พิมพ์ลดากลับมายังห้องพักของเธอด้วยความรู้สึกสับสนปนเป เธอพยายามประมวลผลสิ่งที่ชายผู้นั้นบอก เธอถูกวางไว้ในสถานะที่ต้องเลือกระหว่างการยอมจำนนเพื่อความปลอดภัยของตนเอง และการเสี่ยงทุกอย่างเพื่อคนที่เธอรัก "ฉันจะทำยังไงดี" เธอถามตัวเอง "ถ้าฉันยอมทำตามที่เขาต้องการ ฉันจะได้กลับไปหาธาราจริงๆ เหรอ" เสียงเคาะประตูดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เป็นชายชุดดำคนเดิม เขาไม่ได้เข้ามาทันที แต่ยืนรออยู่ที่หน้าประตู "คุณผู้หญิง" เขาเอ่ย "ท่านประธานขอให้คุณส่งข้อความถึงคุณธารา" พิมพ์ลดาหันไปมองเขา "ข้อความอะไร" "ข้อความที่แสดงถึงความพร้อมของคุณที่จะร่วมมือ" ชายคนนั้นตอบ "และเป็นการยืนยันว่า คุณกำลังจะได้รับอิสรภาพของคุณคืน" พิมพ์ลดาสูดหายใจลึกๆ เธอเดินไปที่โต๊ะทำงาน และหยิบกระดาษมาเขียน เธอใช้เวลาสักครู่ รวบรวมความคิด และเขียนข้อความลงไปอย่างระมัดระวัง 'ธาราที่รัก ตอนนี้ฉันปลอดภัยดี และกำลังจะได้รับอิสรภาพแล้ว ฉันได้ตกลงที่จะร่วมมือกับท่านประธาน เพื่อยุติความขัดแย้งนี้ ฉันเชื่อว่านี่คือทางออกที่ดีที่สุดสำหรับพวกเราทุกคน รักเสมอ พิมพ์ลดา' เมื่อเขียนเสร็จ เธอส่งกระดาษให้กับชายชุดดำ "คุณจะส่งข้อความนี้ให้เขาจริงๆ ใช่ไหม" พิมพ์ดาถามอย่างมีความหวัง "ครับคุณผู้หญิง" ชายคนนั้นตอบ "ผมจะดำเนินการให้ทันที" เขาเดินออกจากห้องไป ปล่อยให้พิมพ์ลดานั่งอยู่ตามลำพังกับความคิดของเธอ เธอไม่แน่ใจว่าการตัดสินใจของเธอจะถูกต้องหรือไม่ แต่เธอหวังเพียงว่า การแลกเปลี่ยนครั้งนี้ จะนำมาซึ่งสันติสุขที่แท้จริง ไม่นานนัก ชายชุดดำก็กลับมาอีกครั้ง คราวนี้เขาไม่ได้มาเพียงลำพัง แต่มีชายอีกคนหนึ่งเดินตามเข้ามาด้วย ชายคนนั้นสวมชุดสูทสีเทา ดูภูมิฐาน แต่แววตาฉายแววของความเหนื่อยล้า "คุณพิมพ์ลดา" ชายคนนั้นกล่าว "ผมคือธารา" พิมพ์ลดารู้สึกเหมือนหัวใจหยุดเต้น เธอแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง ธารา! เขามาอยู่ที่นี่จริงๆ! "ธารา!" เธออุทาน พร้อมกับน้ำตาที่เริ่มเอ่อคลอ ธาราเดินเข้ามาหาเธออย่างรวดเร็ว และโอบกอดเธอไว้แน่น "พิมพ์ลดา... ผมขอโทษที่ทำให้คุณต้องเจอเรื่องแบบนี้" "ไม่เป็นไรค่ะ" พิมพ์ดาตอบเสียงสั่น "ขอแค่คุณปลอดภัยก็พอ" "ผมปลอดภัยแล้วครับ" ธาราบอก "และคุณก็จะปลอดภัยเช่นกัน" เขาผละออกจากอ้อมกอดเล็กน้อย และมองเข้าไปในดวงตาของเธอ "ผมได้รับข้อความของคุณแล้ว" พิมพ์ลดามองเขาอย่างมีความหวัง "แล้ว... ท่านประธานของคุณ ตกลงตามนั้นใช่ไหมคะ" "ตกลงครับ" ธาราตอบ "เราได้บรรลุข้อตกลงกันแล้ว" "ข้อตกลงอะไรคะ" พิมพ์ดาถาม "ผมได้ตกลงที่จะยุติความขัดแย้งนี้" ธาราอธิบาย "เป็นการแลกเปลี่ยนกับการที่คุณได้รับการปล่อยตัวอย่างปลอดภัย" "จริงๆ เหรอคะ" พิมพ์ดาถามอย่างไม่แน่ใจ "จริงๆ ครับ" ธาราตอบ "ผมได้ให้คำมั่นสัญญาไปแล้ว" พิมพ์ลดารู้สึกเหมือนยกภูเขาออกจากอก เธอโผเข้ากอดธาราอีกครั้ง คราวนี้ด้วยความโล่งใจที่เอ่อล้น "ขอบคุณนะคะธารา" เธอพูด "ขอบคุณที่เลือกฉัน" "คุณคือทุกสิ่งทุกอย่างของผม พิมพ์ดา" ธาราบอก "ผมจะยอมเสียสละทุกอย่างเพื่อคุณ" ชายชุดดำยืนมองทั้งคู่อยู่ห่างๆ ด้วยสีหน้าเรียบเฉย "ได้เวลาเดินทางแล้วครับ" เขาเอ่ยขึ้น "ทุกอย่างได้ถูกเตรียมการไว้เรียบร้อยแล้ว" ธาราพยักหน้า "ไปกันเถอะครับ" เขาหันมาบอกพิมพ์ลดา "เราจะได้กลับบ้านเสียที" พิมพ์ลดามองไปรอบๆ ห้องทำงานที่ดูโอ่อ่า แต่ตอนนี้กลับให้ความรู้สึกเหมือนกรงขัง เธอไม่ต้องการอยู่ที่นี่อีกต่อไปแล้ว เธอพร้อมที่จะก้าวออกไปสู่โลกภายนอก พร้อมกับธารา เพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่ "ไปกันเถอะค่ะ" เธอตอบ ทั้งสามคนเดินออกจากห้องทำงาน ทิ้งไว้เบื้องหลังความขัดแย้งที่กำลังจะคลี่คลาย และการแลกเปลี่ยนที่เดิมพันด้วยอนาคตของสองตระกูลใหญ่ พิมพ์ลดาไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร แต่เธอก็เชื่อมั่นว่า ตราบใดที่เธอมีธาราอยู่เคียงข้าง เธอก็พร้อมจะเผชิญหน้ากับทุกสิ่ง