคุณในข้อหา... ในข้อหาบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับอุบัติเหตุในอดีต" "ฟ้องร้อง?" คณินทวนคำ "เรื่องไร้สาระ! ไม่มีมูลความจริงอะไรเลย" "แต่ถ้าพวกเขาแสดงหลักฐานปลอมขึ้นมาล่ะคะ?" รินรดาถาม "คุณคณินคะ ฉันกลัวว่าพวกเขาจะทำอะไรก็ได้เพื่อให้ได้สิ่งที่ต้องการ" คณินถอนหายใจยาว พลางเกาขมับด้วยความเครียด "ผมรู้ว่าคุณเป็นห่วง" เขาพูด "แต่ผมจะไม่ยอมให้พวกมันมาข่มขู่ผมได้ง่ายๆ" "แล้วเราจะทำยังไงดีคะ?" รินรดาถาม "เราต้องชิงลงมือก่อน" คณินกล่าว "เราต้องเปิดโปงแผนการของพวกมันก่อนที่พวกมันจะทันได้ลงมือ" "แต่เราจะเปิดโปงพวกมันได้ยังไงคะ ในเมื่อเรายังไม่มีหลักฐานชัดเจน?" "เราจะสร้างหลักฐานขึ้นมาเอง" คณินตอบด้วยน้ำเสียงที่แน่วแน่ "เราจะล่อให้พวกมันเผยธาตุแท้ของตัวเองออกมา" รินรดาเงียบไป เธอไม่แน่ใจว่าคณินกำลังวางแผนอะไร แต่เธอก็พร้อมที่จะเชื่อใจเขา "คุณคณินคะ" รินรดาเริ่มพูด "ฉันได้ยินมาว่า... หัวหน้าใหญ่ของกลุ่มนายทุนพวกนี้ เขาเป็นคนที่มีอิทธิพลมากในวงการมืด" "อิทธิพลในวงการมืด?" คณินเลิกคิ้ว "หมายความว่ายังไง?" "ฉันได้ยินมาว่า... เขาเป็นคนที่มีเส้นสายเยอะมากค่ะ" รินรดาบอก "สามารถสั่งให้ใครทำอะไรก็ได้ และมักจะใช้กำลังเข้าตัดสินปัญหา" "นั่นเป็นข้อมูลที่ดี" คณินพยักหน้า "ถ้าเรารู้ว่าใครคือหัวหน้าใหญ่ เราก็จะสามารถหาจุดอ่อนของเขาได้" "ฉันคิดว่า... ฉันพอจะเดาได้ว่าเขาเป็นใครค่ะ" รินรดาเอ่ยอย่างลังเล "แต่... ถ้าฉันบอกคุณไป เขาอาจจะรู้ตัวและ... และอาจจะทำอะไรกับฉันได้" "คุณไม่ต้องกลัว" คณินจับมือของเธอเบาๆ "ผมจะปกป้องคุณเอง" รินรดาสูดลมหายใจลึก "ฉันคิดว่า... เขาคือคุณวิรัชค่ะ" ทันทีที่รินรดาเอ่ยชื่อนั้น คณินก็หน้าแข็ง ดวงตาของเขาสะท้อนถึงความประหลาดใจระคนไม่เชื่อ "คุณวิรัช? เป็นไปไม่ได้! คุณวิรัชเป็นนักธุรกิจที่น่าเชื่อถือ เป็นที่นับหน้าถือตาของสังคม" "นั่นคือสิ่งที่ทุกคนเห็นค่ะ" รินรดาตอบ "แต่ฉันได้ยินมาว่า... เบื้องหลังเขาไม่ใช่คนแบบนั้น" คณินใช้เวลาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าอย่างช้าๆ "ถ้าเป็นคุณวิรัชจริง... เรื่องก็ยิ่งซับซ้อนขึ้นไปอีก" "คุณคณินคะ" รินรดาพูดขึ้นมาอีกครั้ง "ฉันคิดว่า... เราอาจจะต้องใช้ 'ไม้ตาย' ของพวกเขากลับไปเล่นงานพวกเขาเอง" "หมายความว่ายังไง?" คณินถาม "ฉันคิดว่า... เราควรจะแสร้งทำเป็นว่าเรากำลังจะเปิดโปงเรื่องในอดีตของคุณ" รินรดาอธิบาย "เราจะสร้างข่าวลือขึ้นมาว่ามีคนกำลังจะนำเรื่องอุบัติเหตุของคุณไปเปิดเผย และดูว่าพวกเขาจะตอบสนองอย่างไร" คณินมองรินรดาด้วยความทึ่ง "นั่นเป็นความคิดที่ยอดเยี่ยมมาก" เขากล่าว "มันเสี่ยง แต่มันอาจจะได้ผล" "ฉันคิดว่า... ถ้าพวกเขากลัวว่าเราจะเปิดโปงเรื่องนี้ก่อน... พวกเขาอาจจะรีบดำเนินการบางอย่าง และนั่นจะเป็นโอกาสให้เราจับไต๋ได้" "ตกลง" คณินตัดสินใจ "เราจะเล่นตามแผนของคุณ" ทั้งสองคนเริ่มวางแผนอย่างละเอียด รินรดาแกล้งปล่อยข่าวลือเกี่ยวกับเรื่องในอดีตของคณินออกไป โดยผ่านช่องทางที่เธอรู้ว่ากลุ่มนายทุนจะสามารถเข้าถึงได้ ขณะที่คณินก็เตรียมพร้อมที่จะรับมือกับสถานการณ์ที่อาจจะเกิดขึ้น ไม่นานนัก ข่าวลือก็ไปถึงหูของกลุ่มนายทุน พวกเขาเริ่มแสดงท่าทีตื่นตระหนก และนั่นคือสิ่งที่คณินและรินรดาคาดการณ์ไว้ "คุณคณินคะ" รินรดาโทรศัพท์รายงานคณิน "ฉันได้ยินมาว่า... พวกเขาเริ่มจะวางแผนอะไรบางอย่างแล้วค่ะ" "อะไร?" คณินถามอย่างใจจดใจจ่อ "พวกเขา... พวกเขากำลังจะหาหลักฐานใหม่มาหักล้างเรื่องนี้ค่ะ" รินรดาตอบ "และเหมือนกับว่า... พวกเขากำลังจะ... กำลังจะยัดข้อหาบางอย่างให้คุณ" "ยัดข้อหา?" คณินขมวดคิ้ว "ข้อหาอะไร?" "ฉันไม่แน่ใจค่ะ" รินรดาตอบ "แต่ดูเหมือนว่า... มันจะเป็นข้อหาที่ร้ายแรงมาก" คณินถอนหายใจ "ผมรู้แล้ว" เขาพูด "ผมคิดว่าผมรู้ว่าพวกเขาจะทำอะไร" "แล้วเราจะทำยังไงต่อไปคะ?" รินรดาถาม "เราจะรอให้พวกมันเผยไพ่ออกมาให้หมด" คณินกล่าว "แล้วเราจะจัดการกับพวกมันทีเดียว"