หลายสัปดาห์ผ่านไป ชีวิตคู่ของธาราและพิมพ์ลดาเริ่มต้นขึ้นภายใต้กรอบที่ถูกกำหนดไว้ พวกเขาใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันในคฤหาสน์หลังใหญ่ แต่ความสัมพันธ์ของทั้งสองยังคงห่างเหินราวกับคนแปลกหน้า พิมพ์ลดาพยายามปรับตัวให้เข้ากับชีวิตใหม่ เธอใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการสำรวจคฤหาสน์อันโอ่อ่า การอ่านหนังสือ และการทำกิจกรรมส่วนตัว แต่ในใจของเธอก็ยังคงมีคำถามมากมายเกี่ยวกับธาราและโลกที่เขาอาศัยอยู่ "คุณธาราคะ" พิมพ์ลดากล่าวขึ้นในมื้อค่ำหนึ่ง "คุณเคยบอกว่าคุณต้องการยุติความขัดแย้ง แต่คุณทำได้อย่างไรคะ?" ธาราวางส้อมลง เขาหันมามองภรรยาด้วยสีหน้าเรียบเฉย "ผมใช้วิธีของผม" "วิธีของคุณคืออะไรคะ?" พิมพ์ลดาถามต่อ "การใช้กำลัง หรือการเจรจา?" "ทั้งสองอย่าง" ธาราตอบ "บางครั้ง การเจรจาก็ไม่เพียงพอ เราต้องแสดงให้เห็นว่าเราพร้อมที่จะใช้กำลัง เพื่อให้คู่เจรจาของเรายอมรับข้อเสนอ" "ฟังดูอันตรายนะคะ" พิมพ์ลดากล่าว "คุณไม่กลัวที่จะถูกโต้ตอบกลับมาเหรอคะ?" "ผมไม่เคยกลัว" ธาราตอบอย่างมั่นใจ "ผมเตรียมพร้อมรับมือกับทุกสถานการณ์เสมอ" พิมพ์ลดาเงียบไป เธอพยายามจินตนาการถึงโลกที่ธาราอยู่ โลกที่เต็มไปด้วยอันตรายและการต่อสู้ "คุณพ่อของฉันเคยบอกว่า คุณเป็นคนที่มีอำนาจมาก" เธอกล่าว "แต่ฉันไม่เคยคิดว่ามันจะมากขนาดนี้" "อำนาจคือเครื่องมือ" ธาราตอบ "มันทำให้เราสามารถปกป้องตัวเอง และคนที่เรารักได้" "แล้วใครคือคนที่คุณรักคะ?" พิมพ์ลดาถามอย่างแผ่วเบา ธาราชะงักไปเล็กน้อย เขาไม่ได้คาดคิดว่าเธอจะถามคำถามนี้ "ทุกคนที่อยู่ภายใต้การดูแลของผม" เขาตอบเลี่ยงๆ พิมพ์ลดาหน้าเสียเล็กน้อย เธอรู้ว่าเขาไม่ได้ตอบคำถามของเธอตรงๆ "ฉันเข้าใจค่ะ" เธอพูดเบาๆ ก่อนจะก้มหน้าก้มตาทานอาหารต่อ ในขณะเดียวกัน ธาราก็รู้สึกได้ถึงความอึดอัดในบรรยากาศ เขาเห็นความผิดหวังในแววตาของพิมพ์ลดา แต่เขาก็ไม่สามารถเปิดเผยความรู้สึกที่แท้จริงของเขาได้ "พิมพ์ลดา" เขาเอ่ยขึ้น "ผมรู้ว่าชีวิตตอนนี้อาจจะไม่ง่ายสำหรับคุณ" "ฉันรู้ค่ะ" เธอตอบ "แต่ฉันก็พยายามทำความเข้าใจ" "ผมจะทำทุกอย่างเพื่อให้คุณรู้สึกปลอดภัย" ธาราให้คำมั่น "คุณไม่ต้องกังวลอะไรทั้งนั้น" "ขอบคุณค่ะ" พิมพ์ลดาตอบ แต่ในใจของเธอยังคงเต็มไปด้วยคำถาม วันต่อมา ธาราต้องออกไปทำธุระข้างนอก เขาปล่อยให้พิมพ์ลดาอยู่บ้านตามลำพัง "คุณจะไปไหนคะ?" พิมพ์ดาถาม "ผมมีนัดกับหุ้นส่วนทางธุรกิจ" ธาราตอบ "อาจจะกลับดึกหน่อย" "คุณจะปลอดภัยนะคะ?" พิมพ์ลดาถามด้วยความเป็นห่วง "ไม่ต้องห่วง" ธาราตอบ "ผมดูแลตัวเองได้ดีเสมอ" เขาจูบที่หน้าผากของเธอเบาๆ ก่อนจะเดินออกจากบ้านไป ทันทีที่ธาราออกไป พิมพ์ลดาถอนหายใจยาว เธอเดินไปที่หน้าต่าง มองตามรถคันหรูที่ค่อยๆ หายลับไป "บางที นี่อาจจะเป็นโอกาสที่ดี" เธอคิด เธอตัดสินใจที่จะออกไปสำรวจพื้นที่รอบๆ คฤหาสน์ เธอเดินไปที่สวนหลังบ้านที่เต็มไปด้วยต้นไม้นานาชนิด และดอกไม้ที่กำลังเบ่งบาน ขณะที่กำลังเดินเล่นอยู่ เธอก็ได้ยินเสียงคนคุยกัน "คุณแน่ใจนะว่าเขาไม่อยู่?" เสียงหนึ่งดังขึ้น "แน่ใจครับ หัวหน้า" อีกเสียงหนึ่งตอบ "เขาออกไปทำธุระข้างนอก" พิมพ์ลดารู้สึกถึงอันตราย เธอรีบซ่อนตัวอยู่หลังพุ่มไม้หนาทึบ เธอเห็นชายสองคนเดินเข้ามาในบริเวณคฤหาสน์ พวกเขามีท่าทีลับๆ ล่อๆ และดูเหมือนกำลังจะบุกรุกเข้ามา "เร็วเข้า พวกเราต้องรีบทำงานให้เสร็จก่อนที่ใครจะมาเห็น" ชายคนหนึ่งพูด พิมพ์ลดาหัวใจเต้นระรัว เธอไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรดี เธอพยายามจะตะโกนเรียกคน แต่ก็กลัวว่าจะเป็นอันตรายกับตัวเอง ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักๆ ก็ดังขึ้น ชายสองคนนั้นชะงักไป "ใครน่ะ?" ชายคนหนึ่งตะโกนถาม พิมพ์ลดามองเห็นเงาร่างของชายคนหนึ่งกำลังเดินเข้ามาจากอีกด้านหนึ่ง เขาคือธารา! ธาราเดินเข้ามาด้วยท่าทีที่ดุดัน ดวงตาของเขากวาดมองไปรอบๆ อย่างรวดเร็ว "พวกแกเป็นใคร?" ธาราถามด้วยเสียงที่เย็นเยียบ ชายสองคนนั้นตกใจมาก พวกเขาพยายามจะหนี แต่ก็ถูกลูกน้องของธาราที่ปรากฏตัวออกมาจากที่ซ่อนรวบตัวไว้ได้ "ปล่อยฉันนะ!" ชายคนหนึ่งตะโกน "ปล่อยงั้นเหรอ?" ธาราหัวเราะในลำคอ "พวกแกเข้ามาในเขตของฉันโดยไม่ได้รับอนุญาต คิดว่าจะรอดไปได้ง่ายๆ งั้นเหรอ?" พิมพ์ลดารู้สึกโล่งใจอย่างบอกไม่ถูก เธอเดินออกมาจากที่ซ่อน "คุณธารา!" เธอร้องเรียก ธาราหันมามองเธอด้วยความประหลาดใจ "พิมพ์ลดา! เธอมาทำอะไรตรงนี้?" "ฉัน... ฉันออกมาเดินเล่นค่ะ" เธอตอบเสียงสั่น ธาราเดินเข้ามาหาเธอ "เธอไม่เป็นอะไรนะ?" "ไม่ค่ะ" พิมพ์ลดาตอบ "ขอบคุณที่คุณมาช่วย" ธาราพยักหน้า เขามองไปยังชายสองคนที่ถูกจับไว้ "พวกนี้ต้องมีอะไรบางอย่าง" เขาหันไปสั่งลูกน้อง "พาพวกมันไปสอบสวน" หลังจากที่ธาราจัดการเรื่องทุกอย่างเสร็จ เขาก็เดินกลับมาหาพิมพ์ลดา "ผมบอกแล้วไงว่าผมดูแลตัวเองได้" ธาราพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง "ฉันก็เป็นห่วงคุณเหมือนกัน" พิมพ์ลดากล่าว ธาราจ้องมองเข้าไปในดวงตาของพิมพ์ลดา เขาเห็นความห่วงใยที่แท้จริงซ่อนอยู่ "ขอบคุณนะ" เขาพูดเบาๆ "ที่ห่วงผม" พิมพ์ลดาหน้าแดงเล็กน้อย เธอยังไม่ชินกับการแสดงความรู้สึกที่เปิดเผย "คุณ... คุณแน่ใจเหรอคะว่าพวกเขาเป็นใคร?" เธอถาม "ผมกำลังจะหาคำตอบ" ธาราตอบ "แต่ผมคิดว่า มันอาจจะเกี่ยวข้องกับอดีตของผม" น้ำเสียงของเขากลับมาเคร่งขรึมอีกครั้ง "อดีตของคุณ?" พิมพ์ลดาถาม "ใช่" ธาราตอบ "บางคนอาจจะยังไม่ยอมรับการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้น" เขาจับมือของพิมพ์ลดาเบาๆ "ไม่ต้องห่วง ผมจะปกป้องคุณเอง" พิมพ์ลดาพยักหน้า เธอรู้สึกถึงความอบอุ่นจากมือของเขา แต่ในขณะเดียวกัน เธอก็รู้สึกถึงความหนาวเย็นที่แผ่ซ่านเข้ามาจากเงาแห่งอดีตของธารา เธอรู้ว่าชีวิตของเธอในฐานะ "เมียลับ" ของเจ้าพ่อคนนี้ จะเต็มไปด้วยเรื่องราวที่คาดไม่ถึงอีกมากมาย