เช้าวันรุ่งขึ้น หลังจากการประชุมที่เคร่งเครียดกับคณะที่ปรึกษา ธาราตัดสินใจแล้วว่าเขาจะตอบรับข้อเสนอของนายสมชาย การยุติสงครามใต้ดินเป็นสิ่งที่เขาให้ความสำคัญเป็นอันดับแรก แม้ว่าการแต่งงานครั้งนี้จะดูเหมือนเป็นการเดินเข้าสู่กับดัก แต่เขาก็เชื่อมั่นในความสามารถของตัวเองที่จะควบคุมสถานการณ์ได้ "เตรียมรถ" ธาราออกคำสั่งกับลูกน้องคนสนิท "ฉันจะไปพบคุณพิมพ์ลดา" เขาเลือกที่จะไปพบเธอที่คฤหาสน์หรูของนายสมชาย ซึ่งตั้งอยู่นอกเมือง บนเนินเขามองเห็นวิวทิวทัศน์ที่สวยงาม คฤหาสน์หลังนี้สะท้อนถึงฐานะและอำนาจของตระกูล เป็นสถานที่ที่เต็มไปด้วยความโอ่อ่าและความสมบูรณ์แบบ เมื่อรถของธาราจอดเทียบหน้าคฤหาสน์ เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยก็รีบเข้ามาเปิดประตูให้ เขาลงจากรถด้วยท่าทีสง่างาม สวมสูทสีเทาเข้มที่ตัดเย็บอย่างประณีต "คุณธาราครับ ท่านประธานรอคุณอยู่ครับ" ชายร่างใหญ่ในเครื่องแบบ ยืนรอต้อนรับอยู่ ธาราพยักหน้า เขาเดินตามชายคนนั้นเข้าไปในคฤหาสน์ ภายในตกแต่งอย่างหรูหรา งดงามราวกับพระราชวัง แต่กลับให้ความรู้สึกเย็นชาและไร้ชีวิตชีวา เขาเดินผ่านโถงทางเดินกว้างขวางที่ปูด้วยหินอ่อนขัดมัน ประดับด้วยภาพวาดและรูปปั้นโบราณ ก่อนจะมาหยุดอยู่ที่หน้าประตูบานใหญ่ที่เปิดไปยังห้องรับแขก "คุณพิมพ์ลดาครับ คุณธารามาถึงแล้วครับ" ชายคนนั้นเอ่ยบอก ธาราผลักประตูเข้าไป ภาพที่ปรากฏตรงหน้าทำให้เขาต้องหยุดชะงัก หญิงสาวรูปร่างเพรียวบาง สวมชุดเดรสสีขาวที่เรียบง่ายแต่ดูสง่างาม กำลังยืนอยู่ริมหน้าต่างบานใหญ่ ดวงผมยาวสีดำสนิทของเธอกำลังถูกลมพัดเบาๆ ทำให้เห็นใบหน้าที่หันข้าง ใบหน้าของเธอสวยคมราวกับภาพวาด จมูกโด่งรับกับริมฝีปากบาง ทว่าแววตาที่สะท้อนผ่านกระจกกลับฉายแววบางอย่างที่เขาอ่านไม่ออก เธอหันกลับมาเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้า ดวงตาสีดำสนิทของเธอประสานเข้ากับดวงตาของธารา "คุณธารา" เธอเอ่ยทักทาย เสียงหวานใสแต่แฝงไปด้วยความเยือกเย็น "คุณพิมพ์ลดา" ธาราตอบรับ เขารู้สึกได้ถึงแรงดึงดูดบางอย่างจากหญิงสาวตรงหน้า เธอสวยกว่าที่เขาจินตนาการไว้มาก และมีความสง่างามที่แตกต่างจากผู้หญิงคนอื่นๆ ที่เขาเคยพบเจอ "เชิญนั่งค่ะ" เธอผายมือไปยังโซฟาที่ตั้งอยู่ตรงข้ามกับหน้าต่าง ธาราเดินเข้าไปนั่งลงบนโซฟาตัวยาว เขารู้สึกได้ว่าพิมพ์ลดากำลังสังเกตเขาอยู่เช่นกัน "ฉันได้รับแจ้งจากคุณพ่อค่ะ ว่าคุณธาราจะมา" เธอกล่าวต่อ "ท่านบอกว่าเรามีเรื่องสำคัญต้องคุยกัน" "ถูกต้องครับ" ธาราตอบ "ผมมาเพื่อตอบรับข้อเสนอของคุณพ่อ" พิมพ์ลดามองเขาด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย "ตอบรับ? เร็วขนาดนี้เลยหรือคะ" "ผมคิดว่ามันเป็นทางออกที่ดีที่สุดในสถานการณ์นี้" ธาราตอบ "ผมไม่อยากเห็นความสูญเสียไปมากกว่านี้" พิมพ์ลดาส่งเสียงหัวเราะเบาๆ "คุณพ่อคุณธารา ช่างเก่งจริงๆ ที่สามารถโน้มน้าวคุณได้" "คุณพ่อของคุณเป็นคนฉลาด" ธาราตอบ "และผมก็เห็นด้วยกับวิสัยทัศน์ของท่าน" "วิสัยทัศน์?" พิมพ์ลดาทวนคำ "หรือคุณจะบอกว่า คุณกำลังจะแต่งงานกับฉันเพื่อผลประโยชน์?" คำถามนั้นทำให้ธาราชะงักไปเล็กน้อย เขาไม่คิดว่าเธอจะถามตรงๆ แบบนี้ "ผมเชื่อว่าการแต่งงานครั้งนี้ จะนำมาซึ่งประโยชน์สุขแก่ทุกฝ่าย" ธาราเลือกที่จะตอบอย่างอ้อมๆ "รวมถึงตัวคุณด้วย" "ประโยชน์สุขสำหรับฉัน" พิมพ์ลดาเอ่ย พลางเดินไปหยิบชาที่วางอยู่บนโต๊ะ "ฉันไม่แน่ใจว่าฉันต้องการสิ่งนั้น" เธอรินชาใส่ถ้วยอย่างบรรจง แล้วยื่นให้ธารา "ขอบคุณครับ" ธาราเอ่ยรับถ้วยชา "คุณคิดว่า การแต่งงานกับคนที่ไม่รู้จักกัน จะทำให้คุณมีความสุขได้หรือคะ" พิมพ์ลดาถาม ดวงตาของเธอจ้องมองเขาอย่างท้าทาย "ผมไม่ได้คาดหวังความสุข" ธาราตอบ "ผมคาดหวังความเข้าใจ และการร่วมมือกัน" "ความเข้าใจ..." พิมพ์ลดาพยักหน้าช้าๆ "คุณกำลังจะแต่งงานกับฉัน เพราะพ่อของคุณอยากให้คุณทำ หรือเพราะคุณต้องการทำจริงๆ?" "ผมได้ตัดสินใจแล้ว" ธาราตอบ "การตัดสินใจนี้ มาจากตัวผมเอง" "จริงหรือคะ" พิมพ์ลดากลับมานั่งลงบนโซฟาอีกตัวหนึ่ง "คุณรู้ไหมว่าการแต่งงานครั้งนี้ จะทำให้ฉันเสียอะไรไปบ้าง?" "ผมทราบดีว่ามันไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับคุณ" ธาราตอบ "แต่ผมเชื่อว่าคุณเป็นคนเข้มแข็ง และจะผ่านมันไปได้" "เข้มแข็ง..." พิมพ์ลดาหัวเราะเบาๆ อีกครั้ง "คุณพูดเหมือนคุณรู้จักฉันดี" "ผมรู้เพียงว่าคุณเป็นลูกสาวของคุณสมชาย และเป็นหัวหน้าพรรคการเมืองที่มีอิทธิพล" ธาราตอบ "และผมก็ต้องยอมรับว่า ผมรู้สึกทึ่งในตัวคุณ" "ทึ่ง?" พิมพ์ลดาทวนคำ "ทึ่งในความกล้าหาญของฉัน ที่กล้าต่อต้านคุณพ่อ หรือทึ่งในความโง่เขลาของฉัน ที่กำลังจะยอมรับข้อเสนอที่เสียเปรียบนี้?" "ผมไม่เห็นว่ามันเป็นการเสียเปรียบ" ธาราตอบ "ผมเห็นว่ามันคือการแลกเปลี่ยนที่เท่าเทียม" "เท่าเทียม?" พิมพ์ลดาเลิกคิ้ว "ในมุมมองของคุณ" "ใช่ ในมุมมองของผม" ธาราตอบ "และผมหวังว่า ในไม่ช้า คุณจะมองเห็นมันในแบบเดียวกัน" บรรยากาศระหว่างทั้งสองคนเต็มไปด้วยความตึงเครียด แต่ก็มีความน่าสนใจแฝงอยู่ ราวกับมีแรงดึงดูดบางอย่างที่มองไม่เห็น "คุณพ่อบอกว่าคุณจะดูแลฉัน" พิมพ์ลดาเอ่ย "คุณจะดูแลฉันอย่างไร?" "ในฐานะสามี" ธาราตอบ "ผมจะปกป้องคุณ และให้ความสบายแก่คุณ" "การปกป้องของคุณ หมายถึงการควบคุมฉันหรือเปล่าคะ?" พิมพ์ลดาถาม "เพราะฉันไม่ชอบการถูกควบคุม" "ผมจะเคารพในการตัดสินใจของคุณ" ธาราตอบ "ตราบใดที่มันไม่กระทบต่อผลประโยชน์ของเราทั้งสองฝ่าย" พิมพ์ลดายิ้มบางๆ "เราสองฝ่าย... ตอนนี้เรามี 'เรา' แล้วหรือคะ" "อีกไม่นาน" ธาราตอบ "เราจะมี 'เรา' อย่างเป็นทางการ" ทั้งสองคนเงียบไปครู่หนึ่ง ต่างคนต่างมองหน้ากัน ราวกับกำลังสำรวจซึ่งกันและกัน "ฉันมีคำถามสุดท้าย" พิมพ์ลดาเอ่ยขึ้น "ทำไมคุณถึงยอมทำเรื่องนี้? นอกจากผลประโยชน์ทางธุรกิจ" ธารานิ่งคิดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบว่า "ผมอยากเห็นเมืองนี้สงบสุข" พิมพ์ลดาพยักหน้าช้าๆ "ฉันก็เหมือนกัน" เมื่อการพูดคุยจบลง ธาราก็รู้สึกได้ว่าเขาได้รู้จักพิมพ์ลดามากขึ้น เธอไม่ใช่ผู้หญิงที่อ่อนแอ หรือยอมจำนนง่ายๆ เธอมีความคิดเป็นของตัวเอง และมีความกล้าหาญที่น่าทึ่ง "ผมขอตัวก่อนนะครับ" ธาราเอ่ย "ผมจะให้คนเตรียมงานแต่งงานให้" "ตามสบายค่ะ" พิมพ์ลดากล่าว "ฉันจะรอให้คุณจัดการทุกอย่าง" ธาราลุกขึ้นยืน แล้วเดินออกจากห้องไป เขาหันกลับไปมองพิมพ์ลดาอีกครั้ง หญิงสาวคนนี้จะเป็นอย่างไรต่อไปในชีวิตของเขา? เขาไม่มีทางรู้ได้เลย ---