"นอมินีของใคร?" ธราถามเสียงเครียด เขาไม่เข้าใจว่าชายหนุ่มเบื้องหน้ากำลังพยายามจะสื่ออะไร "พ่อของผมถูกชักใย? แล้วใครคือคนที่ชักใยเขาจริงๆ?" ชายหนุ่มในชุดดำยิ้มเยาะ "แก... ไม่เข้าใจ... ความซับซ้อน... ของอำนาจ... หรอก... ธรา... พ่อแก... เป็นเพียง... ส่วนหนึ่ง... ของเกม... ที่ใหญ่กว่า... และ... แก... กำลังจะ... ก้าวเข้ามา... ใน... เกม... นั้น..." "ผมไม่ต้องการ... เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเกมของพวกคุณ!" ธราสวนกลับอย่างไม่ยอมแพ้ "ผมแค่อยากจะปกป้องสิ่งที่พ่อผมทิ้งไว้ให้... และ... ถ้าจำเป็น... ผมก็จะทำลายมันซะ... เพื่อไม่ให้ใคร... หน้าไหน... มาใช้มัน... ในทางที่ผิด..." "ทำลาย? ฮ่าๆๆ" ชายหนุ่มหัวเราะเสียงดัง "แก... คิดว่า... การทำลาย... มัน... ง่าย... ขนาดนั้น... เลยรึไง?" เขาเดินเข้ามาใกล้ธาราอีกก้าวหนึ่ง ดวงตาคมกริบจ้องมองราวกับจะทะลวงเข้าไปถึงจิตใจ "สมบัติ... ที่พ่อแก... ซ่อนไว้... มัน... ไม่ใช่แค่... เงิน... มันคือ... พลัง... ที่สามารถ... สั่นคลอน... โลกทั้งใบ... ได้..." "ผมไม่สนว่ามันจะเป็นอะไร! ผมไม่สนอำนาจ!" ธราตะคอกกลับ "ผมสนแค่ว่ามันจะไม่ตกไปอยู่ในมือคนชั่ว!" "คนชั่ว... งั้นรึ?" ชายหนุ่มเลิกคิ้วสูง "แก... รู้ได้ยังไง... ว่าใคร... เป็นคนดี... ใคร... เป็นคนชั่ว? ในเกม... ของอำนาจ... ไม่มี... เส้นแบ่ง... ที่ชัดเจน... หรอก..." "ผมรู้!" ธราสวนทันควัน "ผมรู้ว่าท่านประธานใหญ่... ต้องการใช้สิ่งนี้... เพื่อควบคุม... และ... ครอบงำ... ผมรู้ว่าคนอย่างคุณ... ก็ต้องการ... สิ่งนี้... เพื่อผลประโยชน์... ของตัวเอง... แต่ผม... ไม่ต้องการ... แบบนั้น!" "แก... คิดผิด... ธรา..." ชายหนุ่มกล่าวเสียงเย็น "แก... อาจจะ... ไม่ต้องการ... แต่แก... กำลังถูก... ดึง... เข้าไป... ใน... เกม... โดย... ที่แก... ไม่รู้ตัว..." เขาหยุดพูดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงเล็กน้อย แต่ยังคงแฝงไว้ด้วยความอันตราย "พ่อแก... เลือก... ที่จะ... ไม่... ยอม... แพ้... เขา... ทิ้ง... หลักฐาน... ไว้... ให้... แก... เพื่อ... ให้แก... ได้... ต่อสู้... แต่... เขา... ก็... รู้... ว่า... แก... จะ... ต้อง... เจอ... กับ... อุปสรรค... ที่... มาจาก... ทิศทาง... ที่... แก... คาดไม่ถึง..." "แล้วคุณ... คือ... อุปสรรค... ที่ผม... คาดไม่ถึง... อย่างนั้นเหรอ?" ธราถาม เขารู้สึกว่าเรื่องราวเริ่มจะซับซ้อนเกินกว่าที่เขาจะรับมือได้ "ข้า... คือ... หนึ่งในนั้น..." ชายหนุ่มตอบ "พ่อแก... ไม่ได้... สร้าง... บัญชี... ลับ... นั้น... ไว้... เพียง... เพื่อ... แก... เท่านั้น... เขายัง... สร้าง... มัน... ไว้... ให้... กับ... คนอื่น... ด้วย... คนที่... มี... สิทธิ์... ใน... สิ่งนั้น... เหมือน... กับ... แก..." "หมายความว่า... ผม... ไม่ได้... เป็น... คนเดียว... ที่... รู้... เรื่อง... นี้... อย่างนั้นเหรอ?" ธราถามด้วยความประหลาดใจ "ถูกต้อง..." ชายหนุ่มพยักหน้า "และ... คนเหล่านั้น... ก็... กำลัง... จะ... ปรากฏตัว... ออกมา... ใน... ไม่ช้า... พวกเขา... ต้องการ... สิ่งที่... พ่อแก... ทิ้งไว้... เช่นกัน..." "แล้ว... คุณ... ต้องการ... อะไร... จากผม?" ธราถามอีกครั้ง เขาพยายามจะจับต้นชนปลายของเรื่องราวนี้ "ข้า... ต้องการ... ให้แก... เลิก... ยุ่ง... เกี่ยว... กับ... เรื่อง... นี้..." ชายหนุ่มกล่าว "พ่อแก... ได้... ทำ... ข้อตกลง... ไว้... กับ... ข้า... ก่อน... ที่เขา... จะ... ตาย... ข้อตกลง... ที่... ว่าด้วย... การ... แบ่งปัน... อำนาจ... และ... ทรัพย์สิน... ที่... เขา... ได้... รวบรวม... มา..." "พ่อผม... ทำข้อตกลง... กับคุณ... อย่างนั้นเหรอ?" ธราอุทานอย่างไม่อยากเชื่อ "แต่ผม... ไม่เคย... ได้ยิน... เรื่องนี้... มาก่อนเลย..." "พ่อแก... ฉลาด... เขารู้... ว่า... แก... คง... จะ... ไม่... เห็นด้วย... กับ... การ... กระทำ... ของเขา... เขา... จึง... ซ่อน... มัน... ไว้... แต่... ข้า... คือ... ผู้... ที่... มี... สิทธิ์... ใน... ส่วนแบ่ง... ของ... พ่อแก... และ... ข้า... จะ... ไม่... ยอม... ให้... ใคร... มา... แย่ง... ชิง... ไป..." "แล้ว... คุณ... จะ... ทำอย่างไร? ถ้าผม... ไม่ยอม... เลิกยุ่ง... เกี่ยว?" ธราถามอย่างท้าทาย ชายหนุ่มยิ้มเย็น "ข้า... จะ... ป้องกัน... สิทธิ์... ของข้า... ไม่ว่าจะ... ด้วย... วิธี... ใด... ก็ตาม..." เขาเดินถอยหลังออกไปช้าๆ "จำ... ไว้... ธรา... โลก... ของ... อำนาจ... มัน... อันตราย... กว่า... ที่แก... คิด... และ... แก... กำลัง... จะ... เป็น... เป้าหมาย... ของ... หลาย... ฝ่าย... ที่... ต้องการ... สิ่ง... เดียวกัน... กับ... ข้า..." เมื่อพูดจบ ชายหนุ่มก็หันหลังเดินออกไปจากห้อง ทิ้งให้ธารายืนนิ่งอยู่เพียงลำพัง ความสับสนและความหวาดกลัวเริ่มก่อตัวขึ้นในใจ เขาไม่เคยคิดเลยว่า เบื้องหลังธุรกิจที่พ่อของเขาก่อตั้งขึ้น จะมีความลับดำมืดซ่อนอยู่มากมายขนาดนี้ ไม่เพียงแต่ท่านประธานใหญ่ที่เป็นศัตรู แต่ยังมีคนอื่นๆ อีกมากมายที่กำลังจับจ้องมาที่เขา และสิ่งที่พ่อของเขาทิ้งไว้ให้ เขาเหลือบมองไปที่กล่องไม้ที่วางอยู่บนโต๊ะข้างๆ กล่องใบนั้นคือจุดเริ่มต้นของเรื่องราวทั้งหมด และตอนนี้มันก็กลายเป็นจุดศูนย์กลางของอันตรายที่กำลังถาโถมเข้ามา "นี่มัน... เรื่องอะไรกันแน่..." ธราพึมพำกับตัวเอง เขาเดินเข้าไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา นิ้วเรียวสั่นเล็กน้อยขณะที่กำลังจะกดเบอร์ของอัลเบิร์ต แต่แล้วเขาก็ชะงัก เขาจะบอกอัลเบิร์ตว่าอะไร? ว่ามีคนที่ไม่รู้จัก มาบอกว่าเขามีสิทธิ์ในสมบัติของพ่อ? ว่าพ่อของเขามีข้อตกลงลับกับคนคนนี้? มันฟังดูเหมือนเรื่องราวในนิยายมากกว่าความเป็นจริง ธารารู้ดีว่าอัลเบิร์ตเองก็มีเรื่องที่ต้องจัดการอยู่แล้ว การนำเรื่องนี้ไปบอกเขาตอนนี้ อาจจะทำให้อัลเบิร์ตยิ่งลำบากใจมากขึ้นไปอีก "ผมต้อง... หาคำตอบ... ด้วยตัวเอง..." ธราตัดสินใจ เขาเดินเข้าไปในห้องทำงานของพ่อ เปิดลิ้นชักลับที่เขาค้นพบเมื่อไม่นานมานี้ และหยิบเอกสารบางส่วนออกมา เขาต้องทำความเข้าใจให้ได้ว่า พ่อของเขากำลังเล่นเกมอะไรอยู่ และทำไมเขาถึงถูกดึงเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของเกมที่อันตรายนี้