พิมพ์ลดาถูกพามายังสถานที่สุดหรูแห่งหนึ่ง ซึ่งดูเหมือนจะเป็นบ้านพักส่วนตัวของใครบางคน เธอถูกพาเข้าไปในห้องรับแขกขนาดใหญ่ที่ตกแต่งอย่างหรูหรา แต่กลับให้ความรู้สึกเย็นชาและอึดอัด ชายชุดดำสองคนที่พาเธอมานั่งลงที่โซฟาตัวหนึ่ง ขณะที่พิมพ์ลายังคงยืนอยู่กลางห้องด้วยท่าทีหวาดระแวง "คุณจะให้พิมพ์ลดาอยู่ที่นี่ตามลำพังได้ยังไงคะ" พิมพ์ดาถามเสียงสั่น "นี่มันที่ไหนกันแน่" "ที่นี่ปลอดภัยครับคุณผู้หญิง" ชายที่หัวหน้ากลุ่มตอบ "ไม่ต้องกังวล" "ปลอดภัยเหรอคะ" พิมพ์ดาหัวเราะอย่างเย้ยหยัน "คุณเข้ามาในบ้านของฉัน บุกรุกเข้ามา แล้วบอกว่าที่นี่ปลอดภัยอย่างนั้นเหรอคะ" "เราต้องขอโทษที่ทำให้คุณตกใจ" ชายคนนั้นกล่าว "แต่เรามีเหตุจำเป็น" "เหตุจำเป็นอะไร" พิมพ์ดาถาม "คุณเป็นคนของใคร" ชายคนนั้นลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจพูด "เราเป็นคนของท่านประธานครับ" "ท่านประธาน?" พิมพ์ดาขมวดคิ้ว "ท่านประธานอะไร" "ท่านประธานของกลุ่มผู้มีอิทธิพลที่กำลังขัดแย้งกับคุณธาราครับ" ชายคนนั้นตอบ "เราได้รับคำสั่งให้พาตัวคุณมาที่นี่ เพื่อความปลอดภัยของคุณ" พิมพ์ลดารู้สึกเหมือนถูกฟ้าผ่า "อะไรนะคะ! หมายความว่าพวกคุณเป็นคนของศัตรูของคุณธาราเหรอคะ!" "เราไม่ใช่ศัตรูของคุณธาราเสียทีเดียวครับ" ชายคนนั้นกล่าว "เราเพียงแค่ต้องการ... ถ่วงเวลา" "ถ่วงเวลาอะไร" พิมพ์ดาถามด้วยความไม่เข้าใจ "สถานการณ์มันซับซ้อนครับคุณผู้หญิง" ชายคนนั้นอธิบาย "คุณธารากำลังจะถูกลอบสังหารในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้านี้" พิมพ์ลดารู้สึกเหมือนโลกทั้งใบหมุนคว้าง "อะไรนะคะ! คุณธาราจะถูกลอบสังหารเหรอ! คุณพูดเรื่องอะไรกัน!" "เราได้รับข้อมูลมาว่า มีการวางแผนก่อวินาศกรรมครั้งใหญ่ และเป้าหมายหลักคือคุณธาราครับ" ชายคนนั้นกล่าว "ทางเราจึงต้องพาคุณมาที่นี่ เพื่อป้องกันไม่ให้คุณตกเป็นเป้าหมาย หรือเป็นตัวประกันในการต่อรอง" "แต่... ทำไมคุณถึงมาบอกฉัน" พิมพ์ดาถามอย่างสับสน "ถ้าคุณเป็นศัตรูของคุณธารา ทำไมคุณถึงช่วยเขา" "เราไม่ได้ช่วยคุณธาราครับ" ชายคนนั้นตอบ "เรากำลังช่วยคุณ" "ช่วยฉัน?" พิมพ์ดาทวนคำ "แล้วคุณธาราจะเป็นยังไง" "คุณธาราจะสามารถรับมือได้ครับ" ชายคนนั้นกล่าว "เขาแข็งแกร่งพอ" พิมพ์ลดามองหน้าชายคนนั้นอย่างไม่ไว้ใจ เธอไม่รู้ว่าจะเชื่อเขาดีหรือไม่ แต่สิ่งที่เขาพูดมันฟังดูสมเหตุสมผลอย่างน่ากลัว "แล้วคุณพ่อของฉันล่ะคะ ท่านทราบเรื่องนี้ไหม" พิมพ์ดาถาม "ท่านประธานทราบเรื่องของคุณพ่อของคุณดีครับ" ชายคนนั้นตอบ "และท่านก็เป็นห่วงคุณเช่นกัน" "ฉันไม่เข้าใจ" พิมพ์ดากล่าว "ถ้าพวกคุณเป็นคนของศัตรูของคุณธารา แล้วทำไมต้องมาห่วงฉัน" "ความขัดแย้งนี้มันกำลังจะบานปลายไปมากกว่าที่ใครจะคาดคิดครับ" ชายคนนั้นกล่าว "ทางเราจึงต้องหาทางออกที่ดีที่สุด เพื่อไม่ให้เกิดความสูญเสียมากไปกว่านี้" "ทางออกของคุณคืออะไร" พิมพ์ดาถาม "การเจรจาครับ" ชายคนนั้นตอบ "และคุณคือส่วนสำคัญในการเจรจาครั้งนี้" พิมพ์ลดาเงียบไป เธอพยายามประมวลผลข้อมูลทั้งหมดที่ได้รับ มันเป็นเรื่องที่เหนือความคาดหมายและน่าตกใจอย่างยิ่ง "คุณธาราไม่รู้เรื่องนี้ใช่ไหมคะ" พิมพ์ดาถาม "ไม่ครับ" ชายคนนั้นตอบ "หากเขารู้ เขาอาจจะเข้าใจผิดได้" "แล้วคุณจะพาฉันกลับไปเมื่อไหร่" พิมพ์ดาถาม "เมื่อสถานการณ์คลี่คลาย และปลอดภัยสำหรับคุณแล้วครับ" ชายคนนั้นตอบ "ตอนนี้คุณต้องอยู่ที่นี่ก่อน" พิมพ์ลดาถอนหายใจยาว เธอรู้ดีว่าการต่อต้านในตอนนี้คงไม่มีประโยชน์ เธอต้องทำความเข้าใจกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้น และรอคอยข่าวคราวจากธารา "ฉันขอโทรศัพท์ได้ไหมคะ" พิมพ์ดาถาม "ฉันอยากจะติดต่อคุณธารา" "ขออภัยด้วยครับ" ชายคนนั้นปฏิเสธ "เพื่อความปลอดภัยของคุณ เราไม่สามารถให้คุณติดต่อกับโลกภายนอกได้ในขณะนี้" พิมพ์ลดารู้สึกสิ้นหวัง เธอถูกตัดขาดจากโลกภายนอก ถูกพามายังสถานที่ที่ไม่รู้จัก โดยกลุ่มคนที่ไม่น่าไว้ใจ "ฉันจะอยู่ที่นี่นานแค่ไหน" พิมพ์ดาถาม "เราไม่ทราบแน่ชัดครับ" ชายคนนั้นตอบ "แต่เราจะดูแลคุณอย่างดีที่สุด" พิมพ์ลดาเดินไปที่หน้าต่าง มองออกไปยังทิวทัศน์ที่สวยงาม แต่กลับไม่สามารถปลอบประโลมใจเธอได้เลย เธอคิดถึงธารา เธอเป็นห่วงเขาอย่างจับใจ เธอหวังว่าเขาจะปลอดภัย หวังว่าเขาจะสามารถผ่านพ้นอันตรายนี้ไปได้ "ฉันต้องทำยังไงต่อไป" เธอพึมพำกับตัวเอง เธอรู้สึกถึงความโดดเดี่ยวและความหวาดกลัวที่กัดกินหัวใจ เธอไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร แต่สิ่งเดียวที่เธอรู้คือ เธอไม่สามารถปล่อยให้เรื่องนี้จบลงเพียงเท่านี้ เธอต้องหาทางกลับไปหาธารา และหาทางแก้ไขปัญหานี้ด้วยตัวเอง